Klucz od pralni

[a_weasley]

Suszarni tudzież.
Zjawisko wynikające z braku pralek automatycznych. Pranie w pralce wirnikowej było operacją zbyt skomplikowaną, żeby to robić codziennie, więc generowało dużo mokrych łachów na raz.
A większe rzeczy się gromadziło i prało w specjalnie na ten cel urządzonym pomieszczeniu z wielkimi kamionkowymi wannami.
Po upowszechnieniu pralek automatycznych zanikło. W moim bloku od wielu lat w pralni mieszka na dziko były cieć (znak to zapytania duży, czy go kiedyś kto wykurzy), a w suszarni jest jakiś magazyn badziewia.

[net.kielonek]

Podobne mam mieszkanko.
Zdrówko!

[meduza7]

Nasz blok, budowany w połowie lat 70-tych, już z założenia nie miał żadnych pralni ani suszarni. Widać ustalono odgórnie, ze mieszkańców tegoż stać na pralki ;)

[horpyna4]

Mój wybudowany w tym samym czasie, może ciut później, ale suszarnie z założenia były. Nigdy zresztą nie korzystałam.

[trevistas]

Tam, gdzie mieszkalem - w dziecinstwie to byl przedwojenny, duzy, szesciopietrowy dom, suszarnia byla na strychu, ale zadnej pralni nie bylo.
Klucz od strychu byl u dozorcy.

[luccio1]

W mojej pamięci klucz od strychu zapisał się jako "wędrujący" od sąsiada do sąsiada. Przed zamierzonym praniem trzeba było chodzić po ludziach i dopytać się, gdzie jest - a potem "zaklepać" go sobie na konkretny dzień.

[tymon99]

czynną suszarnię na strychu kamienicy ostatnio widziałem w 2005 roku.
klucz miał każdy lokator. b. przyjemne rozwiązanie.

[kontik_71]

W kraju w ktorym do niedawna zylem jest to calkiem zwyczajna, caly czas praktykowana metoda. Kazdy dom ma pralnie i suszarnie i kazdy ma swoj wyznaczony dzien pralniczy.. wyjatkowo upierdliwy system

[loczek62]

Budynek w którym mieszkam z początku lat 60 posiada 2 suszarnie i pralnię. Z suszarni korzystam nadal, w pralni jest jakaś graciarnia.

[matylda1001]

Wychowałam się w przedwojennej kamienicy. Na poddaszu był ogromny strych (klucz u dozorczyni). Służył do suszenia ale niektórzy lubili sobie coś tam przechowywać. Kiedyś wybuchła ogromna awantura, jedna sąsiadka magazynowała sobie w kartonach pod ścianą wykupiony na kartki cukier, a druga powiesiła nad tym deficytowym towarkiem kapiące pranie. Mało się nie pozabijały wtedy.