życia i doktorat

[megmegic]

od pieciu lat pracuję w państwowej "firmie", 2,5 roku temu rozpoczęłam studia
doktoranckie (indywid.organizacja) tematycznie związane z pracą zawodową. Ale
tak mi się życie ułożyło, że musze zrezygnować z tej pracy i wyjechac na
drugi konie Polski w poszukiwaniu nowej. Prawdopodobnie będzie to zupełnie
inna praca niż wykonywana dotychczas. W tym semestrze powinnam otworzyc
przewód. Nie mam jeszcze gotowych artykułów:((( Nie wiem co robić:(, nie
chcę rzucać studiów, a wiem, że w tej sytuacji mogę nie dać rady ze
wszystkim. Czy w trakcie semestru można starać się o urlop dziekański? Nie
chcę kombinować z jakims urlopem zdrowotnym (nawet nie wiem, jak się
kombunuje:)A może są jakieś inne sposoby przerwania studiów na jakiś czas?
Może macie doświadczenie w tej kwestii? Chwilami się wściekam, i mam ochotę
towszystko rzucić w cholerę, ale mi szkoda, po niedużo zostało...

Urlaub

[rilian]

Urlop jest wyjściem. Przecież można wziąć go od II semestru. Myślę, że
rzeczowa, uczciwa rozmowa z promotorem i przede wszystkim z dziekanem da jakiś
pozytywny rezultat... Trzymam kciuki! Rzucać wszystkiego w cholerę nie warto -
choć specyfika naszej pracy i sytuacji po wielokroć do tego zachęca... Jednak
nie warto!

[megmegic]

będę próbować w tym tyg. Mam 1,5 tyg. do wyjazdu, może coś się uda załatwić.
Chociaz podobno bardzo trudno.

[majkabis]

Ja- niestety- musiałam ratować się urlopem zdrowotnym. Nie miałam innego
wyjścia. Poszłam do znajomego ginekologa i ten potwierdził, że jestem w ciąży,
i to w zagrożonej, potrzeba duzo odpoczynku itp. Wiem, że to nieuczciwe, ale
nie miałam innego wyjścia.
Za to teraz zaglądam na forum NIEPŁODNOŚĆ...

[megmegic]

urlopu nie dostanę prawdopodobnie, a mój promotor strasznie mnie podtrzymuje na
duchu i namawia żebym nie rzucała:) facet działa zawsze bardzo pozytynie, nawet
gdy trochę postraszy na seminariach:) Sprobuję, może jednak dam rade bez tego
urlopu. Mam tylko problem z publikacjami lub artykułami. Nie wiem jak się za to
zabrać:(

[neutrino.flux]

oo to fajnie mieć takiego promotora, który jeszcze namawia na kontynuację.

Tylko pozazdrościć.