Moja Judyta

[mamajudytki]

moja Judysia przyszła na świat 16 marca 2006 i odeszła 17 marca
2006; od tego czasu upłynęło ponad 3,5 roku, a ja nadal w żałobie,
nadal mam pękające serce z bólu, tęsknię za nią, myślę codziennie o
niej. nie było jeszcze takiego dnia, w którym bym o niej nie
pamiętała, moja córeczka, czekałam na nią szczęśliwa jak w marzeniu
sennym, wszystko prysło w jednej chwili /odklejenie łożyska/, ból
strach, niemoc i ta cholerna bezradność że nie da się nic zrobić!!!
Cały czas towarzyszy mi lęk,że znowu cos się zdarzy okropnego w moim
zyciu, mam 1,5 rocznego synka Szymka.
Oprócz męża nie mam nikogo kto by mnie rozumiał, koleżanki udają, że
rozumieją, ale one tak naprawdę nic nie rozumieją, przytakują a
nawet nie chce im się pójść na grobek Judysi i zapalic świeczkę; to
tak wiele znaczy dla mnie i chyba dla każdego rodzica - pamięć.
dlaczego o tym pisze tutaj? Bo wierzę ze tu mnie zrozumiecie;)

[evvka75]

Od śmierci mojego synka minęło dopiero niecałe pół roku a moje koleżanki też nie
pofatygują się na grób Jasiulka aby zapalić mu świeczkę a dla mnie tak jak dla
Ciebie to bardzo ważne taka niby drobnostka a jakże ważna dla matki światełko
dla Twojej Judysi (*)

Pojawiłeś się na chwile pozostaniesz na zawsze w sercu myśli i pamięci mój mały
wielki cudzie Kocham cię Jasiulku

[juljanmar]

Światełka dla Dziewczynki (* )(*)(*)(*)(*)o ślicznym imieniu Judytka...
Napisz nam więcej o Niej - ile ważyła, w którym tc się urodziła, jak wyglądała...
Chcę ją poznać :)
śniła Ci się kiedyś?

[mamajudytki]

Judysia była donoszonym dzieckiem, w zasadzie łożysko odkleiło się w
terminie porodu, nie wiadomo dlaczego, co bylo przyczyną. Mieliśmy
dla niej już wszystko przygotowane, nie mogliśmy się doczekać na
jej powrot ze szpitala. Szok ogromny!!! Powrót do domu bez Judysi
był koszmarem, ja nie byłam na pogrzebie, leżałam jeszcze w szpitalu
w ciężkim stanie, lekarze nie pokazali mi jej dla mojego "dobra",
błąd błąd wielki! Dostałam dużo uspokajających leków nawet nie
mogłam rozsądnie myślec!!! cały czas mam żal do nich dlaczego
dlaczego tak postąpili??? muszę z tym żyć; Wiem od meża , że miała
buraczkowe włosy i dołek w bródce taki jak ja mam. Około 1,5 roku
temu śniła mi się, przed porodem Szymka, miała jasne włosy i wiesz
tak wyglądała jak teraz Szymuś; to był niesamowity sen bardzo
realny, chciałam żeby została ze mną, ale ona tylko mnie przytuliła
i powiedziała do mnie, że nie może zostać, musi wracać, ale tez
żebym się o nią tak nie martwiła, bo jej jest tam dobrze. Gdzie? nie
wiem, byc może naprawdę w niebie?
I odeszła, od tamtej pory nie śniła mi się jeszcze. Tesknię za nią
bardzo!!!
Dziękuję Ci juljanmar, że zadałas mi te pytania;
pozdrawiam
(*)(*)(*) dla Twojej Marysi

[juljanmar]

