Zawsze karetka?

[annasz26]

Mam do Was pytanie czy zawsze przy ataku trwającym dłużej niż
3.minuty wzywacie (tzn.ktos z waszych bliskich) karetkę?u mnie za
każdym razem jak mam taki dłuższy atak to wszyscy panikują i jade do
szpitala.Dostaje zawsze clonazepanum, glukoze czasami manitol.
Zastanawiam sie jednak czy to naprawdę konieczne, dodam że
przytomności raczej tzn. w 80% przypadków nie tracę. Uwierzcie
czasami wyglądam jak narkoman pokłóty, a widok ludzi lezących na
izbie przyjęć czasami w bardzo ciążkim stanie nie wpływa na moją
psychikę najlepiej.

[oazowiczka2]

Moja mama wzywa karetkę zawsze gdy jestem nieprzytomna ponad 10 min, ale Oni
wtedy i tak rzadko mnie zabierają do szpitala

[moniak666]

A ja znowuż najczęściej mam ataki na ulicy więc tam to juz wogóle panika na
całego :) i karetke od razu wzywają.

[very.martini]

moi znajomi mają wszyscy przykazane, żeby nie wzywać, chyba że napad
się przeciąga, ale moje napady śa zazwyczaj bardzo krótkie, więc
zanim zdążą w ogóle wykręcić numer, wszystko mija.

Nie lubię, jak do mnie karetka przyjeżdża, zawsze mam przez to
wyrzuty, że mogła nie zdążyć do kogoś z poważniejszym problemem.
Poza tym, jak mnie nie daj Boże zabiorą do szpitala, to mam
generalnie cały dzień z głowy, bo wydostanie się z izby przyjęć
zabiera sporo czasu: kolejka, czekanie na lekarza, badanie,
wypisywanie tych wszystkich świstków... A zazwyczaj w takim
momemncie oddałabym wszystko za możliwość położenia się do łóżka.

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[malyformat]

dzisiaj bylem swiadkiem ataku pierwszy raz w zyciu. rzeczywiscie czas plynie
wowczas zupelnie innym rytmem niz normalnie. moim zdaniem atak nie trwal dluzej
niz 2-3 minuty. dlatego, gdy przechodnie pytali mnie czy wezwac karetke,
odpowiadalem, ze nie. i rzeczywiscie, sztywnienie miesni i drgawki ustaly, chora
uspokoila sie, nawet zbadalem puls, czy wszystko jest ok. potem zaczela dziwnie
charczec. potwornie sie wystraszylem, pomyslalem, ze sie dusi wiec przewrocilem
ja na bok i chcialem dzwonic juz po pogotowie, ale jedna z osob, ktora to
widziala powiedzial mi, zebym podciagnal ja do pozycji pol lezacej. tak
zrobilem. atak powoli przechodzil choc pod sam koniec nastapil jeszcze atak
paniki i chora zaczela sie wyrywac. potem uspokoila sie. po jakichs 10 minutach
zupelnie doszla do siebie, przypominajac sobie wszystkie zdarzenia z calego
dnia. prosze o porade - kiedy dzwonic po karetke. tylko nie opowiadajacie mi o
patrzeniu na zegarek, bo stres jest zbyt duzy, zeby pozowolic sobie na mierzenie
czasu. czy sa jakies objawy, ktore wymagaja natychmiastowego wezwania ambulansu.
ps. mam jeszcze pytanie - czy ktos z was ma jakies doswiadczenia zwiazane z
diagnozowaniem i leczeniem epilepsji w Wielkiej Brytanii?
pozdrawiam

[moniak666]

Hej kolego ! po pierwsze oklaski za fachowe udzielenie pomocy :) tak wiem,że
ciężko mierzyc czas w takich sytuacjach.Wiem, że to wszuystko wygląda dość
strasznie i może naprawde przerazić, ale mimo wszystko postaraj się zachować
choć odrobinę spokoju :) Jeśli atak ustapił tak jak opisałeś po kilku minutach i
chora doszła do siebie, nie ma potrzeby wzywać karetki. Jednak jeśli się
przedłuża, jeśt mocno splątana, czy też ataki powwtarzają się wyciągaj telefon i
heja :)

Wielka Brytania

[gosiash]

Ja mam doswiadczenia, ale nie wiem na ile miarodajne, bo mnie sie
wydaje, ze epilepsji nie mam, wiec nie chce sie za bardzo
wypowiadac. Ale w skrocie - trzy razy stracilam przytomnosc.
Pierwszy raz akurat maz przyjechal do domu jak wracalam do siebie,
tzn. siedzialam na podlodze i nie moglam sobie przypomniec jego
imienia. Wezwal karetke, zabrali mnie do szpitala, zrobili kilka
badan, nic nie wykryli.
Drugi raz - stracilam przytomnosc, odzyskalam przytomnosc i tyle.
Trzeci raz - maz byl swiadkiem, podobno uderzalam glowa w poduszke,
piana z ust.
Umowilam sie na wizyte u lekarza, lekarz wyslal mnie do szpitala,
stwierdzono, ze to pewnie epilepsja.
Jako ze juz nie jestem dzieckiem dostalam skierowanie na rezonans.
Po rezonansie czekalam na wizyte u konsultanta neurologa. Ostatni
atak w czerwcu, rezonans chyba lipiec, wizyta u konsultanta poczatek
pazdziernika. Aha, od razu w czerwcu kazano mi zazywac leki -
lamitryne, zwiekszajac dawke co dwa tygodnie zaczynajac od 25mg do
200mg i kwas foliowy 5mg.
Konsultat neurolog poinformowal mnie, ze w mozgu nic nie wykryto,
ale zebym jendak leki zarzywala (dodatkowych badan nie zlecil). Ja
na to, ze karmie piersia i niekoniecznie chce sie faszerowac lekami.
Wiec on na to, ze moge zejsc do 100mg leku i wyznaczyl kolejna
konsultacje na poczatek marca. No i bylam w marcu, nadal twierdzac,
ze to chyba nie epilepsja. On na to, ze mam male dziecko, wiec
bezpieczniej bedzie jak bede brala leki, ale ze moge zejsc do 50mg
(!). No coz juz tak na wlasna reke zeszlam do 25mg. Kolejna wizyte
mam znowu w pazdzierniku i chyba w ogole przestane brac ta lamitryne
(mam nadzieje, ze nic sie w miedzyczasie nie wydarzy).
O i taka moja historia. Opisuje tak dokladnie, bo ja ciagle nie
jestem przekonana, ze mam epilepsje, wiec tak troche z niesmialoscia
udzielam porad innym, ktorzy maja czeste i silne ataki. Nie wiem jak
wyglada tutaj leczenie osob ze stwierdzona, trwajaca juz od
dluzszego czasu epilepsja.

