Kontrolowane picie

[warka.pl]

Jakiś czas temu pytałam o to czy udaŁo się komuś kto jest uzależniony,
przejąć kontrolę nad swoim piciem i bez terapii, abstynencji, wrócić do
dawnego stylu życia, kiedy alkohol nie stanowiŁ jeszcze problemu.
Otóż mam wrażenie, że mnie się to udaje. WystarczyŁo, że postanowiłam sobie
nie pić na klina i udało się, przestałam mieć ciągi alkoholowe, nie odczuwam
już przymusu wypicia, nie odczuwam już przykrego "na drugi dzień " z drżeniem
niemal wszystkich podskornych mięśni.
Jest wiele chwil kiedy zadaję sobie pytanie: czy mam chęć się napić...? i z
caŁym przekonaniem całkowicie szczerze potrafię sobie odpowiedzieć, że nie
nie mam, nie mam ochoty ani na piwo, ani wino, ani tym bardzije wódkę. Czasem
jednak mam ochotę wyjść z mężem na piwko do baru, wypijamy wówczas ok 2 piwka
( czasem trzy) i do domu, po czym nastają kolejne dni bez alkoholowe.
ChwaŁa Bogu bo już myślałam, że czeka mnie psychiatra, AA, terapie i
caŁkowita astynencja ( a co ja bym wówczas powiedziała przyjaciołom, z
którymi odwiedzamy się kilka razy w roku przy okazji różnych grilów, zabaw
spotkań, etc).
Tak bardzo przeraziła mnie wizja AA, skutków fizycznych i psychicznych
nadmiernego picia, wizja przedwczesnego starzenia się organizmu, a
najbardziej spustoszenia w mózgu (umyśle), że poprostu wzięłam się w garśc.
CZEGO I INNYM Z CAŁEGO SERCA ŻYCZĘ.

[hutniczek3]

Nic się nie martw,wszystko przed tobą.Kac,klin na drugi dzień,potem ciąg raz
dłuższy,raz krótszy.Coraz krótsze przerwy w piciu,deliriumi już tylko dno.Wtedy
możesz tylko błagac o pomoc w AA ale może byc za pużno.NIEMA KONTROLOWANEGO
PICIA-UWIERZ.Ale ty masz przyjaciół od "grilów" to ci pomogą.

[cortona]

Warka, ja też uważam, że pleciesz bzdury.
Nigdy nie wyszłam, poza tzw."kontrolowane picie" ( czytaj: nie klinowałam ),
ale gdzieś od trzech lat to moje "kontrolowanie" jest tak częste, że już mnie
męczy.
Nawet teraz nie mogę być pewna, że wieczorem nie wyrosną mi długie przednie
siekacze i jako "pani Hyde", nie pójdę do barku i nie naleję sobie jakichś
procentów.
Mam nadzieję, że tak nie będzie.

[xs3]

Moim skromnym zdaniem (a jestem tylko byłą narkomanko-lekomanko-pijaczką) nie
ma takich cudów jak kontrolowane picie czy ćpanie ale oczywiście życzę
powodzenia na tak trudnej drodze jaka wybrałaś.

[hutniczek3]

Trzymajcie się dziewczyny-WARTO.Jestem niepijącym alkoholikiem od 11lat.

[warka.pl]

kac juz był, klin również, ciągi byŁy, teraz już tego nie ma, nie od wczoraj,
nie od kilku dni, nie od tygodnia, ale od kilku miesięcy, coraz częściej mam
sytuacje, że napoczęte piwo wylewam do zlewu, bo poprostu nie mam chęci, nie
mam smaku, etc...
Ja osobiście uważam, że jestem na dobrej drodze i póki mi się to udaje, tak
chcę trzymać, nie rezygnując czasami z chwili przyjemności takiej jak zimne
piwko przy grilu, czy dobra wódka w gronie przyjaciół.

[paulsixtus]

> kac juz był, klin również, ciągi byŁy, teraz już tego nie ma,

Jesli byly i nie ma - to będą. Na sto procent.
pozdrawiam
PaulSixtus

[yuraathor]

witaj warka, sam fakt że po kilku miesiącach nieobecności wróciłaś na to forum
o czymś świadczy. powodzenia

[e4ska]

Ale o czym świadczy? Wedle naszych chorych umysłów sam powrót czy wejście na
forum świadczy o problemie z alkoholem. Prawda, ale ty nie pijesz, ja nie piję,
więc czemu tu jesteśmy? Podobnie Warka [nie, te "branżowe" nicki ta jakaś
paranoja:))) dzieli się swoim doświadczeniem.

Z punktu widzenia ortodoksów nie ma powrotu do picia kontrolowanego. Niestety,
jest, choćby to się nie podobało wyznawcom jedynie obowiązujacej szkoły
trzeźwienia. Najbliższy przykład mam w domu, w osobie własnego męża. Postanowił
ograniczyć, chyba widząc, co się ze mną działo, pije przy towarzyskich okazjach
- do rauszu, nigdy na umór, jak dawniej, kładzie się spać, rano wstaje i nic.
Pije piwo z kolegami, zależy, kiedy kończy pracę i czy dysponuje czasem.

