potrzebuję rozmowy

[maria355]

Jak wygląda moje życie: mąż alkoholik, wielka ulga, gdy po raz pierwszy o tym
głośno powiedziałam, chodziłam na terapię , przestałam, odeszłam od niego rok
temu, zabrałam dzieci a teraz się waham: wracać nie wracać. Znam te wszystkie
mechanizmy jak terapeuta i chyba oszukuję siebie, że możliwa jest normalność.
Niby fizycznie "oderwałam się" od niego ale wystarczy jeden dzień , gdy nie
zadzwoni, lub ślad podejrzenia, bo naturalnie mam alkomat w uchu, i drżą mi
kolana, trzęsą się ręce. Teraz właśnie jest taki moment, kolejny zawód i niby
wiedziałam ale jestem bardzo mocno związana z moimi marzeniami o naszym
małżeństwie i nie wiem czy będę w stanie z nich zrezygnować, taki to chyba
błąd w psychice żon alkoholików, że wydaje im się, że ich wiara i wola góry
może przenosić. On: niby nie jest takżel, ponieważ zdaje sobie sprawę z
choroby ale terapia kończy się na kilku spotkanich zterapeutą, który zawsze
jest"mało przekonujący,bierny- konkluzja: nic mu to nie daje. Ile jeszcze
wody musi upłynąc, żeby doszedł do tego, że to nie terapeuta leczy tylko
pokazuje i że musi sie otworzyć. Jak długo będzie mnie to jeszcze bolało.
Proszę o radą, może lepiej po prostu iść do adwokata.Dzieci bardzo go kochaja.
Potrzebuję rozmowy.
Jak jeszcze mogę mu pomóc i czy jest sens

[kylly]

myślę że tu dostaniesz podpowiedź:

www.forum.akcjasos.pl/viewforum.php?f=1
pozdrawiam

[maria355]

Byłam tam mnóstwo razy, wyczytałam co mogłam , wchodzenie na czat nie ma sensu
bo tam same znajome . Dziękuję.

[gooch]

witaj
widzę, że bardzo ci ciężko zrezygnować z wyobrażeń i nadziei o tym jak mogłoby
wyglądać Twoje małżeństwo. Bo pewnie były też w Twoim małżeństwie chwile, które
warto pamiętać. Uwierz swojemu rozumowi, który mówi, że normalność jest
niemożliwa. Jest niemożliwa, dopóki twój mąż rzeczywiście nie zacznie się
leczyć. Dopóki nie zechce na trzeźwo odbudować stosunków z Wami. Nie wiem, ile
jeszcze mu to zajmie. Nie uda Ci sie storzyć związku w pojedynkę. Nikomu się nie
udaje stworzyć zdrowego związku z pijącym alkoholikiem.
Być może najlepsze, co możesz dla niego zrobić, to odseparować sie od niego
także emocjonalnie. Po co Ci te ciągłe huśtawki, wieczna niepewność,
oczekiwanie, zawiedziona nadzieja? Co Ci to daje?
Pozwól mu robić to, co chce.

[kylly]

hmmmm Ty decydujesz o swoim życiu...o tym jak i z kim spędzisz jego resztę -
chodziłas na terapię wieć wiesz co możesz zrobić, a raczej czego nigdy nie
będziesz w stanie zrobić za niego...jesli jesteś wierząca - możesz oprzeć się
na Bogu (znam takie osoby (przeważnie kobiety....) które tkwią w takim
związku ) opierając się na wierze...jeśli nie...pamiętaj powiedzenie "inni
krzywdzą nas na tyle na ile sami pozwalamy się krzywdzić"
pozdrawiam

[maria355]

Dziękuję wam za odpowiedzi. To jest niby takie łatwe ale jak odizolować się
emocjonalnie. Każda jego próba , chociaż mogę się zakładać jak się skończy,
daje mi nadzieję mimo wszystko. Myślałam, że jak odejdę i zabiorę dzieci
przeżyje wstrząs i będzie o nas walczył, a tu mija rok i tak naprawdę nic się
wielkiego nie stało: dwie prace, dwa podejścia do terapii i najdłuższy okres
abstynencji 3 miesiące, dużo słów o krzywdzie , wstydzie i wynagrodzeniu nam,
zapewnienia jak sie cieszy z każdego dnia. Wiem, że jeśli zdecyduję się na
powrót to nie będę miała już wyjścia bo nie mogę zrobić dzieciom takiej
hustawki, z drugiej strony one bardzo tęsknią ale przyzwyczaiły się już trochę,
że go nie ma na codzień.
A do tego te jego długi, chyba naturalna konsekwencja picia a ja byłam tak
zajęta utrzymaniem spokoju dzici i tej uludy, że nie mialam już energii na
kontrolowanie tej strony jego życia.
Teraz czuję się jak waligóra i wyrwidąb i tylko czasem chciałabym się na kimś
oprzeć ale nie mam na kim.
Miałam nadzieję, że może trafię na jakąś kobietkę z podobnym problemem, bo
mimo wszystko chciałabym wiedzieć, czy coś jeszcze mogę zrobić.
Pozdrawiam.

[waza7]

wybaczcie a będzie wam wybaczone przyrzekałaś.... dobro dzieci....

