Boją się pisać...

[mader1]

Forum ma wielu uczestników Bardzo to nas cieszy. Niektórzy nie piszą, bo
nie mają czasu, zerkną tylko na nasze wypociny i wracają do swoich zajęć.
Cieszę się, że zerkają
Inni starają się zapanować nad uzależnieniem... Albo emocjami.
Podobno niektórzy się boją...
Dlaczego ?
To dla mnie bardzo ważne.

[barbie-torun]

* boję się pisać aby nie być okrzyczaną,
* wyśmiewaną jak za wątek-Mamo zostań ze mną w domu-
a była to tylko informacja o spotkaniu,
* brak czasu aby czytać i pisać w rozwlekłych wątkach,
* brak wiedzy merytorycznej by dyskutować na Waszym poziomie
* zbyt błahe sprawy domowe aby poruszać na forum

to tyle ode mnie

[mader1]

dziękuję bardzo Barbie. To bardzo ważne, co napisałaś.
Proszę, bardzo proszę byśmy tego nie dyskutowali, nie polemizowali. Chciałabym,
żebyśmy najpierw wszystkich wysłuchali i zastanowili się

[k_j_z]

brak czasu
brak wiedzy merytorycznej
świadomośc, że i tak nie ma się nic mądrego do powiedzenia
czasem po prostu słowa przychodzą za późno
Ale generalnie to ja się nie boję

[otryt]

Sformułowanie "boją się pisać" padło w dyskusji o reklamach. Duża szkoda, bo
mógłbym poznać drugi punkt widzenia: ludzi rozumiejących środowisko twórców
reklamy. Ta dysproporcja w ilości uczestników dyskusji po każdej ze stron
wynikła z tego, że przygniatająca większość z nas jest odbiorcami reklam.
Rozumiem, że dyskutować mając wszystkich przeciwko sobie jest bardzo
nieprzyjemnie. Pół biedy, gdy argumentują merytorycznie. Rozumiem niechęć
Samboragi do prowadzenia samotnej walki. To ujawniło się już przy słowie
określającym nazwę zawodu, nawet nie weszliśmy głęboko w ten las. Gdyby ci
ludzie, którzy boją się pisać dołączyli do Samboragi i wspólnie przedstawiali
punkt widzenia środowiska ludzi związanych z biznesem reklamowym, dyskusja
miałaby całkiem inny przebieg. Na jednej osobie nie spoczywałby ciężar
odpierania argumentów wielu ludzi. To jest niewykonalne, choćby ze względów
czasowych.

Nie podobają mi się w telewizji dyskusje, gdy dwóch dziennikarzy staje
naprzeciwko jednego gościa w studio. Ten gość jest w znacznie trudniejszej
pozycji, a dziennikarze ułatwiają sobie życie. Taka jest formuła programu, tak
to wyreżyserowano. Na forum nigdy nie wiadomo, jak rozłożą się opinie, więc gra
jest z założenia czysta, jeśli jest prowadzona fair. Wydaje mi się, że nie
przekroczono w tej dyskusji granic.

Do dziś mam w pamięci dyskusję, w której osoba zakładająca wątek, mając
wszystkich przeciwko sobie (w sensie mających odmienny pogląd na sprawę, a nie
atakujących) opuściła nie tylko dyskusję, ale i nasze forum.

[malgosiader]

czy ja się boję pisać?
nie,
(tzn. chyba nie, po tym jak wywołałam burzę na forum )

dlaczego nie piszę, albo dlaczego piszę rzadko?
mało czasu,
czasu starcza czasami nad poczytanie (jak już kiedyś wspomniałam jest to dla
mnie katecheza codzienna, dużo wynoszę z tej mojej codziennej lektury), ale na
pisanie już mniej,

może w wakacje, kiedy po pracy, po obiedzie, po sprzątaniu, kiedy nie trzeba
będzie siadać do lekcji z dziećmi (no niestety moje trzeba pilnować ;-() będę
mogła sobie pozwolić na pisanie,
bardzo na to liczę

[mader1]

dziękuję serdecznie, że mimo iż się nie boisz, napisałaś

uściślenie:)

[samboraga]

> Sformułowanie "boją się pisać" padło w dyskusji o reklamach.

napisałam że 'nie zdecydowali się napisać'
a powodów nie znam

[mader1]

wątek powstał nie tylko w wyniku dyskusji o reklamach. Wcześniej też miałam
takie sygnały.

WYJAŚNIENIE?PRZEPROSINY ZBIORCZE

[mary_ann]

otryt napisał:


> Do dziś mam w pamięci dyskusję, w której osoba zakładająca wątek,
mając
> wszystkich przeciwko sobie (w sensie mających odmienny pogląd na
sprawę, a nie
> atakujących) opuściła nie tylko dyskusję, ale i nasze forum.

Otrycie, jeśli to do mnie aluzja (watek "Nie opuszczam Kościoła"),
to to niezupelnie tak. Czuję się w obowiązku wytłumaczyć się przed
współforumowiczami (nie kryję, że ośmielona przez pewną dobrą duszę:-
).

Na nikogo się wówczas nie obraziłam, choć nie kryję, że poczułam się
znużona i "dojrzała do pauzy". Znacie pewnie takie uczucie, że nie
wiecie, co właściwie w jakimć miejscu robicie, że czujecie się z
kompletnie innej bajki. Coś takiego mnie wówczas nawiedziło.
Musiałam odpocząć i nabrać dystansu.

W żadnym momencie nie planowałam definitywnego odejścia. Milczenie
przedłużyło się z powodów całkowicie pozaforumowych (życie to nie
bajka, ech). A sami wiecie, że im więcej czasu upływa, tym trudniej
wrócić.

Jedną rzecz muszę podkreslić, to dla mnie bardzo ważne. To, że
poczyłam się zbyt "inna", by ciągnąć tamtą rozmowę, nie oznacza, że
poczułam (czy czuję się) od kogokolwiek lepsza czy mądrzejsza.
Howgh.

