mama po raz trzeci :(

[rebusek]

witam. w maju zostanę mamą po raz trzeci. Dwie pierwsze ciąże po lekach i
długich staraniach ( w międzyczasie jedno poronienie) i nigdy bym nie
przypuszczała, ze wiadomość o dziecku może nie wprowadzać w euforię (to
naprawdę delikatne określenie tego co się we mnie dzieje)....czas mija a ja
ciągle się nie cieszę- w ogóle staram się o tym nie myśleć za dużo, bo każda
myśl mnie przygnębia i doprowadza do płaczu....

[sli-maczek]

To smutne.Ale czemu sie nie cieszysz?Spojrz na swoje
dzieci.Piekne? Trzecie tez bedzie takie piekne. Dwoje a troje to
jeszcze nie jest chyba taka roznica zeby sie zamartwiac...ja sama
mam dwoch braci.Drugi jest 9lat mlodszy...i ostatnio mocno myslalam
jaka to szkoda! Bo maly ubogaca moje zycie bardzo, i bardzo zaluje
ze z nami nie dorastal.Wspaniale byloby miec dwoch braci w jednej
szkole.Mam nadzieje ze uda mi sie jeszcze dac to moim dzieciom.
I mam nadzieje ze jeszcze sie ucieszysz, bo to wspaniale miec duza
rodzine!

[luxnordynka]

współczuje tych odczuć i Tobie i twojemu nowemu dziecku, tez przez
to przeszlam, tyle ze z 4 dzieckiem. Załóż grupę wsparcia z
Trójkowąmamą, trzymaj sie a niemyslenie to też dobry sposob na
emocje, pozdrawiam i witamy na forum, Ewa

[rebusek]

dzieci mam mądre, zdrowe, kochające i nas i bardzo związane ze sobą ( 5 i 2
lata), piękne, prawie grzeczne hihi.Naprawdę dzieci-marzenie (trochę krzyczące
marzeniei wiem, ze starsza będzie wniebowzięta z urodzenia się rodzeństwa-
non-stop o tym paple, ze chciałaby mieć kilku braciszków jeszcze i kilka
siostrzyczek

ale jeszcze jedno mnie po prostu przeraża...mam wrażenie, ze z trójką tego
wszystkiego nie ogarnę: logistycznie, finansowo, czasowo....mam mętlik w
głowie,może to burza hormonów, których nie potrafię zrozumieć, może
zmęczenie....nie wiem, po prostu na razie non-stop płaczę myśląc o tym
wszystkim....sama siebie nie rozumiem....

[wegielek]

rebusku,
przytulam cie mocno i szczerze
gdy dowiedzialam sie o trzeciej ciazy, bylo mi te wiadomosc bardzo
trudno zaakceptowac. plakalam codziennie, naprawde, przez trzy
miesiace.
po tym czasie zaczela powoli przychodzic akceptacja sytuacji, a
pozniej radosc. bylam pewna, ze nie dam sobie rady ani logistycznie,
ani finansowo, samochodu nie mielismy. masakra - slowem.

a tu urodzil sie synek, w ktorym zakochalam sie bez pamieci (po
dwoch corkach), kupilismy samochod (za podwojne becikowe), logistyka
nie okazala sie taka straszna. po dwoch latach, prawie trzech od
pamietnego testu z II kreskami, czuje radosc, ze synek sie urodzil,
ze sam sie wprosil do naszego zycia i je tak bardzozmienil. na plus,
ofkors

glowa do gory. nie napisze, ze wiem, co czujesz, bo nie wiem. ale
napisze, ze czulam CHYBA podobnie.

ps. jeszcze pamietam, jak sie w duchu oskarzalam, ze tak trudno jest
mi przyjac kolejne dziecko, majac tak wspaniale i kochane coreczki.
ze wyrodna ze mnie matka, mowie ci, bledne kolo. ale skonczylo sie,
dzieki wsparciu meza i jeszcze Czyims.

