Integracja

[magkow14]

Przepraszam, ale jestem w strasznym dołku. Zawsze razem z mężem uznawaliśmy,
że wszędzie będziemy wyjeżdżać razem. Ostatnio dowiedziałam się, że "tylko
krowa nie zmienia poglądów", jak mam to rozumieć. Mój mąż mimo moich próśb i
bólu wyjechał na cały weekend. Czuję ogromny żal, nie potrafię sobie z tym
poradzić, boli mnie to. Nie potrafię też wybaczyć. Oboje jesteśmy we
wspólnocie, oboje głęboko wierzący. Nie chodzi tu o brak zaufania tylko o
sama zasadę. Czy po kilku latach małżeństwa trzeba uciekać od codzienności?
Czy może to znudzenie z jego strony? A może uczucie wypala się?

[verdana]

Wydaje mi sie, że żądanie bycia zawsze razem, codziennie przez całe zycie, jest
pewnym idealizmem, zrozumiałym w chwili zawierania ślubu, ale groźnym w parę
lat po... Nie wiem, czy tak się umawialiście - wtedy mąż powinien renegocjowac
umowę, czy tez tylko "uznawaliście" bez zadnych uzgodnień.
Dwa dni dla siebie raz na parę lat? Czy to tak dużo, by "nie moc wybaczyć"?
Przecież nawet najbardziej kochająca matka, żona, mąż czy dziecko może czasem
mieć potrzebę zmiany towarzystwa. Do domu powinno się wracać, ale bardzo
wątpię, czy zdrowe jest przebywanie 100% czasu, bez możliwosci nawet
najkrotszego "wypadu" - i to wbrew własnym chęciom. Wtedy to - dla mnie
przynajmniej - to już nie byłby dom, tylko wiezienie.
Mój mąż wyjeżdża na parę dni kilka razy w roku. Wyjezdża by odpocząć, by pobyć
trochę sam, by odpocząć od rodzinnych problemów i ode mnie (co swietnie
rozumiem, nie zawsze jestem idealna, a nawet gdybym byla - to nie jestem jedyną
osobą na swiecie, w której towarzystwie mąż moze miec ochotę przebywać). Ja też
czasem wyjeżdżam, tak jak ostatnio na krótkie wakacje z przyjaciółką. Tak, to
ucieczka od codzienności, odpoczynek bez obowiązków - nie wiem, co w tym złego.
To nie jest koniec ani małżeństwa, ani milosci, ani przywiązania.
Znudzenie? Tak, znudzenie może się pojawić, jesli przez całe życie, bez nawet
dwóch dni przerwy będzie się przebywac w towarzystwie jednej, jedynej osoby,
którą się bardzo dobrze zna. Moze więc dobrze tak czasami wyjechać - bo inaczej
znudzenie czy tez zmęczenie przyjdzie wcześniej czy później - i to w
ostrzejszej formie niz wyjazd na weekend.

[mader1]

Biedactwo... Najtrudniej jest pewnie, gdy jedna strona ciągle chce być z
mężem / żoną w każdej chwili, a druga po prostu wyjeżdża...Czasem jednak tzw.
integracje brrr... są koniecznością. Mężczyźni są większymi realistami i po
prostu łatwiej im się pogodzić z tym, co i tak " trzeba".
My czasem musimy się rozstawać i tak było od samego początku małżeństwa. Było
to bolesne - czasem bardziej dla jednego, czasem dla drugiego : wcale nie
zależało to od zaawansowania w miłości, a od nastroju, kondycji
psychicznej,planów, jeżeli może Cię to jakoś pocieszyć.
Najważniejszy nie jest tak naprawdę wyjazd. Najważniejszy jest powrót.
Najważniejsze jest, by czekać na siebie z uśmiechem, z powrotu uczynić małe
święto.Nie obrazić się na siebie. Nie zrobić z tego wyjazdu dużego problemu.
W czasie, gdy męża nie będzie postaraj się zrobić coś takiego, co Ty bardziej
lubisz , on zaś robi to ze względu na Ciebie Będzie Ci się mniej dłużyło.

[dominika801]

Mysle,ze maz na pewno cie kocha i nie chodzi tu ze jego uczucie do ciebie
slabnie,ale dobrze jest raz na jakis czas dac se troche wiecej prywatnosci,nie
ktorzy ludzie potrzebuja pozbierac swoje mysli i chca byc wtedy sami.Po co wam
zasady,czy nie lepiej kierowac sie uczuciami,nie potrzebnie sie zadreczasz,moze
sama sobie tez powinnas zarezerwowac taki weekend.

