nowa szkoła

[nati1011]

młoda pierwszy dzień w nowej szkole - ona załamana i zapłakana, a ja
po raz pierwszy czuję się jak w szkole. Ład, dyscyplina, dzieci
wiedzą kiedy czas na śmiechy, ale potrafią tez ustać chwilę w ciszy -
gwoli sprawiedliwości apel trwał 15 minut a nie 45 (w starej szkole
samo przemówienie dyrekcji trwało po pół godziny + zaproszeni
goście).

Nie wiem jak bedzie - boję sie zwłaszcza o młodą, jak zareaguje -
ale pierwsze wrażenie bardzo pozytywne. Szkoda, zę nei zrobiłam tego
3 lata temu.

[mirellka74]

Szkoda, że nie bierzesz pod uwagę uczuć dziecka.
To ona ma czuć się jak w szkole, nie Ty.
Jak coś nie będzie tutaj grało (wg Twojej opinii) to znowu jej
zafundujesz stres i zmienisz szkołę?
M.

[nati1011]

mirellka nie znasz całej historii (nie będę jej powtarzać - możesz
poszukać starszych wątków). NIe sadzisz chyba, ze zmieniłam dziecku
szkołę dla kaprysu. A 11 latek nie wie jeszcze co dla niego dobre. I
nic dziwnego, ze boi się nowej szkoły. To normalny objaw.

A jakby brać pod uwagę uczucia dziecka, to wakacje musiałyby trwać
cały rok

[mirellka74]

Nati,znam te historie, czytalam wszystkie posty na ten temat, bo
zdziwilam sie co moze sie tak nie podobac w 1 szkole, ze chce sie az
dziecko wbrew jego woli przenosic.
I nie chce tu Cie oceniac, ale wiem jedno, dla mnie najwazniejsze
byloby to czego chce moja corka.
Szczesliwa jestem, ze ona czuje sie w swojej szkole dobrze i nie
wyobrazam sobie, ze mialabym ja teraz wyrywac z korzeniami z
miejsca, ktore lubi.
Pozdrawiam, mam nadzieje ze mala sie szybko zaaklimatyzuje
M.

[nati1011]

przynajmniej raz w tygodniu musiałam obierać córkę ze szkoły z
powodu nerwicowych bólów brzucha.
Od października 9 krotnie mała wylądowała w szpitalu z tak silnymi
dolegliwościami, że lekarz nakazywał hospitalizację, a w efekcie
okazywało się, ze są głównie na tle nerwowym. Do tego dodaj 13 wizyt
na pogotowiu chirurgicznym z powodu stłuczeń, zwichnięć i złamań na
terenie szkoły.

jeżeli sądzisz, ze tak wygląda dziecko dobrze czujące sie w szkole
to chyba sie nie rozumiemy.

[mirellka74]

przynajmniej raz w tygodniu musiałam obierać córkę ze szkoły z
> powodu nerwicowych bólów brzucha.

A nerwica moze byc tylko szkolna, jjasnee....

> Od października 9 krotnie mała wylądowała w szpitalu z tak silnymi
> dolegliwościami, że lekarz nakazywał hospitalizację, a w efekcie
> okazywało się, ze są głównie na tle nerwowym.

Glownie?? Czyli nie tylko nerwowym?

Do tego dodaj 13 wizyt
> na pogotowiu chirurgicznym z powodu stłuczeń, zwichnięć i złamań
na
> terenie szkoły.

No przepraszam Cie bardzo, a to szkola jest temu winna?
Za bardzo wypastowane podlogi, niedostateczna opieka pedagogiczna?
Inne dzieci tez takie pechowe??

> jeżeli sądzisz, ze tak wygląda dziecko dobrze czujące sie w
szkole
> to chyba sie nie rozumiemy.

Dziecko dobrze czujace sie w szkole nie jest zaplakane i zalamane, a
zle czujace sie w szkole chce ja zmienic, a Twoja corka nie chciala.
Rzeczywiscie nie rozumiemy sie.
Pozdrawiam
Mirellka
P.S. A moze psycholog sprobowalby ustalic podloze nerwicy u corki?