[qbishtal]

czesc Gosiash,

chyba już pisałaś o tym:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16674&w=79642036&a=79777742

[gosiash]

Jezeli znasz angielski to tu jest strona organizacji, ktora
pomaga/doradza ludziom z epilepsja i ich najblizszym
Epilepsy Action:
www.epilepsy.org.uk/

[astate]

co do karetki? niestety spoelczenstwo polskie nadal uwaza ta chorobe za zjawisko
niewyjasnione, temat tabu itp. ludzie sie poprostu boja, nie potrafia reagowac w
takich sytuacjach i panikuja. tez mialam ta watpliwa przyjemnosc miec atak kilka
razy w miejsach publicznych. za kazdym razem konczylo sie na przyjezdzie
karetki. w moim przypadku jest tak, ze w chwili gdy odzyskuje przytomnosc i
spanikowani i wspolczujacy dookola ludzie pocieszaja mnie i nalegaja bym sie nie
ruszala, oswiadczaja mi zebym sie nie martwila bo zaraz przyjedzie karaetka. w
tym momencie na nieszczescie osob w poblizu zaczynam zachowywac sie lekko
agresywnie i niemilo w stosunku do nich:) zaczela bawic mnie ta sytuacja, kiedy
mowie ze nic mi sie nie stalo i zaaraz bedzie ok. w tym momencie zaczynaja
odzywac sie "eksperci". kochanie spokojnie, teraz jestes w szoku, nie wiem czy
wiesz ale taki atak moze oznaczac ze masz padaczke. musisz natychmiast trafic do
szpitala bo to bardzo powazna choroba i nie nalezy takiej sytuacji
bagatelizowac. najzabawniejszym tekstem jaki do tej pory slyszalam byla
wypowiedz pewnego mezczyzny, ktory powiedzial "nie przejmuj sie, jestes w tej
chwili w szoku i za 10 minut nie bedziesz pamietala tego co mowisz, taki atak
powoduje chwilowe zmiany w mozgu i nie jestes odpowiedzialna za swoje czyny i
slowa":PP ostatnie dwie przygody zakonczylam rozmowa z panem w karetce,
tlumaczac mu swoja sytuacje i radosnie odchodzac ku przerazeniu wszystkich
zaangazowanych w cala ta akcje. nie jest to z mojej strony jakakolwiek
zlosliwosc w stosunku do osob ktore nie mialy nigdy z epi do czynienia. poprostu
mam 24 lata, choruje chyba juz od 20 i w tej chwili swoja chorobe traktuje jak
cos z czym sie urodzilam i nie przejmuje sie tym za bardzo. mam nadzieje ze
kiedys, zapewne w odleglej przyszlosci ludzie zaczna to "zjawisko" traktowac jak
cos naturalnego jak alergia, kaszel czy katar.

[dotrina]

Myślę,że to nie będzie normalne jak kaszel czy katar,bo ataku epi
nie może mieć każdy tak jak tego pierwszego.Gdybyśmy często widywali
ataki na ulicy to by świadczyło o tym,że medycyna jest wobec nich
bezradna.Jak czytam niektóre wypowiedzi,wydaje mi się,że wasza
choroba nie stanowi dla was większego problemu.Macie atak,szybko
łapiecie rzeczywistość i idziecie dalej o całej sprawie zapominająć?
Moj przyjaciel jak ma napad na ulicy jest przesiąknięty od
potu.Zbiera w ten sposób brud z chodnika.pod koniec jego ubrania są
przetarte,albo podarte,twarz,włosy i szyja umazana wydzielinami.Jak
otworzy oczy nie ma z nim kontaktu,a jak zapanuje troche nad ciałem
i duchem nie da sobie pomóc.Ma straszne lęki i nigdy nie wiadomo co
zrobi.Wy też tak czasami macie? ( pozdrawiam Was wszystkich,bo pisze
pierwszy raz)

[krzychurski605]

moje ataki są polegają na całkowitym wyczerpaniu organizmu do czasu
gdy serce nie ma sił by pompować krew więc zawsze jest karetka. na
pogotowiu dobrze mnie znają więc pokonują ok 10 km. w ciągu 5min. ja
po ataku zapadam w śpiączke ponieważ po takich 7-9 ataków naraz mój
organizm jest całkowicie wyczerpany. tak że nie jest najgorzej .
pozdrowionka