Natomiast dla mnie nie ma powrotu do picia kontrolowanego. Próbowałam wcześniej
i nie wyszło. Nie chodzi o klinowanie, co o budzenie się typowego głodu, aż do
kokociągu zdarzeń pijackich, do dna. Więc ja już wiem, że nie, i nie mam zamiaru
próbować.

Ale drugi powód jest dla mnie ważniejszy i decydujący. Nie mam potrzeby picia.
Ku swojemu wielkiemu zaskoczeniu przekonałam się, że nie przeszkadza mi, kiedy
inni piją, a ja nie piję. Na piwo nie chadzam, bo kiedyś mi się nudziło tępe
siedzenie i ględzenie o niczym, dym papierosowy i jakiś lepki brud. Jako osoba
energiczna wolałam szybkie i skuteczne upijanie wysokoprocentowymi trunkami, a
piwo, nie, rozcieńczone procenty...

Tyle jest ciekawszych rzeczy na świecie od picia, również towarzyskich
przyjemności, po co sobie zamulać wyobraźnię i marnować czas na subtytut
radości? Po co, Warka? Kieliszek na imprezie to jakieś wielkie szczęście? To nie
szczęście, to nieporozumienie. Ale tak widać to z mojej strony, teraz, więc
myślę, że powinnam trzymać się zasady: sama piłaś, daj pić innym, zwlaszcza
jeśli czynią to z rozwagą, ktorej oby Ci nie zabrakło.

[e4ska]

Przepraszam za literówki, ale mam nową klawiaturę:)

[drak02]

jeżeli ktoś jest uzależniony to kontrolowane picie w perspektywie
krótkoterminowej jest możliwe. Natomiast w długoterminowej zdecydowanie nie.
Można tak sobie kontrolować nawet przez miesiąc, kilka miesięcy , moze rok dwa,
ale wczśniej czy później popłyniesz. Chyba ze nie jesteś uzależniona - ale
jeżeli nie to dlaczego wogóle usiłujesz kontrolowac swoje picie.

[cortona]

W ubiegły czwartek nawypisywałam na forum, jak to ja wszystko pięknie kontroluję
i wszystko wiem.
Wieczorem uspokojona swoimi teoriami pozwoliłam sobie na wiadomo co, i efekt był
taki, że w piątek miałam kaca.
Teraz jestem bardzo skruszona i póki mi to skruszenie nie przejdzie, to alkoholu
nie tknę.
Do czasu, kiedy znów pojawi się myśl, że wszystko mam pod kontrolą.
Jedyne wyjście, żeby znów być człowiekiem wolnym, to odpuścić sobie tę cholerną
wódę, to wińsko, to piwsko. Fuj!!! - jak mawiam do psa kiedy tyka się g....

[drak02]

Jeszcze stosunkowo niedawno wydawało mi się że życie bez alkoholu jest bolesne.
natomiast okazało się że da się żyć nie pijąc. Ale trochę trzeba nad tym
popracować. Powodzenia:)

[cortona]

Drak, chyba zaczynam coś rozumieć, także dzięki Tobie. Dzięki-:))

[kylly]

hmmm no że życie bez alkoholu jest możliwe to wiem ;) tyle że żeby dojść do
tego potrzebowałem tak circa 8 lat ;)))
pozdrawiam

[cortona]

Esko, wiesz że Cię lubię, ale Twoja teoria możliwości picia kontrolowanego, to
woda na młyn niezdecydowanych. Takich którzy nie wiedzą czy już mają problem,
czy jeszcze nie.
Jeżeli coś kontroluję, to znaczy, że sobie z tym nie radzę ( to chyba teoria
Rauchen ).
Po co poniżać się do kontrolowania tak trywialnej rzeczy jak alkohol?
Jeśli natomiast alkohol przestaje być dla mnie trywialny, to znaczy, że mam
problem.
I dziękuję wyterapeutyzowanym, że nie ukrywają, jak wielki może to być problem.

[drak02]

Jako jeden z wyterapeutyzowanych chciałem tylko zaznaczyć, że terapia otwiera
oczy na pewne sprawy i daje narzędzia , natomiast 90 % wysiłku to wciaż własna
praca nad sobą. Nad zmianą własnej psychiki. Dla mnie bardzo waznym elementem
mojego zdrowienia jest pokora. POkora pozwala mi spojrzeć na siebie i swoje
życie z dystansem. Pozwala równiez pogodzić się z wieloma sprawami z którymi
wcześniej ciągle chciałem walczyć udawadniając że to ja mam zawsze rację.
Z alkoholem też przestałem walczyć i z pokora stwierdziłem ze nie mam
najmniejszych szans- teraz stanąłem z boku.