[jerzy30]

przerwalas terapie [rok to za krotko] - trzy lata norma - pięć jest wskazane -
a tak naprawde trzeba chodzic na AA lub AL-anon [do końca życia]

[drak02]

Wiem co czujesz do męża i co czują twoje dzieci - kochaja go.
Pytanie zasadnicze - czy on kocha was i czy jemu zależy na tym aby być z wami.
Mam poważne wątpliwości. Kidy decydowałem się podjąć leczenie i bardzo poważnie
podszedłem do tematu mojego uzależnienia, jednym z głównych czynników
motywacyjnych była dla mnie rodzina (żona i dzieci), bardzo mi zależało na tym
aby nie utracić swoich najbliższych.
Uważam , ze dopóki twój mąż nie podejmie realnych działań zwiazanych z
uzależnieniem (na serio nie zacznie się leczyć) powinnaś trwać przy swoim
stanowisku - żyć bez niego.

[maria355]

a czy Ciebie żona zostawiła?
Nie wiem czy dla wszystkich jest to czytelne i czy mój mąż chce to właściwie
odbierać : ja to zrobiłam z miłości. Dla mnie to jasne, dla niego staje się
czasem idiotycznem argumentem, przypuszczam, że tak łatwiej. W wielu zresztą
sprawach idzie na łatwiznę, nie umie przepraszać, twierdzi, że będę tego
chciała wiecznie(jego upokorzenia). tak bardzo chciałabym wierzyc itak się boję
ponieważ obecnie rozmawiamy o ewentualnym powrocie, mimo, że wiele się
poprawiło to tak naprawdę jest tak samo i tak samo czuję drżenie , kiedy nie
dzwoni lub nie odbiera telefonu.
Ile czasu to u Ciebie trwało zanim zrozumiałeś, że musisz się leczyć ,
regularnie i pracować nad sobą.W ajki sposób pomogła Ci żona?
Sukcesem jest,że niby wie ,że ma problem i próbowal terapii ale
oczywiście"mało przekonujący terapeuta, sam to rozumiem, wkurza mnie to..."
Wiem, że powrót odbierze mi mój argument przetargowy i że nie mogę sprawiać
takiej huśtawki dzieciom. Boję się, że mimo wiedzy i doświadczeń oszukam samą
siebie, że mam na niego jakiś wpływ i będę próbowała naginać rzeczywistośc do
moich wyobrażeń. Mogę stracic nastepne parę lat. Chyba, że defekt leży w moim
charakterze. Jak Twoja żona to przetrwała? Czy masz dzieci?
Gratuluje i pozdrawiam.

[kylly]

to ja powiem - mnie żona zostawiła...co nie przeszkodziło mi pić dalej...i
powiem jeszcze że ja ją kochalem (zresztą dalej kocham...) i córkę kochałem - i
co z tego ?? choroba okazała się silniejsza niż miłość....rozstawaliśmy się też
nie raz - i tak jak u Ciebie była rozmowa o powrocie - próby leczenia, nawet
terapia - wiele obietnic i po paru miesiącach "sielanki" powrót do picia....
co mi pomogło ?? jak się dzisiaj zastanowię to chyba strach przed śmiercią (po
prostu chciałem jeszcze trochę pożyć) - a trafiłem do szpitala w jak to
powiedzieć "koszmarnym" stanie tak fizycznym jak i psychicznym - ja nie
leczyłem się już dla kogoś - żony czy córki (rodziny już nie miałem), nie
dlatego że szef mi kazał - pracy też już nie miałem...leczyłem się pierwszy raz
w życiu dla siebie...a była to moja czwarta terapia...
pozdrawiam

[szarotka40]

kylly napisał:

> to ja powiem - mnie żona zostawiła...co nie przeszkodziło mi pić dalej...i
> powiem jeszcze że ja ją kochalem (zresztą dalej kocham...) i córkę kochałem -
i
Mam pytanie :
a jak facet nie chce żyć bo uwaza , że nie ma po co ? to wtedy co ?
nigdy z tego nie wyjdzie ?
nie ma rodziny .. nikogo nie kocha .. moze matke choc ją przeklina i ojca tez.
Chce mu pomóc ..jak ??? gdzies go zamknąć? ale gdzie ? sam wie o chorobie
głośno o tym mowi, czasem do mnie wpada pogadac jak trzezwy i pijany też.
Niewielu przyjaciół ma. Jak pomóc .. był na odtruciu ze 2 tyg. potem wszył
esperal ale po 2 mies. kazał sobie wydłubac bo go wątraba bolała( jak pije wino
tez go boli .. ale wtedy ..nie narzeka). Inteligentny i zadziora przy
tym ..pozdr. szarotka
>
> > w życiu dla siebie...a była to moja czwarta terapia...
> pozdrawiam

[drak02]

maria355 napisała:

> a czy Ciebie żona zostawiła?
> Nie wiem czy dla wszystkich jest to czytelne i czy mój mąż chce to właściwie
> odbierać : ja to zrobiłam z miłości. Dla mnie to jasne, dla niego staje się
> czasem idiotycznem argumentem, przypuszczam, że tak łatwiej. W wielu zresztą
> sprawach idzie na łatwiznę, nie umie przepraszać, twierdzi, że będę tego
> chciała wiecznie(jego upokorzenia). tak bardzo chciałabym wierzyc itak się
boję
>
> ponieważ obecnie rozmawiamy o ewentualnym powrocie, mimo, że wiele się
> poprawiło to tak naprawdę jest tak samo i tak samo czuję drżenie , kiedy nie
> dzwoni lub nie odbiera telefonu.
> Ile czasu to u Ciebie trwało zanim zrozumiałeś, że musisz się leczyć ,
> regularnie i pracować nad sobą.W ajki sposób pomogła Ci żona?
> Sukcesem jest,że niby wie ,że ma problem i próbowal terapii ale
> oczywiście"mało przekonujący terapeuta, sam to rozumiem, wkurza mnie to..."
> Wiem, że powrót odbierze mi mój argument przetargowy i że nie mogę sprawiać
> takiej huśtawki dzieciom. Boję się, że mimo wiedzy i doświadczeń oszukam samą
> siebie, że mam na niego jakiś wpływ i będę próbowała naginać rzeczywistośc do
> moich wyobrażeń. Mogę stracic nastepne parę lat. Chyba, że defekt leży w moim
> charakterze. Jak Twoja żona to przetrwała? Czy masz dzieci?
> Gratuluje i pozdrawiam.