[addria]

Chciałabym tylko dodać do tego co napisały przedmówczynie, a z czym generalnie
się zgadzam, że jeśli jest to wyjazd "integracyjny" służbowy, to mąż mógł nie
mieć innego wyjścia, jak pojechać. W innym wypadku mogłoby to w jakiś sposób
negatywnie wpłynąć na jego stosunki służbowe w pracy. Czasem trzeba zacisnąć
zęby i się przemęczyć niestety. Mąż mógł zareagować gwałtownie, bo nie czuł
Twojego zrozumienia, pewnie tego już pożałował - po jego powrocie
porozmawiajcie o tym spokojnie. Powodzenia i głowa do góry

[mama_kasia]

Bardzo nie lubię, gdy mój mąż wyjeżdża. Robi to zresztą niezwykle
rzadko, ze względu na mnie I też jestem taka, że namawiam, żeby
nie jechał. Jednak jak sobie to potem przeanalizuję, to wiem, dlaczego
tak robię. Jestem rozgoryczona, że zostaję z całym domem na głowie, że
będę musiała robić to, co on robi, że wieczorów nie będę miała wolnych,
i że to nie ja jadę. I wtedy wiem, że to on miał rację, a nie ja
Właśnie wyjeżdża na parę dni w celach służbowych (trochę naciąganych
w góry. Też bym pojechała... ale z dziećmi co zrobić? Całą rodziną
to już poważna wyprawa. Ech... żal... Ciężko będzie ...

[franula]

Myślę że to wymaga szczerej rozmowy między Wami. Negocjujcie tęzasadę czy jest
ona aktualna i dobra dla Was oraz czy możliwa do utzryamania. Trudno się
wypowiadać o czyimś małżeństwie, ale osobiscie nie wyobrazam sobie
takiego "przyklejenia" w swoim mażeństwei. Wyjazdy (krótkie nieczęste robią
nam całkiem nieźle, wracamy kochający i stęsknieni.Trzeba dbac o symetrię żeby
nie zostawał cały dom na Twojej głowie rzecz jasna.

Na pewno jest to kwestia wyboru danego małżeństwa. Ale znam takie małżeństwo
które sobie obiecało np ze nie będa tańczyc z nikim innym. Na dłuższą metę
takie obietnicę są trudne i zamykające na śwait wokół nas.... Tak to odczuwam,
przepraszam.

[kamilla14]

Moj maz tez wyjezdza kilka razy w roku, tylko na obowiazkowe wyjazdy integracyjne.
Kiedys jezdzilismy wspolnie w gory, wraz z iloscia dzieci ilosc wyjazdow mocno
sie ograniczyla...
Jednak maz od pewnego czasu wyjezdza z kolegami na takie wlasnie "naciagane"
wyjazdy (polaczony sluzbowy z gorami).
Ja uwazam to za normalne, ze potrzebuje naladowac akumulatory (przeciez w domu
po pracy tez nie ma warunkow w naszym domu odpoczac), ale ile sie naslucham
wtedy od sasiadek:"co, wyjechal? zostawil cie sama z trojka dzieci"? i wtedy
czasem sie buntuje, ze przeciez tez mam prawo odpoczac...Pocieszam sie, ze
kiedys nadejda takie czasy, ze uda sie wyjechac wspolnie...Bo tak naprawde to mi
bez niego nie chcialoby sie wyjezdzac, nawet na Mount Everest
Magkow, jesli on lubi te wyjazdy, to spojrzyj na nie przychylniej, bedzie mu
latwiej i nie bedzie czul presji, ze "uciekl", "wymknal sie", a przeciez nie
poszedl na wodke czy grac w hazard, czy cokolwiek jeszcze gorszego, wiec to
zdrowy objaw, ze nawiazuje tez rozne inne relacje pozadomowe...
A przyzwyczajenie jest chyba normalne w zwiazku i ma swoje zalety..
k

[samboraga]

imprezy 'integracyjne' to inna sprawa, też nie lubię
ale dwa lata temu miałam odwrotny problem, jak wytłumaczyć mężowi, że ja chcę (i
potrzebuję) pojechać sama (chodziło o rekolekcje), ciężko było rozmawiać
pojechałam, chociaż mąż nie był do końca przekonany i te trzy dni naprawdę wiele
mi dały, również jeśli chodzi o rodzinę

[magdalaena1977]

Zgadzam się z dziewczynami, że zmuszanie męża do rezygnowania z wyjazdu
służbowego to jakiś straszny idiotyzm. Przecież to zwykle nie jest sam relaks
tylko spotkanie w grupie, jakieś szkolenia interpersonalne. Jeśli człowiek
pracuje, to czasami trzeba wyjechać.
Gdybyś jeszcze miała jakieś poważne powody (choroba itp.), ale Tobie po prostu
jest smutno.
To trochę okrutne obciążać męża odpowiedzialnością za zachowanie pracodawcy.

A jeśli wyjechał po chamsku sam z siebie, to faktycznie zachował się okropnie

[skrzynka3]