Dziękuję bardzo osobom, które po moim zniknięciu dopisały się do
mojego wątku. Nie obiecuję, że szybko, ale postaram się do tych
wypowiedzi ustosunkować.

Ściskam Was bardzo
mary_ann

[mader1]

)) nie wiem, o kim Otryt myślał, ale szalenie dziękuję za te
słowa. Chociaż tak bylismy " wyposzczeni", że nawet jakbys się
gdziekolwiek, przypadkiem , bez wyjaśnień wpisała i tak byśmy się
ucieszyli

[kulinka3]

Wracaj, wracaj Mary Ann!
Cieszę się,że dałaś znak życia.

[mary_ann]

Bardzo wam dziękuję, kobitki, za ciepłe slowa!
Dobranoc!
mary_ann

[isma]

Super, ze wrocilas!
A ja Ci tego Bartosia ciagle jestem winna )).

mary_ann!!!

[sion2]

ja mam twoje ksiazki, kobieto adresu nie znam, mail przepadl w
czasie odwirusowywania kompa, komora gdzie byl twoj numer nie
dziala...
a ksiazki sa niemym wyrzutem mego sumienia, chce ci je oddac, jaki
masz adres, juz pisze na priv...

[otryt]

Cieszę się, że jesteś Mary Ann. ) Moje słowa były rzeczywiście o
Tobie. Nie uważałem, że się obraziłaś, bo nie było powodu. Motywy
nieobecności mogą być bardzo różne, czasem całkiem niezależne od
forum. Ja czasem robię sobie przerwę, aby nabrać dystansu, aby nawet
po miesiącach stwierdzić, że mi na kimś zależy, że chcę się z
nim/nimi się spotykać, rozmawiać. Nie chciałbym, aby działało tylko
przyzwyczajenie lub siła bezwładności albo że wypada lub nie wypada
lub że się powinno. Muszę wyraźnie poczuć, że naprawdę chcę.
Rozumiem także sytuację, że wszyscy albo większość mają inne zdanie
na sprawę. Wtedy bardzo cieszy nawet jedna osoba, która myśli
podobnie. A gdy tej jednej zabraknie to przychodzą myśli, czy aby
się nie mylę? Daję sobie wtedy czas, dystans, aby z tej perspektywy
zweryfikować wygłoszone niegdyś poglądy. Pozdrawiam serdecznie.)

może nie tyle się boją co....

[justyna.ada]

czasem mam wiele przemyśleń ale nie ujawniam ich dlatego, że za wiele
osobistych spraw musiałabym przy tym wywlec, a internet nie jest wcale
anonimowy.
Poza tym, nie mam tak ugruntowanej wiedzy jak wiele z często piszących osób.
Po trzecie, czasem mam pogląd ale wiem (jestem człowiek grzeszny...) że nie są
to poglądy zbyt "prawomyślne" i lepiej własną grzesznością nie epatować innych.
Poza tym... nieraz (na różnych forach zresztą) można spotkać rozmówców o bardzo
wysokiej inteligencji ale i ciętym języku, którym w słusznej sprawie, ale mocno
potrafią uderzać.
A ja potrafię też być złośliwa, ale na tym forum nie chcę.

[alex05012000]

nie boją, bo nie ma czego sie bać... tylko nie chcą się narażać na ataki,
docinki czy kłótnie czy jakieś zbyt zażarte dyskusje, ktos coś opatrznie
zrozumie i awantura gotowa.... to tak też i ode mnie...
poza tym brak czasu... o ile poczytanie jeszcze jakoś można wcisnąć, to na
pisanie nie ma dość czasu,
poza tym ja jak justyna.ada też często nie mam wiadomości na dany temat...
wszelkie teologiczno-uczone dyskusje, dzielenie włosa na 8 części to nie dla
mnie...i nie umiem tak ładnie wyrazić myśli jak niektórzy uczestnicy forum.
no i na koniec - często moje przekonania są baaaardzo odeległe od tego co
kościół "nakazuje"...
tyle mego...

[kim5]

Boję się pisać, bo poglądy mam czasem odbiegające od "głównego nurtu", a
komentarze zbyt mnie bolą.
Czasem więc wolę przemmilczeć.

[ciociacesia]

> czasem mam wiele przemyśleń ale nie ujawniam ich dlatego, że za wiele
> osobistych spraw musiałabym przy tym wywlec, a internet nie jest wcale
> anonimowy.
> Poza tym, nie mam tak ugruntowanej wiedzy jak wiele z często piszących osób.
> Po trzecie, czasem mam pogląd ale wiem (jestem człowiek grzeszny...) że nie są
> to poglądy zbyt "prawomyślne" i lepiej własną grzesznością nie epatować innych.
> Poza tym... nieraz (na różnych forach zresztą) można spotkać rozmówców o bardzo
>
> wysokiej inteligencji ale i ciętym języku, którym w słusznej sprawie, ale mocno
>
> potrafią uderzać.
> A ja potrafię też być złośliwa, ale na tym forum nie chcę.
mogę się pod tą wypowiedzią podpisać z wykrzyknikiem. tyle ze ja nawet jak chce
nie potrafie byc skutecznie złośliwa a tak naprawdę to boję sie artura

[ea-szarri]

Pół żartem / pół serio:
- bo z braku doświadczeń własnych można zostać posądzonym o toczenie dyskusji
akademickiej
- bo podpierając się doświadczeniem własnym można zostać uznanym za osobę
nieobiektywną i tym samym niegodną dalszej dyskusji

A bardziej serio:
- jako osoba bardziej wątpiąca niż wierząca czuję się tutaj jedynie gościem i
staram się trzymać swoje wątpliwości na smyczy. Boję się, że moje wątpliwości i
wynikające z nich niezbyt ortodoksyjne poglądy, są tutaj „nie na miejscu”, bo
to przecież „wychowanie w wierze” jest...