Żona nie zostawiła mnie dlatego że sama wizja takiej sytuacji była dla mnie
dużym problemem, właśnie dlatego (między innymi) podjąłem leczenie na serio aby
mnie pozostać z żoną i 2 dzieci. Alkoholik zaczyna się zastanawiac nad swoją
sytuacją w momencie kiedy straty które ponosi pijąc przewyższają zyski.
Poza tym każdy alkoholik ma swoje specyficzne dno - traumatyczne doznanie które
jest początkiem zmiany myślenia i spostrzegania siebie. Dla jednych jest to
utrata pracy, rodziny dla innych zupełna degrengolada społeczna. Każdy ma
własną indywidualną miarę tego wlaśnie dna. Dla mnie samaperspektywa
(prawdopodobna) utraty pracy i rodziny była bodźcem do podjęcia leczenia.
Natomiast bezposrednią przyczyną był bardzo przykry (dla mnie)tygodniowy ciąg
alkoholowy, kompletny brak kontroli . Uświadomiłem sobie że alkohol przejął
kontrolę nade mną nad moim życiem. Jezlei byłbym tobą to zacząłbym od terapii
dla współuzaleznionych ,dlatego że z tego co piszesz wnioskuje ze nie do końca
rozumiesz jak działają mechanizmy uzależnienia. Prawdopodobnie twój mąż nie
osiągnął jeszcze swojego dna musi dojrzeć do poważnej decyzji . Jeżeli wrócisz
do niego zwiększysz komfort jego picia w dalszym ciągu bedzie manipulował tobą
i pił. Moim zdaniem powinnas w dalszym ciągu stosowac tzw. twardą miłość . Dać
mu do zrozumienia że jesteś w stanie wrócić do niego z dziećmi ale tylko i
wyłącznie po spełnieniu warunku że podejmie profesjonalne leczenie w
ośrodku/poradni odwykowej. Oczywiście nie chodzi o to żeby od razu wracać gdy
zgłosi się na leczenie, musi nad sobą popracować i udowodnić że traktuje to
poważnie.

[maria355]

Drak, ja jestem zmęczona tą moją samodzielnoscią, chciałabym się na kimś
oprzeć. Bywały i momenty chwały, kiedy robiłam rzeczy niemożliwe i bardzo byłam
z siebie dumna ale mam tego dosyć. Wiem,że od niego tego nie dostanę
przynajmniej na razie, dopóki się nie leczy, ale może lepiej by było, gdyby
wracał do domu, pelnego domu, moż to byłoby pomocne. jak to czytam czuję, że
mięknę i boje się o siebie. Oczywiscie jest masa innych problemów, czytaj
finansowych, które powstały w wyniku alkoholowej beztroski i mojego
zaangażowania w chronienie dzieci.Córeczki mówią mi przed snem (5i7),że sie
modlą o nasz powrót, albo tatus jest taki dobry. Czuje, że sie waham i z
drugiej strony nie mam złudzeń.Ciągle roztacza wizje,że możemy i powinniśmy
pomysleć o tym jak może być, żebysmy nie roztrząsali przeszłości, bo jak
twierdzi świadomość tego co zrobił go paraliżuję i nie może ciągle żyć
przeszlością w ciągłym poczuciu winy. ja uważam, że powinien ciągle o tym
pamietać. Twierdzi, że tym razem znalazł odpowiednią dla siebie terapię, ale
nie chce zbytnio sie nad tym rozwodzić, a ja przecież nie pójdę i nie będę go
sprawdzać, bo to jego leczenie i jego sprawa(wspólne chodzenie już
przerabiałam).
Napisz proszę czy twoja żona w jakis sposób Ci pomogła? Jak? Czy to możliwe.
Wszystkie lektury mam już za soba, zreszta jemu też podsuwałam np Rehab i inne.
Dobrej nocy albo milego dnia i słońca dla wszystkich.

[drak02]

maria355 napisała:

> Drak, ja jestem zmęczona tą moją samodzielnoscią, chciałabym się na kimś
> oprzeć. Bywały i momenty chwały, kiedy robiłam rzeczy niemożliwe i bardzo
byłam
>
> z siebie dumna ale mam tego dosyć. Wiem,że od niego tego nie dostanę
> przynajmniej na razie, dopóki się nie leczy, ale może lepiej by było, gdyby
> wracał do domu, pelnego domu, moż to byłoby pomocne. jak to czytam czuję, że
> mięknę i boje się o siebie. Oczywiscie jest masa innych problemów, czytaj
> finansowych, które powstały w wyniku alkoholowej beztroski i mojego
> zaangażowania w chronienie dzieci.Córeczki mówią mi przed snem (5i7),że sie
> modlą o nasz powrót, albo tatus jest taki dobry. Czuje, że sie waham i z
> drugiej strony nie mam złudzeń.Ciągle roztacza wizje,że możemy i powinniśmy
> pomysleć o tym jak może być, żebysmy nie roztrząsali przeszłości, bo jak
> twierdzi świadomość tego co zrobił go paraliżuję i nie może ciągle żyć
> przeszlością w ciągłym poczuciu winy. ja uważam, że powinien ciągle o tym
> pamietać. Twierdzi, że tym razem znalazł odpowiednią dla siebie terapię, ale
> nie chce zbytnio sie nad tym rozwodzić, a ja przecież nie pójdę i nie będę go
> sprawdzać, bo to jego leczenie i jego sprawa(wspólne chodzenie już
> przerabiałam).
> Napisz proszę czy twoja żona w jakis sposób Ci pomogła? Jak? Czy to możliwe.
> Wszystkie lektury mam już za soba, zreszta jemu też podsuwałam np Rehab i
inne.
> Dobrej nocy albo milego dnia i słońca dla wszystkich.

