dylematy żony alkoholika

[maria355]

Mój mąż po raz kolejny wybawił mnie od dylematu : wracać, nie wracać i wracam
ale tylko na to forum. Od roku już nie mieszkamy razem, stosuję tzw "twardą
miłość" i odeszłam rok temu, z bojowniczymi zapowiedziami ale i z nadzieją,
że to pomoże mu podjąć decyzję, właśnie miałam wrócić na te święta i wczoraj
właśnie zaczęliśmy sprzątanie w naszym domu. Bałam się bardzo i nie mogę spać
po nocach ale już niby było lepiej, zapicia raz na kwartał, nowa praca, dobry
kontakt z dziećmi, częste spotkania i niby "jego" terapia, "jego", bo nie
chciał o tym rozmawiać a tu proszę pospieszył się z swoją radością i
przyszedł pod wpływem, niby gorączka, daj mi spokój nie dopytuj, co mi
wmawiasz ale tak doświadczony pies gończy jak ja ma wprawę i nie da się
oszukać.
Proszę podpowiedzcie jak poradzić sobie z rozczarowaniem. Z drugiej strony
pociechą niech mi będzie, że nie stało się to w Wielki Piątek , kiedy już
najprawdopodobniej byłabym z powrotem z dziećmi i z moimi manelami w domu. Co
powiedzieć dzieciom? Czuję, jak drżą mi kolana.

[halla5]

Raz podjąc decyzję zerwać z pijakiem i nie marnować sobie życia. Dzieci mogą idealizować ojca jeżeli są z dala od niego i nie pamiętają awantur. Mieszkając z nim razem przekonaliby się, że ojciec nie jest wspaniały. Tak było ze mną. Dziś moje mają pretensję, że zafundowałam im ojca pijaka.

[rauchen]

nie wiem mario w jakim wieku masz dzieci,
ale wydaje mi sie ze podejmij decyzje wspolnie z dziecmi, w jakimkolwiek by
wieku nie byly. szczera, powazna rozmwmowa jak z partnerem, nie jak z dzieckiem.
Dzieci sa tak nieprzewidywalne czasem, ze jesli sama podejmiesz decyzje, czy
nie obroci sie ona przeciwko tobie, jesli nie teraz, to w przyszlosci.

[maria355]

10 i 6 , dzisiaj skonczyła. Powiedziałam ,że chyba powrót na razie nie bedzie
możliwy, bo nie zdążymy z tatą przygotować domu. Ze starszą rozmawiałam, że
obawiam się, że może być tak jak przedtem i na razie zostaje jak
jest.Naturalnie mogą sie bez przeszkód spotykać z tata. Wcześniej też
rozmawiałam, chociaż oni nie chcą pamietać tych złych momnetów i młodsza
skwitowała, że najwyżej znowu odejdziemy.Boję sie czasem, że mogą mnie winić.
Pytam jak sobie ze sobą poradzić. Nie znajdę chyba odpowiedzi.

[gooch]

Rozmowa z dziećmi to bardzo dobry pomysł - ale bez wybielania i zamazywania.
Jeśli nie chcesz się wprowadzić, bo mąż kolejny raz wypił, to dlaczego mówisz
dzieciom, że nie wprowadzacie się, bo nie zdążyliście przygotować mieszkania?
To, że przedstawisz męża w lepszym świetle nie sprawi, że rzeczywiście będzie
lepszy.

Poza tym masz teraz okazję pokazać dzieciom jak dbać o siebie, jak wyznaczać
własne granice i ich bronić, jak walczyć o rzeczy ważne. To niesamowicie cenna
dla nich lekcja. Twoje dobro to dobro Twoich dzieci, dopóki są od Ciebie zależne.

Przykro mi, że mąż kolejny raz Cię zawiódł. I co teraz? Chcesz czekać na kolejny
raz? Zostaw go samemu sobie, daj mu możliwość pokazania Tobie i Twoim dzieciom
jak bardzo mu Na was zależy (przede wszystkim przez walkę z uzależnieniem).
Trzymam za Ciebie kciuki

[rauchen]

Dlatego wydaje mi sie ze szczerze rozmawiajac duzo z dziecmi - 6 i 10 lat to wg
mnie bardzo rozsadny wiek - zwiekszasz szanse ze nie beda czuly sie oszukane, a
ze zazwyczaj dzieci w tym wieku sa bystre, czasami same na cos wpadna w swjej
prostocie, na co sama bys pewnie nie wpadla.
Wiadomo, ze czasami czasami beda czuly sie rozczarowane, zle, i tak dalej,
wg mnie najlepiej wtedy przytulic mocno, i czesto to pomaga, niech czuja ze
jestes blisko.