[isma]

E, Mirelka, nie przesadzaj. Nawet jak dorosly czlowiek zmienie prace
na "lepsza", to idzie w pierwszym dniu do niej z ewidentnym skurczem
zoladka...

[nati1011]

wyobraź sobie, że to właśnie szkolny psycholog zaproponowł zmianę
szkoły. On też stwiedził, że główny problem leży w szkole - ale
nauczyciel był nierefomowalny (mimo wielokrotnych interwencji
pedagoga szkolnego). A urazy wynikały z regularnych bijatyk i
szaleństw na przerwie - wybacz, ale jak dziecko jest w szkole, to za
jego bezpieczeństwo odpowiada szkoła. Problemy z nerwicą też zaczeły
się nagle w 4 klasie. ALe to na pewno wina rodziców jasneeee....

Moja córka bała - i nadal boi się zmiany szkoły. Woli zło, ale
znane.

Ty oczywiście znasz tylko idealne szkoły - szczerze zazdroszczę.

PS - ostrzegano nas przed tą szkołą, ale ja uważałam, ze moje
dziecko nie jest lepsze od innych i powinno chodzić do szkoły
rejonowej a nie wymyślonej przez rodziców. Tylko w tym roku szkolnym
ze starej podstawówki przeniesiono do sąsiedniej ok 20 dzieci -
część w środku roku szkolnego. Nie daje ci to nic do myślenia? Czy
może tylko ja jestem nieodpowiedzialną matką?

[verdana]

Ja tez przenosilam dzieci - i to jedno bez jego zgody, w trakcie
roku szkolnego. zachwycone nie bylo (przenosiny byly tu elementem
kary, ale nie tylko). Czasami nie da się, niestety, nic innego
zrobić.
Mnie rodzice nie przeniesli, bo prosilam, aby tego nie robic, choć w
klasie czulam się okropnie. Dopiero w liceum zrozumiałam, ze
zrobilam błąd. W nowej klasie było bez porownania lepiej,
przyjemniej. Ja się balam "byc nowa", ale na pewno byłoby to lepsze
rozwiazanie, niz pozostawanie w klasie, w ktorej nie bardzo miałam
kolegów.

[mader1]

ja nie przenosiłam, ale uważam, że jak konflikt z nauczycielką narasta i rodzice
kompletnie nie mają zaufania do szkoły, lepiej przenieść.
Poznałam chłopca, który w pierwszych klasach został, według mnie, zniszczony
przez nauczycielkę. Była w konflikcie z rodzicami - jej chodziło o to, że według
niej rodzice powinni zacząć inaczej wychowywać dziecko ( nie, nie przeklinało,
nie paliło, nie kradło, nie piło alkoholu, po prostu było słabo dojrzałe
emocjonalnie, ale szalenie zdolne ) a rodzice prosili o wyrozumiałość,
cierpliwość, przedstawiali opinię psychologa (z tej samej szkoły), że duża
inteligencja nie musi równać się wysokiej dojrzałości emocjonalnej... Niby racja
była rodziców,niby nauczycielka została pouczona ale... dziecko zostawało przez
wiele godzin z panią w jednej klasie. A pani uznawała, że jej autorytet jako
wieloletniego nauczyciela jest nadszarpnięty i należy udowodnić, że zachowania
TEGO dziecka są czasem rozmyślnie głupie czy nietypowe - ROZMYŚLNIE. Więc je
"punktowała", ośmieszała. Dziecko coraz bardziej zamykało się, ucząc, że KAŻDY,
najmniejszy błąd jest nie do naprawienia, że nie potrafi rozmawiać z
nauczycielami, ba... nie potrafi rozmawiać z dorosłymi, a z czasem i z kolegami...
A... rodzicom też postanowił się wreszcie nie skarżyć, bo zauważył, że ich
rozmowa z panią kończy się jej jeszcze gorszym humorem.
Kilka lat trwało naprawianie tej sytuacji.

[nati1011]

gdyby konflikt był z nauczycielem przedmiotowym, to jeszcze bym
przebolała, ale nie mogłam pozwolić, by wychowawczyni pastwiła sie
nad moim dzieckiem. Tym bardziej że było coraz gorzej.