Dziękuję,że napisałaś. Ja tak samo jak ciągle mogłabym mówić o mojej
Marysi,ciągle mogłabym słuchać i czytać o innych dzieciach, które teraz z Nią
są. To tak, jakbym poznawała koleżanki i kolegów mojej Marysi ... Jestem pewna,
że po drugiej stronie życia nasze dzieci się znają, może bawią, ale na pewno są
szczęśliwe.
Nie wiem dlaczego lekarze myślą,że chronią kobiety nie pozwalając im zobaczyć
dziecka, pożegnać się. Mi też nie chcieli pokazać Marysi, lekarz mi tłumaczył,że
wygląda inaczej niż donoszony noworodek.(Marysia ważyła 430 gram). Uparłam się
jednak i przynieśli mi Ją. Naprawdę była prześliczna! Miała śliczne
nóżki,paluszki, nosek (ten nosek bardzo mnie swego czasu ucieszył na usg w 12 tc).
Piękny miałaś sen, bardzo piękny, a może to nie sen, tylko faktycznie Ona
przyszła do Ciebie. Dlaczego piszesz "może naprawdę w Niebie" Oczywiście, że
jest w Niebie!!!
Ja modlę się o taki sen, o to aby mi się pokazała,abym mogła ją choć raz
utulić,pocałować,powiedzieć, że ją kocham ... Wówczas już spokojnie bym sobie
żyła czekając na spotkanie ...
ale cóż, czekam, może kiedyś Bóg wysłucha moich modlitw, a może zobaczę Ją
dopiero w chwili śmierci ...
Przytulam
Judytko Malutka, opiekuj się Szymusiem :)

[lasombradelviento]

rozumiemy....i bol i rozpacz i poczucie winy i bezradnosc,
bezsilnosc i strach....

i wielka tesknote tez...

swiatelko dla Judytki(*)

i dla wszytskich Aniolkow [*]

[sari5555]

Bardzo mi przykro z powodu ogromnej straty jakim jest strata dziecka,jest to ogromny cios dla całej rodziny.Nie mogę tylko zrozumieć skąd bierze się taka nie sprawiedliwość,choć nie straciłam dziecka czytając posty łzy leją się ciurkiem,dla Judytki twojego promyczka[***]wyrazy uszanowania...

[zakrzewskakat]

Od śmierci mojego synka minął rok ,nikt o nim nie pamięta tylko ja odwiedzam
swojego synka co dziennie myślę o nim w każdej chwili bo tylko serca rodziców
znają ten ból ,ja zostałam z tym sama mój mąż nie chce nawet o tym rozmawiać ,a
ja chciałabym wspominać rozmawiać o moim Kacperku.Światełko dla Twojej córeczki(*)

[mamajudytki]

ja mam to szczęście, że mąż zawsze jest ze mną i w tych chwilach
trudnych tez był, co nie oznacza, że było nam łatwo, korzystaliśmy z
terapii pychologicznej, sami, dużo nam to pomogło; Powiedzieli nam
(wszyscy dookoła bali się mówić o Judysi, pytać o niej, tylko mój
Tata miał taką odwagę, i był z nami bardzo wtedy), że musimy my
najpierw dużo o niej mówić wspominać, zrobić dla niej miejsce "przy
stole", tak żeby nie bali się i wiedzieli, że mimo tego, że nie ma
Judytki fizycznie z nami tutaj, to jest obecna w sercach, myślach,
duchowo; tak naprawde to wraz ze śmiercią dziecka umiera część nas,
nie mamy już takiego życia jak wcześniej, każdy dzień jest myślą o
dziecku, tęsknotą za nim; czasami myślę, że się z tym już
pogodziłam, a po chwili wiem, że nigdy tak nie będzie, i zaden
rodzic nigdy się ze stratą dziecka nie pogodzi;

(*)(*)(*)światełka dla Twojego Kacperka;

[mamajudytki]

Judysiu miałabyś już skończone 4 latka, na pewno byłabyś
blondyneczka z pięknym usmiechem;
tęsknię za Tobą ogromnie i mocno Cie kocham;)
Twoja mama

[habcia80]

Swiatelko dla Judytki(***)

[aszka80]

(*)(*)(*)(*)

[basiamarc]

Światełko dla Twojej Córeczki (*)