Gdy znikają z oczu... ;)

[mader1]

Na imprezy, szkoły zielone, nocowanka. Mąż wyjeżdża na dłużej...
Czy obawy, zdenerwowanie, które temu towarzyszą, wynikają z tęsknoty ?
Prawdopodobieństwo różnych nieszczęśliwych zdarzeń przecież wcale nie wzrasta
wraz ze wzrostem odległości od matek, ojców , żon
A czy mężowie też się niepokoją tak bardzo ?

[mamalgosia]

Moje dzieci jeszcze na razie mi nie znikają z oczu, więc rzecz dotyczy tylko
Męża. Prawdopodobieństwo nieszczęścia jest moim zdaniem o wiele większe gdy nie
jesteśmy razem, to w ogóle jest bezdyskusyjne. A czy on również sie tak
denerwuje... Trochę tak, ale myslę, że to jakieś 10% tego, co ja odstawiam. W
naszym małżeństwie wynika to z faktu, że mój Mąż jest normalny i zdrowy
psychicznie, a ja nie.
O, nawet znalazłam opracie dla mojej teorii - gdy jesteśmy razem, pilnuje nas
więcej Aniołów Stróżów

[mama_kasia]

W
> naszym małżeństwie wynika to z faktu, że mój Mąż jest normalny i zdrowy
> psychicznie, a ja nie.

Myślę, że nie tylko dlatego. Nie mam (na razie) stwierdzonej choroby,
a jednak denerwuję się bardzo. Chyba dlatego, że brak mi tak do końca
zgody na wolę Boga. Boję się oddać to, co mam. Co ciekawe Bóg być
może tego ode mnie w sensie fizycznym nie wymaga, ale myślę, że
chodzi o takie oddanie duchowe, o gotowość oddania. Boję się...

[alex05012000]

córka jeśli znika to na krótko i na blisko, z wyjątkiem wakacji - jest miesiąc
z babacią nad morzem, ale są przecież telefony komórkowe... generalnie wolę jak
jest ze mną, w pobliżu, ale nie mam napadów paranoi ...
mąż mój akurat jest "przyspawany" do mieszkania i pracowni, która jest drzwi
obok... w ogole nie lubi wychodzić z domu....
najwięcej fruwam ja - sama lub z Olką ... czy mąż sie o mnie/nas martwi...
hmmmm chyba nie-on powie, ze wie, że mi sie nic nie stanie....w każdym razie
nie wydzwaniamy do siebie co 15 minut....

[zuzanna56]

Ostatnio to ja wyjeżdżam dość często....

Staram się nie panikować gdy mąż gdzieś wyjeżdża ale nie zawsze mi to wychodzi.
Taki mam charakter.

Gdy jadę ja, nie przeżywam tego aż tak bardzo tzn. tęsknię ale nie boję się że
mi się coś stanie.

No właśnie !

[mader1]

Zuzanna napisała coś istotnego. A jak my wyjeżdżamy to też połowę mniej tych
Aniołów Stróżów jest z nami i z nim
A strach... U mnie nie ma. Tylko tęsknota.

[mader1]

> nie wydzwaniamy do siebie co 15 minut....

taaa... tylko co godzinę ?

[alex05012000]

> nie wydzwaniamy do siebie co 15 minut....
> > taaa... tylko co godzinę ?
NIE!!! raz na dzień conajwyzej...
ostatnio byłam z dzieckiem u kuzynki niedziela + poniedziałek... zadzwoniłam
jak dojechałyśmy na miejsce (50 km od wwy), i na drugi dzień, zę właśnie
wracamy...

[mader1]

no to tak, jak my . Jak jesteśmy osobno, staramy się zadzwonić, gdy
dojedziemy , potem raz na dzień, a potem, jak wyjeżdżamy. Wydaje nam się, ze
tak jest rozsadnie. Z tym, że mój mąż chyba nie czuje potrzeby częstszego
kontaktu, mnie by korciło, ale staram się być rozsądna.

wydzwanianie

[mamalgosia]

A miałyście coś takiego, że on nie odbiera telefonu? Alb jest poza zasięgiem?
Kiedyś umówiliśmy sie z Mężem, że jak gdzieś tam dojedzie, to zadzwoni. No i
czas przeznaczony na dojazd minął, a tu milczenie. Wysłałam smsa, nic. Dzwonię -
poza zasięgiem. Tłumaczyłam sobie to jakoś racjonalnie (że np. jest na jakims
spotkaniu, że zapomniał), ale było to obrzydliwe

[franula]

to chyba jestem lekkomyslna bo się nie denerwuję
mąż dużo jeździ służbowo gdybym miala się za każdym razem denrwowac
wykonczyłabym się psychicznie
dziecko zostawiam tylko osobom do których mam 1--% zaufania więc tez sie nie
denrwuję
tęsknię tak -oczywiście
i tak sobie myślę że gdyby mój mąż się denerwował o mnie gdy mnie nie ma to
byłoby to bardzo męczące

oczywiście gdy sie spóźnia, nie odbiera telefonu to się denrwuję że cos się
stało

[franula]

100% of kors

[alex05012000]

przede wszystkim mój mąż nie ma i nie chce mieć komórki!!!! wiec jak gdzieś
wychodzi czy jedzie trzeba cierpliwie czekać aż wróci...
z kolei moja mama ma komórkę, ale często zapomni włączyć albo jej nie słyszy a
smsów nie umie czytać ani wysyłać wcale...
zreszta ja nie z tych co od razu jawi im sie w wyobraźni wypadek, porwanie i
inne nieszczęścia ....

[mama_kasia]

Tak, znamy. Tłumaczę sobie racjonalnie, ale...
wizje też mam. I zawsze przychodzi mi na myśl, że to COŚ,
czego się boję może przyjść zupełnie spokojnie i właściwie,
dlaczego nie teraz...

Staram się bardzo w takich sytuacjach modlić, ale nie tyle o
bezpieczny powrót męża do domu (to też). W tych jednak momentach
modlę się za siebie, bo czuję, że ten strach nie jest dziełem Boga.
A ja jako chrześcijanka - dziecko nadziei - nie powinnam się mu poddawać.

Mamalgosiu :)

[mader1]

Prawdopodobieństwo nieszczęścia jest moim zdaniem o wiele większe gdy nie
jesteśmy razem, to w ogóle jest bezdyskusyjne.

jesteś rewelacyjna Zwłaszcza, gdy piszesz o Aniołach Stróżach

[mamalgosia]

Cieszę się, że to zrozumiałaś, w Twoim wieku powinnaś już takie rzeczy wiedzieć