Chore dziecko - jak żyć?

[feng-shui]

Od kilku tygodni wiem, że mój synek cierpi na rzadką, ciężką chorobę
genetyczną, taką która daje wiele dolegliowości, taką ktora nagle
odbiera zycie w młodym wieku bez ostzreżenia.
Problem jest we mnie - nie umiem z tym normalnie funkcjonować,
płaczę, słaniam się, nie uśmiechm, ciągle myslę o smierci, tak jakby
to stało się już. Chciałabym dać synkowi dużo radości i wesołe
życie, ale jak ma to zrobić skoro nie potrafię poradzić sobie z tą
wiadomością. Boję się nastepnego dnia.

Rodzice chorych dzieci, dla których nie ma lekarstwa, którym zegar
tyka nieubłagalnie, jak radzicie sobie z codzinnością, tak aby
stworzyć dziecku namaistkę normalności, aby choc na 5 minut
zapomniec o chorobie. To takie trudne.
Błagam poradzcie cos.

Mama Karolka

[feng-shui]

Gdyby ktoś mógł pogadać, podaje swoje gg 864716

[anetakw27]

Wiem co przeżywasz. ja dowiedziałam sie o chorobie córeczki w 33
tyg.ciązy. Przepłakałam chyba tydzien-i do końca ciąży nie mogłam
myśleć o niczym innym. Jednak trzymała mnie myśl, że kocham moje
dziecko całym sercem i nie chce dodawać mu cierpienia. ja właśnie
powinnam być silna, przytulać, uśmiechać się do niego-sprawiać by
się śmiała i cieszyła życiem. Starałam się tak żyć i może nie zawsze
dawałam rade-bo w nocy albo gdy córunia spała musiałam się wypłakać.
Jeżeli mogę Ci coś poradzić-to ciesz sie każdą chwilą życia dziecka-
na płacz przyjdzie pora gdy dziecka nie będzie... Wtedy często myśli
się o tym,że zamiast denerwować się, płakać-to mogłam przytulić moje
maleństtwo jeszcze ten jeden raz, być z nim w każdej chwili.
Ważne,że masz swoje kochane maleństwo na tym świecie. to jest
najważniejsze. Trzymaj się i pisz na forum. Czasem tu zaglądam i
odpiszę na każde pytanie.

[j0204]

W 26 tyg dowiedziałam o letalnej wadzie Sylwuni.
łzy, rozpacz, gniew ............

kiedy sie urodziła, zapłakała (choć lekarze nie dawali na to szans)
postanowiłam o nią walczyć do końca.......

Dzięki naszej miłości,naszemu samozaparciu i pomocy wspaniłych
ludzi - Sylwia zyła 13 m-cy.

Wiem, ze lekko nie jest. Każdy dzień to strach. Ale musisz być silna
dla dziecka i samej siebie.

[gofer73]

To bardzo trudne ale uwierz mi da się :) nadejdzie taki dzień kiedy
skupisz się na drobnostkach i radościach dnia codziennego i nauczysz
się panować nad swoim żalem.

Choć żalu i gniewu nie da się tak do końca wygonić to stare
przysłowie, że czas leczy rany ma w sobie naprawdę ziarenko prawdy.


Jeśli mogę w czymś pomóc (żyjemy z wyrokiem już ponad 3 lata) to
proszę napisz [e-mail]

[feng-shui]

Dziękuję za odzew kochane, dzielne mamy. Minelo troche czasu, a ja
nie potrafie jeszcze byc dzielna. Staram sie dla mojego synusia, ale
czesto nie wychodzi. Tym bardziej,ze jestesmy sami (mąż pracuej za
granicą), ja zrezygnowalam z pracy i opiekuje sie synkiem. Dopadaja
mnie doły i zal do losu...
Podziwiam Was i żaluje ze jeszcze nie potrafie byc taka dzielna.
Synka kocham najbardziej na swiecie i to wszytsko przeraza mnie.
Piszcie, proszę.
Dla waszych Aniołków [*]