Refleksja

[arwena_11]

W niedzielę po mszy mieliśmy konferencję przygotowującą do 1
komunii. My z mężem spotkanie z księdzem, dzieci z panią katechetką.
To było pierwsze spotkanie, wiec siłą rzeczy dotyczyło spraw
bardziej formalnych niż duchowych. Za miesiąc spotkanie wyjazdowe (
ok 5-6 h ). I tak co miesiąc. U nas nie tylko dzieci bedą sie
przygotowywały do przeżycie pierwszej komunii. My rodzice też.
Dla mnie to bardzo ważne, bo pozwoli nam ten czas przeżyć wspólnie.

I naszła mnie refleksja. Przed ślubem, narzeczeni też się
przygotowują do sakramentu. Dlaczego więc nie ma takich przygotowań
dla chrzestnych. Moze gdyby były, to część osób nie zdecydowałaby
się przyjąć na siebie takiego obowiązku? W tej chwili, właściwie
każdy, kto ma bierzmowanie, może zostać chrzestnym. A przeciez wiele
osób się do tego po prostu nie nadaje.
Może ktos z was wie, dlaczego nie ma takich przygotowań? Bo dla mnie
to troszkę nielogiczne. Przecież właściwie chrzest jest ( tak mi sie
wydaje ) najważniejszym sakramentem. Bez niego, nie ma innych. Może
również rodzice, wiedząc, ze trzeba sie przygotować do tego
sakramentu, lepiej by wybierali chrzestnych dla dzieci? Może
wreszcie odeszłoby się od "klucza" rodzinnego.

Ja wiem, że to gdybanie, ale ponieważ dla mnie temat chrzestnych i
komunii jest na czasie, to chodzą mi po głowie takie właśnie pomysły
i przemyslenia.

[mader1]

Masz rację Arweno. A że masz rację, niech świadczy ten dokument
www.kkbids.episkopat.pl/dokumentydlep/chrzest.htm
Dotyczy on chrztu dzieci. Jest tam wiele ciekawych informacji, między innymi taka

6. Duszpasterskie przygotowanie rodziców dziecka i chrzestnych

"Ze szczególną troską zgodnie z zaleceniem Rytuału (Chrzest nr 5; 7 i 8),
odniosą się duszpasterze do przygotowania rodziców dziecka i chrzestnych.
W celu udzielenia odpowiednich pouczeń o misterium chrztu, wychowaniu w wierze,
o roli apostolskiego przykładu rodziców chrzestnych i o liturgii tego sakramentu
należy przeprowadzić bezpośrednie katechezy przygotowawcze. Udział w tych
katechezach powinni wziąć tak rodzice dziecka jak i chrzestni. W parafiach
większych (powyżej 5 tys.) katechezy przygotowujące do chrztu powinny być
prowadzone systematycznie co tydzień w ustalony dzień i o stałej godzinie. W
parafiach mniejszych katechezy przygotowawcze należy prowadzić stosownie do
potrzeb, a zwłaszcza przed Świętami Wielkanocnymi i Bożego Narodzenia.
Do pogłębienia przeżyć rodziców i chrzestnych wiele może się przyczynić homilia,
którą szafarz sakramentu wygłasza w czasie liturgii chrztu (Chrzest, nr 45), a
także słowa powitania (Chrzest nr 36)."

Przed chrztem naszego pierwszego dziecka nie mieliśmy żadnego dodatkowego
spotkania - proboszcz męża rodzinnej parafii zobaczył nas i tak bardzo się
ucieszył. Porozmawiał z nami o chrzcie i nie chciał widzieć chrzestnych ani tzw
" zaświadczeń".
Drugiego chrztu udzielał zaprzyjaźniony ksiądz - uczył w szkole starszej, poza
tym chyba niewiele osób chodzi regularnie do kościoła ( ? - no nie wiem, ale
wychodzi, że tak), bo świetnie nas pamietał. Chrzestni j. w.
Trzeciego chrztu udzielał Stary, Mądry Ksiądz, który zna nas lepiej niż my
siebie - bo często gada z naszymi dziećmi, a one zapewne " sprzedają " Mu liczne
rewelacje o rodzinie. Zaprosił nas i chrzestnych, zapaliliśmy świecę.
Rozmawialiśmy o sakramencie, o sakramentach bardzo długo
Potem umówiliśmy się jeszcze raz
Chrzestny w związku z tym, gdy jego żona zaproponowała, że kupi... już nie
pamiętam co, ale chyba jakiś super gadżet dla dziecka w związku z chrztem,
powiedział " Nie. To się nie będzie nadawało. Wiesz, to chrzest jest" )))))))

[otryt]

My z żoną chcieliśmy, aby z chrzestnymi naszych dzieci łączył nas
bliski i przyjacielski stosunek. To określenie może dotyczyć osób
zarówno z rodziny, jak i spoza rodziny. Drugim warunkiem było to,
aby chrzestni byli naprawdę dobrymi katolikami, nie wchodzili w grę
letni katolicy. Przyznam, że przy tak wygórowanych wymaganiach nie
było to łatwe. Na szóstkę chrzestnych naszej trójki dzieci 2 osoby
są z rodziny, a 4 spoza rodziny Czy więc chrzest, komunia,
bierzmowanie są uroczystościami rodzinnymi czy niekoniecznie? Może
raczej wspólnotowymi?

