7 lat tłustych i 7 lat chudych

[korniz]

Czy to się w życiu sprawdza?Jak narazie mam za co żyć ale strasznie boję
się że mogą nastąpić w życiu lata chude( np brak pracy).Czy też nad tymi
słowami się kiedyś zastanawialiście?A może ktoś z was to przeżył?Jak do tego
podejść?

[zuzanna56]

Jak na razie mamy pracę i nic nie wskazuje na to żebyśmy mieli ją stracić.
Żyjemy sobie spokojnie i szczęśliwie. Staram się patrzeć w przyszłość
optymistycznie. No, może czasami nachodzą mnie czarne myśli, ale rzadko.
Niedano kupiliśmy dom (jest w budowie), w związku z czym trzeba sprzedać
mieszkanie i wziąć kredyt. Myślę że wszystko będzie dobrze. Obyśmy tylko zdrowi
byli i mieli pracę. Teraz pewnie będą te lata bardziej chude z powodu kredytu i
urządzania domu ale to nic.

[mamalgosia]

Ty to piszesz poważnie? Że to musi być taka sinusoida? No co Ty...

[mader1]

A nie ?
U nas jest - jeżeli bierzemy pod uwagę nie tylko pieniądze, ale i zdrowie,
różne zdarzenia, które " wstrząsają" domem... I jeżeli myślimy o tych 7 latach
symbolicznie. Po prostu raz jest lepiej, raz gorzej. W stosunkach z męzem,
wychowaniu dzieci, finansach...

[zuzanna56]

Jeśli chodzi o choroby to zdarzają się, niestety. Staram się wierzyć że
wszystko będzie dobrze.Ostatnio byliśmy z synem u okulisty ( dostał okulary),
ortodonty (dostał aparat), laryngologa (kilka razy) i neurologa. Mamy teraz
okres badań i wizyt lekarskich.

A z mężem...od 15,5 jest dobrze. I oby tak dalej.

[zuzanna56]

15,5 roku.

6 lat tłustych i 6 lat chudych = 12 lat

[otryt]

Wydaje mi się, że cykliczność naszych losów jest czymś naturalnym. Są lata
szczęśliwe, są też lata kryzysowe. Kryzys uczy nas czegoś, pozwala prostować
drogi. Lata szczęśliwe pozwalają odpocząć i zebrać siły... do kolejnej batalii,
której jeszcze nie znamy. W literaturze mówi się o nocach i dniach, że
człowiek, który zawsze ma z górki, niewiele rozumie z życia, nie potrafi
zrozumieć innych, popada w pychę, że sobie wszystko zawdzięcza. W moim życiu
wyraźnie widać cykl 12-letni. Lata 1968, 1980, 1992, 2004 były najtrudniejszymi
w moim życiu. Te kryzysy pokrywają się także z kryzysami w Polsce: 1944, 1956,
1968, 1980, 1992, wyznaczając kolejne etapy historii. 12 lat – rozpadło się
małżeństwo moich rodziców, zawalił się nasz dom, bezpieczeństwo. 24 lata –
rozpadł się mój związek z narzeczoną po zaręczynach, zawalił się mój
dotychczasowy świat, aby dać szansę innemu, lepszemu. 36 lat – choroby dzieci
wywróciły wszystkie nasze plany i kalkulacje do góry nogami, 48 lat – kryzys
finansowy w rodzinie zatrząsł poważnie, zmienił moje relacje z ludźmi, widzenie
spraw i rzeczywistości wokół., pokazał, że Bóg zawsze był obecny w
najtrudniejszych momentach.

[dorotkak]

nawet w tych latach "tłustych " trzeba pamietać, że moga nadejść i te chude
rodzice wychowali mnie tak, że nigdy nie żyje się ponad stan a raczej ponizej,
oszczedzając na gorsze czasy - no i powiem Wam, że w życiu moich rodziców
faktycznie to sie potwierdziło, dzieki temu udalo się przetrwac gorsze chwile