Martwi mnie tylko to, ze pedagog szkolny zgłasza zastrzeżenia,
rodzice zgłaszają zastrzeżenia - jeszcze poważniejsze od moich - a
na panią nie ma żadnego wpływu. Wystarczyło nie dawać jej
wychowawstwa.

[a_weasley]

mirellka74 napisała:

> No przepraszam Cie bardzo, a to szkola jest temu
> winna?

A kto?

[mamalgosia]

Początki bywają bardzo trudne. Zobaczysz, jak się to dalej potoczy,
w każdym razie życzę wszystkiego dobrego. I Tobie, i Córce - żeby
mogłą w spokoju się uczyć

[nati1011]

właśnie tego chciałabym najbardziej - by mogła się w spokoju uczyć.
Nic wiecej.

nie jest chyba źle

[nati1011]

Dziś młoda miała na 8.50. Już o wpół do ósmej stała gotowa do
wyjścia. Na moją uwagę, że to za wcześnie, że wystarczy jak wyjdzie
20 po ósmej, bo co tam bedzie tyle czasu robić wkrzyknęłą:
- Mamo, no co ty, ty wiesz ile tam jest fajnych rzeczy?!.... ))

A to dopiero 2 dzień. Już i szafka na kluczyk jest fajna i sklepik
tani i ma wszystko.... ))

[sunday]

Super, gratuluję dobrej decyzji i - mam nadzieję - lepszej szkoły.

Oboje z żoną dobrze pamiętamy, że nigdzie nie doświadczyliśmy tyle agresji,
pogardy, poniżenia i przemocy, co w szkole podstawowej. A chodziliśmy do szkół
już jakiś czas temu, teraz - jak twierdzi dwoje nauczycieli, których mamy w
rodzinie - szkoły są dużo gorsze. Do wieku szkolnego naszego synka jeszcze
ładnych parę lat, ale trochę się boimy - chcielibyśmy oszczędzić mu naszych
doświadczeń. Coraz częściej zastanawiamy się nad nauką w domu, przynajmniej
przez pierwszych parę lat.

[nati1011]

mimo, że to dopiero kilka dni jest coraz lepiej, z relacji córki:
koleżanki wszystkie ja lubią, nauczyciele mogą być (w ustach 11
latki to komplement), ma juz nawet swoją psipsiułkę: dziela razem
szafkę w szatni i córka zna już histrie roku poprzedniego.

Chyba jednak nie jest tak źle ))

Do wieku szkolnego naszego synka jeszcze
> ładnych parę lat, ale trochę się boimy - chcielibyśmy oszczędzić
mu naszych
> doświadczeń. Coraz częściej zastanawiamy się nad nauką w domu,
przynajmniej
> przez pierwszych parę lat.

Ja dzisiaj żałuję, ze nie puściłam córki do przedszkola - myślę, ze
jej by to pomogło. Złagodziło zaległości - jest dyslektykiem i
graficznie jest potfornie (jak rysują z synkiem -4 lata) to nie
potrafię czasem rozróznić czyj to rysunek.

Z przedszkola synka jestem bardzo zadowolona.

Co do nauki w domu. Ja bym się nie podjęła. My po prostu fatalnie
trafiliśmy. A ja nie chciałam wydziwiać, wyszłam z założenia, ze
skoro ja i mąż skończyliśmy tą podstawówkę i żyjemy (choć też nie
wspominamy jej miło) to i nasze dzieci przeżyją. ALe faktycznie było
jeszcze gorzej. Nie dąło się wytrzymać. A moze po prostu córka była
za słaba psychicznie. Jednego jestem pewna - młodego już do tej
szkoły nie puszczę, choćbym go miała na drugi koniec miasta wozić.
Pewnie pójdzie dotej szkoły co obecnie córka - ze wszystkich stron
słyszę dobre opinie.