Nie wiem, moze ty sama nie jestes DDA, ale poczytaj sobie cos o DDA, cos co
moze da ci swiadomosc tego, jak one beda mogly sie czuc w przyszlosci, co ich
bedzie moglo bolec, moze latwiej bedzie ci nie popelniac pewnych, czasem
nieswiadomych bledow
( np. dda.bhd.pl/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1 )

I jeszcze, co do granic, o ktorych pisala przedmowczyni, z czym sie zgadzam, bo
faktycznie, naucza sie wyznaczania granic, a to im potrzebne dla ich wlasnego
bezpieczestwa. Ja pamietam z pewnej ksiazki takie zdanie, mianowicie ze dzieci
czesto prosza, krzycza, zloszcza sie o to, ze sa im z gory wyznaczane przez
rodzicow granice. Tyle ze one nie robia tego na zlosc, z nieposluszenstwa, itp.
one po prostu chca sprawdzac jak bardzo te granice sa ruchome, i jak dalece
moga je przekraczac bez konsekwencji, lub sam rodzic bezkonsekwetnie je raz
poszerza raz skraca, co wprowadza w dziecku zamieszanie, bo one czuja ze
granice sa niepewne. A tylko w granicach czesto sztywnych czuja sie
bezpiecznie, bo wiedza ze te granice sa i je chronia, i nie musza sie martwic
ze w pewnym momencie, ot tak sobie, bo tak czy siak, bez zrozumialych powodow
zostaja one zniesione. I ze przestaja je chronic.

A dzieci po prostu kochaj, mow ze je kochasz, przytulaj duzo, niech czuja ze sa
dla ciebie wazne, ze jestes z nimi szczera. Zazwyczaj odplacaja tym samym.

pozdrawiam.

[jerzy30]

dzieci sa od nas lepszymi obserwatorami i ponadto sa szczere za do bolu - bo
jeszcze nie potrafia i nie widza potrzeby ukrywac to co ich boli

[drak02]

Maria, niestey dla twojego męża ciągle alkohol jest ważniejszy od rodziny.
GDybym był na twoim miejscu powiedziałbym prawdę dzieciom dlaczego nie mozecie
spędzić razem swiąt. Tę samą prawdę powiedziałbym równiez meżowi, niechaj wie
że nie zamierzasz niczego ukrywac przed dziecmi i rodziną. W dalszym ciągu
uważam, że dopóki nie udowodni że poważnie podchodzi do problemu swojego
uzaleznienia i leczenia nie będziecie żyli razem. Życzę ci szczęścia.

[maria355]

Dziękuje za życzenie ale chyba to trochę potrwa zanim odnajdę swoje szczęście,
na razie walczę z rozczarowaniem , a co dziwniejsze ono coraz bardziej boli
mimo, że powinnam juz okrzepnąć. Zastanawiam sie co powinnam dalej robic i
chyba nieuchronna będzie wizyta u adwokata i na poczatek wniesienie sprawy o
ustalenia rozdzielczości majatkowej najlepiej wstecz bo tak właściwie nie mam
pojecia o jego długach a będę za nie odpowiadać może również wniosę sprawę o
alimenty.
A miało być tak dobrze, dom wysprzątany, kupiłam sobie jakieś drobiazgi, nową
zastawę, żeby celebrować wspólne posiłki itd.Również sprawy finansowe dałoby
sie jakoś załatwic, gdyby... Mój ojciec jest zły na mnie, że daję się zwodzić i
pozwalam się łudzić dzieciom, ale co mogę zrobić jeśli on akurat miał kaprys
przez jakiś czas zachowywać się poprawnie. Starsza moczy sie albo zapomina o
pójściu do toalety, może ma to jakieś podłoże psychiczne.Kilka razy chciało mi
się dzisiaj płakać i użalać nad sobą i z trudem dobrnęłam do końca dnia.Na
razie kupuję nowe meble do pokoju córeczki i urządzam tu gdzie jestem.
Wesołych świąt Draku i wszystkim na tym smutnym forum.