[3-mamuska]

Napisalas:ale jeszcze jedno mnie po prostu przeraża...mam wrażenie, ze z trójką tego
wszystkiego nie ogarnę: logistycznie, finansowo, czasowo
ja tez czasem nie ogarniam,ale wtedy 2 dni robie dzien leniucha,czasem robie
tak, ze cala noc nie spie czytam ksiazki,ogladam filmy,robie paznokcie i co mi
jeszcze przyjdzie do glowy,maz rano wstaje do dzieci ja spie do 12,to jest moj
sposob na stres.

[nata76]

rebusku, własnie,poczytaj tójkowąmamę.

A tak w ogóle to z trójka jeszcze do zwykłego samochodu
wejdziecie,wiec nie trzeba bedzie specjalnie nic zmieniac. Z
własnego doswiadczenia Ci powiem,ze z tójka naprawde nie było jakis
wiekszych schiz logistycznych.
Twoje dzieci chca rodzenstwo. Napewna beda wniebowzieci.

A leki sa chyba normalne i rozwojowe, no nie? JA planowałam
trzecie,a jak zobaczyłam dwie kreski to oprocz radosci miałam
1234456 dylematów logistyczno-finansowo-egzystencjalnych.

A w ogole,słowo sie rzekło-kobyłka u płota teraz nie czas na
dołowanie sie,a na znalezienie plusów tej sytuacji. TZn. dołowanie
ok,tez potrzebne,ale pomysl o DZIECKU,ze jest.I to takie przekochane
i fajne jak dwójka pozostałych.

[zuzka1919]

Moja droga ja trzeci raz zostanę mamą w marcu.Moje odczucia na początku ciązy daleko odbiegały od entuzjazmu.Wszystko sie zmieniło jak poczułam ruchy mojej kruszynki! DAMY rade!! Oby szczęśliwie do konca wytrzymać i wszystko skonczyło sie lekkim rozwiązaniemPOzdrawiam!!

[3-mamuska]

O jejku jak ja cie rozumiem,tez przeplakalam 3 ciaze,moze nie wiele pociesze,
ale bedzie lepiej,trzymaj sie kobitko.zdrowka zycze(pamietam jak okolo 30
tygodnia ciazy bylo wesele kuzynki, cala rodzinka podchodzila i gratulowala,a ja
myslama ZAMKNIJCIE SIE WSZYSCY,2 dni temu synek skonczyl 2 lataka,przylepa kochana.

[sophie2202]

Ja morze łez wylałam, a teraz Bogu dziekuje za to nasze trzecie
szczęście, które własnie skończyło 3 miesiac.Będzie dobrze.

[rebusek]

Dziewczyny dzięki za Wasze komentarze- nawet nie przypuszczałam, ze znajdę u Was
takie zrozumienie i że nie tylko ja płaczę "nad brzuchem".... uświadomienie
sobie tego trochę mi pomogło, bo do tej pory (ze względu na problemy z zajściem
)płacz kojarzył mi się tylko z płaczem nad jedną kreską

i tak mam mętlik, tysiąc jeden myśli na minutę- ale naprawdę dzięki za wsparcie )

[mroofka94]

Rebusek wiem jakie masz obawy i leki, ja mam dodtkowo obawy o
wytrzymalosc mojej macicy...

Mam zamiar wspierac Cie sumiennie i prosze o wsparcie.