Mam tylko do siebie pretensje, ze mając w pobliżu 2 bardzo dobre
szkoły posłałam małą do rejonowej. Tylko kto to mógł przewidzieć?

home schooling

[mamalgosia]

Własnie ja też bym się podjęła. Po 14 latach pracy w szkole, widzę
bardzo wyraźnie jej niedostatki i wady. Ale jednak jakieś zalety ma -
i dla mnie one są nie do przecenienia.
To szkoła w ogóle. Co nie wyklucza, ze jakaś konkretna szkoła może
być nie do przyjęcia - dla mnie

[paszczakowna1]

No to znakomicie, oby tak dalej. Szkoly bywaja rozne, i niestety moga dac
porzadnie w kosc (ja w podstawowce sie meczylam, liceum, mimo znacznie wyzszego
obciazenia nauka, bylo zbawieniem). A dziecko nie ma punktu odniesienia, i stan
zastany uwaza za norme - zreszta niemal kazdy czlowiek uwaza, ze lepsze zlo
znane, niz nieznane. Stad przyznaje, ze mialas racje uwazajac, ze sprzeciw
dziecka nalezy owszem wziac pod uwage, ale nie jako jedyny czynnik. No i wyglada
na to, ze empiria teorie potwierdzila. Powodzenia.

[mirellka74]

No ja to chyba pod szczesliwa gwiazda urodzona jestem....
Zawsze trafiam na osoby kompetentne, zainteresowane moim dzieckiem,
zyczliwe, na poziomie, no cud mniut
Srarsza corka w 3 kl podstawowej, mlodsza w 2 gr w przedszkolu,
troche juz tego ciala pedagogicznego zatem przerobilam.
I tzw. personel pomocniczy tez do rany przyloz....
Ale ja nie czepiam sie pierdol i mam wiele szacunku dla ciezkiej i
niestety niewdziecznej pracy tych ludzi.
Troche dystansu do siebie i roznych sytuacji, samokrytycyzmu zycze
wszystkim "pokrzywdzonym", bedzie Wam latwiej zyc, zapewniam.
Pozdrawiam
Mirellka

[nati1011]

Mirellka - powiem wprost. Twoja opinia jest mi doskonale obojętna.
To ja odpowiadam za swoje dzieci. I ja podejmuję za nie decyzje.
Jestem w 100% pewna, ze postąpiłam włąściwie. Jak rzadko - nie mam
nawet cienia wątpliwości co do zmiany szkoły.

Taka pewna jesteś swojej postawy? Obyś nie musiała przerabiać tego
co my. Życzę ci dalej tego szcześcia i trafiania we wszystkich
sytuacjach na osoby "kompetentne, zainteresowane moim dzieckiem,
> zyczliwe, na poziomie, no cud mniut" Obawiam się jednak, ze
jeszcze kiedyś życie zweryfikuje twoją postawę.

Swoją drogą to trzeba mieć dużo odwagi(?) by wydawać tak
kategoryczne opinie o kimś, kogo się nie zna i sytuacji, którą zna
się tylko z forum.

[mirellka74]

> Mirellka - powiem wprost. Twoja opinia jest mi doskonale obojętna.

Doskonale, jak bym Ci przyklasnela to bym byla cacy, tak jestem be;/


> Taka pewna jesteś swojej postawy? Obyś nie musiała przerabiać tego
> co my.

Nie rozumiem twgo zdania.
Tak widze wlasnie moja sytuacje, wiec tego jestem pewna.To sa fakty.

Życzę ci dalej tego szcześcia i trafiania we wszystkich
> sytuacjach na osoby "kompetentne, zainteresowane moim dzieckiem,
> > zyczliwe, na poziomie, no cud mniut"

Bardzo dziekuje, mam nadzieje ze zyczenia sa szczere.


Obawiam się jednak, ze
> jeszcze kiedyś życie zweryfikuje twoją postawę.

A niby dlaczego??
Jestem urodzona optymistka, wiesz.....szklanka do polowy pelna


> Swoją drogą to trzeba mieć dużo odwagi(?) by wydawać tak
> kategoryczne opinie o kimś, kogo się nie zna i sytuacji, którą zna
> się tylko z forum.