[minerwamcg]

- bo nawet uchylając się od dyskusji i uzasadniając szczegółowo czemu to robią,
mogą zostać oskarżone o zabranianie komuś udziału w tejże, jak ja niedawno
zostałam (i to przez moderatorkę),
- bo odmawiając dyskusji, by kogoś nie urazić, mogą same zostać obrażone...

No tak, tylko cały problem w tym, że ja się nie boję pisać. Co innego, gdybym
się bała. Może powinnam zacząć?..

[mamakini]

Trochę z powodu braku czasu. Jednak przyczyny o większym znaczeniu to moja
nieśmiałość w kontaktach z ludźmi, lęk przed krytyką, nięchęć do tego, by
znaleźć się w centrum zainteresowania. Mimo bardzo ograniczonej aktywności, z
chęcią i zainteresowaniem czytam Wasze wypowiedzi i wielu spośród uczestników
darzę autentyczną sympatią. Myślę też, że stopniowo, poruszając się drobnymi
kroczkami, tzn. poczynając od bardziej błahych tematów, zacznę pisywać coraz
więcej. Pozdrawiam

[basia313]

NApisze o sobie, bo czytam to forum juz od bardzo dawna, choc pisywalam niezbyt
czesto.
Nie pisalam, nie ze wzgledu na strach, ale raczej brak czasu. Czasem z
lenistwa. Czasem tez moje poglady wydaja mi sie zbyt radykalne w porownaniu z
Waszymi. Potem moze jeszcze doszlabym do wniosku, ze juz calkiem moje poglady
staly sie zwichrowane, moze nawet i niechrzescijanskie.
Kontrowersyjne, w porownaniu do wiekszosci osob, wypowiedzi czasem staja sie
przyczyna klotni, osobistych atakow ( w czym i ja bralam udzial).

[basia313]

no ale z drugiej strony tematy religijne sa raczej kontrowersyjne i zawsze
budza duzo emocji, wiec mysle, ze taki lekki strach jest zrozumialy.

[rycerzowa]

"Boją się" to niezbyt szczęśliwe określenie, raczej - obawiają się.

Przypuszczam,że wielu nie pisze, gdyż obawia się:
1. Wyrażania szczerych sądów, w poczuciu odpowiedzialności za słowo.To jest
wszak forum było nie było religijne, "i ktokolwiek byłby zgorszeniem dla jednego
z tych maluczkich..."
2. Niezrozumienia.
3. Opacznego zrozumienia.
4. Chamstwa - i na forum, i w prywatnych postach.

Zdecydowana większość nie pisze, gdyż żyje realnym, a nie wirtualnym życiem.
Czasem, gdy obserwuję niepoważne awantury (nie tylko na tym forum) przypomina
się stare powiedzenie: "To wszystko z nudów, Wysoki Sądzie"...

Wyjaśnienie

[mader1]

Wątek ten wywołał wiele kontrowersji. W czasie, gdy odbierałam moją córkę ze
szkoły - a musiałam jeszcze do tego porozmawiać z panią od francuskiego, więc
się zeszło )) rozkwitła tu dyskusja na temat tego, skąd wziął się taki
pomysł, by ten wątek założyć
O tę dyskusję, jak widzimy, teraz wątek jest mniejszy
Tłumaczę się.
Już wcześniej dostawałam nieśmiałe sygnały od różnych osób, że mają obawy w
związku z pisaniem na naszym forum. Niektórzy z tego forum rezygnowali, czy
sygnalizowali mi, ze muszą odpocząć - zresztą ja sama zrobiłam to niedawno.
Prawie równolegle z mailami, które dostała Samboraga, wpłynęły do mnie następne
czy te same , co do niej - ponieważ domyślono się mojego dyżuru.Zostały one
przesłane przeze mnie do skrzynki www do wglądu dla wszystkich moderatorów.
Jest dla mnie rzeczą zadziwiajacą, dlaczego uczestnicy forum swoje,
niewątpliwie wartościowe i wcale niegłupie, przemyślenia zachowują dla siebie
miast się nimi podzielić.
Mam oczywiście listę uczestników forum, mogłabym po kolei wysyłać doń maile i
pytać )))
Domniemywam jednak, że część z nich po prostu tylko czyta, bo tak lubi
Założyłam wątek, bo chciałam poznać "skalę zjawiska" i powody.
Cieszę się, że osoby mające obawy wypowiadają się w nim.
Niezależnie, co o nich myślimy, proszę o poczytanie i zastanowienie się.

Żal mi bardzo tych wszystkich ( dziękuję Ci Barbie jeszcze raz) wątków o
błahych , codziennych sprawach w życiu chrześcijanina. Bardzo bym chciała o tym
tu rozmawiać. Chciałabym, żeby wypowiadały się też osoby, które są nieśmiałe.
Chciałabym, żeby nie myślały, że są za głupie.

Na razie ten wątek jest dla nich do pisania ,a dla nas , piszących kwieciście i
dużo do czytania i pod rozwagę.