4 dziecko mam nadzeje, tez nie bedzie kazalo dlugo na siebie
czekac

[anggie2]

kochana dokladnie rok temu w listopadzie zrobilam test i maskara zobaczylam 2 kreski. To byl szok czulam sie jak w zlym snie, chcialam sie obudzic , ale to dzialo sie na prawde. Ciaza pomimo antykoncepcji byla totalnym zaskoczeniem. A wszytsko sie tak ladnie ulozylo mialam nowa dobrze platna prace, dziecko 18 m-czne mialo nianie. Straszy juz samodzielny. A tu znowu ciaza. Plakalam ze trzy m-ce jak tylko sobie o tym pomyslalam, jak tylko komus mówilam o ciazy plakalam. Nie umialam sie cieszyc ta ciaza bardzo długo. Moj M nie mogl juz na mnie patrzec wiecznie placzaca i dramatyzujaca.
Na szczescie znalam kilka osób , ktore maja 3 dzieci. Pocieszaly mnie ze nie jest tak źle jak sobie mysle.
Nie bylo fajerwerków jak chodzilam na usg, nie ylo wielkiej radosci jak kupowalam ciuszki i rzeczy dla dziecka. Modlilam sie tylko zeby bylo zdrowe a ja jakos dam rade.
Mialam miliony obaw jak Ty . Nie wyobrazalam sobie jak dam rade emocjonalnie, finansowo itp
W koncu przyszedl nasz synek na swiat. Poród byl szybciutki . Synek sliczniutki i taki malenki zKOACHALM SIE w nim od razu bez pamieci. Dzis ma 5 m-cy i trudno mi uwierzyc w to ze rok temu tak plakalam i wstyd mi ze ta fasolka wywolywala u mnie tyle lez a dzis tyle radosci.
Nie jest łatwo z 3 dzieci , czasem nasz dom przypomina pole walki. Ale jakos dajemy rade. I powiem szczerze nie wyobrazam sobie zycia bez mojejgo trzeciego maluszka. I za zadne skarby rok temu nie chcialam uwierzyc ze tak bedzie.
Trzymaj sie i musisz wierzyc ze bedzie dobrze

[mamaanieli]

trzecią ciążą byłam (delikatnie mówiąć) zdołowana od początku do końca
właściwie. po czym urodziłam i zakochałam się jak wariat jeszcze na
łóżku porodowym) spokojnie, ciążą nie musisz sie cieszyc. nie
oskarżaj sie ze nie czujesz euforii. pozdrawiam ciepło.a.

[evenjo]

Ale dlaczego nie ma takiej opcji, żeby usunąć kolejną-nieplanowana i
niechcianą ciążę? Nie rozumiem.

[sli-maczek]

evenjo - szokujesz mnie durnoscia wypowiedzi. Moze sie dowiesz w
swoim zyciu 'dlaczego'. A moze nie jestes na tyle rozsadna, zeby sie
za wczasu zorientowac 'dlaczego'. Moje dwie ciocie tez mialy takie
super - zdanie i do dzisiaj rozpaczaja nad wybrana opcja. Natomiast
moja mama ma inne zdanie, wiec mam mlodszego o 9lat brata. I daje on
nam wszystkim szczescie, zamiast swiadomosci, ze sie kogos na
swiecie nie chcialo. Swojego wlasnego dziecka.
Przepraszam, ale mnie juz ponosza takie teksty

[mroofka94]

Usunac mozna sobie zeba! a nie dziecko.
Chyba dobrze przeczytalam na wstepie, ze to forum rodzin
wielodzietnych z WYBORu wiec Twoja wypowiedz z pogranicza błazenady
jest ... do tego szukasz zaczepki a to malo stosowne w tym watku

rebusek...

[ola_mi81]

przeżywam teraz to samo...wchodziłam na to forum z nadzieją,że
znajde bratnia dusze mam juz dwójke 8 lat i 2 latka, trzecia ciąza
zupełnie nieplanowana po odstawienieu przymusowym tabletek anty
wpadliśmy w dzień planowanej @...stało się. Teraz 12tc a ja ciągle
się nie ciesze, martwie sie jak to bedzie. Chcileismy trójke ale nie
teraz. W końcu skończyła studia, chciałam pójśc do pracy i wszytsko
się skomplikowało. JUz widzę te spojrzenia "zyczliwych",
rodziny...nikt jeszcze nie wie z rodziny i nie mam ochoty sie tym
dzielić, bo wiem co oni myslą o wielodzietności...smutno mi w
sumie,że to po cześći krytyka, złośliwośc ludzi powoduje,że wtydze
sie tej mojej trzeciej ciązy....