Wierzę Ci że jesteś zmęczona. Piszesz że chciałabyś się na kimś oprzeć ,
zgadzam sie trzeba w zyciu mieć kogoś na kim mozna polegać ale z całą pewnością
pijący alkoholik nie jest odpowiednią osobą . Nie mozesz na nim polegać , nie
pomoże ci i ni wesprze. To ty będziesz jego podparciem ty będziesz załatwiała
wszystkie jego problemy które staną się twoimi problemami. PIjący alkoholik nie
jest wsparciem dla nikogo , jest źródłem nieustannych problemów.
Nie mozesz pekac bo przegrasz i wszystko wróci do punktu wyjścia. jedynym
warunkiem tego aby móc liczyć na jego ramię na którym będziesz mogła się
wesptrzeć to zaprzestanie picia i poważne leczenie. To jest bardzo prosty ale
podstawowy warunek. Moja żona nie rzuciła się od razu w mioje ramiona jak
podjęłem leczenie. Utrzymywała dystans i czekała na rozwój sytuacji. Dopiero po
jakimś czasie nasze wzajemne relacje zaczęły wracać na normalne tory, wtedy
kiedy mijały kolejne miesiace mojej terapii i funkcjonowałem w kompletnej
trzeźwości. W czasie terapii mówiła mi że cieszy się z tego że się leczy ,
zyczy mi powodzenia i wierzy ze mi się uda- takie było mniej więcej jej
podejscie. Powrót do zormalnosci nastąpił gdzies po 10-12 miesiącach.
Oczywiście ze powinien ciągle pamietać o krzywdach i szkodach wywołanych
piciem -to jest jeden z elementów motywacji. Chciałbym jeszcze klka słow o
dzieciach, tak się składa że ja też mam dwie córki więc są pewne analogie
pomezy nami:). Uważam że dla dobra dzieci , nie pownny się spotykać i bwac z
nim jeżeli jest pod wpływem alkoholu. Natomiast nei ma probemu zeby widywały
ojca gsy jest zupełnie trzeźwy- obcowwanie z dziećmi i tęsknota za nimi też ma
duże znaczenie motywacyjne. Reasumując, gdybym był na twoim miejcu w dalszym
ciągu utrzymywałbym DYSTANS i twardą miłosć do czasu aż nie zakończy terapii .
jednocześnie pprzesyłałbym mu takze wyraźne sygnały że cieszysz sie z jego
leczenia , doceniasz to co robi i zachęcasz go do wytrwałosci.

[maria355]

Drogi Draku! Bardzo mi miło jak znajduje tu Twoje wpisy, podałam Twój adres
mojemu mężowi, myślę, że nie będziesz miał nic przeciw temu, gdyby do Ciebie
napisał. Myślę, że twardą miłość mogłabym też stosować w domu, choć to nie to
samo. Najgorsze jest to, że to ja musiałam odejśc z naszego domu. Oj czuję , że
rezygnuję. Brakuje mi tej codzienności, oczywiscie nie mówię o tej zapitej, ale
zwykłych rzeczy, rozmowy na obojętne tematy, wspólnego obejrzenia jakiegos
filmu itd. W tym momencie od kilku godzin z nikim nie rozmawiałam, dzieci
spedzają weekend z tatą i z pewnością są zachwycone. W tym momencie wszystkie
alkoproblemy wydają się być tak odległe. Mąż wygląda i funkcjonuje jak normalny
facet a pozory bardzo mylą. Dobranoc i miłej soboty dla całej rodziny.

[magtomal]

Niesamowite jest to, jak podobne są odczucia żon alkoholików! Zdoność
zapominania i wybaczania, tęsknota za codziennością, dobrymi chwilami i chęć
powrotu do nich. Mario, jesteś krok dalej ode mnie - nie mieszkasz już z mężem.
Ja jestem przed tą decyzją, okropnie się jej boję i tak naprawdę tego nie chcę.
Wciąż czekam na to, że mój mąż definitywnie odstawi alkohol, wciąż mam
nadzieję. Najcięższą decyzję podjęłaś i przeprowadziłaś; słuchaj Draka i bądź
konsekwentna. Trzymaj się! Taka Twoja postawa to też szansa dla Twojego męża.

[maria355]

