chciałabym i się boję

[lucyjkaa]

Mam dwoje dzieci, chciałabym trzecie. Jednak mam stracha, którego przy tamtej
dwójce nie miałam. Boję się, że może być chore.
Mój starszy ma autyzm a raczej cechy autystyczne. Bardzo długo nie było widać
że może mieć jakiś problem bo dobrze funkcjonował, jest bystry, inteligentny,
tylko kontakty społeczne leżą. Zdiagnozowano go niedawno, jak skończył 7 lat.
Jest świetnym chłopcem ale jednak wymaga poświęcania mu mnóstwa czasu oraz
pieniędzy na terapie.
Z młodszą córką jest chyba wszystko OK. Teraz wiem na co zwracać uwagę a czego
wcześniej u syna nie dostrzegałam.

Czuję w sobie tęsknotę za trzecim dzieckiem ale ten strach że będzie
niepełnosprawne mnie paraliżuje. Syn jest tylko "muśnięty autyzmem". Naszły
mnie myśli że może jego problemy to przygotowanie mnie na prawdziwe wyzwanie
jakim może być kolejne bardzo chore dziecko.

No to wyrzuciłam to z siebie.

[juleg]

A tak z ciekawości, czego np. nie dostrzegłaś u syna? Jakie miał objawy? Moja
znajoma z synkiem chodziła po różnych specjalistach i jedni coś widzieli, inni
absolutnie nic, także dziwnie z tym autyzmem czasem bywa

[lucyjkaa]

Nie widziałam, że nie bawi się tematycznie (nie odgrywa ról). Kiedy miał 4 lata
zaczęłam zauważać że nie bawi się z dziećmi a raczej obok nich. Wcześniej
wydawało mi się to normalne bo i inne dzieci mało ze sobą współpracowały. Tylko
tamte dzieci dorosły do wspólnej zabawy a mój został w tyle. Mój chce być z
dziećmi dla samego towarzystwa ale nawet nie jako obserwator bo jest zajęty
swoimi sprawami. Wystarczy mu że jest obok.

U nas też jedna terapeutka SI (bardzo dobra zresztą, prowadząca szkolenia) nadal
u mojego syna autyzmu nie widzi. No, ale ona nie widzi go w sytuacjach
społecznych z rówieśnikami, w szkole itd.

[juleg]

No tak, podobnie jak u synka mojej kumpeli

Ale skoro symptomów jest tak mało, to szybko też przyniesie sukces terapia,
także głowa do góry i nie bój się tak trzeciego malucha, może popytaj genetyka,
jak to jest z tym dziedziczeniem statystycznie.

[lucyjkaa]

Jakoś nie wierzę, że autyzm u mojego synka ma podłoże genetyczne. W mojej
rodzinie ani w rodzinie męża nikt podobnych problemów nie ma. Chyba jednak tak w
razie czego sprawdzę to

[juleg]

Aaa bo ja zrozumiałam, że boisz się u trzeciego właśnie tego, że ewentualnie
odziedziczy wczoraj gdzieś przeczytałam, że jest uwarunkowany genetycznie,
ale może nie wyłącznie...

[mamaanieli]

z tego co piszesz, mozna wnioskować ze on wcale nie ma autyzmu, tylko cechy
autystyczne. takie cechy ma wiekszosc introwertyków, na przyklad ważne ze z
nim pracujesz. a czy zdecydowac sie na trzecie w takiej sytuacji? sama musisz
sobie odpowiedziec na to pytanie. jesli masz warunki zeby zapewnic starszemu,
mimo pojawienia sie mlodszego - terapię, to chyba nie ma przeciwskazań
ostatecznie jesli dziecko ma problem z socjalizacją, to co jak nie duza rodzina,
lepiej go wprowadzi w dorosłe życie? pzdr.

[luxnordynka]

witaj, takie myslenie ma cos z magii , skoro te cechy autystyczne
nie maja podloza genetycznego... zawsze moze sie urodzic
niepelnosprawne dziecko, zawsze sie ryzykuje. Ja tez sie za kazdym
razem balam, zwlaszcza ze pracowalam z osobami uposledzonymi
umyslowo, z drugiej strony udalo mi sie oswoic ten strach przed
niepelnosprawnoscia, zakladalam taka mozliwosc i wierzylam w siebie
i nasza rodzine, ze w razie czego stawimy czola problemom, Ewa

[nata76]

pisałam kilka lat temu prawie identyczny post. U mnie jednak
pragnienie kolejnego dziecka było ponad wszystko . I jest syn. A po
nim jeszcze córka. PO prostu bardzo sie bałam,ale pragnienie było
silniejsze. Brakowało mi kolejnego dziecka.