Czas

[mamalgosia]

Wstąpiłam do sklepu z odzieżą na wagę - pogoda się zmienia, Dzieci
jakoś podejrzanie szybko rosną, pora na zakupienie tysiąca koszulek
i tysiąca letnich spodenek. Były w tym sklepie dwie panie, w wieku
na oko pod 30tkę. Przymierzały powybierane przez siebie ciuchy,
zaśmiewając się przy tym do łez (przyznam, że i ja się uśmiałam). I
słyszę taki dialog:
- Co byśmy zrobiły bez tego lumpeksu? Gdzie byśmy przychodziły do
południa?
- No, gdzie my byśmy przychodziły pięć razy do południa? ha ha ha
- Po południu to jeszcze baby wyjdą na ławkę przed blok, to jest co
robić, ale do południa nuda

Po pierwsze zastanowiło mnie, jak to może być, że kobiety w tym
wieku się nudzą. Żadnej pracy? Obowiązków domowych? Dzieci? Hobby?

No, ale to ich sprawa. Moją sprawą jest to, jak JA wykorzystuję dany
i zadany mi CZAS. Ten, na który czekam z utęsknieniem; ten, który
sobie planuję; ten, który planują mi inni i nie mam na to wpływu. A
jak nie cierpię gdy ktoś mi marnuje czas! (a bywa i tak - np
konferencja o czymś co doskonale wiem, 3 godziny bite). Czas ten, w
którym zostałam postawiona. Jak go wykorzystuję?
No, nie do końca jestem zadowolona z efektów przemyśleń.

A jak Wy uważacie: czy wykorzystujecie dany Wam czas dobrze?

Moze ktoś zna myśl o Ojcu Czasie - który kładzie na swoich dzieciach
swe ręce - ciężkie dla tych, którzy wykorzystywali go źle? (może
Dickens, ale nie umiem sobie przypomnieć).

A właśnie: czy oprócz rozliczenia z czasu przed Najwyższym,
uważacie, że złe wykorzystywanie czasu mści się już na ziemi?

[k_j_z]

bardzo fajny wątek mamałgosiu, ale nie mam teraz czasu

[mamalgosia]

Eee, masz czas, tylko używany na coś innego)

[sulla]

No to Mamalgosiu dałaś mi czas do przemyśleń.

Ja teraz nie mam dużo "wolnego" czasu. Ale i tak często mam wrażenie, że czas
ucieka mi przez palce. Marnuję go głównie w ten sposób, że nie jestem obecna w
tym, co robię. Bez przerwy myślę o przeszłości (już nie moja) albo przyszłości
(jeszcze nie moja). A przez to tracę "tu i teraz", jedyny realnie dany mi czas.

Ale nie jest źle, bo są osoby, które umieją przywrócić mi mój czas - to jest
moja córka i mój mąż, i moi bliscy i przyjaciele. Zwłaszcza kiedy jestem z Małą,
czuję co to znaczy być tu i teraz. Niby nie robimy nic szczególnego - ot turlamy
się po podłodze i się chichramy, ale właśnie wtedy czuję, żę żyję naprawdę i że
dobrze wykorzystuję mój czas.

I tak sobie postanawiam, że muszę się nauczyć tego tu i teraz, że muszę być
bardziej obecna we wszystkim co robię. Nawet jeśli zmywam "statki" (piękne,
zapomniane wyrażenie, nie? zmywać statki! ) albo dłubię nędzny scenariusze
szkolenia z bhp -po prostu robić to co robię ze świadomością, że to jest właśnie
MÓJ CZAS.

[mamalgosia]

sulla napisała:


> Ja teraz nie mam dużo "wolnego" czasu. Ale i tak często mam
wrażenie, że czas
> ucieka mi przez palce.
Wiesz, ja nawet nie chciałam pisac o tym, czy mamy wolny czas, czy
jesteśmy zabiegani. W danym momencie każdy z nas coś robi (ja np
teraz piszę i jem, niestety więcej czynności nie potrafię
wykonywać - czyli mieszanie zupy i robienie na drutach odpada) - i
pytanie "czy to co robię TERAZ jest dobrym wykorzystaniem czasu?". I
powtórzenie sobie tego pytania milion razy w ciągu dnia. Jakie
byłyby odpowiedzi. Wróciłam z zakupów, oczy mi się zamykają po nocy
z dwoma charczącymi - więc uznałam, ze chwila relaksu wskazana.
Zakupy też były obowiązkowe. Więc na razie nie ma poczucia
marnowania czasu. Ale w łazience rano za długo się guzdrałam...