Evenjo

[mroofka94]

Usunac mozna sobie zeba! a nie dziecko.
Chyba dobrze przeczytalam na wstepie, ze to forum rodzin
wielodzietnych z WYBORu wiec Twoja wypowiedz z pogranicza błazenady
jest ... do tego szukasz zaczepki a to malo stosowne w tym watku

[luxnordynka]

Ola, Rebusek, Trojkowamamo, trzymajcie sie dziewczyny. Nie czujcie
sie jakos gorsze, ze nie planowalyscie tych dzieci. Zyjecie w
malzenstwach wiec nic dziwnego, że pojawiaja sie dzieci, nawet te
nieplanowane. też strasznie plakalam nad 4 ciążą, a teraz zmieniam
troche myslenie. mam fajne dzieci, fajnego męża. te wpadki maja
jakies dziwne negatywne zabarwienie, ale te dzieci juz są na swiecie
i chcą byc kochane i chcą dolaczyc do rodzenstwa i na pewno bedą
Wasza radościa a Wy dacie radę a nawet sie lepiej ustawicie Ewa

[mroofka94]

Pieknie napisane

luxnordynka napisała:

> Ola, Rebusek, Trojkowamamo, trzymajcie sie dziewczyny. Nie czujcie
> sie jakos gorsze, ze nie planowalyscie tych dzieci. Zyjecie w
> malzenstwach wiec nic dziwnego, że pojawiaja sie dzieci, nawet te
> nieplanowane. też strasznie plakalam nad 4 ciążą, a teraz zmieniam
> troche myslenie. mam fajne dzieci, fajnego męża. te wpadki maja
> jakies dziwne negatywne zabarwienie, ale te dzieci juz są na
swiecie
> i chcą byc kochane i chcą dolaczyc do rodzenstwa i na pewno bedą
> Wasza radościa a Wy dacie radę a nawet sie lepiej ustawicie Ewa

[agusia99]

Luxnordynko!
Zgadzam się w 1000% U nas najpierw szok, że to już tak szybko, a potem coraz
lepiej. No i sytuacja finansowa poprawia się z każdym następnym dzieckiem.
Dziewczyny - odwagi. Na całe szczęście mamy Kogoś na górze, Kto nam pomaga!

[verdana]

Cóż, wyglada na to, ze brak radosci z trzeciej, nieplanowanej ciąży -
to norma. I jesli chodzi tylko o to , ze "nie poradzę sobie", to
jakoś zwykle to mija i czlowiek sobie radzi, całkiem nieźle.
Natomiast nie powiedzialabym, ze automatycznie poprawia się sytuacja
finansowa - nie bez powodu pionad polowa rodzin z trojgiem dzieci
żyje na pograniczu biedy lub w biedzie. I jesli na przyklad to jest
przyczyna zmartwienia - to nie jest to przyczyna błaha, ktorą mozna
zbyć powiedzeniem "jakos to bedzie" i uznać, ze starsze dzieci mga
biedowac przez wiele lat...

[modrooczka]