[e4ska]

Smogu, pokora jest niezbędna, żeby wytrzymać terapię wraz z jej kastą wielkich
machinejczyków.

Cortono, jeśli w oczy kłuje fakt, że są na świecie bożym takie pijaki, które
wyciągają wnioski, że im picie ostre szkodzi, więc to picie ograniczają czy, jak
się gada uczenie, zmienia się styl nadużywania substancji uzależniającej... to
trwając uporczywie przy "nie ma picia kontrolowanego" tracimy wiarygodność.
Dlatego wolę powiedzieć szczerze: istnieje możliwość picia kontrolowanego, ale
ja tej możliwości nie posiadam. Picie kontrolowane w moim położeniu jest
równoznaczne z wyrokiem smierci, z najobrzydliwszym sposobem samobójstwa. Ja
jestem na takim etapie, że nie mam już powrotu.

Jeśli ktoś ma problemy, ale jeszcze nie jest przekonany, to się wkrótce sam
przekona, przy czym, co najwazniejsze, uważam, że nie warto sprawdzać i się
ostatecznie przekonywać. Naprawdę, ludzie, nie warto wiedzieć wszystkiego :(

[drak02]

e4ska napisała:

> Smogu, pokora jest niezbędna, żeby wytrzymać terapię wraz z jej kastą wielkich
> machinejczyków.
>

Wiem że twoja opinia na temat terapii jest niezbyt pochlebna, masz prawo tak
myśleć. Ale to nie jest tak że ja musiałem coś tam wytrzymywac i cierpieć. Nikt
mnie tam specjalnie do niczego nie zmuszał. Chcesz to uczęszczasz nie chcesz to
nie. Ja chciałem bo wydawało mi się że jeżeli są sprawdzone modele to dlaczego
nie skorzystać, więc skorzystałem z pomocy innych. Pisząc o pokorze miałem na
mysli taka codzienną pokorę wobec życia. Jak piłem byłem bardzo buńczuczny i
waleczny. I właśnie ta buńczuczność w pewnym sensie również nakręcała moje
picie.

[finlandia07]

-moje kontrolowane i niekontrolowane picie trwa dobre 10lat.nie dobiłemn do
dna,ale dzięki procentom o mało nie zrujnowałem życia całej mojej rodziny.boli
mnie całe ciało wewnątrz i zewnątrz.boli serce,żal że to co minęło w pijackim
amoku nigdy nie wróci-szkoda.....piję codziennie-muszę.wiem że jestem
alkoholikiem i podjąłem decyzję o leczeniu bo sam nie dam rady.próbowałem.udało
się przez 1.5 roku,powrót był okropny...za dwa tygodnie idę do ośrodka z wielką
nadzieją,bo jak tym razem nie dam rady to kiedyś wymknie się to spod kontroli i
zapiję sie na śmierć.sorry że trocę się rozpisałem,ale zrobiłem to pierwszy raz
oficjalnie,musiałem to z siebie wyrzucić...kocham WAS

[drak02]

finlandia07 napisał:

>
> -moje kontrolowane i niekontrolowane picie trwa dobre 10lat.nie dobiłemn do
> dna,ale dzięki procentom o mało nie zrujnowałem życia całej mojej rodziny.boli
> mnie całe ciało wewnątrz i zewnątrz.boli serce,żal że to co minęło w pijackim
> amoku nigdy nie wróci-szkoda.....piję codziennie-muszę.wiem że jestem
> alkoholikiem i podjąłem decyzję o leczeniu bo sam nie dam
rady.próbowałem.udało
> się przez 1.5 roku,powrót był okropny...za dwa tygodnie idę do ośrodka z
wielką
> nadzieją,bo jak tym razem nie dam rady to kiedyś wymknie się to spod kontroli
i
> zapiję sie na śmierć.sorry że trocę się rozpisałem,ale zrobiłem to pierwszy
raz
> oficjalnie,musiałem to z siebie wyrzucić...kocham WAS

Życzę ci powodzenia. Jeżeli mógłbym coś sugerowac to poddaj się i nie walcz.
Przyjmij ze przegrałeś z alkoholem wtedy będzie ci łatwiej.

[e4ska]

Witaj w naszej gromadce:)
Teraz, przez te dwa tygodnie, musisz pić czy jakoś wytrzymasz? Dobrze byloby
trochę przetrzeźwieć, nawet wtedy, kiedy dręcząca jest myśl o tym, że się tyle
straciło.
Nie jestem za terapiami, ale wiem, że czasami są one konieczne. Chociaz sama nie
chodzę do AA, zapytam, czy chodzisz już na spotkania? Tyle osób w ten sposób
zaczynało zdrowieć. Tam na pewno znajdziesz takich życzliwych ludzi, jacy tutaj
bywają na forum. Nie powinieneś być teraz sam ze swoimi problemami.

Nie łam się, pozdrawiam serdecznie.