Kazde malzenstwo jest inne. U nas od samego poczatku tak sie ukladalo ze na
zmiane ktores z nas wyjezdzalo na pare dni samo. Na poczatku z koniecznosci a
potem odkrylismy ze oboje tego potrzebujemy. Nie, nie czuje ze nasza milosc sie
wypalila. Rozumiem potrzebe meza zlapania oddechu w samotnosci (albo z
najblizszymi kolegami) tak samo jak On rozumie moja potrzebe umowienia sie na
kawe w damskim towarzystwie raz na jakis czas.
Tych wyjazdow nie jest duzo -jeden, dwa rocznie - meza narty, moje kajaki (nie
liczac oczywiscie sluzbowych delegacji, szkolen, obowiazkowych imprez
integracyjnych w pracy itp. bo to przeciez zupelnia inna bajka ).
Wiem, ze oboje staramy sie nacieszyc tymi wyjazdami (np. w taki sposob ze oboje
robimy wtedy rzeczy ktorych unikamy na codzien ze wzgledu na siebie -kazdy
chyba ma takie zachowania ktore draznia wspolmazonka i ktorych ze wzgledu na
niego unika zeby nie sprawiac Mu przykrosci).Kazde z nas przywozi zwykle z
takiego wyjazdu jakies przemyslenia i refleksje do podzielenia sie bo z oddali
czasem lepiej widac rozne sprawy.
Chyba najlepszym wyjsciem jest spokojna rozmowa o tym czego Ty i Twoj maz
potrzebujecie, co czujecie. Bez pretensji a z proba zrozumienia sie nawzajem )
Skrzynka

do Magdalaeny1977

[kasia_ol1]

zmuszanie męża do rezygnowania z wyjazdu
> służbowego to jakiś straszny idiotyzm

wiesz, gdyby sprawa dotyczyła mnie i przeczytałabym Twoje dość dosadne słowa,
byłoby mi - oględnie mówiąc - przykro.

[magdalaena1977]

magdalaena1977:
> zmuszanie męża do rezygnowania z wyjazdu
> służbowego to jakiś straszny idiotyzm

kasia_ol1 napisała:
> wiesz, gdyby sprawa dotyczyła mnie i przeczytałabym Twoje dość dosadne słowa,
> byłoby mi - oględnie mówiąc - przykro.
Sorry - może powinnam wyrazić się mniej dosadnie, ale wyjazdy integracyjne,
szkolenia itp. uważam za absolutnie normalne. I nawet jeśli pracodawca stara
się, żeby było miło, to w praktyce jest to wyjazd służbowy, a nie wakacje.
Rozumiem, że zostającej w domu żonie może być smutno, ale to byłaby chyba jakaś
dziwna, zazdrosna miłość, gdyby wymagała od męża, żeby na takie imprezy nie jeździł.

[kasia_ol1]

tak na pocieszenie; ja też nie lubię jak mój mąż wyjeżdza na delegacje. i nie
dlatego - podobnie jak Ty - że mu nie ufam, po prostu nie lubię zostawać w tym
czasie "sama" w domu. dziewczyny, które pracują zawodowo, pewnie inaczej do
sprawy podchodzą, bo same również wyjeżdżają służbowo. ja jestem cały czas w
domu z dziećmi i tego nie doświadczam, więc z mojej strony jest to zazdrość,
tęsknota za czymś co mnie nie spotyka.
jeśli jest taka możliwość, a przez pięć ostatnich lat zdarzyło się to raz,
jedziemy razem. na ogół mąż jeździ sam, na szczęście rzadko

[franula]

Kasiu, pisałam wyżej - nie pracuję jestem na wychowawczym, od urodzenia Kasi
nie wyjeżdżam niestety. Ale nie robię mężowi problemw z wyjazdami, dbamy os
symetrie w inny sposób. jescze sobie odbiję
Pozdrawiam
F

[kasia_ol1]

wiem, Franula, ja też nie wyjeżdzam, ale i nie utrudniam, a zazdrość - jako
uczucie - nazywam, bo wtedy wiem nad czym mam pracować

i jeszcze nutka prywaty ;)

[kasia_ol1]

właśnie zajrzałam do linku na "zobaczcie!". Twoja Kasieńka jest urocza i pyśki
ma jak mój Jasiek sama słodycz! mniammm...

[franula]

a dziękuję, dziękuję

[kamilla14]

ja tez takiego kudlacza urodzilam , tylko kilka dni wczesniej (24.11.2004). Ale
teraz nie ma takiej pieknej fryzurki jak Kasia; ale jej zazdroszcze
k

[pawlinka]

Mój mąż dość często wyjeżdza służbowo. Nie jest to wyjazd w rozrywkowych
celach, jedzie pracować, chociaż, oczywście dzięki podróżom grupa, z którą
pracuje,jest coraz bardziej zgrana. Efekty widać Ostatni rok był trudny: już
pracowałam, na pół etatu, ale zawsze, czasem musiał wyjechać, kiedy
chorowaliśmy, było niełatwo
A już najdowcipniejsze jest to, że wszystkie (wszystkie!) tegoroczne wyjazdy
miały miejsce w czasie naszych urodzin, całej czwórki, zatem świętowanie
odkładaliśmy na później. Na początku sie wściekałam, ale teraz juz nie,
przeciez nie o to chodzi Za kilka dni mąż znów wyjeżdza - a mamy rocznicę
ślubu

[mamalgosia]

Przepraszam, ale w ogóle nie czuję problemu. To, że nie zawsze i nie wszędzie
jesteście razem, oznacza, że uczucie się wypala?

Ciekawe...

[mader1]

jak mogłaby wyglądać integracja użytkowników www ? )))
z rodzinami ? dziećmi ?
zawsze są jakieś zabawy integracyjne... ale jakie ??? w tym
wypadku/przypadku ?