Konstancja

[konstancja.k]

Mam 23 lata.
Studiuję anglistykę.
Jestem chora 10 lat.
Moje poczucie własnej wartosci sięga dna.
Miałam jeden drgawkowy napad w życiu.
Teraz mam tiki i wyłączenia.Biorę lamitryn (150)

[robert3335]

Hello Konstancja, how are you? I hope your live filled with happiness.

Best regards

[justyna302]

Kochana, no co Ty! Zobacz na tym forum: jacy fantastyczni ludzie tu piszą,
szczęśliwi, spełnieni, inteligentni, dowcipni, wykształceni i w ogole. Dlaczego
mamy miec zerowe poczucie wartosci, bo raz na jakis czas w naszych mózgach
zdarza sie jakies wyładowanie? Przeciez to tylko choroba, wiadomo ze prezentuje
sie nieciekawie, ale pomysl ilu ludzi choruje na przeróżne rzeczy, na ktore w
ogole nie ma obecnie lekarstwa! A my mamy cały wachlarz leków, w najgorszym
razie pozostają operacje, to naprawdę szczescie w nieszczesciu.
A jak na duszy jest troche gorzej to pozostają fora. Pozdrowionka.

[szara_w]

hej
nie mów tak, dlaczego niby Twoje poczucie własnej wartości ma sięgać dna?
człowiek nie składa się tylko z choroby, z jakiś zbuntowanych wyładowań, albo
tików
na pewno jest w Tobie o wiele, wiele więcej cennych wspaniałych rzeczy, którymi
możesz obdarować świat
nie daj się smutkom, tyle pięknych dni przed Tobą
ja Ci to mówię, urodzony w styczniowych ciemnościach pozorny mruk i ponurak :)

[mirella67]

Hej taka młoda dziewczyna, inteligentna i studiująca na świetnym kierunku,
jednym z najbardziej obleganych w Polsce i ma takie kompleksy. A fe! A w
dorobku tylko jeden napad??? Ja bym się cieszyła, gdybym miała tylko takie
saldo. Zgadzam się z przedmówcami, że takie "incydenty drgawkowe", czy jak to
niektórzy określają "resety" nie stanowią o naszej wartości. A choroba taka jak
każda inna, chyba nie wolałabyś mieć raka, czy innego świństwa?
Zajrzyj na forum neuronetu, tam jest więcej takich egzemplarzy jak my i
świetnie sobie radzimy w życiu.

[kz3]

wiez mi nie msz powodów do poczucia "dna", wróciłam niedawno ze szpitala
poznałam tam kobiete z rakiem twarzy , wycieli jej poł szczeki chodziła z
jezykiem wyciagnietym na zewnatrz wiecznie opuchnieta , na jej stoliku zawsze
stało lusterko....porozumiewała sie za pomoca kartki i długopisu a oddychała i
zywila sie przez rurke w krtani,ona mogł miec poczucie ze juz gorzej byc nie
moze , a napisała mi ze sie nie boji, ze chce jej sie zyc ,mimo tego co sie z
nia stało , mozesz uznac ze to co pisze jest chocby nieprzyjemne zy nie na
ijejscu ale to jest prawdziwe ,t mozesz studjowac masz tyle mozliwosci,
innimaja gorsza sytuacje, wiem jak ci ciezko mam coraz ostrzejsze
napady ..pamitaj ze zawsze mozesz tu napisac , do nas , teraz trzymamy sie
wszyscy razem