"kup pan cegle" ... handelek w PRL

[imagiro]

spod lady
szynki
fajki
czekolady ...
- fajnie bylo ... chociaz mialem sny o potedze ...

[horpyna4]

Jak cegłę, to pewnie i cement...
Kupowanie cementu w PRL jak wyglądało, każdy wie. Przytoczę tu więc
smakowitą historyjkę z lat bodajże 60-tych.
Budowano (czy raczej może remontownano, dokładnie nie pamiętam)
kościół. Potrzebna była większa ilość cementu, który nie dość, że
był reglamentowany, to jeszcze władze w ramach walki z Kościołem
robiły wszystko, żeby utrudnić. Proboszcz, warszawski cwaniak,
włożył mundur wojskowy (był kapelanem) i pojechał do jednej z
wielkich cementowni.
Tam rozłożono bezradnie rączki i powiedziano, że cementu nie ma.
Proboszcz przed wyjazdem odwiedził jeszcze w tym mieście znajomych
i wyżalił im się. Oni znali dyrektora tej cementowni i zadzwonili
do niego. Dyrektor (mocno partyjny, a jakże) powiedział, że widząc
mundur, myślał że to dla wojska i dlatego nie chciał sprzedać, ale
księdzu oczywiście sprzeda...

[luccio1]

Sama świadomość, że coś dla mnie - właśnie dla mnie! - Pani Sprzedawczyni
zostawiła pod ladą,
jak wspaniale budowała poczucie wartości własnej, poczucie bycia kimś
wyróżnionym z masy, z tłumu, kimś wyniesionym ponad "hołotę"...
można to też było nazywać "zakorzenieniem w środowisku lokalnym"...
Gdyby poskładać do kupy doświadczenia setek, tysięcy, milionów jednostek -
robiła się z tego sytuacja opisywana zdaniem bezosobowym:
"da się żyć".
No więc, jeżeli "dało się żyć" - to dlaczego ludzie czuli się z tym źle?

[imagiro]

pewexem im pachnialo ...

[woman-in-love]

w ogóle w Pe-er-elu sie nie kupowało, ale załatwiało. pralkę telewizor a nawet
kiełbasę czy buty. Kiedyś proponując mi pracę zachwalano to miejce: pani z
cielęciną przychodzi :-) a poza tym po biurach, szkołach chodzily osoby z
bluzeczkami i innym towarem na spylenie, przeważnie z paczek zagranicznych.

[lezbobimbo]

Moja mama reperowala nasz skromny budzecik za pomoca sztrykania do
komisu - czasem zdobyla welne, wysciubolila sweter, oddala do komisu i
jak mialo sie szczescie, to czasem ktos to kupil.
No i jeszcze antykwariaty na czarna godzine - ksiazki nielubiane mama
tam opychala, czasem starczylo nawet na cos w rodzaju cieplego obiadu
dla 3 osób.

[lezbobimbo]

A i zalatwiala mama oczywiscie dobra wszelakie od znajomych - n.p.
jedna z jej kolezanek dorwala prace na nocnej zmianie w fabryce typu
Winiary - to po pracy przed pójsciem do domu zahaczala o nas i
przynosila nam podprowadzone stamtad budynie w proszku, w papierowych
torebkach - pamietam do dzisiaj to, ze w nocy przychodzil budyn na
sucho, pachnacy lagodnie czyms ni to chemicznym ni to jadalnym - to
nie byla ani prawdziwa chemia taka wyrazna jak dzisiaj, ani tez
naturalny smak ;)))