Znowu proszę o modlitwę

[sion2]

Tym razem za mojego tate w najblizszych dniach. Mial lekkie
dusznosci od 2 tyg, ma wiencowke wiec myslal że od tego. Poszedl w
koncu do lekarza w zeszlty poniedzialek. Zrobiono ekg, dostal od
razu skierowanie do szpitala. W szpitalu zrobiono mu wszystkie
badania na serce, ale wiencowke ma w tym samym zakresie co mial 8
lat temu gdy robili mu koronografie. Zrobili mu tez rtg pluc, za dwa
dni znowu 2 rtg pluc. Bo jest jakas bardzo niepokojaca zmiana
widoczna. Wraca w poniedzialek na oddzial na badanie tomografem
komputerowym.
Lekarka powiedziala że to moze byc rak. tata nie pali papierosow
(ostatni wypalil gdzies 15 lat temu a nawet wtedy palil maks 2
dziennie), nie pracuje w warunkach zagrazajacych plucom. Nie jest w
żadnej grupie podwyższonego ryzyka zwiazanego z plucami.

Nie tylko chodzi o to, że jest najbardziej dobrym człowiekiem na
świecie jakiego znam. Że jest najbliższą osobą dla mnie, brata i
mamy i prawie najbliższą dla wiekszości rodziny. Jak ma imieniny
odbieramy telefonow kilkadziesiat dziennie. Poswieca sie dla
wszystkich, najwiecej dla mnie.

Jest tez jedynym żywicielem dla mnie i dla mamy. Zła diagnoza będzie
katastrofą nie do przeżycia dla całej rodziny, z której sie nie
pozbieramy.

[sulla]

Sion, jestem.

[mader1]

dobrze Sion, dobrze.

[isma]

Pewnie, ze tak.
Wiem, ze to marna pociecha, ale mozliwosci w zakresie dziwnych zjawisk w plucach
sa ogromne , to niekoniecznie musi byc nowotwor.
Trzymajcie sie. I daj znac, jak cos bys konkretnego potrzebowala.

[mama_kasia]

jestem

[mamalgosia]

Dobrze, Kasiu, i tak pamiętam cały czas o Tobie, ale teraz i Tatę
Twojego dołożę.

Kasiu, znam 3 osoby, które miały takie podejrzane zmiany w płucach
(i przerózne objawy im towrzyszące) - 2 z nich nawet nie musiały być
leczone (okazało się, że to coś zupełnie niegroźnego), jedna była
leczona antybiotykiem a potem sterydami - trochę to trwało, ale
teraz jest całkowicie zdrowa.

[aetas]

jestem

[samboraga]

oczywiście Kasiu

[neafilipowa]

Jestem.

[atama]

Dobrze.
Dobrze.

[justyna.ada]

[sion2]

Dziekuje wzystkim, wierzę że Bóg zna granice naszych możliwosci.

[paszczakowna1]

[aka21]

Dobrze

[twoj_aniol_stroz]

jestem

[nati1011]

Kasiu jestem. Pamietaj, ze zmiana na rtg to niemal zawsze coś mniej
groźnego niż rak. Wiem, ze to ogromny stres, ale przeważnie
dokładniejsze badania wykluczają najgorsze podejrzenia.

[felixa05]

Jestem, Sion. Będę się modlić.

[kochmama]

Bedę sie modlić.

[malgog]

Kasiu pamiętam i obiecuję modlitwę

[rycerzowa]

Sion, duszności, jako jedyny objaw, mogą świadczyć o tzw. obturacyjnej chorobie płuc. Potrzebne są dalsze badania.
Jeśli to nawet rak, wcześnie wykryty jest uleczalny.

Zajrzyj na to forum:
www.forum-onkologiczne.com.pl/forum/index.php
Jest tam dział poświęcony nowotworom płuca i opłucnej.
Znajdziesz na tym forum niezbędne informacje, ogólne rady jak szybko i skutecznie działać, jak również otrzymasz potrzebne wsparcie.
W przypadku raka płuc liczy się CZAS.
Bądź mocna, pamiętamy o was w modlitwie.

[sion2]

Dziekuje wszystkim za rady i modlitwę. Mam nadzieje że zmiana
rakowa to najmniej prawdopodobna zmiana. I że nie każą długo czekac
na wynik...

[nati1011]

u nas na wynik tomografii czeka się do 2 tygodni. Ale może poprosci
o przyspieszenie.

[mamalgosia]

To pierwsze to się zgadzam, myślę, że najmniej prawdopodobna. Co do
drugiego, to wszystkie osoby o których pisałam nadenerwowały się
trochę, trwało to dość długo (u jednej ponad 2 miesiące) zanim
powykluczano najgorsze dziadostwa

[mmilki]

...sion,
pomodle sie za twojego tate,
a czy ja moge cie prosic o modlitwe w mojej bardzo trudnej intencji,
bede wdzieczna - Aniol Panski - za twojego tate...
z Bogiem...