[e4ska]

Bardzo zły moment wybrałaś, Mario, jakbyś nie wiedziała, że święta to ostry
wyzwalacz alkoholowego głodu. Tylu pijakow, ilu można zobaczyc nieuzbrojonym
okiem w tygodniu przedświątecznym, przypomina wysyp maślaków w sezonie. Do tego
jeszcze Twój planowany powrót, ustawiczna kontrola, podglądanie, wymuszanie:
staraj się, bo... no to psychika mogła nie wytrzymać.

Nie warto chyba mysleć o tym, co będzie za dziesięć lat, za piętnaście. Dziwne
jest to redukowanie do roli matki, która dla dobra dzieci chce zaryzykować
powrót. Dobry pretekst dla maskowania swojego współuzależnienia.

No a co by się stało tak naprawdę, gdybyś w piątek była z manelami w domu? To
byś się wyprowadziła w sobotę, a dzieci mogłyby same zobaczyć, jaki tato jest.

Kiedy pytają alkoholika, dlaczego pije, on nie umie wytłumaczyć. Kiedy pytają
kobietę alkoholika, dlaczego z nim ciągle trzyma, to odpowiedź jest, tylko że
bardziej absurdalna - miłość, dzieci, samotność, śluby. Czyli jedno pije, a
pijani są oboje, nie mowiąc o dzieciach. Też podchmielone:(

[finlandia07]

ej e4ska,nie wiedziałem że jesteś tak do przodu

[beatrice51]

A może z tą terapią to zwykła ściema? Może swoje wypracowanka popijał piwkiem?
Skąd wiesz skoro z nim nie mieszkałaś? A kontakt z dziećmi? Dzieciom w tym
wieku można oczy zamydlić, co chyba mu się udało. Moje dzieci jak były w tym
wieku, to po każdej poważnej rozmowie/ mojej z mężem/ dopytywały się, mamo czy
ojciec obiecał, że nie będzie pił, czy będzie się leczyć? Teraz już się nie
pytają. Chcą, żeby nareszcie to się skończyło, za wszelką cenę, nawet jego
śmierć. Oto do czego doszedł.

[maria355]

Powiedziałam, że powrót niestety niemozliwy, bo tata nadal pije i nie
chcę ,żeby znowu było w domu niedobrze, że mogą go za to dalej odwiedzać, on
zreszta z wygody mieszka u swoich rodziców, ja naturalnie skłócona i ta
niedobra, bo przecież on tak się stara i tak wiele się zmieniło, ale wczoraj
poczułam, że nie zmieniło sie tak właściwie nic, ta sama próba kłamstwa i
poczucie, że chce ze mnie zrobić wariatkę " Nie wiem o co ci chodzi" "Mogłem
się spodziewać takiej decyzji/tego po tobie"...Rzygać się chce jak można dać
sobie coś takiego zrobić. Młodsza jest bardzo wyczulona na tematy alkoholowe i
wyłapuje je w każdym oglądanym np filmie i wtedy tłumaczę, że na niektórych żle
to działa, bo są tak jakby uczuleni, jak ona na pyłki i trzeba się leczyć ale
tato na razie nie chce.Niby rozumie ale go uwielbia tym bardziej, że on nie
krzyczy, ma dla niej czas kiedy już je bierze i nie stawia żadnych
zakazów.Największy żal mam właśnie o swoja skłonność do podnoszenia głosu i
brak czasu, chociaż ciągnę je na różne zajęcia dodatkowe, wieczorem czytam ale
to za mało i jestem zła, że zdaża mi sie w ich stronę odreagowywać żal, choć
staram sie pilnować. Jak pozbyc sie tego żalu?? Jakie durne pytanie. DObrej
nocy, to forum mi pomaga.

[e4ska]

No tak, Ty jesteś na co dzień, a pijaczek od święta. Nie tylko dzieci wolą
niedzielę od czwartku :(

[betik2]

Mario, ja też mam żal do siebie,że podnoszę głos na dzieci brakuje mi
sił.Dzieci są cudowne po kolejnej aferze przychodzą tulą się i mówią
kocham .I to jest balsam na wszystko.Pozdrawiam życzę przede wszystkim spokoju
bo chyba tylko my żony alkoholików wiemy jak on jest cenny pozwala nam się
pozbierać przed kolejnym rozczarowaniem.