[kamilla14]

Moje niepisanie tez jest prozaiczne - brak czasu nawet na czytanie - szczegolnie
przez glebokie intelektualnie i dlugie watki czesto trudno mi sie przedrzec, a
co dopiero cos z siebie wykrzesac...
Jedynie w tych "blahych" i "bezpiecznych" watkach zabieram czasem glos,
jednoczesnie trenujac pokonywanie niesmialosci, ale rzadko, gdyz nie majac
zdania na dany temat, opinie wyrabiam sobie zazwyczaj dopiero pod wplywem
Waszych argumentow czy autorytetow.
Tak wiec dzialacie na mnie b. inspirujaco, ale dopisywanie sie byloby w moim
przypadku czesto "biciem piany", a tego nie lubie i najczesciej sie tego obawiam
przy pisaniu, jak teraz
pozdrawiam, k

[mader1]

czasem piszesz i bardzo się z tego cieszę

[netus]

Nie pisze zbyt czesto, choć czytam.
Czasem jedank przyznam się, że nie chce mi się zabierać głosu w dyskusjach
teologiczno-moralnych. Jestem wybiórcza w tematach - przyznaję, niekiedy nie
mam chęci zabierania głosu (obawy czy lęki nie mają z tym nic wspólnego) w
tematach teoretycznych - wole wątki dot. "wychowania w wierze" w praktyce, a
nie dywagacje. A co do podnoszonego kilka razy krytykowania czy złośliwości.
Mam wrażenie, że na tym forum jest bardzo kulturalnie i "ekumenicznie".

[szymama]

ja sie nie boje, ale cierpie na brak czasu. Jak jeszcze przez czytanie sie
przebije, tak przez pisanie, nie daje rady. Lubie Wasze dyskusje, lubie czytac
Wasze wypowiedzi. Czesto stwierdzam, ze brak i wiedzy merytorycznej. Ja jakos
ta moja wiare na serce biore (z rozumem gorzej ). Ale staram sie, na prawde.
Pozdrawiam.

Piszcie, kochani, piszcie :)

[babie_lato1]

Prowadziłam kiedyś przez kilka lat tzw. "grupy dzielenia" dla dorosłych osób
przygotowujących się do sakramentów. ZAWSZE w grupce takiej znajdował się,
powiedzmy, "lider", przynajmniej jeden - inteligentny, błyskotliwy, wygadany,
dowcipny, pewny siebie. Gadał najwięcej i najciekawiej, podnosił poziom. Czasami
tak wysoko, że inni milkli.
Zawsze też były osoby, które potrafiły się przez rok w zasadzie nie odezwać.
Zdanie KAżDEGO z Was jest bardzo cenne. Nawet kontrowersyjne, heretyckie,
płaskie, przyziemne, niedouczone itd. Tu nie ambona. Wypowiedż Waszym zdaniem
błaha czy niewłaściwa, więc zaniechana, może być dla kogoś bardzo ważna,
potrzebna. Wiem z doświadczenia Dlatego BARDZO chcę czytać posty WSZYSTKICH
osób, które powyżej wypowiedziały swoje obawy, opisały trudności, a także tych,
które ciągle milczą. Myślę, że na tym forum dość jest miejsca tak na
intelektualne dywagacje, jak na pytanie, w jaki sposób nauczyć dziecko pacierza
czy co tam nam strzeli do głowy. Naprawdę zachęcam Was do podjęcia tego ryzyka,
otwartości, osobiście na pewno na tym skorzystam, a i spodziewam się, że nie
tylko ja
Byle pereł przed wieprze nie rzucać. Perły to tylko w zaufane ręce...
Natomiast jeżeli chodzi o moją aktywność - jeśli nie piszę, to z braku czasu,
zdecydowanie za dużo siedzę przed komputerem

ja też o to bardzo proszę :)

[mader1]

proszę. Tak często opowiedziana przez kogoś historia, komentarz z pozoru
prosty, problem błahy otwierał mi oczy na coś, pocieszał, dawał trochę oddechu.
Jesteście potrzebni jak powietrze.
Bądźcie choć krótkim słowem.
Choć uśmiechem.
Choć skargą.
Wiem, że problemy, codzienne problemy niektórych z Was są trudne do opisania,
trudne do wytłumaczenia. Pewnie nic nie zaradzimy. Ale może choć uśmiechniemy
się wirtualnie, pomyślimy, pomodlimy się to zawsze więcej niż nic

i ja

[mamalgosia]

Są osoby, które znam tylko z krótkich maili.
Piszcie, proszę.
Gorsi niż ja nigdy nie będziecie, a i dla mnie jest tu miejsce

[mader1]

> Gorsi niż ja nigdy nie będziecie, a i dla mnie jest tu miejsce

ja jestem gorsza i też mam tu miejsce

[zuzanna56]

Ja rzadko piszę ale to z powodu braku czasu.

[monibiel]

No ja już się chyba powoli ośmielam )) Żeby tylko czas pozwolił...

[tres_ka]

Piszę mało, bo nie spędzam dużo czasu przy komputerze, a poza tym oczywiście nie
czuję się zbyt kompetentna w wielu sprawach poruszanych tutaj. Jak piszę, piszę
krótko, wynika to z braku czasu i z pospiechu.
A poza tym czuję się mała w tym tłumie mądrych ludzi . Ale i tak jest to
jedno z dwóch for, które najczęściej odwiedzam

[inna.basia]

Nie piszę, bo czytanie zabiera mniej czasu Dorzucenie swojego "ja też" jest
bez sensu, zaś na dłuższe wywody "szkoda" mi czasu (tj nie chcę się za bardzo
wciągnąć w rozrośnięte dyskusje, bo jak już się włączam to na 100% - pisanie na
forach było w pewnym momencie mojego życia zarówno potrzebną dla zdrowia
psychicznego odskocznią, jak i (w końcu) nałogiem, a wiadomo jak jest z nałogami...)

Poza tym chyba już się wyleczyłam z wywlekania bardzo osobistych spraw na forum
otwartym. Ostrożność - to coś nowego w moim życiu, póki nie grozi izolowaniem
się - jest, myślę, korzystna.

Nieprawomyślne poglądy i braki w wiedzy - a to akurat moim zdaniem jest właśnie
dobry powód by dyskutować! by wiedzę poszerzać a poglądy po raz kolejny
weryfikować (chyba nie tylko ja tak mam, że do tych nieprawomyślnych i często
bolesnych poglądów stale wracam w rozmyślaniach, to czemu nie w dyskusji?)

