Rok Bez Alkoholu

[gv1]

[wojtech451]

Gratulacje !!!
Tak trzymaj. A rok temu myślałeś, że to niemożliwe, ze sie nie uda wytrzymać aż
rok??? I juz minął, jeden, a później będą następne. Czyli jest to możliwe.
Możesz spokojnie powiedziec - JA NIE PIJĘ!
Pozdrowienia

P.S
A mnie minęło 17 miesięcy.

[hepik1]

Przyjaciele twierdzą czasem,że świetnie nam idzie-ale my w głebi duszy wiemy
swoje.Wiemy,że nie idzie nam wystarczająco dobrze.Że nadal nie umiemy radzić
sobie z życiem-takim ,jakie ono jest naprawdę..Najwidoczniej w naszym rozwoju i
praktyce duchowej brakuje czegoś istotnego.

[Gość: jerzy]

może warto pomyśleć o wspaniałym torcie i zapalonej świeczce [To
Twoje "pierwsze" urodziny]

[letek17]

Moje gratulacje. I parę refleksji - nie lubie uzywac określenia wytrzymać w
sprawach abstynencji. Wytrzymać mogę ból zęba albo gderanie teściowej. Wolę
mówić, że przeżyłem na trzeźwo albo chciałbym przeżyć bez picia. Pamiętam zwrot
kolegi, który mówił " jeszcze wytrzymać dwa tygodnie i koniec terapii" a ja
dodawałem i będziesz mógł znów pić?. Co do odczuć - roku przeżyłem
rozczarowanie, myślałem, że nauczę się już jak żyć, że będę posiadał poczucie
bezpieczeństwa. Tak nie było i nie jest. Teraz zaczynam widzieć, że
intelektualny wysiłek mi też nie może tego zapewnić. Wyczytałem mnóstwo
książek, mógłbym pisać licencjat a dalej nie mam recepty na swoją trzeźwość. Po
ostatnich rozmowach z moja koleżanką, trzeźwieje któryś rok i studiuje
psychologię, jestem coraz bardziej przekonany, że to poczucie bezpieczeństwa,
przekonanie, że jakoś umiem sobie radzić jest nam dane przez SW, a warunkiem
tego jest posiadanie pokory, pokory wynikającej z I kroku, jego II części - że
nie kierujemy swoim zyciem. Zaczynam się przekonywać do starej prawdy, że
trzeźwienie nie jest celem - jest drogą, na której się raz idzie prosto do celu
a raz kręci w kółko koło krzaka. I zaczynam coraz bardziej godzić się z tym
wędrowaniem. Na szczęście na drodze dziś nam świeci słoneczko, bedzie
przyjemniej spotkać kłopoty dnia. zycze pogody ducha - Letek