Wakacje nastolatków

[mader1]

Wiem, wiem , dużo teraz takich watków na wszystkich forach
Ale ponieważ mam nastolatkę, dorosłą prawie i na priva otworzył się
woreczek ze wspomnieniami własnych samodzielnych wyjazdów, bardzo
fajny, pomyslałam, że możemy powspominać wszyscy te nasze pierwsze
próby samodzielności

[alex05012000]

w moim wydaniu nie ma o czym pisać/wspominać... naukę samodzielności
dakowano mi niczym superdrogie krople do oczu, nie tylko jeśli
chodzi o wyjazdy ...
w starszych klasach liceum raz byłam na oazie koło Zakopanego, i raz
na spływie łódkami, z koleżanką, z którą siedziałam w ławce i jej
znajomymi ... na studiach też jakoś gdzieś jeżdziłam nieco, potem to
raczej za granicę ale generalnie są to wspomnienia zatarte i niezbyt
ekscytujące ...

[madziaq]

Hmmm Pierwszy samodzielny wyjazd, tzn nie na zorganizowany obóz tylko w góry
z grupą przyjaciół to było w wakacje po maturze. Niestety, droga do wyjazdu
prowadziła przez mękę. Nie wiem, czy wszyscy rodzice tak maja, ale mój tata był
święcie przekonany, że zrobię go dziadkiem przy pierwszej okazji (obawy
bezpodstawne, ale trudno było to przetłumaczyć)

No więc pojechaliśmy do Zakopanego. Początek był w porządku Ale po tygodniu,
czyli mniej więcej w połowie pobytu wszyscy oprócz mnie i mojego wtedy jeszcze
nie męża pochorowali się i doszli do wniosku, że wracają do Warszawy, bo nie ma
sensu siedzieć na jakiejś kwaterze, gdzie nawet do lekarza nie bardzo można
pójść, a w góry też nie, bo się do tego nie nadawali. Tak więc pojechali do
Warszawy a ja następnego dnia rano zadzwoniłam poinformować rodziców, że
zostaliśmy sami z Karolem, ale zgodnie z planem zostajemy w górach jeszcze
tydzień. To dopiero była panika Nie ma to jak zaaufanie własnego ojca. Nie
wiem, czym sobie zasłużyłam na taki pogląd z jego strony. Tą akcję najbardziej
pamiętam z tego wyjazdu

[mader1]

Nie wiem, czy wszyscy rodzice tak maja, ale mój tata był
> święcie przekonany, że zrobię go dziadkiem przy pierwszej okazji
(obawy
> bezpodstawne, ale trudno było to przetłumaczyć)

))))) Pewnie ogrooomna większość. Ja jako rodzic nastolatki wiem,
że rodzice mają ZA PlECAMI armię babć, ciotek, wujków i innych,
którzy umiejętenie podsycają obawy, z drugiej strony nie biorąc
odpowiedzialności za to, co mówią... "Jedzie na obóz żeglarski ? - i
tu snuje się odpowiednia do okolicznosci historyjka syna, córki
najbliższej koleżanki, które przyjechało z takiego obozu zgwałcone,
upite, nafaszerowane narkotykami i na koniec nieżywe )))) Więc,
niestety, nie każdy ma Ismę, Samboragę czy Mamę_Kasię ( tudzież
Madziaq), z którymi można porozmawiać racjonalnie i uporządkować
myśli )))))
Tym bardziej, ze posycanie obaw daje swój efekt, bo teraz to można i
co chwilę poczytać odpowiednią historię w gazecie ((
Dziękuję Ci Madziaq za Twój dowcipny opis.
Ja poznałam swojego przyszłego męża na jesieni, latem wyjeżdżaliśmy
nad morze, na dwa tygodnie ))) Sami zabraliśmy ze sobą mojego
młodszego brata, bo w tym czasie siedziałby w mieście i było nam go
żal... Mój tato, który też przewidywał, ze to nie może inaczej
skończyć się niż dzieckiem, szalenie się pomylił )))))))