Wasze zmory

[agax3]

Napiszcie jakie są wasze domowe zmory związane z posiadaniem dużej rodziny.

Bo u mnie (by najmniej nie w kolejności co do ważności) to:
1. wieczna góra prania i jeszcze większa prasowania
2. w okresie jesienno-zimowym zawsze ktoś jest chory i zararza resztę, a gdy
zdrowieje to ktoś następny przynosi coś nowego
3. czuję się sfrustrowana, że nie wszystkim poświęcam wystarczająco dużo
uwagi i czasu - pewnie najbardziej cierpi mąż
4. wieczny harmider i bałagan

[fumag]

ad.1.
pranie to potrafię włożyć do pralki-ale gorzej już z wieszaniem,czasem zdarza
się,że pranie wyprane leży w pralce całą noc-rano jeszcze raz płukanie i
dopiero wieszanie.
Prasowaniem się nie przejmuję...aż nagle mam jakiś zryw i prasuję tonę i prawie
mdleję od tego gorąca.
ad.2
Do chorób to się tak przyzwyczaiłam ,że jestem zdziwiona jak nie ma żadnego
kataru albo kaszlu.U nas na jednej z półek jest apteczka-zawsze ze zgrozą na
nią spoglądam,ile tego jest!
ad.3
Jakoś o dziwo ostatnio mnie to wogóle nie męczy i mam czas nawet na zabawę z
najmłodszym!
ad4
bałagan to mnie czasem złości-ale ja znalazłam rozwiązanie-zaganiam ich do
roboty po prostu-nie będzie bajki,cukierków ,następnej zabawy jak nie
posprzątacie-i to działa

Dla mnie osobiście najgorsze jest to,że nie mogę nic zrobić tak od razu ,za
jednym zamachem,tylko CIĄGLE ktoś mi przerywa-to mnie stresuje okropnie i
czasem doprowadza do szału!

[verdana]

Że nie mam dosyć czasu dla najmłodszego - dla starszych miałam znacznie więcej.
Ale teraz muszę pracować więcej, by zarobić - bo i rodzina większa i strasze
dzieci bez porównania wiecej kosztują. Więc cały czas boję się, że jest
zaniedbany, ze bedę miała z nim problemy w wieku dojrzewania, ze jak był mały
to wysłałam go do żłobka (przy starszych było to nie do pomyślenia).

[mama_kasia]

Z praniem tak jak u mnie; też czasami leży przez całą noc.
Natomiast nie prasuję. Nosimy ubrania, które wymiętolone wyglądają
i tak dobrze (moja mama jakoś w końcu się do tego przyzwyczaiła )
Problem jest jeszcze z miejscem do wieszania po praniu
I bardzo nie lubię tego chorowania na raty. Z reguły najpierw najstarszy
przynosi coś ze szkoły, potem najmłodsza choruje, a kiedy już wydaje się
że średnia nie zachoruje i ona zaczyna. Całe chorowanie trwa więc parę
tygodni. Na szczęście niezbyt często.
I jeszcze mam dosyć tego, że ktoś coś ciągle chce ode mnie. Ale
z drugiej strony fajnie, że jeszcze ciągle coś ode mnie chcą

[mama.razy.cztery]

a ja sie podpoisuje pod tym wszystkim, co napisalyscie, choc moze to byc pelne
sprzecznosci.
ale rzeczywiscie - pralka chodzi na okraglo, nosy czasami zakatarzone, ale juz
nie tragizuje, ciagle ze wszystkiego wyrastaja w zastraszajacym tempie, wiec
smialo mozemy zalozyc Kolo Wspolnej Wymiany Garderoby, bo moje starszaki nawet
nie zdaza zniszczyc, a juz za male.

no i to, co zaczyna sie pojawiac w przypadku Lukasza i Karoliny, to
ich "powazne" problemy, dla mnie wydaja sie blache, ale dla nich stanowia nie
lada dylematy. nie mozna ich niestety zbagatelizowac, bo wtedy uslysze, ze ich
nie rozumiem. choc jak wroce pamiecia do moich mlodzienczo szkolnych lat, to
pewnie mialam podobne i wtedy tez uwazalam, ze nikt mnie nie rozumie )

[jol5.po]

Oczywiście też stosy prania i prasowania. Wieczny bałagan. To, że mam cały czas
świadomość, że ciąle jest zaległa robota. Niedopilnowane lekcje, niezrobione
ćwiczenia na krzywy kręgosłu, do logopedy, niedopilnowane mycie zębów (czyli
domowa logistyka się kłania). No i to, że o 5 osóbek człowiek się martwi, a nie
tylko o siebie i faceta jak kiedyś.