[sion2]

ok, pomodle sie, dziekuje

[mmilki]

sion,dzis tez o tacie bede pamietac,
i ja ci za pamiec dziekuje !
moj tato zmarl 12 lat temu,
moje dzieci wogole go nie znaly,
...moze dlatego o twoim jakos tak cieplo mysle...
bedzie dobrze !!!!

[neafilipowa]

Pamiętam.

[mary_ann]

ok

[sylwia0405]

Jestem i pamiętam

[sion2]

Tata po badaniu, wynik po 14 dzisiaj. Ja jade sie rozmowic co z moja
operacja bedzie.... same stresy

[mamalgosia]

Zgadza się: same stresy.
Mój Mąż na przykład potrafi nie denerwować się czekając na wyniki.
Bo skoro nie wie, jakie będą, to czym się ma martwić? No toż mu
mówię: właśnie tym, ze nie wie, jakie będą!

Kasiu, pisz, co dalej

[sion2]

Wynik bedzie jednak jutro ale to i tak szybciutko. Jesli dobry, moj
tata w sobote zamierza wyjechac sluzbowo do... Brazylii. Oto wlasnie
caly moj tata . Byl w tej Brazylii juz raz na koniec kwietnia i od
tej pory sie zle czul (ale nic z tropikalnych chorob na pewno nie
ma). No zamorduje go chyba.
A z mojej operacji jak na razie nici. Owszem konieczna jest ale nie
zoperuja mnie z temp codziennie 37,5-8 i gronkowcem w gardle za to
odpowiedzialnym. Nie i koniec bo kolano mi zropieje na amen jak
powiedzial lekarz. Cudnie, tylko ja tego gronkowca tlukę od 8 mcy i
nic. Mialam nie pisac o sobie ale nie potrafilam sie opanowac, sorry.

[sion2]

Ta zmiana to tylko jakas stara blizna po przebytym zapaleniu.
Wieeeeelki kamien z serca. Bardzo wam dziekuje za modlitwe i dobre
slowo. i dziekuje za modlitwe za mnie.

[mader1]

dziękuję za dobre wieści

[malgog]

bardzo się cieszę Kasiu
więc Brazylia....

[madziaq]

Uff, no to super, dzięki Bogu. Czy Tata w takim razie wybiera się do Brazylii?

[sion2]

Czy pojedzie bedzie zalezalo od szefa. My nie chcemy z mama zeby
leciał ale on chce, dostal zwolnienie ale nie chce korzystac z
niego. Fakt że on naprawde nie musi (nawet w pracy nie naciskaja)ale
tak mu sie spodobalo te 7 tyg temu jak byl pierwzy raz że teraz po
prostu chce, wyrywa sie na wyjazd. A potem bedzie umieral przez
miesiac po powrocie ale co tam... Ja ufam że szef komus innemu zleci
teraz to zadanie.

[madziaq]

Nie dziwię się, też bym sie wyrywała Nawet gdybym miała potem "umierać"
jeśli to "umieranie" nie byłoby realnie niebezpieczne. Wszelkie dolegliwości
żołądkowe, różnice czasu, klimatu itp zniosłabym z miłą chęcią w imię wizyty w
Brazylii Choć jednocześnie rozumiem, że Ty i mama nie chcecie, żeby jechał.

[paszczakowna1]

Czyli diagnoza najlepsza z możliwych.

Do Brazylii w lecie to się IMHO jedzie za karę, ale może to gdzieś w górach... W
sumie na płuca może nawet nieźle działać.

Zakonczenie - swiadectwo

[sion2]

Tak mnie gryzie od kilku dni żeby nie tylko prosic o modlitwe ale
także dawac swiadectwo jakie byly jej skutki - duchowe, nie tylko w
ludzkim rozwiazaniu sprawy.
Mialam chwile zalamania 5 czerwca w piatek... jak mama wyszla do
sklepu a tata mi w tajemnicy powiedzial dokladnie jak sie czuje
ostatnio i co podejrzewa lekarka. Przez jakas godzine bylam bliska
szalenstwa i juz zbuntowania na Boga choc tomografia dopiero w 8
czerwca miala byc. Ale poszlam sie pomodlic i jakos nagle stalo sie
dla mnie PEWNE (nie wiem jak to okreslic) że to niemozliwe aby tata
dostal teraz raka. Po prostu nasza rodzina by tego nie przetrwala na
pewno a Bog nie niszczy ani nie znęca sie nad nami. Powiedzialam
Jezuowi że wierze w Jego dobroc i milosierdzie i że na pewno tata
nie bedzie mial raka. I nie mialam sily sie martwic ani wyobrazac
sobie najgorszego. Powtarzalam sobie "przeciez Bog jest dobry".