[sulla]

chrzestni mojej córki mieli przed chrztem spotkanie z pastorem, i rozmawiali o
tym, jaką rolę w życiu dziecka powinni pełnić.

nam też bardzo zależało na tym, żeby rodzice chrzestni byli naprawdę wierzący,
dlatego nasz chrzest był bardzo ekumeniczny: chrzciłyśmy się w Kościele
Ewangelicko-Augsburskim, matka chrzestna naszej córki jest katoliczką, a ojciec
chrzestny jest prawosławny świadkiem mojego chrztu był mój mąż - katolik.

[sulla]

i dodam, że chrzestni córki nie są w ogóle z rodziny, bo moja rodzina
ateistyczna, a rodzina męża nieliczna; a chrzestni to nasi bardzo bliscy
przyjaciele.

[arwena_11]

No właśnie. U nas niestety nie było żadnych spotkań, no poza jednym,
ale takim czysto formalnym, czyli jak wygląda sam chrzest i co
trzeba robić. Nie było żadnych spotkań, rozmów itd. A na pewno by
się przydali.
U nas jedynym "chrzestnym" z rodziny jest brat męża. I to właśnie
nazywam "kluczem" rodzinnym. Mnie zakrzyczano, że nie chcę jedynego
brata męża na chrzestnego. Walczyłam prawie rok o to aby chrzestnym
był ktoś inny, bo szwagier od początku nie miał na to zadatków.
Dopiero bliska śmierć mojej babci sprawiła, że uległam. Ona po
prostu marzyła, aby dożyć chrztu ukochanego prawnuka. A jakbym nie
uległa, to nie wiem kiedy by sie sprawa zakończyła.
Jaka byłam szczęśliwa, że mąż ma tylko jednego brata i przy chrzcie
córki nie było już takich atrakcji. Jej chrzestnymi jest małżeństwo
( moja przyjaciółka i jej mąż ).

Bardzo żałuję, że nie było takich spotkań przed chrztem syna. Mam
bowiem 100% pewności, że szwagier by na nich nie był, bo miał
ciekawsze sprawy. Wtedy nie mógłby być chrzestnym , a tak mam teraz
problem.

[sulla]

ale widzisz, Arwena, nie jest tak "idealnie".
Nasz matka chrzestna mieszkała z mężem przed ślubem, co mogłoby być przecież
powodem zgorszenia. A nasz ojciec chrzestny jest na krętej drodze i do tej pory
ślubu nie ma. Więc teoretycznie nie powinnam ich prosić na chrzestnych. A jednak
są to dwie najbardziej wierzące osoby, jakie znam - takie, które czytają Biblię
w domu, modlą się i otwarcie mówią o Bogu, nawet, jeśli jedno z nich stoi na
bakier z jednym przykazaniem.
Mam i takich znajomych, którzy zamieszkiwali ze sobą dopiero po ślubie i chodzą
co niedzielę do kościoła, a wszystko tylko dlatego, że tak wypada. I ja wolę,
żeby ojcem chrzestnym był przyjaciel żyjący bez ślubu, który powie mojej córce
"pomódl się, On jest najlepszym doradcą", niż ktoś, kto nic nie powie.

a co z wieśniakami ?

[mmk9]

Hmmm. Gdyby chrzestni moich dzieci musieli najpierw przyjąć nauki,
rozumiem, ze w parafii chrześniaka bezpośrednio przed chrztem , to
niestety musialabym na chrzestnych poprosić wyłacznie wspólparafian,
a nie wedlug jakiegos tam, lepszego czy gorszego klucza wybranych
członków rodziny. Cóż, nie wyobrazam sobie. A tak może sie zdarzyć
każdemu, kto ma rodzinę i przyjaciól nie tylko "u nas, w
Warszawie" . Moze wiec wystarczyłoby po prostu przy zglaszaniu
chrztu w parafii pouczyć krotko rodzicow, po co są chrzestni i kto
może pelnić tę funkcję. Ulotka ? Zresztą, kto chce, ten wie, a kto
chce zastosować "obejścia" i tak je zastosuje.