Sytuacja finansowa się nie polepsza ale priorytety sie przewartościowują. Juz
nie kupujemy durnych gadżetów, przeznaczonych dla młodych, pierwszych mamuś i
tatusiów. Juz nie mamy poczucia że musimy zaliczyć zajęcia musical babies, bo
można w domu włączyć muzykę, umówić się z przyjaciółką która tez ma małe dziecko
a pieniądze oszczędzić na coś pozyteczniejszego. Nasze dzieci nie mają ciuchów z
metką, tylko ciuchy praktyczne, wygodne i porządne ( co nie znaczy brzydkie
oczywiście). Uczymy dzieci korzystania z biblioteki (żadna ujma), pożyczamy
sobie między rodzinami zabawki (zamiast kupować zestaw dentysta z ciastoliną
pożyczamy od przyjaciół, jak za pół roku naszym dzieciom się znudzi to oddamy. W
tym czasie oni mają nasz zestaw stempelków i dziurkaczy, którym dzieci juz się
nie bawią). Oszczędzona forsę lepiej wydać na basen dla całej rodziny. My,
dorośli czytamy prasę w internecie, kupujemy to co potrzebne a nie to, co
wpadnie w oko. z czasem się okazuje że to nie jest specjalnie bolesne. To żadne
poświęcenie, że nie mam 50 par butów. Mam tylko dwie nogi i tylko 4 pory roku,
więc 5 par butów okazuję się wystarcza. I tak dalej... To tyle w kwestii
finansów

[verdana]

Cóż, priorytety rodziców, a nie starszych dzieci. Czasem, niestety,
mam wrazenie, ze o nich sie troche zapomina. I nie chodzi tu o
gadżety, ale o lekcje angielskiego, wycieczki szkolne czy nowe
ubrania - rzczy dla nieco starszych dzieci wcale niebłahe. Cóz ,
rodzice moga byc "ponad to" i uwazac, ze ich dzieci beda szczęśliwe
bez tego, co maja rowieśnicy, ale zwykle takie bardzo szczęśliwe te
dzieci nie są. A zabawiki - cóz, dlaczego uznaje sie, ze dzieci sa
szczęśliwe nie majac zabawek "na zawsze", a dorosli, nie wiedziec
czemu nie maja wcale ochoty oddawac swoich rzeczy i brac rzeczy po
znajomych?
Za duzo znam takich rodzin, gdzie starszym brakuje wielu rzeczy, a
rodzice sa szczęśliwi - bo maja to co chcieli - dużą rodzine. Jakos
nie dostrzegaja tego, ze mają ją czyims kosztem. Dla mnie to jednak
nie jest taki prosty wybór - chce mieć dużą rodzine, wiec moje
dzieci powinny obyc się bez tego, co ja uznaję za zbędne.
I dobrze, jesli jest to ciastolina - znam rodziny, gdzie dzieci
obywaja się bez przywoitego jedzenia.

[modrooczka]

Była nas czwórka. Rodzice często tłumaczyli że na coś nie ma. Był angielski,
pianino, wakacje nad morzem i obozy, wymiany zagraniczne i tysiące książek w
domu. Czego nie było? Markowych ciuchów, takich jak miały koleżanki, wyjazdów
rodzinnych w ciepłe kraje (typu Tunezja, Egipt), długo nie miała swojego roweru,
tylko wspólny z siostrą. Na pierwszy puchowy śpiwór zarabiałam sama, przez część
wakacji.
Nie byłam nieszczęśliwa ani nie czułam się pokrzywdzona. Dorastające dzieci
całkiem dobrze rozumieją sytuację rodziców i ich starania, żeby sfinansować
rzeczy ważne. Byłam małą nastolatą, kiedy rodzice ze mną rozmawiali na poważnie,
że jak chcę dobra gitarę to muszę trochę sama oszczędzić a oni na Boże
Narodzenie dołożą resztę. Dlaczego myślisz, że moje córki tego nie zrozumieją?
Jak będą starsze to im będziemy tłumaczyć, że sami wszystkiego nie mamy i one
też nie, a jeśli chcą mieć na swoje potrzeby to można zarobić. Pierwsze
pieniądze (odrabianie lekcji z podstawówkowiczami) zarabiałam w pierwszej klasie
liceum. Dwa razy w tyg po godzinie, czy to za dużo?

[modrooczka]

A co do zabawek, to jeśli dzieci naprawdę się od czegoś nie mogą oderwać i to
jest hit zabawkowy to nikomu tego nie oddaję, albo kupuję im własne (jeśli to
było pożyczone)z jakiejś okazji i tyle. Przy trójce dzieci mamy bardzo dużo
zabawek i gier i często coś już po prostu leży nieużywane, a dzieci spytane czy
możemy to komuś pożyczyć, albo oddać do szpitala zgadzają się.