[ada16]

O to, to . Jol5 dobrze ujęłą również moje zmory.
ALe mam jeszcze jedna: pojedyncze skarpetki po praniu.
Mam cała kolekcję , która nieustannie się rozwija, niestety.

[olioliwa]

u nas też te skarpetki lubią chodzić po praniu w pojedynkę, mamy specjalne
miejsce na takie właśnie samotniczki, czasem odnajdują się ku naszej uciesze
ale rade usłyszałam kiedyś od krewnej wielodzietnej cioci , kupować takie same
skarpetki po kilka par, więc nawet jak się zgubią to jest szansa że z dwóch par
powstanie jedna, sprawdziłam, działa
zmory? czasem się pojawiają, podobne jak u Was, ale staram się do nich nie
przywiązywać
jak to mawia Jaśminka jestem optymistką, czyli odbieram każdą sytuacjaę od
strony korzyści i przyjemności , to pomaga
więc może nie podzielę sie moimi zmorkami
Pa, zakatarzona Ola

[judytak]

olioliwa napisała:

> ale rade usłyszałam kiedyś od krewnej wielodzietnej cioci , kupować takie
same
> skarpetki po kilka par, więc nawet jak się zgubią to jest szansa że z dwóch
par powstanie jedna, sprawdziłam, działa

ja tak robię z rękawiczkami :o)

pozdrawiam
Judyta

[judytak]

to, że nie potrafię dobrze "wymierzyć" ilość ugotowanego obiadu

co się objawia tym, że jeśli to, co zrobiłam, smakowało, to zanim dotrę do domu
po południu, już nic nie ma do jedzenia (a na przykład zakładałam, że
następnego dnia będziemy jeść to samo...)

a jak nie smakowało, to jeszcze trzeciego dnia poprzekładam to w lodówce, a
przecież wcale nie było tego tak dużo...

i to, jak nie znajduję tego, co kupiłam kilka dni wcześniej w konkretnym celu
(żeby coś ugotować, a już jestem pod koniec, jeszcze tylko np. śmietana, a tu
się okazuje, że śmietana została wczoraj zjedzona np. z truskawkami...)

i to, że u mnie wszyscy mają dziwny zwyczaj grzecznie poukładać na półkach
puste opakowania po produktach spożywczych...
czyli: rzucam okiem, tak, herbata jest, margaryna stoi, wracam ze sklepu, a tu
się okazuje, że jest tylko puste pudełko po herbacie, stoi pusty pojemnik po
margarynie...

jak widać, ja na razie priorytetowo traktuję sprawę jedzenia, jako
najpilniejszego, a bez sprzątania, prasowania można przecież żyć ;o)

pozdrawiam
Judyta

[agax3]

u mnie też stosik z pojedynczymi skarpetkami !!!!

[ada16]

Uspokoiłam się, nie jestem skarpetkowym wyjątkiem

[judytak]

ada16 napisała:

> ALe mam jeszcze jedna: pojedyncze skarpetki po praniu.
> Mam cała kolekcję , która nieustannie się rozwija, niestety.

ja je trzymam przez miesiąc, potem wyrzucam

oczywiście tydzień później znajdzie się para ;o(

pozdrawiam
Judyta

[ada16]

A mnie to pewnikiem wyleją z roboty pzrez to forum.
Robię co muszę też, ale co jakiś czas gapiąc się w komputer śmieję sie sama do
siebie ( albo komputra) , a zestawienie które tworzę nijak wesołe nie powinno
być

[ada16]

Jeszcze pomyślą , że ta mnogość (3) dzieci rozum mi odjęła .
Ot co !

[ada16]

Bo moi współpracownicy to najczęściej wcale, jedno , a jak ktoś ma dwójkę to
wielodzietny.
Trójkę mam ja , a jeden na całą firmę to nawet czwórkę.
I patrzą na niego z niedowierzaniem!
A jeszcze czasem popłakuję przy kompie , a wtedy jak się gapią!
Udaję, że oczko mi się zatarło

[mama.razy.cztery]

Ada, to niesamowite, ale wlasnie u mnie jest identycznie z praca , jak u
ciebie. wlasnie jak czytalam to, co napisalas to zaczelam sie smiac i znowu
patrza sie na mnie dziwnie. ale ja oczywiscie twierdze, ze smieje sie sama z
siebie, jakie glupie bledy popelniam tworzac oferte i cennik dla klienta.

u nas znajwiesza zmora sa oczywiscie jak w wiekszosci stosy prania, poza tym
kapcie, ktore ciagle gdzies sie gubia ( czasami na szczescie Diana je przynosi
w zebach ).

no i ciagle pilnowanie - czy zeby umyte, czy kanapki zapakowane do szkoly, czy
lekcje wyuczone; czasami to wspolne odrabianie prac domowych dobrze mi sluzy,
dowiaduje sie wiele rzeczy, o ktorych w moich czasach madre szkoly nie uczyly :-
)