... z wieśniakami i miastowymi...

[mader1]

chyba nie ma przeszkód, żeby wieśniacy chodzili czy poszli na taką rozmowę w
swojej parafii ? Nie muszą jeździć kilkaset kilometrów ze wsi do Warszawy,a Ci
pracujący w Warszawie też przecież nie musieliby jeździć do wsi czy miasteczka,
bo tam zostali poproszeni o bycie chrzestnymi ( bo i to się zdarza !)))
Mogliby pogadać przy okazji brania stosownych świstków )))
Chrzczą wszędzie

[isma]

Bylismy rodzicami chrzestnymi doroslej. Chodzilismy z nia -
nieobowiazkowo - na Msze sw. w osrodku katechumenalnym co niedziele
przez dobre pol roku, a obowiazkowo na cztery czy piec Mszy sw. w
ostatnim okresie przygotowania, plus dosyc wyczerpujaca rozmowa z
szefem osrodka.

A rzecz dotyczyla przeciez osoby doroslej, wiec teoretycznie
samodzielnie odpowiedzialnej za swoje "wychowanie w wierze".

NAM sie to baaaaaaardzo przydalo, NAM...

[nati1011]

mmk9 napisała:
a co z wieśniakami ?

Pragnę poinformować, ze poza Warszawą jest w Polsce parę większych
miast, o tych na świecie już nie wspominając. My na krańcu Polski
mamy nawet swoją katedrę archidiecezjalną o kilkudziesięcu
kościoąłch nie wspominając. Ach w pobliskich wioskach terż zdarzają
się miejsca świątynne. Naprawdę, już parę wieków temu przestaliśmy
modlić się do słońca. Jeżeli koleżanka nie wierzy, to zapraszam
kiedyś na prowincję.

mieszkanka wioski z tramwajami :-0

[mmk9]

Oj, Nati, na pewno co innego chcialam powiedziec niż , jak widzę,
przekazałam Tobie. Dlatego nie mogę pisać ) To wlaśnie ja jestem
wieśniakiem, tfu, wieśniaczką, do ktorej dzieci chrzestni
przyjeżdżali przeważnie w ostatniej chwili i mało kto z nich mógłby
przyjśc na konferencję do naszego kosciola /prowincjonalnego/, zeby
przygotować sie należycie do pelnienia swojej roli. W ogole mam na
myśli sytuację, kiedy chrzestni są dojeżdżający z daleka.Nie mowie,
ze źle brzmi to co proponuje Arwena, a widzę to tak, że wlaśnie
dzień-dwa przed chrztem chrzestni spotykają sie na wspólnej
modlitwie i nauce. W duzym ośrodku to moze być spora grupa, jeśli
chrzest w Wielką Sobotę no to może nie dzien-dwa, tylko hihi
wcześniej /wolę doprecyzowac, bo i tak na głupka wyjdę / No i to
wygląda ladnie, ale moze byc odstraszającym utrudnieniem. Bo co ?
Jeśli nie przyjadą wcześniej, to kazde ma iść na naukę do swojego
proboszcza ? Czy trzeba by robić nauki dla chrzestnych "na zaś", jak
przedślubne ? I nie mówcie mi, że co za pozytek z chrzestnego z
Koszalina dla chrześniaka w Przemyślu, bo to już temat na
wątek "chrzestni trafieni lub nie". I jeszcze tak w związku z
pierwszym wątkiem Arweny : wśrod chrzestnych moich dzieci było dwoje
16-latkow i to oni właśnie po kilkunastu latach wyglądają na
najlepiej dobranych, pod względem moralnym i religijnym naturalnie.
Tak wyszlo, mogło rozmaicie, oczywiscie.

[nati1011]

))

Niestety ja do tej pory spotkałam się z kilkoma (zaznaczam, ze nie
wszystkimi) osobami pochodzacymi z Warszawy (ciekawe, ze nie spotyka
się tego w innych miastach) siejącymi wokół przekonanie, że poza
opłotkami Warszawy to już ugór i ciemne średniowiecze. Przyznam, ze
zawsze mnie to szalenie irytuje. Ja też kocham swoje miasto, choć
niedoskonałe, ale ciekawe ilu ludzi jest w stanie znieść powtarzane
w co drugim zdaniu: bo u nas w Warszawie

A zupełnie na marginesie, ja od wielu lat marzę by wynieść sie do
małego miasteczka lub wiekszej wioski (no ta minimalna tęskonota za
udogodnieniami miastw w postaci choćby szkoły czy felczera w
promieniu 10 km gdzieś zostaje) ))

[mmk9]

Teraz wszystko rozumiem, na TO reagujesz alergicznie. A my z tej
frazy zrobiliśmy sobie przedmiot żartow z ulubioną parą
warszawiakow. Kiedy jedno z nich coś opowiada i niechcący dojdzie do
słów "u nas" , drugie dopowiada dalszy ciąg. Może dlatego ich
lubimy ?