[verdana]

Cóż, Ty mowiąc o tym, co miałas opisujesz sytuacje, ktora dla mnie
jest obrazem dostatku. Ja wychowywałam się w podobnym domu - jako
jedynaczka - i ZAWSZE mialam wrazenie, ze jestesmy raczej zamozni,
a ubrania miałam przerabiane z mamy...Widocznie wszystko zależy, co
się rozumie pod slowem "brak". Sam brak markowych ciuchów nie jest
tragedią. Ale zareczam Ci, ze jesli do tego dołącza się brak
możliwości wyjazdu na wycieczke z klasą, pójscia do kina, dalszej
edukacji , nie mowiac o przyzwoitym jedzeniu - to juz nie jest
sprawa, na która można sobie machnąć reka i powiedzieć "nie
szkodzi".
Gdybym nie oddala najmlodszego do żłobka - a żal mi go było bardzo -
moje starsze na pewno zyłyby w autentycznym niedostatku. Nie wiem,
co by się stało, gdyby najmlodszy zaczął chorować, nie stać nas bylo
na rezygnację z pracy.

[modrooczka]

Nie wiem czy to był dostatek. Domy koleżanek były o wiele bogatsze od mojego,
ale może to kwestia tego że chodziłam do renomowanego liceum warszawskiego.
Dostatek - w rozumieniu "dostatecznie dużo, żeby normalnie żyć" to pewnie tak.
Dobrobyt, pewnie nie. Moje dzieci tez maja wystarczające warunki do normalnego
życia, co nie oznacza spełnienia wszystkich zachcianek, posiadania 150 sukienek
i 30 par butów.

[ola_mi81]

dziewczyny czytam wasza dyskusje i daje zuzo do myslenia...myśle,ze
obydwie generalizujecie i ani jedna sytuacja przesytu ani druga
niedosytu nie jest dobra. Znam sytuacje gdzie przesyt u dziecka,
dostepność wsyztskiego zabawek, wyjazdów spowodował,że wyrasta z
niego człwoiek totalnie bez wartości, który nigdy nie doceni tego co
ma. Znam też takie domy gdzie dzieciom ciagle sie tłumaczy,że NIE
MA. A ja nie chcę ,żeby moje dzieci były popsute i puste, ale nie
chcę też zeby ciągle słyszłay,że na coś nie ma. Martiwe się tym, bo
starsza córka zawsze chodziła na zajęcia dodatkowe i dla mnie to
prorytet, zabawki, ciuszki to sparwa drugorzędowa, ale nie
ukrywam,że lubię kiedy mogę kupić dzieciakom cos fajnego czy modnego.
Przy trójce dzieci bedzie trudniej , ale jednak mam nadzieję,że damy
rade wykształcic i wychować na mądre osoby...

[2007e]

Chyba mozemy podac sobie reke. U mnie bylo to samo rok temu. Skonczylam studia
poslalam mlodszego syna do przedszkola i poczułam wolnosc na kilka dni. 12
wrzesnia zobaczylam 2 kreski na tescie. Przeryczalam calutenkie 2 miesiace. Na
szczescie po 3 m-cach ciazy dostalam prace (ktora stracilam z wiadomych
powodow), bylo jakis czas lepiej, ale nadal bylam w dolku. Dopiero zycie
pokazalo, ze mam duzo szczescia - zdrowe dziecko! Jedna kolezanka dziecko z
maloglowiem, druga rodzila martwe a trzecia urodzila bez raczki. A ja ryczalam,
ryczalam i nie moglam przestac pomimo swiadomosci tego, ze wszystko bedzie ok.
Najbardziej nie moglam sie pogodzic z tym ze to dziecko nie bylo planowane. Na
szczescie moj 3 synal jest tak rozesmianym dzieckiem i tak kochanym, ze jeszcze
mysle o jednym A najwieksze obawy mam co do znalezienia pracy...