Witaj Magdo!
Nie zastanawiałaś się nigdy co w nas takiego jest , że wybieramy tych
niewłaściwych, moze ten błąd tkwi w nas samych. Co powoduje, że wspaniała
skądinąd dziewczyna wybiera taką właśnie drogę: zbyt duż wiara w swoją siłe i w
marzenia, w siłę perswazji czy naiwność. terapia jeśli na nią
chodzisz/pójdziesz uswiadomi Ci to co najbardziej bolesne, że być może można
było przewidzieć tę smutną przyszłość, bo tak naprawdę picie nie rozpoczyna się
4,5 lat wcześniej nim to stwierdzimy ale były w przeszlości przeważnie różne
symptomy na które osoba naiwna , zakochana lub zbyt pewna swego nie zwraca
uwagi. Zazdrościsz mi, że jestem krok dalej niż Ty- nie zazdrość bo nie ma
czego, albo od razu zdecyduj się na ostateczne rozwiązania , ja obecni tkwię w
zawiesza\eniu i ciągle daję soba manipulować, dobrze,że nie muszę tego
przeżywać na codzień ale i tak przeżywam. Terapeuta mówił: musisz przeżyć okres
żałoby, przepłakać a potem zamknąć ten okres życia. mam wrażenie, że terapia do
takich właśnie decyzji prowadzi: usamodzielnienie się, oderwanie, rezygnacja,
cierpienie, nowe życie.czy chodzisz na terapię, masz dzieci, jak długo twój mąż
pije,leczy się, masz jeszcze nadzieję. Największą ulgę przyniosło mi przyznanie
sie do jesgo picia i problemów z tym związanych, czy już to zrobiłaś. Czego
obecnie nie mam to brak poczucia winy i wstydu z tego powodu a pamiętam siebie
biegającą jak w amoku i poszukującą jego ukrytego alkoholu.
Trzymaj sie
M

[magtomal]

Chodzę na terapię od czerwca zeszłego roku. Wiele mi to dało, ale nie umiem
oderwać się zdecydowanie. Faktycznie - jak Ciebie - wyzwoliła mnie ona z
poczucia winu i wstydu (choć pustych butelek wciąż zdarza mi się szukać...). I
chyba ciągle żyję złudzeniami i nadzieją, nie potrafię uwierzyć, że nic się nie
zmieni.

[kluska35]

czy to ta sama maria?

[drak02]

Napisałem do ciebie na twój adres gazetowy.

do maria355

[drak02]

drak02 napisał:

> Napisałem do ciebie na twój adres gazetowy.

[szarotka40]

drak a co zrobic jak koles nie ma rodziny ?
jestem jego przyjaciólką i facet ma 42 lata nie mam rodziny .. niewielu
przyjaciół bo jak wypije to sie drze na nich i na mnie też .. ale jakos to po
mnie spływa .. chcę mu pomóc szkoda faceta .. cholrenie inteligennty ..
anglista z zawodu .. bez pracy obecnie . Wie , że jest alkoholikime .. mowi ,
że nikt mu nie pomoze .. na AA nie chce chodzic bo to .. zjeby ( za
przeproszeniem ) .. wszyscy ... nie są w stanie go przekonac bo on wie lepiej.
szkoda mi go - podoba mi sie , ale nic ztego nie bedzie- traktuje mnie
wyłacnie jak dobra kolezanke . osttanio po 2-3 dniowce zadzwonił zebym mu
pomogła bo chce sie łancuchem do mojego kaloryfera przywiazac. Nie zgodzilam
sie bo dzien wczesniej poprosiłam zeby wyszedl bo zaczał sie wydzierac, że musi
jeszce sie napic ( a juz od rana miała nie pic- obiecywał po kazdym piwie które
sobie szedł kupic do sklepu .. było ich 3-4 ale to juz nie był pierwsy dzien)
Nie mam ochoty by sąśiedzi ze mnie szydzili i zastanawiali sie co tu sie dzieje.
Ale całym sercem jestem z nim i chciałabym mu pomóc .. czy są osrodki
publiczne.. zeby zamknac go na dłuzej? pozdr.szarotka

[janulodz]

Jak to sobie wyobrażasz. Idziesz np do lekarza i mówisz, że Twojego przyjaciela trzeba zamknąć na kuracji? Czy może zgłaszasz na policji, albo w prokuraturze?
Nakaz leczenia alkoholika może wydać tylko sąd.Żeby cokolwiek załatwić musiałabyś zacząć od Komisji d/s Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, która działa przy każdym Urzędzie począwszy o szczebla gminnego.
Tylko czy starczy Ci na to siły i wytrwałości.
Mozesz też zgłosić sie do przychodni do spraw uzależnień i tam uzyskać pomoc.
Możesz też go zostawić.
Na pewno sama go nie zmienisz.
On musi to zrobić sam. Widocznie jeszcze nie dojrzał.
Byc może, że nigdy nie dojrzeje, bo nie zdąży.

[rauchen]

Jak to sobie wyobrażasz. Idziesz np do lekarza i mówisz, że Twojego przyjaciela
> trzeba zamknąć na kuracji?

no co, janu, wy tam w lodzi macie przeciez tak swietnych lekarzy,
zastosuja pavulon, i gosciu nie bedzie mial sily zeby flaszke podniesc i pic
przestanie!


ps do szarotki
sorry, ale nie moglam sie powstrzymac z tym komentarzem,
bo ten zalosny gosciu co sie wlasnie pod nim wpisuje,
chyba uwielbia tego typu argumenty.
to, ze nawet nie zrozumial co wlasciwie napisalas, to zupelnie inna sprawa,
to takie "typowe" dla niego.

[kylly]

krótko do szarotki - pomagasz mu pić i tyle...że on Cię wykorzystuje i
manipuluje Tobą to już zupełnie inna historia
pozdrawiam

[drak02]

szarotka40 napisała:

> drak a co zrobic jak koles nie ma rodziny ?
> jestem jego przyjaciólką i facet ma 42 lata nie mam rodziny .. niewielu
> przyjaciół bo jak wypije to sie drze na nich i na mnie też .. ale jakos to po
> mnie spływa .. chcę mu pomóc szkoda faceta .. cholrenie inteligennty ..
> anglista z zawodu .. bez pracy obecnie . Wie , że jest alkoholikime .. mowi ,
> że nikt mu nie pomoze .. na AA nie chce chodzic bo to .. zjeby ( za
> przeproszeniem ) .. wszyscy ... nie są w stanie go przekonac bo on wie
lepiej.
> szkoda mi go - podoba mi sie , ale nic ztego nie bedzie- traktuje mnie
> wyłacnie jak dobra kolezanke . osttanio po 2-3 dniowce zadzwonił zebym mu
> pomogła bo chce sie łancuchem do mojego kaloryfera przywiazac. Nie zgodzilam
> sie bo dzien wczesniej poprosiłam zeby wyszedl bo zaczał sie wydzierac, że
musi
>