[astria1]

mama.razy.cztery ) mysmy sprawę kapci załatwilismy kiedys definitywnie gdy
nasz cocerspaniel wszystkim gosciom z radosci porywał jakiegos lezacego kapcia
i lecial za gosciem nawet az na podworko czasem kapec się odnajdywał czasem
nie )) no i jakos teraz nam tak zaostało ze wszyscy jakoś łażą bez kapci ale
sprawa skarpet tez się potwierdza

ada nie chichraj się zabierz się do pracy bo jak Cie zwolnią to nie
będziesz mogła tu odpisywać )

pzdr
anna

[astria1]

odnośnie spraw żywieniowych

więc u mnie w domu wszyscy maja takie "otwory gębowe" które rozpoczynają się
tuż przy ustach a kończą się na kostkach od nóg ) To moje stwierdzenie bo
mnie się marzy aby te sobotnie gołąbki zrobione z tej świezusienkiej kapustki w
ilosciach sztuk 41 ostały się choć do poniedziałku - ale za nim się
zorientowałm że to czas juz do schowania w celu przechowania w lodówce okazało
się ze nie mam co wlasciwie juz chować,... więc w poniedzialek wczoraj - w
zaparte znow (ok.14.00) robię gołąbki z 2 ogromnych głów kapusty i 2 kg
mielonego z ryzem - ale teraz podsmażałam je na patelni - mówię wam nastałam
się jak diabli zrobiłam ich 42 wpakowałam slicznie do gara - potem szybko
ciach wyjazd w teren wracam....i co ? ledwo dzis cos na obiad uratowałam jakies
marne 7 sztuk - powiedzcie co ja takiego zle robie ze to jedzenie tak szybko
ginie.. ?

albo zupy...robię najwiekszym garze i zawsze mam nadzieję ze zostanie cos na
jutro - co tam - wciągną tę zupę zanim się obejrzę i odłoże dla Alicji aby
miala obiadek, - nie ..to chyba marzenie nie do doścignięcia generalnie to moje
marzenie aby otworzyć zamrażalnik i wyciagnąc gotowe jedzonko ech moze
kiedys na starość ale to tez nie wiadomo

pzdr
Anna

ach ja gotuje dla siebie męża 3 dzieci i moich rodzicow ale Ci chyba tak
wiele nie wcągają ))

[mama5plus]

ada16 napisała:

> O to, to . Jol5 dobrze ujęłą również moje zmory.
> ALe mam jeszcze jedna: pojedyncze skarpetki po praniu.
> Mam cała kolekcję , która nieustannie się rozwija, niestety.

Mi do prania przychodza podwojne. Tak przynajmniej naiwnie mi sie wydaje.
Ale juz przy skladaniu polowa to pojedyncze.
Odkladam je do *worka samodzielnych skarpetek*.
I gdy juz sie wysypuja, wywalam cala zawartosc i robimy parowanie.
Cos w podobie dawnego zwyczaju darcia pierza tyle ze dra sie dzieci
nad upranymi skarpetkami: My friend!! Where is my Friend???!!!!

A i tak po parowaniu jakas 1/3 worka zostaje.

A buty? Jak u Was z butami?
Ja nie wiem skad u nas tyle butow.
Przeciez i tak wszyscy na bosaka albo w kaloszach biegaja.
Buty sa wszedzie. A gdzies wychodzimy to ktos ciagle nie ma butow
Przynajmniej jednego.


Jeszcze mi sie zmora przypomniala...no jasne...kibelki.
Wstyd sie przyznac ale zawsze jakis osad w nich siedzi.
Wisi kostka, wrzucam jakies mega power na noc choc mam cykora by ktores nie
wylowilo ..
sa szorowane. No bije sie w piers...nie codziennie, ale raz na tydzien
przynajmniej rytualnie. I holender ten osad sie zbiera bo zawsze ktos zapomni
splukac.

Juz obiecalam sobie, ze jeden zostawie dla gosci...ale ze jest najblizej to
najgorzej wyglada

buty

[jol5.po]

buty sa wszędzie, oczywiście,
ale niechżeby w nieszczęsnym małym przedpokoju stały buty tylko po 2 pary na łebka - teraz sandałki i adidasy to: 2 x (7 x 2) = 2 x 14 = 28
prawie 30 butów!!!!
ale ostatnio potrzebne były eleganckie lakierki, w końcu szliśmy na uroczyste święcenie tornistrów - jak myślicie ile udało nam się znależć sztuk - 1, niestety w jednej lakierce Małgosia nie mogła pójść, a że dzieło się to na pół godziny przed imprezą (przypominam nie mamy samochodu), musiała wystąpić w sandałkach
trochę mnie to wkurzyło, bo dzień wczesniej lakierek nr 2 walał się po pokoju dziecinnym
tak, wniosek jest prosty - oprócz rozwalonych w przedpokoju masy butów, mamy w domu permanentny bałagan(((,
a właściwie mam to gdzieś, bo sie już przyzwyczaiłam, niech będzie)))
Jola