[evenjo]

Weszłam na to forum z ciekawości-jak na inne kobiece, psychologiczne.
Byłam ciekawa świata rodzin wielodzietnych, kobiet wielodzietnych-Z
WYBORU. Wszystkie takie rodziny, kobiety, które (jakoś) znam nie
wybrały swej wielodzietności. A więc-byłam ciekawa-motywacji,
tematów. No i bez urazy-poziom infantylności i jałowości większości
wątków zniechęcił mnie do dalszej eksploracji a jednocześnie jakoś
rozzłościł. Te ćwierkania o kolejnym dzieciątku, jojczenie, że się
nie chce kolejnego dziecka, albo się chce, ale mąż nie chce. Wiem,
wiem-to forum dla wielodzietnych, z wyboru. Zdecydowanie nie ma tu
czego szukać.

[modrooczka]

evenjo napisała:

> Weszłam na to forum z ciekawości-jak na inne kobiece, psychologiczne.
> Byłam ciekawa świata rodzin wielodzietnych, kobiet wielodzietnych-Z
> WYBORU. Wszystkie takie rodziny, kobiety, które (jakoś) znam nie
> wybrały swej wielodzietności. A więc-byłam ciekawa-motywacji,
> tematów. No i bez urazy-poziom infantylności i jałowości większości
> wątków zniechęcił mnie do dalszej eksploracji a jednocześnie jakoś
> rozzłościł. Te ćwierkania o kolejnym dzieciątku, jojczenie, że się
> nie chce kolejnego dziecka, albo się chce, ale mąż nie chce. Wiem,
> wiem-to forum dla wielodzietnych, z wyboru. Zdecydowanie nie ma tu
> czego szukać.

Z tej mnogości eksplorowanych forów to ci się chyba watki pomyliły. Bardzo lubię
jak ktoś jest domorosłym psychologiem z zamiłowania - bardzo twórcze i ciekawe
zajęcie. Kiedyś to się wścibstwo nazywało. Życzę dalszych owocnych badań.
Proponuję wziąć na celownik bezpłodne pary, homoseksualistów, katolików albo
inną grupę, której można by udowodnić że są infantylni i prowadza jałowe
dyskusje na forach.

[sli-maczek]

No co? Ja sie za infantylna nie uwazam. Skonczylam architekture,
obecnie pracowalam za granica w zawodzie...mnostwo w zyciu czytalam,
rowniez z dzialu psychologii...uwielbiam to forum. Nie uwazam ze sie
tu piszczy z zachwytu nad czymkolwiek. Jest tez o minusach.Wlasciwie
o zyciu jest, wielodzietnym. Ja sie zakochalam.
Natomiast jesli ktos sie tutaj nie czuje, to przeciez nie trzyma
nikt na sile! A jesli juz chodzi o ocene, to ostatnio bedac na paru
forach zauwazylam wlasnie takie nasze polskie, zakompleksione
krytykowanie wszystkiego, czego sie nie zna. Meczace! Bo wiele
watkow konczy sie po prostu wyzywaniem kto to jest niedouczony i
plytki...wiec wiesz? Na pewno sa miejsca gdzie sie z
kims 'powymieniasz' swoimi slodkimi uwagami .Pozdrawiam
P.S. No i oczywiscie chcialam dodac, ze mamusie tutaj jakos
zaskakujaco wrecz madrze sie wypowiadaja i na poziomie, i nawet przy
roznicy zdan jest milo poczytac.No klasa!Niby proste a jak sie za
tym teskni!

[ola_mi81]

ja dotychczas tylko podczytywałam i to co własnie mnie ujęło w tym
forum to ciekawość, róznorodność wypowiedzi i własnie brak tej
infantylności, która obecna jest na iccnych forach. I każde forum ma
to do siebie,że nie trzeba w nim uczestniczyć, więc evenjo załóz
swoje forum i prowadz tam rozmowy na swoim poziomie, może wówczas
nie będzie raził cię poziom prezentowanych wypowiedzi.

