Papier przebitka

[voxave]

słuzył do wielokrotnych kopii ----mój szef kazał duzo go kupowac a potem caLe bloki zabieral do domu jako papier śniadaniowy.....mu służył.
Aby nam zamknąć buzie od czsu do czasu popdzielił jedna paczke na 5 osob.W ten sposób robil z nas wspólników.....:(((

[artjomka]

Witam Voxi!
Widac Twoj szef cienko przadl, jesli mu sie do formatu A4 miescilo sniadanie :-))).

A tak zarty na bok - te czasy przebitkowego papieru i maszyny do pisania pamietam rowniez.
Choc przez to segregatory z "podkladkami" byly wtedy ciensze. A teraz? Mimo IT i bezpapierowego biura, zawsze lepiej to miec jedna wydrukowana kopie w segregatorze.
Pozdrowienia!

[tymon99]

z kalki maszynowej dość łatwo odczytać, co przez nią pisano. czy przy pisaniu dokumentów tajnych (a tajne było przecież prawie wszystko!) obowiązywało niszczenie kalki po użyciu?

[voxave]

Kalka to inna inszośc------musiala być--czasami tak wytłuczona, że ledwo było znac na kopii treść.
Mam maszyne do pisania w domu, tudzież kalke i papier--sentyment starego biurokraty--i dokumenty w segregatorach ---ach...moja młodośc.:)

[matylda1001]

Przebitka i kalka techniczna znakomicie nadawały się do kopiowania wzorów do haftu. Natomiast kalka do maszyny przydawała się przy nanoszeniu wzoru na materiał :)

[artjomka]

Moze kto z Was pamieta czasy Letrasetow?
Kiedy zaczynalem "kariere" grafika, liternictwo robilo sie tak zwanymi letrasetami. Oryginalne byly do dostania na przydzial ze Zwiazku - ale w tak zwanych sklepach zaopatrzenia plastykow byly produkcji polskiej i czeskie, a z DDR mozna bylo przywiezc Made in GDR.
Sleczalo sie nad "dzielem" i przenosilo sie za pomoca tepego drewienka pojedyncze litery.
Ale potem to super wygladalo.
Pozdrawiam!
Pamietam, ze najlatwiej bylo dostac przydzial przed rozmaitymi swietami typu Rewolucja Pazdziernikowa, czy inszy 1 maja.
Nota bene, do dzis mam gdzies walizeczke pelna arkuszy Letraseta. Chyba juz je diabli wzieli (wyschly), bo to juz dobrych 30 lat minelo.

[horpyna4]

Pewnie, że pamiętam. Były chyba na kalce technicznej.

W tamtych czasach były też szablony do pisma technicznego, zarówno prostego, jak i pochylego.

[tymon99]

owszem, pamiętam. podstępnie wykorzystywałem je w pracach plastycznych w podstawówce. później, w liceum, pracowałem w zakładzie sitoruku i letrasetem, na materiale jakimś transparentnym, wykonywałem rozmaite napisy, a później to nawet i całe afisze :-)

[proost]

Do dzisiaj takie posiadam - doskonale nadają się do kopiowania wzorów na drewno. Mówiąc językiem PRL - początkowy etap wypalanki.

[matylda1001]

Czy chodzi o takie literki, ktore przyklejało się podobnie jak kalkomanię?

[tymon99]

kalkomanię, tyle że na sucho. i oprócz literek były przeróżne symbole, kształty, szrafury, linie i niewiadomocojeszcze..

[aga-kosa]

a ołówek kopiowy aga

[kusama]

Znam i pamiętam, choć osobiście nie posługiwałam się. Kiedy byłam dzieckiem, przychodził inkasent z elektrowni, on miał taki ołówek, a jego koniec (ołówka a nie inkasenta :) ) okręcony był gumką recepturką. Bolszaja tiechnika - i działało!
pzdr

[artjomka]

Olowek kopiowy, byl wsrod nas - dzieci na podworku - czyms straszniejszym niz knowania militarystow zachodnioniemieckich!
Bo w nim wielka trucizna - anilina!
A pan inkasent, to mial fioletowy jezyk od lizania olowka - i dobrze mu zdrowotnie szlo!
Pozdrowienia

[iryska2604]

I po jaką anielkę on lizał ten ołówek? Pamiętam te olówki, tylko zapomniałam po co ślinili .Ale toto plamiło...