Prosze pokaz mi gdzie wydalam o Tobie i sytuacji opinie.
Jedyne co zasugerowalam, to to ze bardziej wsluchalabym sie w
dziecko....wzielabym jego zdanie pod uwage.
A Ty nie wzielas, bo przenioslas ja wbrew jej woli.
Zycze aby Twoja cora trafiala na podobniie cudownych pedagogow jak
moje dzieci.
Pozdrawiam
Mirellka
P.S. Jak wychowawczyni urzadzi w klasie andrzejki to znowu zrobisz
raban?

[mama_kasia]

> P.S. Jak wychowawczyni urzadzi w klasie andrzejki to znowu zrobisz
> raban?

Mirellko, ale to już raczej niepotrzebne.

Kasi - aktualnie dyżurująca odpowiedzialna

[nati1011]

> > Mirellka - powiem wprost. Twoja opinia jest mi doskonale
obojętna.
>
> Doskonale, jak bym Ci przyklasnela to bym byla cacy, tak jestem
be;/

Mój post nie był wprowadzeniem do dyskusji tylko jej podumowaniem.
Kilku postów na temat szkoły mojej córki w ubiegłym roku. Dla mnie
nie jesteś ani be ani cacy. Tak jak powiedziałm twoja opinia na mnie
nie wpływa.


> Prosze pokaz mi gdzie wydalam o Tobie i sytuacji opinie.
> Jedyne co zasugerowalam, to to ze bardziej wsluchalabym sie w
> dziecko....wzielabym jego zdanie pod uwage.
> A Ty nie wzielas, bo przenioslas ja wbrew jej woli.

Wyraźnie sugerowałaś, że jestem tylko przewraźliwiona i za bardzo
sie przejmuję pierdołami, ponadto zasugerowałaś, ze jestem bezduszną
matką, bo nie licze sie ze zdaniem dziecka. No ale ja przecież
jestem tylko przewrażliwiona, prawda?

Ciekawe kto wg ciebie powinien podjąć decyzję? Rodzice czy 10 latek?
Ja córkę przekonywałam, ze ta decyzja jest dla jej dobra, ale to my
z mężem podjęliśmy decyzję, nie ona. Tak samo jak - mimo jej płaczu
i gwałtownego sprzeciwu - robiliśmy jej niezbędne badania, konieczne
dla oceny stanu zdrowia. Gimnazjum też wybierzemy uwzględniając jej
potrzeby. Dopiero wybór liceum zostanie oparty o decyzję córki. Nie
zamierzam też ingerować w wybór studiów. ALe 10 lat to zdecydowanie
za mało na takie decyje.

> P.S. Jak wychowawczyni urzadzi w klasie andrzejki to znowu zrobisz
> raban?

Jeżeli moja córka nie bedzie chciała wziąć w nich udziału to na
pewno będe oczekiwać, że jej decyzja zostanie uszanowana i nie
bedzie powodem do jej wysmiania przed całą klasą. Zapewniam cie
jednak, że nowa wychowawczyni córki jest osobą nad wyraz kulturalną
i nie sądzę, by pojawiły sie problemy z poprzedniej szkoły. To
starsza osoba, ceniaca dyscyplinę i wzbudzająca autorytet. Tym razem
bardzo starannie wybrałam szkołe.

Mirellka

[nati1011]

obieram Twoje odpowiedzi w tym wątku jako złośliwe. Jest to tym
bardziej niezrozumiałe, ze sprawa dotyczy wyłacznie mojego dziecka i
mojej decyzji, a nie Ciebie, czy Twoich pogladów.

[sunday]

> odbieram Twoje odpowiedzi w tym wątku jako złośliwe.

Nie tylko Ty i nie tylko w tym wątku.

[mirellka74]

No w jakim jeszcze, w jakim?
Albo sie jest po linii, albo zlosliwym?
M.

[mirellka74]

Nie wiem dlaczego odbierasz tak moje wypowiedzi, nie doszukuj sie
drugiego dna, ja mam taki sposob wypowiedzi.
Zlosliwe jezeli juz bylo jedynie zdanie o andrzejkach, przyznaje sie
bez bicia
Niestety Nati, jesli piszemy cos na forum publicznym musimy sie
spodziewac, ze nie wszystkie reakcje bede slodjke i mile dla ucha.
Pozdrawiam
Mirellka

[nati1011]

nie usprawiedliwiaj swojego zachowania otwartością forum.