>Marnuję go głównie w ten sposób, że nie jestem obecna w
> tym, co robię. Bez przerwy myślę o przeszłości (już nie moja) albo
przyszłości
> (jeszcze nie moja).
No ależ miałabym ochotę to podkreślić!!!
Marnuję go w ten sposób, ze nie jestem obecna w tym co robię!! Jakże
często i ja to robię! Zbyt, zbyt często!


Myślę o tym BHP. Może musisz, może lubisz. Ale jak dobrze
wykorzystać czas, robiąc to, co się uważa za bezsensowne z każdego
punktu widzenia? Niech przykładem będzie przytoczona przeze mnie
konferencja. Idę bo muszę. W domu mnóstwo rzeczy do zrobienia,
dzieci nieukochane, pieniądze znikają (bo albo niania musiała być
extra, albo mąż bierze urlop), a ja siedzę i słucham czegoś co
doskonale wiem albo co mnie nie interesuje w ogóle i co nie jest mi
potrzebne. I nawet książki nie można poczytać. Jak usensownić taki
czas?

[sulla]

Z tym bhp i innymi szkoleniami to mam o tyle dobrze, że na tym zarabiam. Choć
często nie lubię - zależy z czego to szkolenie - a czasem wydaje mi się to wręcz
bezsensowne, to jednak marnowanie czasu to nie jest.
Ale konferencja - no tu bym miała zagwozdkę. Bo w istocie, jak taki czas usensownić?
Może wykorzystać go na naukę "nie nierobienia"? Jak w korku - siedzisz i myślisz
"nic nie robię, nic nie muszę robić, po prostu jestem. I to też jest dobre".

[mamalgosia]

sulla napisała:

> Z tym bhp i innymi szkoleniami to mam o tyle dobrze, że na tym
zarabiam.
O, chyba wypłynął kolejny aspekt: "Czas to pieniądz")
Wiesz, czasem gdy patrzę na efekty mojej pracy (tzn na ich brak), to
sobie myślę, że to zupełnie bez sensu. Czy to, że na tym zarabiam
usensownia te 45 minut? No wiec dla mnie tak. Ale czy ten sens idzie
w parze z dobrze wykorzystanym czasem? Hmmm... Tu chyba uczniowie
mają większy zgryz - bo różnie mogą wykorzystać czas spędzony na
lekcji, moga z tego wziąć dla siebie wiele, a mogą to zmarnotrawić.
Ja daję najwięcej ile w danym momencie, w danej klasie się da. To
chyba jednak bilans wykorzystania czasu pracy wychodzi u mnie na
plus - pod względem moralnym. Bo "wartość dodana" to nie wiem czy
jest


> Ale konferencja - no tu bym miała zagwozdkę. Bo w istocie, jak
taki czas usenso
> wnić?
> Może wykorzystać go na naukę "nie nierobienia"? Jak w korku -
siedzisz i myślis
> z
> "nic nie robię, nic nie muszę robić, po prostu jestem. I to też
jest dobre".
W korku oczywiście też mam poczucie marnowania czasu. Ale
przynajmniej czuję, że dokądś zmierzam. Że to środek do uzyskania
pewnego celu.


>

[isma]

mamalgosia napisała:

a ja siedzę i słucham czegoś co
> doskonale wiem albo co mnie nie interesuje w ogóle i co nie jest mi
> potrzebne. I nawet książki nie można poczytać. Jak usensownić taki
> czas?

U mnie taki czas sie nazywa "przeglad zarzadzania" ;-(((. Nienawidze.
No, ale w tym czasie np. robie w pamieci przeglad lodowki (co sie konczy, co sie
bedzie gotowalo jutro/pojutrze, co trzeba kupic). Logistyka pracowa - co na
ktorym biurku albo w ktorym wydziale, na co jest juz termin, a co moze poczekac.
Logistyka domowo-towarzyska. W ostatecznosci zabawy umyslowe w slowniczki
tematyczne w jezykach obcych )).