[astria1]

OOOO To u was tak samo jak u mnie !! Ufff az mi lżej

> Ad. 1. pranie ) och ono nigdy nie zalega gorzej z rozwieszaniem
ale taktyka z płukaniem u mnie tez się sprawdza a prasowanie ( matko !!
to jest moja najsłabsza strona wlasciwie to mam w domu taki jeden pokoj co sie
tam wnosi ciuszki wysuszone w celu wyprasowania ale ze tego nie zrobię w tym
momencie to juz insza inszość i wlasciwie ten pokoj wygląda jak jedna wielka
szafa a przy okazji słyszałyście o takim wypasionym zelazku z osobnym
zasobnikiem na wodę to takie przypominające w wygladądzie jak przemysłowe ale
do domowego uzytku ? (czuję ze to zelazko rozwiąze moje problemy z prasowanie
he he he

Ad.2 .qrcze )czasem ktoś coś łapie ale jako homeopata czasem daję im
pochorowac a jak widzę ze to powazniejsze to włączam swoje leczenie

Ad 3. nie czuję się sfrustrowana ale czasem mnie tez tak nachodzi taki stan ale
to chyba normalne jest - dybym chciała całkiem poświęcić swój czas dzieciom i
im totalnie nasdskakiwać to myślę że byłabym smutną mamą a tak czuję ze
jest "fajnie " między nami

Ad 4. wieczny harmider i bałagan ) inni do tego tęsknią w swoich sterylnych
chałupkach a tak naprawdę czasem wystarczy mi telefon "za godzinę
będziemy" (goście - rodzina, znajomi) to ręczę wam moj wielki dom jest
super posprzątany tak że aż miło wiec czasem się zastanawiam czy nie jest
to spososb na dobrą organizację

pzdr serdecznie

Anna

[praktycznyprzewodnik]

Deska do prasowania, która jakimś cudownym, niewytłomaczalnym sposobem pojawia
się w duzym pokoju niezaleznie od tego, ile razy na dzien ja złożę i wyniose
do garderoby.

Problem polega na tym, ze muszę ja omijać, albo przechodzic po dnią, a boli
mnie krzyż.

[marzek2]

U mnie dopiero dwójeczka, ale już niedługo przybędzie kolejna pociecha. Do
Waszych zmor dodałabym jeszcze coś: wymiana ubrań przy okazji pory roku. Nie
znoszę tego! Jak Wy sobie z tym radzicie? Ja kiedy widzę ten stos do poukładania
w szafie, worki do schowania na następne lato... osłabia mnie to po prostu!
Teraz nasze mieszkanie wygląda naprawdę jak magazyn ciucholandu, bo wzięłam się
za pranie worków rzeczy, przywiezionych od znajomych dla dzidziusia. Dodatkowo
na biurku leży sterta jesiennych rzeczy dla dziewczynek którą kiedyś tam ułożę i
wyprasuję... Na stoliku leży sterta rzeczy, które kiedyś w przypływie entuzjazmu
wykrochmaliłam (tak tak, wykrochmaliłam! takie tam różne serwetki i jestem w
siebie dumna ) Dodatkowo przy ostatniej wymianie rzeczy zimowych na wiosenne
też trwało to miesiącami bo był to trudny początek mojej trzeciej ciąży i
musiałam leżeć a nie prasować... A teraz przy kolejnej wymianie to końcówka i
krzyże mnie bolą przez cały dzień!
O jak ja się tutaj dobrze czuję )))

[jol5.po]

Marzek, jak ja to dobrze znam...
Ta ilość rzeczy, która przechodzi przez moje mieszkanie jest porażająca. Dobrzy kochani ludzi znoszą mi różne fajne ciuszki, bo wiedzą, że u mnie każda grupa wiekowa występuje - ale to wszystko trzeba uprzadkować, przebrać, dopasować...
Urodzenie malucha też wiąże się zawsze z przegladnięciem tego co zalega w szafie z napisem "rzeczy dla bobasa", a tego jest - sama wiesz, ile się zbiera.
A co do wymiany zimowe na wiosenne i odwrotnie - czekam na wenę. Nie robię, nie robię, aż nagle ruszam i porządkuję rzeczy zgodnie z porą roku. Tej jesieni jeszcze mnie wena nie naszła, szafy są pełne bluzeczek na ramiączkach itp.a najgorsze, że coś wcale nie czuję zbliżania się ochoty na wielkie porządki (w końcu to 11 lat tak funkcjonuję, zmęczenie materiału???) . Hmm, może wróci jeszcze lato, a wtedy szkoda by było grzebać w poszukiwaniu np. krótkich spodenek... ))
Jola

[grrrrw]

Znam, znam. Dzieci zamiast przymierzac kolejne ubrania i stac prosto, robia
głupie miny, smieja sie, przewracja po podłodze. Układasz sobie na kupki, a
one to znów rozciagaj, albo psa w to ubierają.
Potem dyskusje, ze starszymi, ze tego i tak nie założą, choćby miały zimą gołe
chodzić!! IKoniec, kropka.
Przychodzi taki wiek, ze nastolatka zamiast "niemodna" mówi - "mamusi sie
bardzo spodoba".
Potem mierzenie zimowych butów. Oczywiscie koniecznie na gruba skarpetke.

Ale najbardziej lubiłam prace krawieckie. To mi napdrawdę dawało i daje
satysfakcje. Jak z jakiegos dziwacznego ciucha powstaje całkiem-całkiem kreacja.

[agax3]

Oj, oj! Właśnie jestem na tym etapie z ciuchami. Choć tak naprawdę to ciągle coś
przekładam, wyciągam, piorę itp. a bo to jakaś paczuszka ze Stanów, a to kuzynka
czy siostra coś podrzuci - ale ostatnio robię mocną selekcję tego co naprawdę
fajne i donoszenia.
Ja też na końcówce ciąży (termin na paź.) - więc dodakowo przegląd rzeczy dla
dzidziusia, pranie i próba upchnięcia tego wszystkiego w szafkach, które jakoś
nie chcą się rozmnożyć!!!

[barbamama]

Hehe jak fajnie że nie tylko ja się zmagam ze zmorami:
1 sterta prasowania- non stop- bo jak się wezme i juz poprasuję to przeciez
nastepne się suszy
2. ciuchy- nie znosze okresu ciepło-zimowego, własnie tego który się zbliza bo
niby polarki i sweterki ale rano przydałaby się kurteczka i rajstopy- wszystko
wyciagnac, niechce się chować wiec trzeba to gdzies powiesic i tak konczy sie
na stercie wózkowej
3.chorób- a juz najbardziej mnie przeraza tłumaczenie babciom podawania lekóe-
dziei bogu ze chca sie zając chorymi , mimo robienia tabelek, rozpisek i tak
nie pojmuja- moje dzieci dotychczas zaczynaja chorowac ok połowy wrzesnia i
koncza w połowie maja, w miedzy czasie mamy krótkie chwile zdrowienia całej
trójki

[barbamama]

no i kurna Maciej lubi enter
jeszce tylko dopisze że ze skarpetkami o rekawiczkami jakos daja radę za to na
zywca gryzie mnie sumienie gdy w wolny dzien gdzies na spacer nie pójdziemy
całą ferajna choć staram się tłumaczyc sobie że też mam prawo do posiedzienia w
domu ble i tak ma wyrzuty sumienia

[grrrrw]

Podpisuje się. Ja też mam wyrzuty sumienie, jak dzieci siedza w domu przy
ładnej pogodzie. A jak w sobote lub niedziele deszcz to w pełnym odpreżeniu
czytam, robie porzadki.

[jola.wie]

Nie da się już z niczym dopisać, żeby być oryginalnym ))
1. sterta prasowania (nie cierpię prasować, od prasowania bola mnie nogi i
pieką oczy, a mam do czynienia z niewystarczającym, wg mnie, poszanowaniem tej
pracy przez domowników)
2. Nie nadążam z sortowaniem odzieży dzieci, z której wyrastają na
rzeczy "unisex" które Marek może oddać Ance, a w tym wszystkim na "porządne"
i "do kontenera", efekt: siatki i kartony z ciuchami o nieznanym przeznaczeniu,
bo decyzja niepodjęta, odłożona na "później", w mieszkaniu, w piwnicy paczki z
ciuchami "zostawionymi" z których nawet Anka wyrosła - widzicie że nawet w
opisie się gubię.... ))
3. Odkąd Madzia jest na świecie nie mam nigdy pewności, że to co zaczynam, będę
miała okazję skończyć oraz ew. kiedy... a lubię, o lubię brać się za różne, hm,
nietypowe zajęcia: malowanie komody, generalka w bieliźniarce, naprawa zawiasu
w szafce, bo akurat coś odkładałam i mnie zawias wnerwił.... (własnie, muszę
pozbierać śrubokręty z pokoju syna, bo skrzynia na pościel miała jakieś
wystające śrubki i w ogóle w środku takie niepotrzebne metalowe coś,
wykręciłam....(na trzy razy, bo Madzia nie dała inaczej) ))
4. zmora: robienie rzeczy pilnych zamiast rzeczy ważnych: np. prace domowe albo
zakupy zamiast spędzić ten czas z dziećmi na spacerze, na rowerze, albo choćby
malowaniu, lepieniu, czytaniu....

i jeszcze odnośnie "znikających gołąbków": mam z tym często do czynienia, że
planowany na dwa dni obiad znika w jedno posiedzenie, albo zostanie "dojedzony"
do wieczora, bo był taaaki dobry... ręce mi opadają jak z lodówki znika cos co
było do innych celów, a znika często, czasem się zastanawiam ile czegos
powinnam kupić, żeby się "załapać", odstawianie "atrap" - to też, w tym są
dobrzy mężczyźni... i jeszcze otwieranie kolejnego mleka albo kolejnego dużego
jogurtu, albo napoczynanie kolejnego masła, bo się "nie zauważyło", że jeszcze
jest... I planuj tu jadłospis człowieku!!!

[mama5plus]

Jolu no wypisz wymaluj. Jako zywo
Tylko to prasowanie juz sobie dawno darowalam. Mniej wiecej z wymienionych
przez Ciebie powodow Niewdzieczna pracka uh

A te drobne naprawy he he... U mnie poczynajac od siedzenia przy kompie i
dlubania w klawiaturze. Poprzez wyjmowanie kolejnych klawiszy, wicieranie ich
nasaczona chusteczka higieniczna i odkurzanie tam w srodku odkurzaczem
Ale to juz chyba choroba

A i ze znikaniem z lodowki.. narazie nas ten problem nie dotyka zbytnio.
Bo sie wycwanilam i wszystko co mi do czegos potrzebe utykam w tej ktora ma u
dolu zamrazarke a do czesci lodowkowej jeszcze nie siegaja
Ale pewnie juz niedlugo

Za to Matt mi ostatnio zrobil cappuccino orzechowe z tych, co mialam
zachomikowane do tortu urodzinowego Ollie.
no i jak mialam sie na niego wydrzec?!
Sobie tez zrobil

A propos prasowania...z ostatniej chwili cos mi sie nasunelo ...i o zmorze
bedzie wiec na temat...ja szczerze nienawidze zakupow ciuchowych dla siebie. No
nie ma mocnych. Shopoterapia czy jak jej tam to by zadzialala na mnie co
najwyzej jak plachta na byka.
No ale juz sie tak wydarlam z ciuchow, ze nawet moj osobisty malzonek,
wyjatkowo odporny na moja aparycje zaczal mi ze tak niby z rozczuleniem od
kopciuszkow (czy kop-ciuszek to od ciuszka? ) wymyslac
No i wielkimi krokami zblizala sie impreza z okazji 60tych urodzin tesciowej
wiec chcial- nie chcial, trzeba bylo wreszcie sie poswiecic...
Mialam wyjatkowego fuksa bo od pierwszego razu cos mi wpadlo w oko.
A moda obecna mnie powala. No chyba sie faktycznie starzeje bo nic mi z tego
nie podchodzi. ALE jest, nawet niezle. Przy okazji praktyczna rzecz. W
instrukcji prania pisza zeby zwinac w klebek na mokro, zawiazac w supel i tak
suszyc. Oho, to i prasowanie jak nic odpada
Biore! Nie mam czasu mierzyc. Najwyzej zwroce jak wroce.
W domu do lazinki i wdziewam na siebie to cudo. Wpada Ella :
Mamusia, co to?! Pidzama?!
£$!!&%##!##%!#!

Dziecko prawde Ci powie

mama5plus

[jola.wie]

))))
pieeeeknie!!!!
a jeśli chodzi o modę to ja też doszłam do wniosku, że chyba się starzeje bo
juz od kilku sezonów sie dziwie, jak mozna zachwycac sie takimi zestawami i
fasonami jakie sa proponowane, a ze "retro", a ze "romantycznie"
(?!), "vintage" (dla mnie to wszystko jest "vintage", tak sie ubieralysmy z
kolezanka w czasach szkolnych do sprzatania w sobote albo do remontu
mieszkania), no i czytam ja ci powazna gazete (magazyn), a tam dziewczyna
pisze "co zescie to za szmaty pokazali w ostatnim numerze?! sukienka jak worek
na ziemniaki, peleryna ja stara narzuta zezarta przez mole", ze jak taka jest
teraz "elegancja" to ona dziekuje. "O, zesz" pomyslalam sobie, "nareszcie ktos
sie odwazyl", a ze jej list wydrukowali, to jeszcze perfumy dostala w
prezencie!!!! Tym akcentem magazyn ten zdobyl sobie moja sympatie... )))

moda

[jol5.po]

no co wy dziewczyny, moda teraz jest fajna - można na przykład ubrać twarzowe stringi, albo goły brzyszek pokazać - często te częsci ciała mamy w nadreprezentacji, przez co są orginalne (nie takie jak u większości) a orginalność w modzie się teraz liczy, no nie???

[mama5plus]

Pranie prawie non stop, ale czlek sie przyzwyczaja. Udaje mi sie byc na
biezaco nawet. Chyba, ze pralka padnie. A pada dosc czesto przy takim przerobie.
I wtedy to jest zmora.

Suszenie latem to pol biedy. Wynosze za drzwi. Matt pozniej zbiera i sklada.
Mysle tylko jakby tu je przed deszczem uchronic i uruchamia mi sie moja zylka
wynalazcza . Ze jakis parasol rybacki nad ta suszarka ogrodowa rozloze. Bo
czasem juz suche a tu luuu. Ah ta angielska pogoda

W zimie susze przewaznie w szuszarce. Prasowac nie prasuje. Do suszenia wrzucam
chusteczki antystatyczne albo plyn do prania jakis anty gniotacy Pozniej
wieszam w szafach bo nie ma za duzo polek tylko wieszaki i sie do reszty
prostuje.
W sumie mamy wiekszosc ubran niewymagajacych prasowania.
Z gnieciuchami zegnamy sie niestety. Chyba, ze to jakis odswietny fatalaszek,
niezbyt czesto noszony
Prasuje w sumie tylko koszule i spodnie Matta do pracy. Choc te niby sa iron
free, ale jakos po nich nie widac . Hurtowo raz na pare tygodni po 10 minut
ciurkiem

Moja zmora to roznoszenie tego wszystkiego po zdjeciu z suszarki. Ale juz
powoli wypracowuje sie system. Kazde dziecko dostaje po gorce i wie do ktorego
pojemnika czy szuflady to idzie. Kazdy dwa kursy i gotowe. Ollie wczoraj nawet
opracowala sobie nowa metode: doczepia sznurek do ucha koszyka i ciagnie do
naszej sypialni
4letni wynalazca

Choroby...nie chce mowic hop, ale juz od prawie roku spokoj. Tez mnie
wykanczalo to ze jedno od drugiego lapie, ale teraz lepiej to znosze. Starsze
juz nawet nie lapia od mlodszych gdy te choruja. Chyba im odpornosc dojrzala.
Stawiam raczej na zapobieganie. Na diete i takie tam.
Najbardziej sie stresuje kiedy z kims jestesmy umowieni, na wspolny wyjazd czy
cos...zeby ktores tuz przed bakcyla nie zlapalo. Wtedy glupieke z profilaktyka.

Balagan...no tak...balagan...balagan to u nas zawsze. Chocby bylo posprzatane
to i tak jest balagan. Dla mnie pedantki to byl poczatkowo koszmar. Zmora
znaczy sie.
Przy pierwszym dziecku probowalam ciagle muskac to mieszkanie, ale...hmmm wtedy
mielismy tylko keden pokoj. Pozniej dwa, trzy, cztery, piec, siedem...i dzieci
tez wiecej. Zabawek wiecej, zakamarkow wiecej, ubran wiecej...wszystkiego tony.
Jeden kanarek, dwa psy, trzy kroliki, swinka morska i czterdziesci pare rybek
ktore po domu na szczescie nie brudza ale akwaria trzeba im do czasu do czasu
wysprzatac.

Teraz moja zmora to nie tyle juz balagan co pedantyczne zrywy. To znaczy jak
zaczne to nie spoczne az padne na pysk albo wysprzatam kazdy schowek i kazda
puszke z rupieciami (macie takie?-gdzie sie przewaznie zawartosc kieszeni
wywala)
drobniaki tu, srubki tam...a gdy juz do srubek dojde to nagle odkrywam, ze
Matt ba balagan w swoich pudelkach ze srubkami...i dawaj dalej...narzedzia,
nakretki, papier scierny......wszystko pod linijke, wywalam co
niepotrzebne...On juz wie ze wtedy albo skoncze do ostatniej srubki albo jestem
niebezpieczna dla otoczenia.
Karmi dzieci, pilnuje mycia, kladzie spac...a ja jak motorek wariuje do bladego
switu. Na szczescie coraz rzadziej mi sie zdarza Chyba sie uodparniam.
Albo starzeje

A moze sek w tym, ze dopiero sie przeprowadzilismy i wszystko jeszcze wzglednie
jest na swoim miejscu. Dom tez jakis ustawniejszy, latwiej porzadek (haha)
utrzymac...moze idzie ku lepszemu..

Porzadki robimy hurtowo. Zaczerpnelam pomysl od jednej bardzo wielodzietnej
znajomej. Wyznaczamy czas, wlaczamy skoczna muzyczke, kazdy na swoj rewir.
Reszte dzielimy. Na finiszu jedno odkurza, jedno odkurza ze szmatka, jedno
odnosi pranie do pralni, jedno podlewa kwiatki, jedno roznosi reczniki i papier
toaletowy po lazienkach....a na koniec jest NIESPODZIANKA

Moja zmora to deszcz. A ze deszcz to ostatnio norma to zmora tez czestym
gosciem. Juz nie mowie o swoim niskim cisnieniu ktore mi wtedy skutecznie
skacze...ale..dzieci chca sie chlapac. No dobra, kalosze, na bosaka... Ktos
wchodzi, ktos wychodzi, psy za nimi. Oczywiscie nie zdaze siersciuchow u progu
dorwac i mu lap wytrzec. Dobrze jak sie nie zapedzi do sypialni na lozko w
wariackich podskokach.
No ale czlowiek sie uczy. Zmadrzalam nieco. Otwieram tylko drzwi od garazu.
Siersciuch wpada i biegnie przez garaz, pralnie, kuchnie i dopiero na
wykladzine mi ewentualnie wbiezy. To juz prawie nic na lapach nie zostanie.
Zwlaszcza jak rozloze jakies chodniki po drodze.

Moja najnowsza zmora sa zakupy. Najnowsza bo do tej pory przez internet
zamawialam. A tu nagle tesco sie popsulo bo jakies ulepszenia wprowadzili grrr.
Jakos to wczoraj poszlo... Matt z dziecmi na parkingu w busie piknik mieli,
gry i zabawy i rozne sprawy...a ja myk raz... myk drugi bo niestety w jednym
wozku juz sie nie miescimy. No nie maja w takich rozmiarach. Za mala ladownosc.
Chyba, ze mi wypozycza ten widlowy ktorym pobliska jednostka wojskowa miedzy
polkami kluczy. Ale chyba nie wypozycza. Jak sie tesco nie poprawi to to bedzie
zmora numero uno.
Narazie musze lepiec.
Pewnie jeszcze mi sie cos przypomni ale to pozniej dopisze

uwaga, sa jeszcze radości

[jol5.po]

Ten watek tworzył kiedyś całość z drogim o wdzięcznej nazwie: nasze radości.
Autorka umieściła je koło siebie, co by równowaga była, ale jak to w życiu wygrał ten głośniejszy, co to rozepchać sie łokciami umie, najpierw wyszedł delikatnie na prowadzenie, potem wykopał "nasze radości" aż na poprzednią stronę.
No, wielodzietne mamy, nie damy "naszym radościom" zginąć, gdzieś tam w odmętach niepamięci, jeszcze się przekonamy, kto tu na pierwszym miejscu będzie.
Wiem, że macie mało czasu, więc, co byście nie szukały - pomocny link:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16714&w=13303744&v=2&s=0
)))))

[jola.wie]

Jolu,
jakkolwiek wątek ten o zmorach, to jednak opisane ciut ironicznie i z dystansem
zmory robią się jakies takie... oswojone... Radości to radości, wiadomo, że są
i jakie są, a człowiek jest tak skonstruowany (przynajmniej Polak), że lubi
sobie bradziej ponarzekać, niż się rozpływac w zachwycie...)). Nie wiem, jak
to możliwe, ale jak czytam wpisy na tym wątku pysk mam rozesmiany od ucha do
ucha! Gdzie tu dołowanie?
(nawet troche poprasowałam dzisiaj....)))

[jol5.po]

Jola
ale i na jak Cie znam to i na radości coś wrzucisz , mimo, ze z czytania tych zmór też wiele radości wypływa ))

[praktycznyprzewodnik]

Coż, temat prasowania powtarza sie w rozmaitych konfiguracjach. Jedni nie lubia
prasowania, inni przechodzenia pod deską !

prasowanie

[jola.wie]

Znam jeden taki fenomen płci żeńskiej, co lubi prasowanie (stan
cywilny: "zajęty", dziecko: jedno). Prasuje dosłownie wszystko! Z tym, że
przyznała mi się ostatnio, że już tak goni w piętkę, że musi rezygnować z
różnych rzeczy, że zrezygnowała juz z prasowania majtek i chusteczek ("wyobraź
sobie!"), bo nie wyrabia czasowo! Powiedziała to zupełnie poważnym tonem i
spojrzała na mnie oczekując współczucia i tu nastąpiła konsternacja, bo ja
czekałam aż ona się roześmieje... Udało mi się na szczęście zmienić temat

Módl się i prasuj !

[praktycznyprzewodnik]

Trzecie zgłasza, ze prasowac lubi. Pracuje wszystko, co wpradnie jej w rękę
(prócz kieszeni) !

"Prasujcie scieżki Panu" !
Adwent blisko.