[a_weasley]

arwena_11 napisała:

> Może ktos z was wie, dlaczego nie ma takich
> przygotowań?

Dobre pytanie.
Pomysł jest dobry, tylko nie bardzo wiem, jak by to można wprowadzić w życie.
Już i katecheza przedmałżeńska budzi dość powszechny opór. Boję się, że byłby
czasem problem ze znalezieniem chrzestnych.

[arwena_11]

no właśnie, bo nie każdy sie nadaje na chrzestnego, oczywiście
wszyscy myślą, ze bedą super chrzestnymi. Pewnie gdyby wcześniej
wiedzieli czego sie od nich oczekuje i musieli ponieść pewien trud
PRZED chrztem, to by sie dwa razy zastanowili czy podołają.
Obawiam sie, ze wtedy może się okazać, ze jest deficyt kandydatów.
Już sama nie wiem co lepsze. Ja sie oparłam swojej rodzinie (
babci ), która nalegała, żeby chrzestną zostaa moja cioteczna
siostra. A dlaczego taki wybór? Bo dobrze ustawiona, ma kasę, wiec i
prezenty bedą duże. Musiałam długo tłumaczyć, ze chrzestny nie ma
utrzymywać mojego dziecka. Że liczy się coś zupełnie innego
niż "kasa". Chciałam, żeby chociaż chrzestna, dawała jakieś
świadectwo synowi, bo na chrzestnego nie było co liczyć. I sie
udało. Co prawda obecnie żadko sie widzimy, bo dziewczyna pracuje na
dwa etaty aby utrzymać dom i spłacić kredyty, ale wiem, że zawsze
mogę na nią liczyć. Nie raz zdarzało się iż potrzebowałam pomocy,
zawsze była gotowa. Naszczście o rozwój duchowy dziecka staram się
dbać sama ( mam ogromną pomoc w szkole ), nie liczę na innych.

[ekan13]

U nas na Śląsku w większości kościołów są przed Chrztem nauki dla rodziców i chrzestnych. Chodziłam na takowe i jako rodzic i jako chrzestna.
Nie mniej uważam, że to na rodzicach spoczywa obowiązek wybrania włąsciwych chrzestnych, a nie na księdzu, który ma takim potencjalnym chrzestnym wybić to z głowy.
Zwłaszcza u nas, gdzie pokotuje teoria, że dziecku się nie odmawia.

[arwena_11]

No tak, ale powiedz mi jak walczyć z "kluczem" rodzinnym? Szwagier
jest jedynym bratem mojego męża, no i dla wszystkich ( z rodziny
męża ),było oczywiste, że on będzie chrzestnym naszego syna. Moje
zdanie się nie liczyło. No oczywiście mogłam walczyć dalej, ale z
różnych przyczyn ( pisałam gdzie indziej ) musiałam się zgodzić. Ja
wolałam, żeby chrzestnymi zostali ludzie, z którymi wiąże nas nie
pokrewieństwo, tylko jakaś "wspólnota". Na których mogę liczyć. To
wymogłam już przy chrzcie córki. No bo teściowa nawet coś gadała
żeby chrzestną została siostra cioteczna męża, bo "tak wypada" ( mąż
jest chrzestnym któregos z jej synów ). Nie zgodziłam się, bo nawet
tej dziewczyny nie widziałam w życiu na oczy. Mąż musiał tym razem
zgodzić się na mój wybór. I nie żałujemy.

[mamalgosia]

U nas w parafii jest kilka spotkań dla rodziców i chrzestnych. Nikt
na ot nie chce chodzić

[ekan13]

Arweno, właściwie w dzisiejszych czasach chrzestni stanowią w większośći urzędową formalność. Jesteś osobą wierzącą, praktykującą i sama, bez pomocy chrzestnego możesz wychowywać dziecko w wierze.
Dawniejszymi czasy chrzestni byli alternatywą w razie śmierci rodziców, dziś ta funkcja z reguły jest nieaktualna, dano więc funkcję pomocy w wychowywaniu chrześcijańskim, ale i ta funkcja raczej jest z rzadka praktykowana. Teraz to raczej taka funkcja reprezentacyjna przy różnych okazjach urodzinowo-świąteczno- uroczystościowych
Takie nauki raczej nie spełniały by funkcji, której oczekujesz, bo zaden prowadzący nie wtrąci się w zmianę klucza doboru danej rodziny, a sam nie wybada na kilku spotkaniach czy dana osoba to dakiej funkcji się nadaje.