[mamalgosia]

No tak, czyli robimy to, co robi lekarz, gdy nie ma pacjentów:
zabija czas

[ula27121]

mamalgosia napisała:


> A właśnie: czy oprócz rozliczenia z czasu przed Najwyższym,
> uważacie, że złe wykorzystywanie czasu mści się już na ziemi?


Myślę, że bardzo się mści. Nie zawsze ale często. Jak się ktoś obija zamiast
uczyć, to potem ma większy problem, żeby na czynsz zarobić....Chyba, że zbyt
powierzchownie podeszłam do tematu?

[mamalgosia]

No tak, jak poleżę cały dzień w łóżku, to hałda rzeczy do
prasowania nei zmaleje a to zemsta okrutna

[minerwamcg]

ula27121 napisała:

> Jak się ktoś obija zamiast
> uczyć, to potem ma większy problem, żeby na czynsz
> zarobić....Chyba, że zbyt powierzchownie podeszłam do tematu?

Obawiam się, że tak... W bajeczkę, że intensywność nauki przekłada
się na wysokość późniejszych zarobków dzieci przestają wierzyć
gdzieś około starszaków w przedszkolu.

[verdana]

I co gorsza słusznie...
Mam mieszane uczucia co do wykorzystywania czasu - obie skrajnosci,
tzn, nie panowanie nad czasem, obijanie się caly dzień i całkowite
zorganizowanie, tak aby kazda minuta byla sensownie wykorzystana,
wydaja mie sie równie złe i niszczace dla czlowieka.
Niestety, widze taka tendecje w "dobrych rodzinach" - aby dziecko
wykorzystywalo pozytecznie caly swoj czas. I widze spustoszenia,
jakie to czyni w dzieciach, niestety. O ile kazdy dostrzega
niebezpieczenstwo przeciekania czasu przez palce, to tego drugiego -
mało kto.

[sulla]

O tak, mało kto docenia umiejętność "bycia" po prostu. Że można tak czasem
siedzieć i patrzeć przez okno i obserwować ptaki. Niby nic nie robisz, a jednak
robisz dla siebie bardzo dużo.
Tylko kto o tym teraz pamięta?

[mamalgosia]

verdano, ale nie chodzi w moim wątku o zapełnienie czasu. Chodzi o
dobre wykorzystanie. To trochę głębiej, bo w sumieniu

[mamalgosia]

no, minerwo, przekona Cię Marysia, że wcześniej

Cytat a propos :)

[minerwamcg]

– Mama, my jesdeśmy biedni? – spytał kiedyś Młody spod biurka, na
którym aktualnie robiłam jakąś korektę.
– Nie jesteśmy – odparłam zgodnie z prawdą. Pojęcie „biedny” w mojej
prywatnej encyklopedii miało całkiem inną definicję niż ta oficjalna.
– Ale my nie mamy piniondzóf – ciągnął temat Młody, wówczas w
poważnym wieku lat czterech i pół.
– Mówi się: pieniędzy – poprawiłam, jednocześnie wstawiając
brakujący przecinek.
– Nie mamy piniędzy – zgodził się Młody. – Darek mówi, ze jesdeśmy
biedni.
– Powiedz Darkowi, że masz w domu trzy tysiące pięćset dwadzieścia
osiem książek i nie jesteś biedny. To on jest biedny, bo nie ma tyle.
Należało podbudować Młodemu poczucie wartości, a nic prócz książek
nie wchodziło w rachubę. Jego zabawkowy majątek mieścił się w dwóch
kartonach po piwie Tyskie, a moje zaplecze finansowe w pudełku od
zapałek. Następnego dnia Młody z podwórka wrócił z rozbitym nosem.
– Powiedziałem – zawiadomił mnie urażonym tonem. – A on mi psywalił.
– A co ty na to?
– Tes mu psywaliłem!
Tamtego wieczora pokazałam Młodemu blok z krav magi, literę J jak
Jeremi i zaczęliśmy po raz trzeci czytać „Harry’ego Pottera i Kamień
Filozoficzny”.
Mój syn rósł na intelektualistę-twardziela.

Ewa Białołęcka, Wiedźma.com

[ula27121]

minerwamcg napisała:

>
> Obawiam się, że tak... W bajeczkę, że intensywność nauki przekłada
> się na wysokość późniejszych zarobków dzieci przestają wierzyć
> gdzieś około starszaków w przedszkolu.
>

Przepraszam Nie chciałam się rozpisywać. To był taki skrót, żeby sens przekazać.
Następnym razem będę bardziej szczegółowa.