Można napisać komuś, ze się myli lub robi źle w sposób grzeczny i
uprzejmy. Twój sposób wypowiedzi od razu nastraja mnie negatywnie,
żeby nie powiedzieć agresywnie. Jeżeli masz taki sposób wypowiedzi
na codzień, to moze pomyśl czasem jak odbierają to inni. Ja
osobiście nienajlepiej.

[mirellka74]

Prosze o przyklad braku kultury, gdzie bylam niegrzeczna?
Ze swoja agresja to juz musisz sobie radzic sama, ja ci nie pomoge.
I naprawde malo mnie interesuje jak odbierasz moje wypowiedzi,
podobnie jak Ciebie nie obchodza moje "opinie".
Pozdrawiam zupelnie nieagresywnie
Mirellka

[mama_kasia]

> Niestety Nati, jesli piszemy cos na forum publicznym musimy sie
> spodziewac, ze nie wszystkie reakcje bede slodjke i mile dla ucha.

To prawda, ale... my tu mamy taką utopijną wizję, aby
jednak zważać na to, JAK nasze słowa pisane są odbierane
przez innych.

Dziewczyny, proponuję dalej na priv, bo w temat to już nic ]
nie wnosi

[mirellka74]

Kasiu, ale jak sama napisalas to tylko utopia
Przeciez to forum nie jest po to, zeby spijac sobie z ust, wskazana
jest dyskusja, wtedy jest i ciekawie i konstruktywnie
Bardzo trudno jest wyczuc ten moment "przekroczenia granicy" , bo
kazdy ma inny prog wrazliwosci i odpornosc na "krytyke".
W kazdym razie, ja nie mam poczucia, ze te granice przekroczylam w
tym konkretnym przypadku i ostatni post Nati to raczej ja powinnam
odebrac jako atak.
Ale jak dla mnie EOT.
Pozdrawiam
Mirellka

po 2 tygodniach

[nati1011]

szkoła jest już fantastyczna. Dzieci fajną i ją lubią. Ma już nowe
koleżanki. I poza pierwszymi 2 dniami, w pozostałe szła już do
szkoły z radością. I z taką samą wracała.


A ja z niejakim zdizwieniem obserwuję zmiany - czyli powrót do
normalności: oceny w dzienniczku, prace domowe, dyscyplinę... I
młoda bez szemrania akceptuje takie zasady. No czasami - jak
pracujemy na dyslekcją w domu - to ma jeszcze przebłysdki i cytuje
mi prawa dziecka, konstytucje i kodeks karny, ze szczególnym
uwzględnieniem znecania sie nad dziećmi )

PS. Mloda nienawidzi rysować. Jak rysuje w domu z moim 4,5 latkiem
to czasem nie mogę rozróżnić czyj to rysunek. A na plastyce - z
pomocą pani - odmalowała taką pastelę, że aż dech zapiera. Jakby
przeskoczyła ze 4 lata do przodu. Jeżlei w innych przedmiotach tez
bedzie robić takie postępy, to chylę czoła.

[mader1]

Nati... spróbuj kupić taką kalkę przezroczystą i niech sobie kopiuje jakiś
rysunek pod spodem. To nie jest twórcze, wiem, ale to wyrabia rękę, a o to w jej
wypadku chodzi
No i.... nie "znęcaj się" nad Nią

[nati1011]

))

To znęcanie to pół godziny ćwiczęń grafomotorycznych dziennie.
Problem w tym, że ona to robi nas "odwal się" A my wymagamy, by
zrobiła to porzadnie. Mamy już cały zestaw Harmonium do ćwiczeń
różnego rodzaju. kalkowanie też tam jest )

[alex05012000]

jak i kiedy stwierdzono u twojej córki dysleksję? jakie były objawy?
co robicie w domu? czy miałaś problemy z przekonaneim córki do pracy
dodatkowej? z góry dzięki za odpowiedź na którą cierpliwie poczekam,
możesz pisac na priva, tak chyba będzie wygodniej ... alex

[mamalgosia]

Dobrze jest, jak sie podejmie dobrą decyzję