Pozdrawiam Wszystkich, tych więcej piszących, którzy dali nam się poznać, i tych
raczej czytających, niekiedy anonimowych.

BTW, taka myśl mi przemknęła - anonimowi nie znaczy gorsi, w końcu nawet dla
anonimowych świętych KK (do którego przynależę) specjalnie święto ustanowiono W
s z y s t k i c h Św I dobrze, potrzeba takiej afirmacji. I dlatego dobrze,
że powstał ten wątek

[mama_kasia]

< anonimowi nie znaczy gorsi

Tez tak uważam

Dorzucenie swojego "ja też" jest
> bez sensu

A czasami to jednak ma sens - to poczucie, że ktoś jeszcze
tak samo

[mader1]

> BTW, taka myśl mi przemknęła - anonimowi nie znaczy gorsi, w końcu
nawet dla
> anonimowych świętych KK (do którego przynależę) specjalnie święto
ustanowiono W
> s z y s t k i c h Św I dobrze, potrzeba takiej afirmacji

inna. basiu miło napisałaś
i dobrze, że się odezwałaś

[isma]

No wiec o to w tym watku chodzi. Jestescie potrzebni. Odzywajcie sie.

[mamalgosia]

nie zgadzam się z tym, że dorzucenie swojego "ja też" nie ma sensu

[nati1011]

nie boję się, ale jest wiele tematów związanych z wiarą, których nie
poruszę na tym forum.
bo:
- za często nie daje się tu prawa do swoich interpretacji i swojego
sposobu na wiarę. Gdy pisze o SWOICH odczuciach, czy przemyśleniach,
inni biorą to za bardzo do siebie. W efekcie dochodzi do starć i
konfliktów, które są zupełnie niepotrzebne.
- często mnie boli, że moje słowa są rozumiane zupełnie odwrotnie od
założonych intencji, a nie zawsze potrafię opisać to inaczej.
- coraz częściej mam wrażenie, że moje poglądy są zbyt
kontrwersyjne, zbyt radykalne do tego forum. Boję, się, ze ktoś może
uznać, ze uważam sie lepsza czy gorliwszą, a to zupełnie nie tak -
ja po prostu tak to czuję, co wcale nie oznacza, ze potrafie
sprostac temu ideałowi.
- nie potrafię wyjść poza swój horyzont wartości. Zupełnie jestem
zagubiona w dyskusji o wierze z osobami mającymi zupełnie inny
system wartości lub niewierzącymi.
- często po napisaniu odpowiedzi długo sie dręczę, czy przypadkiem
kogoś nie uraziłam i zamiast pomóc nie zaszkodziłam.

może jednak sie boję...

[isma]

Jedna uwaga na szybko.
Okreslenie "nie daje sie tu prawa do swoich interpretacji" wydaje mi sie nieco
na wyrost. To jest forum dyskusyjne, i dosyc naturalne jest, ze sa wyrazane
roznice pogladow. Kazdy ma prawo sie nie zgadzac z kazdym, o ile czyni to nie
przekraczajac granic, powiedzmy, kultury.

I do tego prawo na forum jest. Moderacja nie usuwa postow, w ktorych ktos sie z
kims nie zgadza - a tylko wtedy, jak sadze, byloby uprawnione twierdzenie o
"niedawaniu prawa do..."

[nati1011]

Isma - dyplomacja nigdy nie była moją mocna stroną . Nie
znalazłam innych - pewnie lepszych słów. Właśnie dlatego ten punkt
uzupełniłam kolejnymi zdaniami o co mi chodzi. )

Bardzo często było tak, że wyraźnie zaznaczam, ze chodzi wyłącznie o
moją interpretecję, a i tak sypały się na mnie gromy, bo wiele osób
brało to do siebie )

A co do usuwania - to powiem szczerze, że parę razy miałam wrażenie,
ze jsteście już na granicy wytrzymałości i jeszcze zdanie, a wątek
poleci ) Dzięki, że tak nie było

Ty wiesz, jak Was wszystkich lubię. Nie porusze pewnych tematów, by
nie prowokować ostrych spięć. A moze to po prostu to nie to miejsce.
To jednak otwarte forum. Pewne granice musza być zachowane.

[mader1]

> Ty wiesz, jak Was wszystkich lubię. Nie porusze pewnych tematów,
by
> nie prowokować ostrych spięć. A moze to po prostu to nie to
miejsce.
> To jednak otwarte forum. Pewne granice musza być zachowane.

I pamiętaj, że wzajemnie Jesteś jedną z nas. Raz się z Tobą
zgadzam, innym razem dziwię. Piszesz w sposób poruszający...
Pisz. A forum... no... każdy patrzy to prawda

[isma]

No. Ja tez Was lubie.

Ale widzisz - w Twoim poscie zawarl sie taki paradoks, ktory moj nieodzalowany
szef z czasow dziennikarskich definiowal na uzytek informacji prasowych - ze z
oczekiwaniami redakcji wobec wiadomosci jest podobnie jak z kobietami i
garderoba: chcialoby sie miec TAKA SAMA modna sukienke, jak wszystkie kolezanki,
ale jednoczesnie wygladac ZUPELNIE INACZEJ ;-O. A w gazecie ma byc TO SAMO, co
we wszystkich innych gazetach, bo waznych wiadomosci przemilczec nie mozna, ale
jednoczesnie ma byc ZUPELNIE CO INNEGO, bo z jakiegos powodu czytelnik ma wybrac
akurat ten tytul, a nie ktorykolwiek inny )).