Nie znacie przeciez wszystkich szczegolow i kontekstu ale naprawde
ten cios nie bylby do udzwigniecia. Potem jak tata zdecydowal że
leci do Brazylii modlilam sie aby nie poleciał. rankiem 10 czerwca
sie okazalo że szef wyznaczyl kogos innego i tata nie leci. To tez
milosierdzie Boze bo mialby jeszcze wieksze klopoty ze zdrowiem po
powrocie.

Naprawde wierze że Bog nie daje ponad sily nasze doswiadczen, daje
częto na granicy ale nie ponad. I modlitwa wstawiennicza jest
skuteczna. A spora część naszego cierpienia to nie cos zeslanego
przez Boga ale wytówr naszego lęku i niewiary, nasze gdybyanie " a
co jesli...". Bog wcale nie chce takiego gdybania.

Ja mialam miec operacje we wrzesniu, do tejk pory odkladana bo
jestem za slaba. Z noga na jesieni bylo tak zle ze bylam pewna na
200% że jesli nie zrobia mi operacji w ciagu 2 mcy strace calkowicie
szanse na poprawe w obciazaniu i chodzeniu. Normalny czlowiek traci
chrzastke latami i po 40 roku zycia. Ja majac lat 34 trace ją w
ciagu kilku miesiacy do samej gołej kosci w miejsach chorych. Takie
zmiany pokazuje regularnie wykonywany rezonans magnetyczny np. w
lutym uszkodzenie chrzastki 2 stopnia a w pazdzierniku IV stopnia
(najgorszy). Wiec moje obawy i lęk byly calkowicie uzasadnione. Jak
odwolali operacje mialam zalamanie nerwowe, tik na twarzy i nie
moglam spac. Rozpaczalam że za pol roku skoncze na wozku
inwalidzkim.
Minelo 9 mcy. Caly czas mam rehabilitacje. Kolano znosi dwa razy
tyle obciazenia co rok temu, moge stac dluzej i wejsc na 1 pietro
bez kul pierwszy raz od 6 lat. Owszem jest gorzej z polozeniem
rzepki i zginaniem ale moge chodzic! Operacja jest konieczna, nie da
sie jej uniknac choc mozna ją przekladac. Ale nie sprawdzil sie moj
najgorszy scenariusz. Moj lęk nie byl konieczny, moglam cierpiec o
tyle mniej...

Im wiecej takich sytuacji tym wieksza we mnie ufnosc powstaje, nie
taka emocjonalna ale gdzies na dnie duszy. Naprawde jestesmy w reku
kochajacego Ojca.

[mamalgosia]

Kasiu,
Wiesz (i większość z Was tu wie), że staram się wiedzieć, że Bóg
jest miłością, ale ciężko mi w to wierzyć. Wierzę tak jaby
racjonalnie, tzn mówię sobie, że Bóg nas kocha i staram się o tym
pamiętać. Na uczucia ponoć wpływu nie mamy. I nie chodzi mi o to, że
to czy tamto nieszczęście świadczy o tym, że Bóg nas nie kocha. Nie.
Tylko o tym, że ta Jego miłość jest dziwna i jej nie rozumiem. I
boję się jej. Dlatego dla mnie nie są pocieszeniem słowa "jesteśmy w
kochającym ręku Boga" - bo przecież wszyscy jesteśmy, a jednak małe
dzieci umierają, jednak dzieją sie straszne, niezawinione tragedie.
Zapewne Karola Wojtyłę Bóg kochał dogłębnie - a jednak zabrał mu
matkę, ojca, brata, zsyłał (dopuszczał) tyle nieszczęść i chorób, że
strach myśleć. I tego się boję. Tego, że "bądź wola Twoja" niesie po
ludzku czasem potworne konsekwencje.
Boję się nie gniewu Boga, boję się Jego niezrozumiałej dla mnie
miłości. Boję się cierpienia, jakie ona ze sobą niesie - bo bardzo
dużo go doświadczyłam przez ostatnie kilka lat - więcej niż w całym
dotychczasowym życiu, a znajomi, czy choćby moi rodzice dziwią się,
jak to jest, że takie rzeczy nas spotykają, w takiej ilości (moja
mama nawet użyła stwierdzenia "czy ktoś was przeklął")
Tak, to wszystko teraz, w kontekście tego strasznego lęku o Synka
Osłabiona własną chorobą, boję się nie tego, że Bóg mnie opuści, ale
tego, jaka będzie Jego wola

A co do modlitwy wstawienniczej, to nie raz przekonałam się o jej
niezwykłej skuteczności. Dlatego teraz - gdy się modlę - modlę się
za tych, któzy o nas teraz pamiętają, no i za Synka oczywiście. Za
siebie już w ogóle.

P.S. Sion, bierzesz codziennie 1500 glukozoaminy?