Moja pierwsza POWAŻNA książka

[i2h2]

Nie chodzi mi bynajmniej o treść, ale tak mi się nagle przypomniało: byłam w
pierwszej albo drugiej klasie, książek w domu było sporo, czytałam co
chciałam, ale moje były raczej cienkie i mocno kolorowe (sporo Szancera
miałam itp). I nagle, któregoś dnia mama kupiła mi ksiażkę nieco
bardzie "spasłą", z czarnobiałymi ilustracjami gdzieniegdzie tylko
widniejącymi. Boże, jaka ja się dorosła poczułam!Do tej pory czuję tę dumę,
że nareszcie zostałam poważnie potraktowana;-)
Nie mam niestety tej książki, tytuł tylko pamiętam:"Jędrek i inni".
Zarówno potem, jak i przedtem różne dużo poważniejsze rzeczy czytywałam, ale
jakoś ten brak koloru znamienny był, nobilitował czemuś:-)
Macie tego typu wspomnienia pierwszej "dorosłej" lektury?
Pozdrawiam
Iwona

[alistar1]

Chyba "Ania z zielonego wzgórza".

[abepe]

"Faraon" Prusa w 4 klasie. A zaraz po nim "Pan Tadeusz". Moja polonistka wróżyła
mi wielką przyszłość. Chyba ją zawiodłam.

[abepe]

abepe napisała:

> "Faraon" Prusa w 4 klasie. A zaraz po nim "Pan Tadeusz". Moja polonistka wróżył
> a
> mi wielką przyszłość. Chyba ją zawiodłam.

Czytałam po prostu klasykę z domowej biblioteki. Moi rodzice nie bardzo znali
się na książkach dla dzieci. I to niedobrze, bo na przykład nigdy nie
przeczytałam "Muminków" czy "Mikołajka". Od razu bardziej dorośle i młodzieżowo.
Zapisałam się do wszystkich 3 bibliotek w moim miasteczku. A potem moi rodzice
odkryli antykwariaty i na różne okazje dostawałam worki książek.

[wesolek11]

A ja pamiętam całą serię właśnie Muminków i taką książkę, pamiętam z pięknymi
opisami Skawiny Biały dom. Do tej pory ją pamiętam i chciałabym tę Skwawinę
zobaczyć wreszcie...

[agnieszka_azj]

Pierwsza taka ewidentnie "niedziecięca" to były "Kamienie na Szaniec"
Kamińskiego w trzeciej albo czwartej klasie przeczytane. Od tego się zaczęło i
przez Szare Szeregi i historię Harcerstwa doszłam w końcu do studiowania
historii.

[silije.amj]

Ja przeczytałam "Małego Bizona" i "Wyspę Robinsona" Fiedlera w zerówce. Co nie
zrozumiałam to omijałam. Ale znamienne jest że jako nagrodę "za bardzo dobre
wyniki i wzorowe zachowanie" w 1 klasie szkoły podstawowej dostałam "Dziękuję ci
kapitanie" Fiedlera. Hmm wojenna książka, dziwna byłam ja i dziwni byli dorośli,
którzy mnie otaczali. Ja bym przystopowała takie zapędy u moich córek :-).

[silije.amj]

Ale ja z kolei doszłam tędy do studiowania literatury :)

[abepe]

No, tak. Właściwie przypomniało mi się, że byłam w liceum w klasie
humanistycznej, przez tą miłość do literatury. Ale miałam tam beznadziejne
polonistki (straszny pech, że akurat nasza klasa tak trafiła, było w tym liceum
kilka świetnych polonistek). A jak juz poszłam na studia to czytałam głównie
fachowe, psychologiczne tomiska. Nie było czasu na nic innego. Po studiach długo
też. Jak kiedyś zamarzyła mi się "normalna" książka to kupiłam "Odział chorych
na raka" Sołżenicyna. Piękne.

[rach_ciach_ciach]

Moje pierwsze dorosłe książki to "Lessie wróć", "Tajemniczy ogród"
i "Dzikuska". Czułam się bardzo dorosła kiedy je przeczytałam, ale niestety nie
pamiętam kiedy to było.
Lenka

[pszczolamaja]

Ja pamiętam takie dwa śmieszne momenty.Kiedyś znalazłam u nas w domu, chyba u
siostry na półce, opasły tom "Ania na uniwersytecie. Wymarzony dom Ani". Miałam
lat z 8 chyba, czytanie było moją pasją, ale objętość i tak zrobiła na mnie
wrażenie. Czytałam ją, i gdzieś w połowie zaświtało mi w głowie, że to chyba
jakaś kontynuacja książki, o której dużo słyszałam, ale zawsze wydawała mi się
irytująco dziewczyńska...Na długo zatrzymałam się na tym tomie, potem
dopiero "dorosłam" do reszty "Ań". I druga książka poważniejsza od wcześniej
czytanych to "Stulecie chirurgów". Uch, to była rewelacja.
Cudownie było dopiero zaczynać wędrówkę po świecie literatury...

[i2h2]

A wiesz, że ja dokładnie tak samo jak Ty zaczynałam przygodę z Anią :-) Tyle
tylko, ze znalazłam ten tom w bibliotece, a nie w domu.
Pozdrawiam