Wiec, z jednej strony, napisalas, ze sa spory, ze sie ich obawiasz i ze ich
unikasz. Z drugiej, wyrazilas zal, ze "nie mozna" na forum wyrazac
kontrowersyjnych pogladow.
A przeciez te oczekiwania, chociaz oba jednakowo naturalne - sa wzajemnie
sprzeczne! No bo skoro mialoby nie byc sporow, to trzeba byloby cenurowac
wypowiedzi "od (jedynie slusznej) linijki". Natomiast jesli oczekujemy prawa do
mowienia czasem rzeczy dla nas osobiscie waznych, choc kontrowersyjnych, to
musimy sie godzic na to, ze one moga wywolac spor (w ktorym nam sie moze nieco
oberwac...).

No wiec jest takie... niezbywalne napiecie, chi, chi )).

Staramy sie, zeby jedno i drugie wywazyc - prawo do swobodnych wypowiedzi, i
jakas kulture. Nie tylko jezyk, ale i taki, no - wzglad na blizniego. Zwlaszcza
tego milczacego, tego, co to sie sam publicznie nie odszczeknie.

I teraz o tym, ze ludzie biora "do siebie". No, w jakims sensie jednak sytuacja
komunikacyjna ich do tego uprawnia. Nasze poglady sa nasza prywatna sprawa, o
ile je zachowujemy dla siebie samych. Natomiast jak sie decydujemy je
upublicznic, to one w jakims sensie zawsze sa kierowane "do kogos". Mowi sie po
to, zeby wywrzec jakis skutek, prawda? Kogos zachecic lub zniechecic, dac
przyklad albo odwiesc od czegos. Nawet jesli mowi sie "o sobie"...

Oczywiscie, znowu, jest jakies... niezbywalne napiecie )) miedzy tym, co
osobiste, a tym, co przeznaczone dla innych. I chyba jedyny sposob, to jest
cierpliwe wyjasnianie - jaka proporcja tego "o sobie" i "do innych" byla w
naszej konkretnej wypowiedzi zamierzona...

My tu - w jakiejs czesci - zyjemy wobec innych. Za co zreszta wlasnie to forum
lubie )).

--
Is.
kladka.blox.pl/html

[nati1011]

masz rację. Jest w tym wszystkim jakaś sprzeczność )

Gdzieś mi ciagle brzmią w pamięci słowa: że chcrześcijanin ma być
drogą dla innych. Zawsze sie zastanawiam, na ile moje słowa są
drogą, a na ile blokadą na drodze.

Z drugiej strony to taki naturalny odruch: skoro nam najbardziej na
swiecie smakują lody waniliowe, to wszystkim gościom je serwujemy i
trudno nam zrozumieć, ze ktoś woli truskawkowe a inny to wogóle
lodów nie cierpi )

[otryt]

isma napisała:

>I teraz o tym, ze ludzie biora "do siebie". No, w jakims sensie
>jednak sytuacja komunikacyjna ich do tego uprawnia. Nasze poglady
>sa nasza prywatna sprawa, o ile je zachowujemy dla siebie samych.
>Natomiast jak sie decydujemy je upublicznic, to one w jakims sensie
>zawsze sa kierowane "do kogos". Mowi sie po to, zeby wywrzec jakis
>skutek, prawda? Kogos zachecic lub zniechecic, dac przyklad albo
>odwiesc od czegos. Nawet jesli mowi sie "o sobie"...

I tak i nie. Twierdzisz, że mówi się po to, wywołać skutek w drugiej
osobie. Może taki motyw występuje w 10-20 procentach wypowiedzi. Są
jednak inne ważniejsze motywy. Wirtualne forum być może lepiej niż w
realu pozwala realizować te inne, nie wspomniane przez Ciebie
wewnętrzne potrzeby człowieka. Gdy ludzie błędnie odczytują, często
ukryte nawet dla mówiącego, motywy następuje zgrzyt czyli błąd w
komunikacji. Ktoś opowiada np. o swoim życiu. Odebrane to zostaje
jako próba pouczenia na jakimś przykładzie, a tymczasem chodziło o
wyrzucenie z siebie, tego co długo uwierało. Mógłbym podać
przynajmniej kilka motywów, które mną kierują i które nie mają na
celu wywołania żadnego skutku w czytającym moje słowa. Ludzie mogą
bardzo się różnić pod tym względem. Jeden lubi i często wpływa w ten
lub tamten sposób na innych, nierzadko dochodzi na nadużyć. Drugi
nie robi tego prawie nigdy, być może z powodu...no właśnie jakiego?
Dobrze to zauważyć.

A swoją drogą bardzo ciekawą dyskusję rozpętała Nati ))

[mamalgosia]

Oj, jak ja się zgadzam z otrytem...
Czasem chodzi - tak jak on to ujął - o "wyrzucenie z siebie". Czasem
o podzielenie się - czymś wesołym/smutnym/szokującym.
U mnie bardzo często motyw jest taki, że chciałabym mieć jakieś
poukładanie. Mam za dużo myśli (a wszystkie za głupie), a chciałabym
mieć w głowie porządek. Czasem takie sprecyzowanie myśli na piśmie
już pomaga ustalić pewien ład, czasem dopiero wypowiedzi innych... A
czasem nic

[isma]

Ale wlasnie o to chodzi, ze tutaj "wyrzuca sie z siebie" zawsze
WOBEC KOGOS. Mozna przeciez byloby zamiast tego pisac intymny
dziennik DO SZUFLADY - tez jest to forma uporzadkowania emocji. Ale
ejdnak w samotnosci, a nie w obecnosci innych.

Wiec, jesli piszemy tu, to - byc moze czasem nieswiadomie -
wywieramy wplyw ta nasza pisanina. Zawsze.
To jest to, o czym mowil kard. Dziwisz, o tej stopce krolowej
Jadwigi. Zostawiamy znaki, slady. Warto miec tego swiadomosc.