[e4ska]

Drak, nie myśl, że wyżej cenię swoją "niepokorę" od pokory, nawet zazdroszczę
innym, że nie mieli podobnych oporów. Może są odważniejsi ode mnie? Widzę, że
jednak dośc często traktuje się terapię jako karę, amaszzaswoje. Nie wiem
przecież, jak to wygląda, byłam zaledwie na paru rozmowach i faktycznie - nie
podobało mi się.

Ja jestem pokorna wobec życia, wobec praw natury, wobec praw innych ludzi.
Jestem niepokorna, gdy komuś dzieje się krzywda. Nawet gdyby ten ktoś był tylko
nałogowym alkoholikiem.

Bardzo mi imponują ludzie, którzy zauważają swój problem wcześniej ode mnie.
Mimo wiedzy o alkoholizmie uważam, że mają pewne szanse na powstrzymanie nałogu.
Co o tym mówią na terapiach? Potrafią rozdzielić, kto jest, a kto nie jest
zagrożony?

No i te bajeczki o emocjach... chorych. Mój nałóg miał konkretne przyczyny w
beznadziejnej sytuacji, w zagrożeniu. Ale o tym się chyba nie mówi, całą winę
zwalając na pokornego.

[cortona]

Eska, bo Ty masz taki charakter, że wszystko wiesz najlepiej.
Ja nie mówię, że to źle, ale masz charakter przywódcy i nikt nie będzie Ci
dyktował co masz robić. A już najmniej jakiś psycholog - Ty jesteś najlepszym
psychologiem.
Ja mam naturę podwładnego - i też mi z tym dobrze i wygodnie. Lubię posłuchać
co mówią inni i zakładam, że ci którzy tu piszą chcą powiedzieć coś ważnego
i pożytecznego dla innych. Chętnie słucham rad jeśli uznam, że są mądre.
Lubię znać inny punkt widzenia niż mój własny.
Na razie nie chcę żadnej terapii i rozbabrywania swoich spraw przy kimś obcym,
więc pomagam sobie czytając to forum. Mam nadzieję, że to da efekty.
Ale jeśli coś by się działo, to poszłabym na terapię w te pędy:))

[e4ska]

Cortona, wręcz przeciwnie, nie wiem najlepiej, wiem po swojemu, prawie
wszystkiego o alkoholizmie tutaj się dowiedziałam. Jakbym byla taka mądra, nie
byłabym alkoholiczką:)

Tylko że, weź to pod uwagę, Cortono, ludzie piją też po terapii. I niech będzie,
że nieproszona wygłaszam swoje uwagi: Ja tak oceniam Twoje postępowanie - co
tam, piję sobie ustawicznie z zamiarem ograniczania, co tam, mogę, w razie czego
pojdę na terapię i hop. Tam mnie w razie czego wyleczą, no i dobrze, to sobie
teraz znowu wypiję, hop.

Ale ale, droga pani, słyszałaś, ilu ludzi wychodzi z nałogu? I co, Ty będziesz z
tych, co na pewno wyjdą? I nie będziesz sobie wyjaśniac pokornie, że jeszcze
masz w odwodzie odwyk zamknięty, tam to Cię już wyciagną na pewno. Po jednym
zamkniętym drugi zamknięty, co tam, jak się polubi terapię, zawsze można raz
dokoła, raz dokoła.

A może Ty powinnaś faktycznie pójść i pogadać z terapeutą? Z prawdziwym
psychologiem, a nie z eską, ktora wszystkiego się domyslać nie potrafi i strzela
kulą w płot? Nie chcę się narzucać z radami, sama pomyśl.

[cortona]

Ależ Esko, bardzo dobrze, że mówisz co o mnie myślisz. Ja myślę o sobie tak samo.
Niestety. Naga prawda:(
Jeśli jeszcze raz zrobię to "hop", to idę do terapeuty.
I przepraszam za błąd ortograficzny w poprzednim poście.

[finlandia07]

JA WIEM że przegrałem.z NIą jeszcze nikt.... i najgorsze ze muszę troszkę
popijać.i dzięki że macie wiarę że może mi się udać.jestem żałosny ale do tego
doprowadza takich słabeuszy jak ja ONA.ODWIEDZCIE CZASEM TO FORUM postaram sie
pisać o postepach

[e4ska]

Fin, Ty nic nie musisz, komu ciemnotę wciskasz. Jeśli nie umierasz, to skończ.
Wiesz, w naszym przypadku tak nie wolno. Ja, kiedy wychodzilam, musiałam
dostarczać coraz mniejsze porcje, przez cztery dni, ale ja mam b.silny
charakter, mniej znaczyło u mnie konsekwentnie mniej, nie dla poprawy nastroju,
ale zeby przeżyc. Byłam tak słaba, że mdlałam, nie mogłam szklanki z wodą w ręku
utrzymać. Powinnam być na detoksie, chyba, ale mi się udało. Jeśli ty chodzisz,
masz siłę pisać, to nie pij, skończ. Weź kąpiel, ubierz się, spacer, kino może,
zabijaj czas, nie oszukuj sam siebie, spróbuj. Pij dużo płynów. Ciesz się, że
wychodzisz z bagna.