[anka697]

Podpinam się pod temat, bo też jestem żoną alkoholika. I nie wiem co mam dziś
zrobić. Po kolejnym 5-dniowym ciągu obiecal, że bedzie chodzil na AA. Zresztą
już chodził. Tylko nie zawsze mu to wychodziło. Wie, że jest alkoholikiem i chce
się leczyć. Za to ja nie wiem, czy w ramach "twardej miłości" nie powinnam
zostawić go samego na Święta. Tyle, że właśnie znów zaczyna terapię.
Dodatkowo wczoraj sam chcciałs się ze mną założytć o to,że wytrzyma bez alkoholu
na razie miesiąc, a potem będzie zakładał się o kolejne miesiące. Kara jaką
będzie musiał zapłacić za przegrany zakłąd jest rzeczywiście obciachowa i ja
zrobiłabym wszystko, żeby zakąłdu nie przegrać. Ale co zrobi alkoholik? Proszę
doradźcie, czy zostać w domu na święta, czy wyjechać z dziećmi.

[betik2]

Moja Droga,
wyjedź na święta i zostaw go samego może..może coś dotrze.Ja dwa lata temu tak
zrobiłam coprawda na długo to nie poskutkowało ale małymi kroczkami. Ja
pokazałam,że mogę święta spędzić bez niego a jemu pozostała butelka jego
najlepsza kochanka.Taki wyjazd to też okazja na złapanie oddechu chociaż
wiem,że pocichu będziesz myślała nad którą butelką siedzi Twoje pijane
szczęście.Takie nasze zboczenie

[drak02]

anka697 napisała:

> Podpinam się pod temat, bo też jestem żoną alkoholika. I nie wiem co mam dziś
> zrobić. Po kolejnym 5-dniowym ciągu obiecal, że bedzie chodzil na AA. Zresztą
> już chodził. Tylko nie zawsze mu to wychodziło. Wie, że jest alkoholikiem i
chc
> e
> się leczyć. Za to ja nie wiem, czy w ramach "twardej miłości" nie powinnam
> zostawić go samego na Święta. Tyle, że właśnie znów zaczyna terapię.
> Dodatkowo wczoraj sam chcciałs się ze mną założytć o to,że wytrzyma bez
alkohol
> u
> na razie miesiąc, a potem będzie zakładał się o kolejne miesiące. Kara jaką
> będzie musiał zapłacić za przegrany zakłąd jest rzeczywiście obciachowa i ja
> zrobiłabym wszystko, żeby zakąłdu nie przegrać. Ale co zrobi alkoholik? Proszę
> doradźcie, czy zostać w domu na święta, czy wyjechać z dziećmi.

Wybierz to co jest najlepsze dla ciebie i twoich dzieci a nie to co dla niego.

[anka697]

Dzięki za odpowiedzi. To jedno zdanie napisane przez drak, dało mi dużo więcej
do myślenia niż wszystkie mądre eleboraty, które przeczytałam do tej pory.

[beatrice51]

Ja też jestem skłócona z teściową i jego rodzeństwem. No bo robię problem z
jednego piwa. A on nie pije i taki z niego dobry chłopak. Tylko ja go
zniszczyłam, bo ciągle się go czepiam. Dopiero ludzie na forum otworzyli mi
oczy. On dobrze manipuluje swoją rodziną. W odwiedziny do mamusi idzie po
pracy, kiedy jest trzeźwy, przed seansem piwnym. A rodzeństwo? Z nimi widzi się
dwa razy do roku w czasie świąt, a tam nie pije się alkoholu, więc w ich oczach
jest trzeźwy. Ale manipulant!!! Widownią w domu jestem ja i dzieci. Ostatnio
przeczytałam książkę amerykańskiej terapeutki pt. Małżeństwo na lodzie.Polecam
ją każdej kobiecie. Tam na każdej stronie jestem ja. Ksiażka ta jest nie do
dostania w bibliotekach, maja ją terapeuci. Będzie dla Ciebie wskazówką Mario.
A co do dzieci.... One z czasem zrozumieją.... Prędzej zrozumieją jak będą z
nim mieszkać. Na własnej skórze odczują czym jest alkoholizm. I zaręczam Ci
będą miały dosyć takiego tatusia. W moim przypadku doszła jeszcze agresja wobec
mnie i dzieci. A przecież był wzorowym mężem i ojcem. Wiele osób nam
zazdrościło, że mamy tak wspaniałą rodzinę. Gdyby ktoś mi powiedział pięć lat
temu, że będę miała taką gehennę, to bym nie uwierzyła i śmiechem go zabiła.
Najgorsze dla mnie było rozczarowanie, później utrata marzeń, brak planów ze
względu na niepewność jutra. Trudne, prawda? Ktoś na forum powiedział, kobiety
nie żyjcie marzeniami. Miał rację.