Dodaj do ulubionych

Jak żyć?

17.05.05, 12:15
Właśnie się dowiedziałam, że moja siostra cioteczna urodziła córeczkę. Ja
miałam termin na 3 maja. Tak nam się miała rodzina powiększyć, tyle było
radości i co i teraz nawet nie potrafię się cieszyć. Siedzę w pracy i
szlocham. Chce mi się wyć. Co zrobić żeby nie czuć tego bólu? Co zrobić żeby
wrócić życie moim córeczkom? A może odebrać sobie....
Obserwuj wątek
    • mmmmmm2 Re: Jak żyć? 17.05.05, 12:33
      Jak żyć - tego nikt Ci nie powie. To, co wiadomo na 100%, to fakt, że żyć
      trzeba. Wiadomości o narodzinach dzieci u najbliższych zawsze wpędzały mnie w
      doła. Jedno co wiem teraz - po tylu latach, to że nie muszę się tym wcale
      cieszyć. Że nie muszę oglądać malutkich dzieci i słuchać opowiadań o
      narodzinach. Ty też nie musisz. Reaguj sobie jak chcesz. Chcesz płakać to
      płacz. Mogę Cię tylko pocieszyć że u mnie np. ten straszny ból i niechęć do
      malutkich dzieci troszkę stopniał.
      Dobrze, że pracujesz - ja w wirze pracy mniej miałam czasu na myślenie.
      Pozdrawiam
      Ewa - mama Aniołka Julii
      • monika.chorw Re: Jak żyć? 18.05.05, 09:14
        Szczerze Ci wspolczuje! Pytasz jak zyć? Moja odpowiedz jest: MIEĆ NADZIEJE!!!
        Sama jestem mama 4 Aniolkow, ale takze i dwoch synow (5 i 2 latka). Tez
        irytowal mnie widok bobaskow i kobiet w ciazy, az pewnego wiosennego dnia
        dowiedzialam sie, ze jestem w ciazy i po prostu udalo sie!!! Mam kolezanke ( 11
        poronien!!!! ) i trojka zdrowych, wesolych dzieciakow. Znam przypadek kobiety,
        ktora wedlug lekarzy nigdy nie miala zajsc w ciaze. Teraz jest matka slicznej
        dziewczynki. Miej nadzieje!!!
    • mama.mimi Re: Jak żyć? 18.05.05, 11:47
      Nie wiem jak żyć.
      Ostatnio byłam na imprezie rodzinnej i była tam prześliczna roczna dziewczynka,
      która się wdzięczyła do wszystkich, do mnie też podchodzila, przytuliła mojego
      synka 4-letniego. Wierzcie, zupełnie nie wiedziałam jak mam sie zachować.
      Ci którzy wiedzieli że bylam wciąży patrzyli na moją reakcję, więc udawałam że
      nie widzialam tej Małej. Tragedia.
      Także nie wiem co mogę Ci poradzić.
      Musisz mieć nadzieję, ze z czasem będzie lżej, bo jest...chociaż trochę ale
      jest.
      Ja po przeczytaniu setek takich przypadkow jak moj, zobojętnialam, przeszłam
      nad tym do porządku dziennego bez mała. Okolejnej ciąży nie myślę, jestem na to
      zbyt przerażona!!!

      Trzymaj się

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka