Powrót brutalistów

[stanislawski1111]

Zadne to odkrycie grac z dystansem albo mowic wprost do publicznosci i
wystepowac z roli. zadne to nowe odkrycie, ze zadna z partii politycznych nie
ma recepty na przemoc. Ani na przemoc ani na wszystkie inne prolemy, z reszta.
teatr jaki uprawia Rubin jest stylistycznym koglem moglem ukreconym z
niemieckich sladnikow. klania sie Castorf, klania sie Pollesch, klania sie
Percevall, Petras i wielu innych. Rubin bawi sie tym umiejetnie, tylko szkoda
ze nie ma wlasnego jezyka, i gada jak "hiszpanska krowa" po trosze wszystkimi
jezykami... To dobry kopista. Jedyne co mnie w tym przedstawieniu zaskoczylo,
to to, jak rozgimnastykowal aktorow. Po kilku porazkach i kilku mocno
konwencjonalnych premierach poprzedniej dyrekcji nareszcie powiew swiezosci.
Ale nic wiecej. Rubin gotuje w kilku garnkach na raz. Ciekawe co bedzie z
niego za kilka lat, kiedy to mlodosc i odwaga bedzie musiala byc zastapiona
mysla. Moze sie okazac ze jest naga...

Powrót brutalistów

[Gość: Widz z Krakowa]

Zgadzam się z tezą o "hiszpańskiej krowie"! Ważne przy "Terrordromie" były też
działania pozateatralne. Znakomity blog, pokazy Lecha Twardowskiego. Świetnie
wydany program! Porażają natomiast kołtuńskie diagnozy wrocławskich "speców" od
teatru p.p. Matuszewskiej i Wysockiego. Dlaczego nie wysilili się p.p.
Matuszewska i Wysocki, by porozmawiać z autorem Timem Saffelem - był !!!
Odpowiedź prosta. Trzeba jeszcze coś wiedzieć, coś czytać, przygotować się! W
zestawieniu z analizą p.Pawłowskiego, z recenzjami w e-teatrze, z opiniami
jakie pojawiły się w radiowej trójce teksty w/w/ wypadają nędznie, ba,
ośmieszają nie reżysera, dramaturga, teatr - osmieszają tytuły, które to
drukują. To kuriozum, o którym trzeba krzyczeć na całą Polskę, bo sytuacja
nieustannie się powtarza. I mniejsza o to, czy p. Wysocki spał na spektaklu
prowokacyjnie czy faktycznie - kamera to pokazała i widownia wyła ze śmiechu.
Nikt nie oczekuje, by recenzenci GW mówili jednym głosem. Koledzy z GW w
Warszawie traktują swoją rolę poważnie, jak dowalają - to uzasadniają. Pan
Wysocki dowala/odwalając pseudo-krytyczną i chałturę. Z dziennikarskiego punktu
widzenia jest kompletana żenada. Z etycznego punktu widzenia - to okłamywanie
czytelnika. Wiadomo w terenie wierszówka mniejsza... :-( No i oczywiście, te
mizerne, prowincjonalne, anse. Czekać tylko jak kołtuneria pary miernych
żurnalistów z Wrocławia zacznie obowiązywać, gdzie indziej...

Co Pan na to Panie Pawłowski ?

Co Państwo na to Drodzy Redaktorzy Naczelni ?

Nie wstyd Wam za takich "kolegów" ?

Powrót brutalistów

[Gość: aktor z prowincji]

Panowie Stanisławski1111 i Widz z Krakowa..wykazuja wysoki poziom analizy sprawy
i żal tylko,że starając się w sposób dogłębny okreslić sytuację....nie będą w
stanie mieć nawet pięcioprocentowego wpływu na zmianę opcjii działania Panów
Krytykantów..., bo po to by zrozumieć coś w sposób w miarę obiektywny i
kształtować opinię trzeba lubić, ba nawet kochac świat i wejść w skórę KUBUSIA
PUCHATKA, który co prawda nie wszystko rozumiał jak powiedziała przed chwilą w
radio Anna Dymna...ale przynajmniej się starał..
Ot co!!!

Powrót brutalistów

[stanislawski1111]

Istnieje pewien delikatny podzial na RECENZENTOW i KRYTYKOW. Tych pierwszych w
Polszcze wielu: maja zdanie, nawet odwazne, ale nie maja pojecia. Nie wychylaja
nosa za wlasny ogrodek, nie maja slownictwa, nie mowiac o piorze. tych drugich w
Polsce jest niewielu. W Didaskaliach mozna natrafic na analize pozbawiona
zabarwienia prywatna polityka i wlasnym (czesto zlym) gustem. Zaden dziennik,
wydawany w Polsce nie moze pochwalic sie KRYTYKIEM. Niestety. Nawet Pawlowski,
ktory swietnie pisze, niestety nie zna sie na teatrze, za to bardzo dobrze na
polityce, uzywa sloganow i hasel znanych z wyborczych plakatow. Szkoda, bo w
zasadzie chetnie czytam jego RECENZJE, ale wiele przedstawien, o ktorych pisze
sa na wyrost chwalone, jego ocena odbiegaja czesto skrajnie od tego co na scenie
na prawde sie dzieje. I chodzby fakt, ze nigdy nie pisze o warsztacie rezysera,
bo po prostu nie ma o tym pojecia. Przedstawienie Rubina np. zialo nuda, i nie
dziwi mnie ze czesc publicznosci spala, a jest to podstawowa sprawa rytmu i
wywazenia srodkow: jak ma smakowac zupa w ktorej jest i makaron i ryz i kasza...
i kluski. Nie ma w polskich szkolach fachowcow, ktorzy nauczyli by czym jest
rytm, analiza dramaturgiczna. Od tego trzeba zaczac, a potem mozna sie zabawiac
w dekonstrukcje. Tacy rezyserzy jak Rubin Kleczewska czy Klata (popgwiazdy
polskiego teatru) nie maja pojecia o tym ze Castorf bardzo dokladnie analizuje
autora i wyczytuje z niego wlasna tresc, a nie wczytuje czyli wciska co mu sie
podoba, zeby tylko bylo glosno, nago, jaskrawo i cool.
Nikt o tym jeszcze nie napisal, ale wszyscy to wiedza. Jak w polityce, tak i w
teatrze, polska recenzja nie widzi, albo nie che widziec, ze krol jest nagi.

PS. Nie chodzi o to ze czegos nie wolo, albo nie powinno sie robic na scenie,
tylko o madra analize i nazwanie rzeczy po imieniu. Taki teatr moze nawet bawic,
jak dobra angielska koemdia, ale to trzeba nazwac: idziemy po popcorn a nie po
mysl i wszystko jest w pozadku. Dorabianie ideologii do mentalnej czkawki rodem
z telewizora obraza moja inteligencje. Tak glupi nie jestem.