[nati1011]

Isma chodzi o coś innego. Piszemy na forum, bo jesteśmy ciekawi
opinii innych. Ale jak ktoś pisze, że ma plan dnia rozpisany na
godziny, to ja to traktuję jako ciekawostkę, moge napisać co o tym
sądzę - że ja się do tego nie nadaję itp, ale nawet mi do głowy nie
wpada, ze wszyscy musz miec takie plany, że to jakiś dogmat czy
obowiazek dobrej gospodyni. Nie będę też tego kogoś atakować, zę
robi źle, bo ja świetnie bez takeigo planu się obywam. A czesto jak
coś piszę, że coś jest dla MNIE dobre, sprawdza się w mojej
rodzinie, JA uważam to za właściwe, to martwi mnie że część osób
zaczyna z tym dyskutować, jakbym twierdziła, ze to jedyny
dopuszczalny model. Ja z ciekawością czytam o Waszych pomysłach.
Czasem coś mnie zainteresuje i próbuje to zaprowadzić w swoim życiu,
czasem pomysł jest świetny, ale wiem, ze nie dorosłam (jak Twoje
codzienne rodzinne msze), a czasem wiem, ze to nie moja półka. Ale
męczy mnie, tłumaczenie się z decyzji, która dotyczy tylko mojej
rodziny (jak ostatnio z decyzji o przneiesieniu dziecka). Kazdy ma
swoje życie i forum nie uprawnia do narzucania innym swoich własnych
wartości i przekonań (mam świadomość, że mnie się to też czasem
zdarza )).

[mama_kasia]

Ale
> męczy mnie, tłumaczenie się z decyzji, która dotyczy tylko mojej
> rodziny (jak ostatnio z decyzji o przneiesieniu dziecka). Kazdy ma
> swoje życie i forum nie uprawnia do narzucania innym swoich własnych
> wartości i przekonań (mam świadomość, że mnie się to też czasem
> zdarza )).

To może, zakładając taki wątek porządkujący myśli, napisać
wprost: nie chcę tłumaczyć się z takich deyzji, ale intersuje mnie
Wasza opinia odnośnie czegoś innego.
Chociaż z drugiej strony może się okazać, że obie sprawy są
powiązane i opinia w sprawie, z której nie chcemy się
tłumaczyć i tak wyjdzie. Trzeba się z tym liczyć. Ale zawsze
można jeszcze raz napisać - to się sprawdza w mojej rodzinie
i proszę się do tego nie odnosić. Spokojnie i życzliwie

[isma]

No wiec napisalam wczesniej. Jedynym dostepnym sposobem na bycie
wlasciwie zrozumianym jest cierpliwe wyjasnianie...
Inna sprawa, ze prog tej cierpliwosci ludzie maja roznie
umiejscowiony, chi, chi )).

[mamalgosia]

A jeszcze inna, że słowo pisane to nie słowo mówione - z modulacją,
tonem, intonacją; a monitor to nie czyjaś twarz - z wyrazem, ze
spojrzeniem

isma

[mamalgosia]

No tak, zapewne.

Dlaczego nie odpisałaś mi, co mam zrobić z tymi drzewami?

[isma]

Dlatego, ze nic innego, niz napisalam poprzednio, nie potrafie
wymyslic.

Btw. rozumiem Twoj post na forum w sprawie korespondencji
prowadzonej na priv, ze to taka forma publicznego przywolywania do
porzadku "wobec kogos"?

[mamalgosia]

Mam dziwne przeczucie, że gdybym napisała do Ciebie w pamiętniku i
schowała do szuflady, to nie odpowiedziałabyś mi

WOBEC KOGOS

[otryt]

isma napisała:

>Ale wlasnie o to chodzi, ze tutaj "wyrzuca sie z siebie" zawsze
>WOBEC KOGOS. Mozna przeciez byloby zamiast tego pisac intymny
>dziennik DO SZUFLADY - tez jest to forma uporzadkowania emocji. Ale
>jednak w samotnosci, a nie w obecnosci innych.

To WOBEC KOGOS jest niesłychanie ważne. Inaczej się pisze pamiętnik
do szuflady, a inaczej coś, co ma przeczytać druga osoba. Kilka razy
próbowałem pisać pamiętniki, to był zawsze chrzan. Już po paru
dniach nie wytrzymywał nawet mojej własnej krytyki. Były
poprzekraczane różne granice: sensu, logiki, zrozumienia,
intymności, dóbr osobistych innych, dobrego smaku, etc. Raził chaos
i niespójność. Już samo dopuszczenie istnienia potencjalnego
recenzenta podnosi jakość naszych wypowiedzi. Nawet milczący
recenzent jest niesłychanie cenny. A jak sensownie skomentuje to
tym bardziej.

WOBEC KOGOS się spowiadamy. Nawet milczący kapłan może nas przywołać
do porządku, gdy zaczniemy wstawiać kit. Jeśli świadka nie ma, jest
nam to znacznie łatwiej uczynić.

Coś nowego powstaje zazwyczaj wtedy, gdy następuje zderzenie,
ścieranie się lub konfrontacja postaw, poglądów różnych ludzi. Pod
warunkiem oczywiście przestrzegania pewnych reguł.

[isma]

Ano wlasnie.
Wiec, konsekwentnie, trudno traktowac tych milczacych sluchaczy
(ktorzy sa nam potrzebni, skoro nie dzienniczek piszemy),
instrumentalnie. Ze oni maja tylko zaspokajac nasza potrzebe
posiadania rekawa do wyplakania/publicznosci do wygadania.

Znowu - w praktyce roznie z tym dostrzeganiem, ze sluchacze sa
osobami, bywa - nie jestesmy bowiem aniolami )).

[a_weasley]

nati1011 napisała:

> - nie potrafię wyjść poza swój horyzont wartości.
> Zupełnie jestem zagubiona w dyskusji o wierze
> z osobami mającymi zupełnie inny
> system wartości lub niewierzącymi.