[horpyna4]

Jak to po co? Na sucho można byłoby to wytrzeć gumką jak zwykły ołówek, na mokro było jak fioletowy tusz - nieścieralne.

[tymon99]

iryska2604 napisała:

> I po jaką anielkę on lizał ten ołówek? Pamiętam te olówki, tylko zapomniałam
> po co ślinili .Ale toto plamiło...

nazwa "ołówek kopiowy" nic ci nie podpowiada??

[kapitan_marchewa]

A początek komputeryzacji z lat 80-tych i fortrany ktoś pamięta?
Idealnie tyły fortranów nadawały się na notatki, listę zakupów do sklepu itp.
U mnie zawsze leżał w domu plik tych prostokątnych kartoników przy telefonie..

[balamuk]

Brat przynosił, do notatek były idealne. Nawet fiszki do pracy magisterskiej na nich pisałam.

[horpyna4]

Początek był wcześniej i wtedy nie było kartoników. Programy pisało się na taśmie papierowej przy użyciu urządzenia perforującego, a wydruki z komputera składającego się z wielu szaf zajmujących spory pokój były na wielkich papierowych płachtach. Tak było ok. roku 1970.

[beata_]

Nie wiem, co to te "fortrany", za to pamiętam taśmy perforowane, których używaliśmy (my - dzieciaki) do zabawy. Znajdowaliśmy je niezupełnie w śmietniku, walały się koło WAT-u... No i było to jakoś wcześniej niż 1970 rok, bo wtedy to ja już byłam za "dorosła" na poszukiwanie takich skarbów... Czy to mogły być te programy, czy raczej co innego?

ps
jako listy zakupów używam teraz przekładek z herbaty Vanessa (przy okazji polecam - jedyna herbaty ze "szmaty", która smakuje herbatą) :-)) Lipton np. przekładki ma za wąskie i jest obrzydliwy w smaku...

[artjomka]

Hi!
Po studiach rozpoczalem moja "kariere zawodowa" w jednym z instytutow naukowym w Gliwicach. Akurat zainstalowano tam pierwszy komputer. Oczywiscie nie dla wszystkich dostepny - tylko grono "specjalistow" bylo wtajemniczonych. Maszyna firmy WANG z pamiecia na kasecie - jak z rekordera. Oczywiscie proby "odtworzenia" Maryli Rodowicz nie dawaly rezultatu.
Ale pole do eksperymentow bylo.
Pozdrawiam
PS: Szczerze mowiac, nie wiem, co "przerabiano" na tym superkomputrze. My szeregowcy moglismy tylko na niego popatrzec, bo pojecia wtedy nie mielismy wcale.

[tymon99]

pamiętam fortran - język programowania. i pamiętam karty perforowane. ale z nazywaniem ich 'fortranami' się nie spotkałem aż do dziś..

[ewa9717]

I drugi - cobol ;)
Jan Kaczmarek, zanim stał się etatowym kabareciarzem i członkiem Studia 202, po studiach pracował krótko przy takim komputerze. Kobyła mieszcząca się w ogromnym pokoju wykorzystywana była do obliczeń, które równie dobrze liczydłami można było załatwić ;)

[horpyna4]

A kto pamięta algol?

[g0p0s]

Ja. Oraz ze starszych - Assembler, PL-1.
Karta perforowana była kartą. Innych określeń nie spotkałem. Poza programami z kart wczytywało się dane. Całe pudła tego szły.
Wycięte dziurki z taśm perforowanych było najbardziej perfidnym konfetti - do następnego Sylwestra potrafiły się najdrobniejsze krążki utrzymać.