[finlandia07]

ja nie chcę Ci nic wciskać.jeszcze mogę pisac ale idzie mi juz wolniej niz przed
chwilą.ja umieram na swój sposób,czuję że sam wyniszczyłem swój organizm i jest
to kwestia czasu.2 lata temu umarła moja koleżanka 40lat. nawet nie zdążyła się
kapnąc że była alkoholiczką-wysiadła wątroba-totalnie.ja wiem co mi jest i Ty
też. to moze początek wychodzenia z bagna,a może to jeszcze nie czas? a może
jednak ta szczypta pokory i poddania się sile wiatru.bije od Ciebie inteligencja
połączona z bezradno/rezygnacją.błagam walcz. to Ty zaczynasz wychodzić z bagna
i to z podniesioną głową

[drak02]

finlandia07 napisał:

> ja nie chcę Ci nic wciskać.jeszcze mogę pisac ale idzie mi juz wolniej niz
prze
> d
> chwilą.ja umieram na swój sposób,czuję że sam wyniszczyłem swój organizm i
jest
> to kwestia czasu.2 lata temu umarła moja koleżanka 40lat. nawet nie zdążyła
się
> kapnąc że była alkoholiczką-wysiadła wątroba-totalnie.ja wiem co mi jest i Ty
> też. to moze początek wychodzenia z bagna,a może to jeszcze nie czas? a może
> jednak ta szczypta pokory i poddania się sile wiatru.bije od Ciebie
inteligencj
> a
> połączona z bezradno/rezygnacją.błagam walcz. to Ty zaczynasz wychodzić z
bagna
> i to z podniesioną głową

Nieźle ci już dymi. Jak w takim tempie i stylu bedziesz wychodził z nałogu do
zdążysz jescze po drodze nabawić się marskości wątroby. Może wyłącz komputer i
wróć jak bedziesz zupełnie trzeźwy.

[finlandia07]

drak,jesteś silniejszy,może nawet nigdy nie piłeś?trochę zagrywasz na profesora,
ale do dziś nikt nie wynalazł TEJ drogi wyjscia z nałogu.dymi mi deczko bo bez
tego nie mogę funkcjonowac,ale kumam o co CI CHODZI.

[drak02]

e4ska napisała:

> Drak, nie myśl, że wyżej cenię swoją "niepokorę" od pokory, nawet zazdroszczę
> innym, że nie mieli podobnych oporów. Może są odważniejsi ode mnie? Widzę, że
> jednak dośc często traktuje się terapię jako karę, amaszzaswoje. Nie wiem
> przecież, jak to wygląda, byłam zaledwie na paru rozmowach i faktycznie - nie
> podobało mi się.
>
> Ja jestem pokorna wobec życia, wobec praw natury, wobec praw innych ludzi.
> Jestem niepokorna, gdy komuś dzieje się krzywda. Nawet gdyby ten ktoś był
tylko
> nałogowym alkoholikiem.
>
> Bardzo mi imponują ludzie, którzy zauważają swój problem wcześniej ode mnie.
> Mimo wiedzy o alkoholizmie uważam, że mają pewne szanse na powstrzymanie
nałogu
> .
> Co o tym mówią na terapiach? Potrafią rozdzielić, kto jest, a kto nie jest
> zagrożony?
>
> No i te bajeczki o emocjach... chorych. Mój nałóg miał konkretne przyczyny w
> beznadziejnej sytuacji, w zagrożeniu. Ale o tym się chyba nie mówi, całą winę
> zwalając na pokornego.

Pokora nie oznacza że godzimy się na wszystkie świństwa i niesprawiedliwosci
tego świata, dla mnie oznacza dystans do siebie samego i nieprzejmowanie sie
rzeczami błahymi- o słuszne i wielkie zawsze będę walczył.:).
Ja barzdo dobrze czułem się na psychoterapii, lubilem rozmawiac z
psychologami , założyłem że chcą mi pomóc na pewno nie skrzywdzić.
Przed terapią broniłem się rękami i nogami przed własnie taka ewentualnością.
Istotą takiej terapii jest konfrontacja własnych doświadczeń z doświadczeniami
innych osób. Przekonanie sie że nie jest się jakimś wyjątkiem tylko jednym z
wielu mającym ten sam problem i to bardzo pomaga. Alkoholik jak wiesz dusi te
wszystkie problemy , emocje w sobie. Aby sobie ulżyć sięga po kieliszek.
Tak naprawde w czasie takiej terapii uzależnieni pomagają sobie nawzajem.
Natomiast przyznaję się szczerze że nie potrafiłem i ciągle nie potrafie
odnaleźć się na mitingach AA. Sa pewne rzezcy których nie potrafię przeskoczyć.
Generalnie dosyć kiepsko wyglada moje życie duchowe i nie potrafię przeżywać
duchowych uniesień. Zawsze byłem agnostykiem i racjonalnie podchodziłem do
życia. Dlatego ciągle utrzymuję kontakt z psychoterapeutami i dalej
egositycznie korzystam z ich pomocy - w koncu co miesiąc potrącaja mi składkę
zdrowotną.:)