> jeszce sie napic ( a juz od rana miała nie pic- obiecywał po kazdym piwie
które
>
> sobie szedł kupic do sklepu .. było ich 3-4 ale to juz nie był pierwsy dzien)
> Nie mam ochoty by sąśiedzi ze mnie szydzili i zastanawiali sie co tu sie
dzieje
> .
> Ale całym sercem jestem z nim i chciałabym mu pomóc .. czy są osrodki
> publiczne.. zeby zamknac go na dłuzej? pozdr.szarotka

Wygląda na to że ty bardziej przejmujesz się jego sytuacja niż on sam. Jeżeli
on sam nie będzie chciał sobie pomóc to nikt inny mu nie pomoże. Zmuszanie go
i uszczęśliwianie na siłę nie ma sensu. Im bardziej będziesz przejmowac się
jego uzależnieniem tym szybciej jego życie stanie się twoim życiem.
Niepostrzeżenie staniesz się osobą współuzależnioną. To że jest bardzo
inteligentny nie ma wiekszego znaczenia, alkoholikami zostają zarówno osoby o
IQ poniżej 60 jak i wybitnie myśliciele. Uzależnienie nie zna granic. Buta i
arogancja o której piszesz są wynikiem wykształcenia w jego psychice
mechanizmów obronnych które sprawiają że oon nie dostrzega swojego problemu,
uważa sibie za kogoś lepszego , gardzi innymi alkoholikami itp.
Gdybym był na twoim miejscu dałbym sobie spokój z nim. Szkoda twojego czasu
na zbawienie kogoś kto nie ma ochoty być zbawionym. Chyba ze masz ochotę
uczestniczyć w tym cyrku z łńcuchamu i kaloryferem. Potem będzie się wieszał a
na koniec podcinał żyły w twojej wannie. To co możesz zrobić to (jak bedzie
trzeźwy oczywiście) - najlepiej po przepiciu (po ciągu alkoholowym), wtedy jego
mechanizmy obronne są powaznie oslabione i moze yć bardziej skłonny do
wysłuchania cię - przeprowadzić rozmowę (konfrontację). POkazać mu wszystkie
sytuacje w których uczestniczył i które są dowodem jego uzależnienia.
Powiedzieć mu o konkretnych stratach które poniósł (psychiczne, materialne ,
zdrowotne itp) . Uważam że jedynym warunkiem pomocy komuś jest przekonanie tej
osoby (alkoholika) do własnego problemu , własnego uzależnienia i chęć zmiany
chęć poważnego podjęcia leczenia. Bez tego warunku uszczęśliwianie go ni siłę
jest pozbawione sensu i skazane na niepowodzenie. Przy czym jeżeli ma tak
fatalne podejście do AA, powinien powaznie pomyślec o leczeniu w poradni
odwykowej. Jeżeli taka rozmowa nie przyniesie skutku , należałoby go zostawić
niech dojrzeje. Prawdopodbnie szkody które poniósł nie są jescze dla niego tak
bolesne. Może oprócz pracy powinien stracić mieszkanie, wylądować na dworcu i
delektowac sie denaturatem. Nie wiem jak nisko musi upaść aby przekonał się o
swoim uzależnieniu, ale z całą pewnością nie należy go przed tym upadkiem
chronić - taka ochrona przedłuża i knserwuje jego uzależnienie.

[szarotka40]

dzieki drak
zadzwonilam do niego ..jest na odtruciu , matka go zawiozła pijanego we wtorek
( i chyba rzeczywiscie mną manipuluje - bo czuje sie winna , że nie pozwoliłam
mu na przywiazanie sie u mnie do kaloryfera) . Ale tak sie ciesze jak mowi, że
jestem jego koleznka .. najlepszą i jedyna( bo inni jak mowi tylko 15 minut z
nim wytrzymują ) .
Ma tam siedziec do niedzieli - ale powiedzial , że bedzie prosił by go
wczesniej wyciagnela. schodzi na dno bardzo szybko - jak wczesniej ..kumplował
sie w taki sposob , ze prawie codziennie mnie odwiedzal - nawet na karimacie
czasami spał .. nie pił tyle i wyglądał jeszce jako tako). Jakis czas temu
pwoeidzialam , ze to bez sensu , żeby tu spał u mnie .. wiec sie chyba obraził
nieodzywał ponad 2 tyg. po czym ..okazało sie , że pije prawie cały czas od
stycznia .. z krotkimi przerwami. Zabrali mu tydzien temu prawo jazdy miał 2
promile. Ma gdzie mieszkac - bo wyremontował sobie suterene w kamienicy której
właśicielką jest matak - a swoje mieszkanie ktore mamusia mu kupiła wynajal i
bedzie mial z tego kase - jakies 800 zł/mies. Tak naprawde to chciałby , żeby
ktos go wziąlł do zamknietego zakłądu - żeby nie mogł wychodzic na zewnatrz z
5 mies. Nawet ostatnio do pierdla chce isc. Nie to obłed jakis .
Dzieki za listy - pozdrawiam

[rauchen]

no bo na tym mniej wiecej polega alkoholizm: na obledzie.
Logika: lepiej isc do pierdla niz do zajebow z AA.
Nadzieja: piec miesiecy na oddziale zamknietym i alkoholizm zniknie.