[minerwamcg]

Wiesz, na pewnym etapie uproszczenia to może być prawda.
Tym niemniej co zrobić z młodym człowiekiem, który doskonale wie, że
jako zbrojarz-betoniarz po zawodówce zarobi więcej, niż doktor
filozofii? Ale dla przypadku zawodowego konsumenta "Arizony"
żyjącego z zasiłków opieki społecznej może to być prawda, z
pewnością.

[ula27121]

Nie, nie. Masz rację. Ten mój przykład średnio trafiony. Mamalgosia lepiej
ujęła to o co mi chodziło, przykład prasowanie lepszy.

[maika7]

> A jak Wy uważacie: czy wykorzystujecie dany Wam czas dobrze?

eee... a co to znaczy dobrze wykorzystywac czas?
czasem mam poczucie, że mogłabym ten czas wykorzystywac bardziej
twórczo, ale... ale wykorzystuję tak, jak potrafię, żeby miec
poczucie, że dzielę go pomiędzy potrzebujacych mojego czasu (jak
fajnie, ze Tacy są a siebie.
Podejscie do czasu zmienia mi sie z czasem. Chyba najtrudniej
zaakceptowac mi to, ze niezaleznie od tego ile bym go dostała, to
ciagle mi go za malo. Mam pomysly na wykorzystanie kilku, ba, moze
kilkunastu stastycznie srednich żyć ) Ale poniewaz mam go za
mało, to staram sie smakować go a nie "probowac dogonic"

> A właśnie: czy oprócz rozliczenia z czasu przed Najwyższym,
> uważacie, że złe wykorzystywanie czasu mści się już na ziemi?

Przede wszystkim. Od tego, jak przeżywamy "tu i teraz" zalezy
teraźniejszość i przyszłość nasza i naszych Najblizszych.

M.

[mamalgosia]

Tak w ogóle, to cieszę się, że Cię widzę

maika7 napisała:
> eee... a co to znaczy dobrze wykorzystywac czas?
Wiesz, właśnie celowo nie chciałam precyzować. Niech to pozostanie w
sumieniu a nie w zewnętrznej ocenie. Bo myślę, że tak w sobie to
wiemy, czy w danej chwili dobrze ten czas wykorzystujemy, czy źle.
Czy może w ogóle go nie wykorzystujemy, tylko zabijamy

[maika7]

> Tak w ogóle, to cieszę się, że Cię widzę

no bo... czas


> Wiesz, właśnie celowo nie chciałam precyzować. Niech to pozostanie w
> sumieniu a nie w zewnętrznej ocenie. Bo myślę, że tak w sobie to
> wiemy, czy w danej chwili dobrze ten czas wykorzystujemy, czy źle.
> Czy może w ogóle go nie wykorzystujemy, tylko zabijamy

nie wiem czy sumienie wystarczy
bo co to w takim razie jest zmarnowany czas? czas zabijany?

czy wystarczy, ze czujemy pewną równowage pomiędzy czasem dla siebie i czasem
dla innych?
i co to jest czas dla siebie? ten w wannie z książką? a może przy obieraniu
ziemniakow, kiedy wykonujemy to mechanicznie, a mysli mogą sobie dryfować kędy
im sie chce?

Może czasem wystarczy zmienic optyke z "muszę" na chce i czas sie zmienia? z
czasu zabijanego, zmarnowanego, na ten pozytywny, nasz?
A moze w sumie tylko od tego, co w naszej głowie zalezy jaki to będzie dla nas
czas. Korek. Możemy się wsciekać na sytuację, a mozemy wymyslic nowy wiersz,
pogadać spokojnie z nastolatka/mamą/przyjacielem? itd...