[finlandia07]

jakie miał przyczyny Twój nałóg?a cz nie jest to próba zrzucenia
odpowiedzialności za picie na jakąś przyczyne?wiesz,ja też podobnie się
usprawiedliwiam,można podpiąc pod to wszystko a wiem ze wyjscie jest z każdej
sytuacji.trzeba jednak troszke pokory której chcę się nauczyć i Tobie tego
b.szczerze życzę.3maj się

[e4ska]

Moja przyczyna nazywała się - w perspektywie komornik, licytacja, prokurator.
Ale to był początek samotnego picia. Bo chociaz zmory te rozpłynęły się po
jakimś czasie, nałóg pozostał. Dlatego obecnie jestem zdania, że nie ma zadnego
wytłumaczenia dla początków, nic, tylko własna głupota.

[drak02]

e4ska napisała:

> Moja przyczyna nazywała się - w perspektywie komornik, licytacja, prokurator.
> Ale to był początek samotnego picia. Bo chociaz zmory te rozpłynęły się po
> jakimś czasie, nałóg pozostał. Dlatego obecnie jestem zdania, że nie ma
zadnego
> wytłumaczenia dla początków, nic, tylko własna głupota.

Wydaje mi się że bezpośrednią przyczyna sięgania po alkohol jest nieumiejętnosc
radzenia sobie z emocjami. Potem oczywiście pije się tylko dlatego ze odczuwamy
przymus. czyż nie jest tak że kiedys tam byliśmy osobami bardzo wrażliwymi,
często o niskiej samoocenie.

[cortona]

Myślisz Drak, że wrażliwość z wiekiem przechodzi? Trochę chyba tak. Ale czy ludzie
"dojrzali" już się niczego nie boją?
A jak takiego nie pijącego alkoholika dopada wielki stres, to nie ma ochoty wypić?
I co wtedy robi? Modli się, czy bierze środki uspokajające, czy idzie na
zebranie AA?

Ps. Witam Cię F_A_K_Y. Fajnie, że jesteś w dobrej formie:))

[drak02]

cortona napisała:

> Myślisz Drak, że wrażliwość z wiekiem przechodzi? Trochę chyba tak. Ale czy
lud
> zie
> "dojrzali" już się niczego nie boją?
> A jak takiego nie pijącego alkoholika dopada wielki stres, to nie ma ochoty
wyp
> ić?
> I co wtedy robi? Modli się, czy bierze środki uspokajające, czy idzie na
> zebranie AA?
>
> Ps. Witam Cię F_A_K_Y. Fajnie, że jesteś w dobrej formie:))

Oczywiscie że nie przechodzi ale amplituda przeżyć jest nieco mniejsza . Poza
tym zamiast tłumić emocje staram się je wyrażać- co nie zawsze wychodzi:)
Żyjąc w trzeźwosci musisz osbudowac wszystko to co zaostało zaniedbane- życie
rodzinne, realizacja samego siebie w pracy, życie duchowe, czas wolny,
przyjemnosci. Trzeba dobrze planowac i unikac nudy. A przede wszystkim pamietac
kim się jest. I zdecydowanie unikac środków uspakajających. To wszystko nie
jest takie proste i mówi się że do trzeźwosci się dochodzi a nie że się doszło-
to jest niekończący się proces. I nie wszystko oczywiscie wychodzi:)

[rauchen]

Zdrowienie (trzezwienie) to podroz, a nie cel podrozy...

[rauchen]

to podobno tylko idioci niczego sie nie boja,
a z drugiej strony lepiej byc alkoholikiem niz zwyklym idiota, bo alkoholik
moze zawsze odstawic alkohol, a idiota nie ma takiej mozliwosci :)))

Modlitwa na stresowe sytuacje?
nie jest wymyslona przez AA, ale chyba glownie AA ja stosuje:
"Boze,
uzycz mi Pogody Ducha
abym godzil sie z tym
czego nie moge zmienic,
Odwagi
bym zmienial to co moge zmieniac,
Madrosci,
abym odroznial jedno od drugiego"
i nie chodzi tu tyle o to slowo "Bog", bo niektorych to odstrasza, ale a sens
dalszych slow,
to takie 10 oddechow na uspokojenie, zanim popelni sie jakas glupote.

I do tego jesli w trakcie terapii, czlowiek zaczyna poznawac samego siebie,
latwiej mu jest wylapywac przyczyny takich a nie innych stanow, a nie szukac od
razu rozwiazania w butelce.

[cortona]

Rauchen:)) Pozdrawiam serdecznie.