Ja żebym się czuł zagubiony to nie, ale miejsc, w których w dyskusjach o wierze
muszę tłumaczyć swój punkt widzenia osobom niewierzącym, indyferentom,
antyklerykałom i diabli wiedzą komu jeszcze, mam w necie aż nadto (pochlebiam
sobie nawet, że osiągnąłem w tym niejaką wprawę) i jedno więcej do niczego mi
nie jest potrzebne. Zarejestrowałem się na tym forum między innymi dlatego, że
spodziewałem się - wówczas trafnie - iż tutaj wobec takiej konieczności nie stanę.
Otóż teraz tak nie jest. I czasem mnie to zniechęca.

[mama_kasia]

Ależ tutaj zawsze bywali ludzie niewierzący, którym należało tłumaczyć swój punkt widzenia wiary

[a_weasley]

mama_kasia napisała:

> Ależ tutaj zawsze bywali ludzie niewierzący,
> którym należało tłumaczyć swój punkt widzenia
> wiary

Jeśli bywali zawsze, to widocznie do pewnego czasu rozumieli pierwsze zdanie
preambuły forum.

a ci, co piszą

[mamalgosia]

nie znaczy, że się nie boją.
Ja trochę podobnie jak nati - tylko w przeciwnym kierunku

[mader1]

a ja się czasem boję, choć piszę ))))

[mmb]

mader1 napisała:

> a ja się czasem boję, choć piszę ))))

Dla mnie to forum jest na prawdę bardzo ważne lubię je czytać zaglądam jak tylko mogę ale często nie czuję się kompetentna by coś od siebie dorzucić.
Nie mając dzieci nie będę się wypowiadać na temat wysyłania dzieci na religię w przedszkolu, czy problemów około komunijnych. Trudno powiedzieć na taki temat coś mądrego bez własnego doświadczenia.

Z drugiej strony czytając to co jest pisane na tym forum - a jest to jedno z nielicznych miejsc w sieci w których prawie wcale nie dochodzi do przepychanek i wzajemnego wbijania sobie szpilek - mimo że są tu osoby z różnych Kościołów, bardzo mi ono wewnętrznie pomaga.

Wiem że to nieładnie tak podsłuchiwać ale na prawdę robicie dobrą robotę i lubię Was czytać.
Będę się starać wypowiadać na tematy poboczne jakie zdarzają się na tym forum - tematy w których czuję że mogę coś powiedzieć od siebie.

Zawsze gdy coś piszę staram się nikogo nie urazić, ale zawsze pozostaje strach, że się to tym razem nie uda i jest to chyba naturalne.

[mamalgosia]

Ale to, że się nie ma dzieci, nei znaczy, że sie na danych tematach
nie zna Nawet nie wiesz, ilu ważnych rzeczy nauczyłam się od
niedzieciatych.
A sam fakt posiadania (posiadania - brrr) dzieci o niczym nie
świadczy.
Choć trochę czuję co masz na myśli - sam tytuł forum sugeruje, że
dobrze byłoby wypowiadać się na tematy wychowywania dzieci - i to
jeszcze w wierze. może też powinnam częściej o tym pamiętać

[mader1]

))
Byłaś dzieckiem... Czasem pomaga, gdy ktoś napisze o swoich
odczuciach...
Wiesz, człowiek wychowanie dzieci realizuje pamiętając swoje
dziecięce odczucia, błędy swoich rodzicow lub... ich sukcesy ( choć
jak był wątek o sukcesach naszych rodziców, nie był popularny)...
Często próbując czegoś uniknąć, wpadamy w jakąś inną pułapkę...
Kilka razy pomogło mi, gdy jakiś uczestnik forum napisał, jak ON to
czuł, jako dziecko... Bo wtedy " zyskałam" nowe spojrzenie, inną
perspektywę.
Ufff... chyba zagmatwałam,znowu wyjdą głupoty, pewnie to nie jest
zrozumiałe, ale .... krótko -chciałam napisac, że możesz pomóc,
dzieląc się swoimi doświadczeniami z dzieciństwa...

[sulla]

to ja się przyznam, ze ja się boję pisać. A to dlatego, że dopiero czekam na
swój chrzest - który nota bene w tę niedzielę w KE-A - a wychowana w domu
ateistycznym czuję się po prostu "nieuprawniona" do zabierania głosu, bo dla
mnie wszystko jest nowe i jestem na samym początku drogi.
aczkolwiek mama nadzieję się wkrótce przełamać

[a_weasley]

sulla napisała:

> dopiero czekam na swój chrzest - który nota bene
> w tę niedzielę w KE-A -

Chwalmy Pana!

[mamalgosia]

przełam się...

[mader1]

bardzo, bardzo się cieszę

[otryt]

Witaj w podwójnym znaczeniu tego słowa
U nas gdy chrzczą indywidualnie dziecko, jest wielka radość. Gdy
jest chrzest osoby dorosłej, jest radość do kwadratu I ja się
bardzo cieszę ))

[sulla]

I dla mnie jest to radość podwójna, bo będzie to chrzest i mój, i naszej córeczki

[amija]

no to i ja się dopiszę do tego wątku: bo choć czytam forum regularnie i od
dłuższego czasu, nie mogę się przemóc i zacząć pisać. Tak, na pewno nie z braku
czasu, ale właśnie z lęku, z obawy, że taka nowa i obca nagle z czymś wyparuję,
i wyskoczę jak filip z konopi.

[mader1]

spróbuj ))) zobaczymy ))) na razie dobrze Ci idzie

[nordynka1]

sulla napisała:

> to ja się przyznam, ze ja się boję pisać. A to dlatego, że dopiero
czekam na
> swój chrzest - który nota bene w tę niedzielę w KE-A -

no to już jesteś wśród nas )) jak to Otryt zauwazył - w podwójnym
znaczeniu tego słowa

Chwała Bogu !!!

pisz pisz, czekamy )

[sulla]

tak bardzo się cieszę, że jestem już wśród Was