Vernada

[mkk2]

Juz chyba na kolejnym forum czytam twoje posty i kurcze zawsze sie z
Toba w 100% zgadzam.

rebusek,jak tam?

[nata76]

jak sie czujesz?????

Rebusek

[meg230]

jestem w dosc podobnej sytuacji. Tez w maju po raz trzeci zostane
mamą. I choc jeszcze przed slubem planowalismy sobie 3 dzieci to
akurat ta ciaza jest zupełna wpadka w najbardziej niedogodnym dla
nas momencie. Gdy dowiedziałam sie o ciazy moja sytuacja w pracy
nie była jasna (umowa tylko do konca roku), byłam w połowie studiów
podyplomowych, dopiero wiosna mamy zaczac sie budowac bo troche
ciasno nam sie robi w mieszkaniu. Na dodatek poprzednie ciaze
fatalnie znosiłam i jedna miałam powaznie zagrozona (połowe
przelezałam). Moj młodszy syn do aniołkow tez nie nalezy,
charakterek ma iscie diabelski i perspektywa pojawienia sie w tej
sytuacji kolejnego potomka mocno mna wstrząsneła. Doszło do tego
fatalne samopoczucie typowo ciążowe i ponad miesiac przelezałam
dosłowanie w łózku, ryczac i majac totalny olew na wszystko. miałam
do tego wyrzuty sumienia ze nie potrafie sie cieszysc z tego dziecka
i kochac go od samego poczatku jego istnienia.
Teraz jest juz lepiej, złe samopoczucie mineło, dzidzia rozwija sie
prawidlowo, w pracy wiem ze umowe dostane na dłuzej, maz dostał
nowa, lepsza prace. A chłopacy bardzo sie ciesza na wiesc o maluszku
który z nami zamieszka w maju.
I choc nadal jestem przerazona wieloma rzeczami, tym jak sobie
poczakowo poradze z 3 wcale nie za duzych dzieci (szczególnie
martwie sie o tego uparciucha a charakterkiem) to mam andzieje ze
jakos sie to wszystko pouklada.
I wierze ze u ciebie bedzie podobnie. Musisz tylko zaczac myslec
pozytywnie i zaczac dostrzegac te dobre rzeczy w sytuacji, chocby
były to tylko drobiazgi. Skoro tyle mam sobie radzi to czemu my mamy
sobie nie poradzic. Zobaczysz, bedzie dobrze.

Magda

[rebusek]

dziękuję Wam bardzo za wszystkie wpisy, bardzo mi pomogły- po pierwsze uświadomiłam sobie, że nie jestem sama z takimi huśtawkami nastrojów, wątpliwościami, lękami- że to chyba normalne...po drugie jeśli nie zacznę się cieszyć, to być może stracę te wszystkie magiczne chwile z ciąży, które zostają w pamięci na zawsze...nie wiem co będzie za jakiś czas, może będzie lepiej finansowo,może lepsza praca, czy wtedy, gdy się wszystko ułoży nie będę pamiętać tylko o sobie z okresu ciąży zapłakanej i przerażonej ? mam tyle miłych wspomnień z poprzednich ....oglądałam kilka dni temu z synkiem "Kung Fu Pandę" "wczoraj to już historia, jutro to tajemnica, ale dzisiaj to dar losu...a z darów trzeba się cieszyć"
kurcze to tylko ode mnie zależy, i na przekór wszystkiemu- postanowiłam się z tej ciąży cieszyć- nawet kupiłam 2 malusieńkie sukienki po czym po kilku dniach musiałam podejść raz jeszcze na usg i okazało się, ze to jednak nie dziewczynka....nieważne...

pozdrawiam was serdecznie i Świątecznie