[andzia9641]

zgadzam sie z wami. nie ma powrotu do picia kontrolowanego, zreszta tak samo
jest ze wszystkimi innymi uzaleznieniami.. dlatego tez tak bardzo sie obawiam
co bedzie za pare miesiecy kiedy moj chlopak skonczy terapie... no ale na razie
wszystko sie zaczelo swietnie ukladac i wyglada na to ze sam zrozumial swoj
problem i chyba naprawde doszedl do wniosku ze nie chce pic i ze alkohol nie
jest czynnikiem niezbednym do szczescia, czego wszystkim serdecznie zycze!:)

[f_a_k_y]

Nie piłem 2 lata wszystko na pozór spoki,zero myśli o piciu,zero pijących kolegów,etc,no po prostu idylla :-)

W lutym tego roku jakoś tak postanowiłem ( pisze w skrócie ) sprawdzić , czy może jestem już zdrowy i kontroluję picie.......

Wszedłem do monopolowego i nawet nie pamiętam jaki alkohol kupiłem , co piłem przez 5-6 dni.....a sam kupowałem bo żona za granicą......

Kilka następnych dni dochodziłem do siebie ( pisałem nawet tu posty z prośbą o ratunek :-) ) ,ale jest i plus tego experymentu :

-wiem,że dla mnie już nigdy nie będzie kontrolowanego picia - zawsze przegram.
-znowu chodzę do AA , i niech tak zostanie!!!!

Przepadł mi kontrakt za granicą,ale nie żałuję.....

Póki co pozdrawiam i dziękuję za słowa wsparcia w trudnych momentach!!!!!!

[finlandia07]

za mało chłopie wypiłeś.jesteś chory jak my wszystcy ale Twoja nerka jest bardzo
potrzebna

[finlandia07]

czy ktoś jeszcze zyje? co z toba e4ska?

[e4ska]

Żyję, jakże inaczej, Fin, ja przecież już prawie rok bez dopingu posuwam się do
swej grobowej deski, a dzięki oderwaniu od butelki ta grobowa deska trochę mi
odpuściła, zatem oczekuję szczęścia wieku sędziwego - podobno jest to szczęście
bardzo wysokiej jakości.
No i pisać też nie mogę bez przerwy, bo robota ma swoje prawa.

Ciekawsze jest natomiast, czy dzisiaj udało Ci się nieco zwolnić tempo, bo, jak
zauważyłeś, my, stare alkoholiki, mamy taki węch, że po piśmie poznajemy stany
wstawione.
Jeśli już przyhamujesz, warto, bo święta sie zbliżają, a to bardzo niebezpieczny
czas dla pijaków - sama w zeszłym roku odchodziłam od stołu świątecznego, żeby
sobie golnąć w zaciszu, bo goście za wolno pili, wskutek czego dobiłam do dna
swojego nieszczęścia. Jak wreszcie zrozumiałam, że picie mnie zabija, że mi
zabiera wszelką radość, że jedyne, co mi daje, to krańcową rozpacz i strach
przed sobą, przestałam. I nie piję do dziś. I, co najdziwniejsze, nie ciągnie
mnie do alkoholu. I jeszcze jestem zadowolona jak nigdy w życiu. Dałam radę i
myslę, że mi się dalej bedzie dobrze wiodło.

Fin, to jest naprawdę bardzo proste, nie potrzeba wiele, wystarczy trochę
życzliwości dla siebie, a przestaje się pić. Bądź dobry dla siebie, spróbuj.
Może się uda:)))

[pifil1]

Trzymaj sie tak dalej!
Ja tez jestem slaby, i zagladam do kieliszka.
Co bez niego?
Bardzo mnie Twoj list ucieszyl. Moze i mnie da
sil. Trzymaj sie zdrowo,
piotr

[finlandia07]

Ja jeszcze muszę troche popracowac ale tempo trocgę zwolnilem,bardziej za sprawą
obolałego wszystkiego,ale jeżeli to pomoze?..Dziś drugi dzień nie
skosztowałem,może dotrwam do świąt-chciałbym...to niby nic a dla mnie byłby
sukces.Muszę się zabrac za cos co mnie zajmie.Trzymaj tak dalej i przeżyj te
święta spokojnie i pięknie. Coś mi DALAS--dziękuję

[e4ska]

Pozdrowienia, F! Czyli nie wyjechałeś i masz spotkania w języku ojczystym.
Samopoczucie powinno być wiosenne, taką mam nadzieję i życzę prawdziwej wiosny.

[f_a_k_y]

Dziękuję za pozdrowienia,dzisiaj dopiero co wróciłem z Krakowa,ale jutro coś więcej napiszę.!


Pozdrawiam.