żeś z tym czasem otworzyła worek z pytaniami... )))

[mamalgosia]

maika7 napisała:

> nie wiem czy sumienie wystarczy
> bo co to w takim razie jest zmarnowany czas? czas zabijany?
I znowu nie chciałbym precyzować. Ale ja to jakoś w sobie czuję.
Może czasem zbyt ostro, może subiektywnie skrupulatnie, ale czuję:
tak, ten czas zmarnowałam. I naprawdę nie da się powiedzieć, co
wtedy robiłam, lub czego nie zrobiłam. Zresztą czasem ta sama
czynność może być dobrym wykorzystaniem czasu, a czasem złym. Ojej,
kręcę)
>


> czy wystarczy, ze czujemy pewną równowage pomiędzy czasem dla
siebie i czasem
> dla innych?
Myślę, że nie.


> i co to jest czas dla siebie? ten w wannie z książką? a może przy
obieraniu
> ziemniakow, kiedy wykonujemy to mechanicznie, a mysli mogą sobie
dryfować kędy
> im sie chce?
Zdecydowanie uciekam od wszelkiego definiowania. Sami wiemy, który
czas był naprawdę dla nas. I też nie zawsze ta sama sytuacja
powoduje to samo. Czasem spacer dla siebie, a czasem dla innych.
Nie, nie chcę przykładów.
A co do dryfowania myśli, to moje przekleństwo. No, dobra, dla
osłabienia tego ostatniego słowa dodaję znaczek


>
> Może czasem wystarczy zmienic optyke z "muszę" na chce i czas sie
zmienia? z
> czasu zabijanego, zmarnowanego, na ten pozytywny, nasz?
Nie wiem, być może masz rację. Mnie osobiście to nic nie daje


> A moze w sumie tylko od tego, co w naszej głowie zalezy jaki to
będzie dla nas
> czas. Korek. Możemy się wsciekać na sytuację, a mozemy wymyslic
nowy wiersz,
> pogadać spokojnie z nastolatka/mamą/przyjacielem? itd...
Maiko, toż o to jest główne pytanie tego wątku)


>
> żeś z tym czasem otworzyła worek z pytaniami... )))
Nietsety pytań ci u mnie dostatek. Tylko odpowiedzi deficyt

[anndelumester]

> A jak Wy uważacie: czy wykorzystujecie dany Wam czas dobrze?
Nie wiem.
Staram się go nie marnowac na ewidentne głupoty. Bo czym innym są
drobne przyjemności i zasłużone leniuchowanie, imo, a czym innym
bezsensowane czasu marnowanie.
A poza tym po co marnowac czas, gdy brakuje czasu na tyle swietnych,
interesujacych rzeczy i spraw
> uważacie, że złe wykorzystywanie czasu mści się już na ziemi?
oczywiscie mam podobne zdnie do zdnia uli27121

[nati1011]

z czasem to ja mam od zawsze na bakier. Nie należę do osób najlepiej
zorganizowanych i systematycznych. A ile razy się sprężę, to
choroba - moja lub dzieci - skutecznie mnie z tego zamiaru wybija

[minerwamcg]

Nie wiem. Słowo daję, nie wiem. A nie jest tak, żebym w ogóle nad
tym nie myślała i dlatego problem nie istniał.
Wydaje mi się, że cały czas jest mi jakoś tam potrzebny. Że
potrzebuję i swojej pracy, i odpoczynku, i zabawy... Nie mam
poczucia, że jakoś dramatycznie marnuję dni. Choć teraz, w ciąży, to
mi się zdarzało

[sulla]

Minerwo, marnuj póki możesz
Ja pamiętam, że szlag mnie trafiał, bo wszyscy mówili "śpij póki możesz", a ja
w ciąży nie mogłam spać wcale (jakaś mega bezsenność). Skutek taki, że prawie
wcale nie śpię już od 1,5 roku " Szał!

[minerwamcg]

Ee, żeby to się tak dało na zapas Pocieszam się, że ten pierwszy
etap nie będzie taki straszny, bo spanie po kawałku, tu godzinkę tam
dwie mamy opanowane - ja w ogóle zasypiam na trzy-cztery, a Arthur
przerobił to na morzu

[ekan13]

Z moich obserwacji wynika, że im więcej obowiązków mam na głowie, tym bardziej czas mi sprzyja...Jestem wtedy bardziej zorganizowana i mam lepiej wszystko poukładane.

Mówią też, że czas leczy rany i w tym coś tkwi.
Tęsknoty jednak czas niestety nie leczy, tęsknotę wzmaga...

[mamalgosia]

Znam to bardzo dobrze. I nienawidzę bezsenności, nie-na-wi-dzę!