Jest taka ksiazka, autor Wiktor Osiatynski "Rehab".
Moze by go zaintersowala.

pzdr

[szarotka40]

dzięki rauchen .. chyba juz kiedys w lutym zamieniłysmuy kilka słow;)
kuoie i podaruje mu .. w niedziele wychodzi z detoxu wiec moze za kilka dni
zadzwoni.. a ja pewnie zadzwonie do niego i jak mu tam zapytam.
Gdzie ten oddział zamknięty .. czy na sobieskiego mozna sie jakos dostac?
czy tam by pomogli ?
pzdr. szarotka
rauchen napisała:

> no bo na tym mniej wiecej polega alkoholizm: na obledzie.
> Logika: lepiej isc do pierdla niz do zajebow z AA.
> Nadzieja: piec miesiecy na oddziale zamknietym i alkoholizm zniknie.
>
> Jest taka ksiazka, autor Wiktor Osiatynski "Rehab".
> Moze by go zaintersowala.
>
> pzdr

[kylly]

hmmm tak poważnie o czym mówicie kobiety deogie ?? jakie więzienie ?? jakie
bzdury wygaduje pijący alkoholik to wiem dobrze sam wygadywałem by móc dalej
komfortowo sobie popijać a Ty szarotka jesteś wręcz idealnym obiektem do
manipulacji - takim modelowym...nie dość że dajesz sobą manipulować i tańczysz
jak Ci zagra...to jeszcze masz poczucie winy...koszmar Ty poważnie pomagasz mu
w piciu - w gadki o zamknięciu to nie wierz to raz i teraz czekaj niech mu
powiem brzydko odejdzie od dupy to jutro będzie dzwonił do Ciebie żebyś go
wyciągnęła z tego wariatkowa...bo przecież w sumie on jest zdrowy....
pozdrawiam

do kylly

[szarotka40]

kylly napisał:

> hmmm tak poważnie o czym mówicie kobiety deogie ?? jakie więzienie ?? jakie
> bzdury wygaduje pijący alkoholik to wiem dobrze sam wygadywałem by móc dalej
> komfortowo sobie popijać a Ty szarotka jesteś wręcz idealnym obiektem do
> manipulacji - takim modelowym...nie dość że dajesz sobą manipulować i
tańczysz
> jak Ci zagra...to jeszcze masz poczucie winy...koszmar Ty poważnie pomagasz
mu
> w piciu - w gadki o zamknięciu to nie wierz to raz i teraz czekaj niech mu
> powiem brzydko odejdzie od dupy to jutro będzie dzwonił do Ciebie żebyś go
> wyciągnęła z tego wariatkowa...bo przecież w sumie on jest zdrowy....
> pozdrawiam
Nie jestem jego dupą - nie pociagam go seksulanie .Jestem koleżanka -
przyjaciólką z którą może pogadac. Ale jak mowiłam .. jak przychodził czesciej
bo sie godziłam zeby czasem zawiany był zjadł posiedział u nas ( mam córke-
lubią sie strasznie nawzajem) - to nie pił tak często i mial okresy
wytrzezwienia .. ateraz raczej ich nie ma. Kolega dał znac , że gadał z nim i
naz kolega ucieka jutro z Nadarzyna ( uda mu sie bo sprytny jest .. co tam
jest ?). Tyle , że mowi , że jestem babka ok. fajna ( ja to wiem - tylko
dlaczego na zjebów cale życie trafiam ?) pzdr.

[rauchen]

nie bylam nigdy w szpitalu na oddziale zamknietym z powodu alkoholizmu,
choc tak naprawde tez faktycznie kiedys uznalam ze ostatecznie bym chciala.
Tak naprawde rozwial mi ten pomysl pewien pan doktor,
ktory stwierdzil, ze problem zamkniecia nie polega tylko na tym,
ze kogos sie zamknie, wyleczy i bedzie cacy.
Czesto problem zaczyna sie na nowo po opuszczeniu takiego bezpiecznego
przybytku - bez wsparcia rodziny, bez personelu szpitalnego, po zetknieciu sie
z rzeczywistoscia nastepuje calkowite zalamanie sie tego, czego czlowiek
nauczyl sie w zamknieciu. A tam pewnie tez nie jest tak, ze czlowiek sobie lezy
i zdrowieje, jesc dadza i jest cacy.
I tez pewnie nie bedzie tak, ze tam tylko beda magistrzy i profesorowie na
poziomie twojego znajomego jako wspolpacjenci.
I mysle ze twoj znajomy tez powinien zdawac sobie z tego sprawe.
Poza tym skoro on juz tak bardzo wierzy w ten szpital, jako jedyne wyjscie, co
bedzie jesli zbyt szybko sie rozczaruje i sie podda - w sensie zrezygnuje - czy
ma jeszcze cos dalej, inne wyjscie awaryjne???
Rownie dobrze zamiast dawac sie zamykac w szpitalu, moze po prostu zamknac
buzie i posluchac zajebow z AA codziennie przez godzine przez te piec miesiecy -
moze cos zakielkuje w glowie pomocnego, zeby nie pil, a przy okazji ma szanse
na biezaco odbudowywac kazdego dnia swoje zycie, zamiast w zamknieciu snuc
plany czego on to nie dokona gdy juz wyjdzie z tego szpitala trzezwy i zdrowy.
Woli odebrac sobie wolnosc fizyczna aby tylko jego wolnosc przekonan i pogladow
nie zostala naruszona, chociaz zarowno jedna jak i druga wolnosc zostaly przez
alkohol odebrane. Tak czy siak pewnie bez bardziej drastycznych poswiecen niz
wolnosc na piec miesiecy w szpitalu czy w pierdlu nie bedzie latwo ot tak
pozbyc sie problemu.