F,

[warka.pl]

Wszyscy zgodnie twierdzą, że to niemożliwe, a ja Wam mówię, że możliwe, z dnia
na dzień widzę postępy. Kontrolując swoje picie, robię to spontanicznie, bez
bólu czy wielkich wyrzeczeń. Przed świętami kupiłam 3 butelki jednej z bardziej
luksusowych wódek ( udało mi się kupić w dobrej cenie dlatego kupiłam 3)i co
jedną opróżniŁ mąż z moim tatą ( ja byłam w tym dniu kierowcą), z drugiej
napiliśmy się 4 kieliszki, i cała napoczeta stoi do dziś, kiedyś tak nie było,
kiedyś już dawno znalazłabym okazję aby te dwie pozostałe butelki opróżnić,
teraz nie...., nie mam ochoty, nie czuję potrzeby.... Wczoraj wypiłam piwko, po
połowie wypitej odesła mi chęć na resztę, wcześniej wypiłabym ze smakiem, na
dodatek kupiłabym jeszcze dodatkowe 2 -3 sztuki tego napoju.
Czuję się świetnie, i dziękuję Bogu, że pomógŁ mi się podnieść z tego mojego
dna ( kiedy to swoje dzieci co prawda dorosłe wysyłałam niemal codziennie po
piwo), dziękuję Bogu, że mi pomaga trwać w tej przemianie. Uwierzcie ja pomału
czuję, że pokonałam uzależnienie i że odchodzi ono w przeszłość.
Jednak ponieważ jestem osobą niemal skazaną na uzależnienia, wróciłam do nałogu
palenia ( po 5 latach abstynencji), czułam, że to mi pomoże wygrać z alkoholem
i pomogŁo, nie chce mi się pić ale zapalić papieroska owszem, ja wiem, że to
niezdrowe, no ale takich zniszczeń i spustoszeń w organiźmie jak alkohol,
nikotyna nie wywołuje, dlatego tmczasowo wybrałam mniejsze zło, które i tak
niedŁugo ponownie porzucę.

[kylly]

amen - gdyby głupota miała skrzydła fruwałabyś jak gołębica...jak mawiał pewien
doktor

[rauchen]

jakby to powiedziala moja pewna starsza znajoma:
niech pisze, niech pisze, papier jest mocny, wszystko zniesie co na nim napisac
(w tym przypadku pewnie klawiaturka mocna).

A ty warka raczej uwazaj na ta kontrole, bo wg mnie to taki efekt balonika, tak
czy siak, duzo powietrza sie w nim zmiesci, ale tylko do czasu, az balonik nie
peknie. I jesli ty faktycznie jestes alkoholiczka, a teraz
pijesz "kontrolowanie", to uwzaj czy aby czy w glowie jakas zylka z wysilku
kontrolowania picia nie pekla. I to serio pisze.

[e4ska]

Przeczytałam z uwagą i podoba mi się sam fakt ograniczania, przynajmniej chęci
kontrolującej się osoby są dobre.

Oczywiście, mnie się takie próby nie udawały, "kontrolowałam" się przez tydzień,
dwa tygodnie, cieszyłam, że "tym razem na pewno nie wpadnę w korkociąg", "nie,
to niemożliwe, żebym kiedykolwiek sie upiła"... na imprezie inni pili, ja
pozostałam przy dwóch lub trzech kieliszkach, w domku przyzwoita lampka wina, a
po trzech tygodniach było po mnie, nie mogłam się opanować. Dlatego
zrezygnowałam z alkoholu i, co daje mi wielką satysfakcję, zmieniłam całe swoje
życie, sposób patrzenia na rzeczywistość, metody pracy i myślenia. Dlatego moja
abstynencja jest po prostu przyjemna.

A więc, Piwna Kobieto, nie wiadomo, czy się Tobie uda, może? Niejeden
doświadczony przez rok czy dwa lata nie pije, abstynencję utrzymuje, a też w
stronę delirki dryfuje niczym przerdzewiały wrak. Poza tym Twoja metoda walki
może być pozytywnym impulsem działania dla tych, którzy nie wyobrażają sobie
życia bez alkoholu, niech przynajmniej zaczną, niech spróbują, wyhamują, zyskają
na czasie, opamiętają. Mnie się wydaje, że i Ty, kiedy pojedziesz na grila,
wcale tam pić nie będziesz, a dobrze się zabawisz przy kawie i soku z mineralną
- to moje obecne przysmaki:)

Bo absolutna abstynencja nie ma w sobie nic z ponuractwa, jak mi się kiedyś
wydawało:))))
Ograniczaj dalej, powodzenia:) I pisz o efektach!

Dzieki esko za zrozumienie i wsparcie

[warka.pl]

Dzis rano zaraz po prebudzeniu przypomniałam sobie te wszystkie bezsenne noce,
gdy alkohol byŁ jeszcze moim problemem, zawsze bowiem po wypiciu budziŁam się o
2-3 w nocy i do rana byŁo po spaniu. Teraz jednak od kilku miesięcy gdy piję od
czasu do czasu, w niedużych ilościach wysypiam się bosko, bezsenność przestała
być zmorą. Dziś własnie gdy to sobie uświadomiŁam wstając rano z łóżka znów
podziękowałam Bogu za to, że pomógł mi pokonać mój alkoholizm i nadal pomaga.