Co do szpitali, i ich uslug nie moge sie wypowiedziec, bo nie znam. Ten na
sobieskiego jest czesto wymieniany jako dobry.
Znalazlam jakby co jeszcze inne adresy takich placowek w polsce,
sa na dole na tej stronie ktora podaje w linku.

www.portalmed.pl/xml/prawo/medycyna/medycyna/r2004/042679
pzdr

[kylly]

proponuję poczytać :
free4web.pl/3/2,59990,317432,5612969,Thread.html;jsessionid=56ECFDEB85BB94D88C2FADD7A5BDAE67

do kylly w sprawie pierwszego listu

[szarotka40]

ja cie przeprasam .. bo odejdzie od dupy źle zrozumiałam .. już wiem o co ci
chodziło .. tak odeszło mu od dupy juz dzis skoro chciał matke prosic by
stamtad go wyciagnęła .. a ona go wsadziła i zawiozła tam.
Ale mam niekolegowac sie z nim ? - ogólnie fajny facet .. w koncu .. cos sie z
nim sytanie i nie bede wiedziałą , albo bede uwazłą ze moja wina skoronie
pomogłam .. no moze trzeba było to czy tamto jeszce zrobic . Znam go 5
mies.Fajny goś.. zeby nie to picie .. wielu pewnie takich fajnych . On o pierlu
mowi powaznie .. nawet chical bym w piwnicy swojego domu w stanie surowym go
zamkneła i by ktos mu zrec na łopacie przynosił ( bo pogryzie i pobije -
wiadomo) na łancuchu chciał byc mocna umocowanym w dodatku - twarda sztuka z
niego , nie da sie chyba zacignac na AA. narki

[kylly]

hmmm tak też podejrzewałem że źle zrozumiałaś to co napisałem - czy tez źle
odczytałaś ale to specyficzne stwierdzenie :))) - o pierdlu to uwierz mi on
pierd....(słowo niecenzuralne...) - a twrada sztuka chyba "pierdla" od wewnątrz
nie widziała i lepiej niech nie ogląda...
poważnie jeśli już chcesz kontynuować tę znajomość bądź konsekwentna - np zakaż
mu przychodzić do Ciebie po pijaku - tyle że za każdym razem gdy to zrobi a
zrobi znowu musisz mi uwierzyć - wyrzucaj go z domu na zbity pysk...tylko jeśli
już czymś grozisz to wypełniaj groźby...
naprawdę on Toba z premedytacją manipuluje

[kylly]

a i jeśli już chcesz się kolegować...osobiście odradzam...to uważaj na
pieniądze i na rzeczy w domu - obojętnie jaka jest na dziś jego sytuacja
materialna - każde źródełko się kiedyś kończy a pić nadal się chce

[szarotka40]

kylly napisał:

> a i jeśli już chcesz się kolegować...osobiście odradzam...to uważaj na
> pieniądze i na rzeczy w domu - obojętnie jaka jest na dziś jego sytuacja
> materialna - każde źródełko się kiedyś kończy a pić nadal się chce
Na rzie z barku wychlała mi pare kolorowych wódecek do drinków.. i jakas
sliwowice której nie lubilam na szczescie , ale cos ogólnie zaczał mopwic ze
potzrebuje pieniezy ..przed wynajeciem tego mieszkania. I przyznał sie ,że
matce z portfela podkradał ostatnio- ale jutro zamierza uciec z detoxu z
Nadarzyna. dzieki za rade .. a moze popisałbys sobie z nim .moze dałabym ci
jakos jego maila .. moze jak ktos do niego kto nie pije a mial z tym problem by
zagaił to moze by do niego cos zaczeło switac. Moze jakims wsparciem bylibysmy
razem- cholera zamiast zazłatiwac swoje sprawy to tak mnie dran wciagnął w
swoje .. nie powiem a powiem gó... pzdr.

[kylly]

z własnego doświadczenia...a troszkę go mam...on nie będzie chciał ani ze mną
gadać ani pisać...a meila znasz (zwykle na nie odpowiadam) tyle że Twój znajomy
nie pierdzielnął jeszcze o glebę i za dużo ma wokół ludzi którzy mu pomagają
(tez się do nich zaliczasz) - powiem inaczej żeby komuś pomóc z tej
specyficznej chorobie ta osoba musi ją widzieć i chcieć pomocy...inaczej szkoda
Twego czasu i nerwów...
a z detoksu ucieknie może nawet ze dwa dni będzie trzeźwy ale bądź pewna że
niedługo znowu pojawi się pijany w Twoich drzwiach prosząc byś go zamknęła lub
załatwiła pobyt w kryminale...a wiesz co wtedy najlepiej zrobić ??
WYPŁACIĆ MU KOPA W DUPĘ...
pozdrawiam

[szarotka40]

troche pierdzielnął.. zabrali mu prawko, a nie ma zbyt wielu znajomych bo tylko
pijakow z barku z którymi mowi ze nie wie o czym i po co gada i mnie i matke.
A nie znam maila.. twego ..moze chociaz jakby co przeczytał .. jakis list do
niego ..wcale nie ciepły .. ale jakis zeby dotarło do niego .. to moze by nie
odpowiadał na nie a choc je czytał .. i cos tam zaczął myslec? dzieki pzrd.

[kylly]

trochę tak...tyle że to trochę to trochę za mało o czym świadczy jego
zachowanie....nietety
pozdrawiam
ps. będę się upierał znasz maila : [e-mail] - login jest jegnocześnie
adresem mailowym