Moje kilka twarzy

[wolny32]

Czasem jestem wesól i pewny siebie.
Innym razem wystraszony i wycofany.

Czasem jestem spokojny i wyciszony, czasem zbuntowany i napiety ( czesciej).
Czasem wyrozumialy i otwarty, innym razem agresywny i uparty.

Moja osobowosc ma rozne oblicza.
Czasem az sam dziwie sie jak rozne.

Dlatego jezelk pisze w piatek mocno i z duzo pewnoscia siebie a w
poniedzialek wpadam tu troche poobijany i radze sie, to nie znaczy ze
zmienilem poglady.
prosze nie traktowac mojego piatkowego wpisu jako mniej waznego.

chyba nie bylo sytuacji, zebym sobie jakos radykalnie zaprzeczal?

Chyba kazdy tak ma?

jako czlowiek Wolny i otwarty duzo mysle, analizuje i sprawdzam, ale nie mam
na wiekszosc spraw jakiegos utartego i twardego zdania; nie jestem
zacietrzewionym zakapiortem ktory zjadl wszystkie rozumy swiata.

wg mnie to zaleta,
ja nie cierpie fanatykow ktorzy wszystko wiedza i wszystkich chca do swego
przekonac.

Moje watpliwosci i wahania sa dla mnie czasem utrapieniem, ale obiektywnie sa
zaleta.

[rauchen]

> Moje watpliwosci i wahania sa dla mnie czasem utrapieniem, ale obiektywnie sa
> zaleta.

Wiesz addi, kiedys ktos, kto wiedzial o czym mowi, powiedzial mi, ze jak ja w
zyciu zajme sie filozofia to zrobie w tej dziedzinie kariere.
to byla obiektywna ocena mojej filozofii, moich watpliwosci i wahan.
Czyli ze moja filozofia byla wspaniala.
Tyle ze ta osoba nie wiedziala, ze przy mojej pieknej filozofi, moj stan
psychiczny byl kleska, akurat wtedy wyrazajacy sie w moim zachowaniu: mialam
wtedy jakies 18 lat i 2 lata za soba aktywnej bulili.
Ta cala moja filozofia szla dalej, a stan psychiczny nadal byl katastrofa.
Mialam wewnetrzne przekonanie ze tak wlasciwie jestem w takim stanie, majac te
zaledwie 20 lat, ze nie dozyje do 30, bo zwyczajnie nie dam rady, bo nie mam
sily.
Potem gdzies zaczal sie alkohol, a potem juz problemy z alkoholem.
I wtedy juz bylam pewna ze ja wariuje od myslenia, od wlasnej filozofi, w
polaczeniu z chora psychika.
Moje ciagi zazwyczaj zaczynaly sie od niekontrolowanego myslenia, natloku
mysli, chorobliwego wrecz myslenia.
Ja przestalam uwazac ze to moje nadmierne myslenie, takie filozoficzne
myslenie, za cos dobrego. Wrecz przeciwnie.

Nie zajelam sie w zyciu filozofia, nie studiowalam filozofii.
Na dzien dzisiejszy uwazam, ze bardzo dobrze sie stalo.
Gdzies czuje ze mogloby to kosztowac mnie zycie.

Skonczylam szkole ekonomiczna. Wlasciwie zawsze lubilam matematyke, prace z
liczbami. W przeciwienstwie do mojej wspanialej filozofii, gdzie zawsze gdzies
pojawialy sie rozwidlenia, i niekoniecznie dawaly odpowiedz, w matematyce jest
fatwiej, bo zazwyczaj dochodzisz do wyniku takiego jaki powinien byc.
W bilansie jest prosto: debet ma sie rownac kredyt, nie ma innej mozliwosci, a
jesli tak nie jest znaczy ze gdzies sie pieprznales, i licz na nowo.
Tam nie da sie dopisac kilkustronnicowej rozprawki filozoficznej dlaczego tym
razem debet nie bedzie sie rownal kredytowi.

I miedzy innymi dlatego mysle ze lepsze jest upraszczanie, a nie komplikowanie
zycia, tego psychicznego tez.
Uczucia da sie opisac jednym slowem, nie jest zawsze konieczna jakas szczegolna
forma literacka do ich wyrazenia. To tez jest w sumie sztuka myslenia, ze
zgromadzonego leku, zmieszania, niepenosci itp, dojsc do jednego slowa, ktore
wyraza to wszystko razem.

I mnie sie wydaje ze wlasnie w ten sposob dochodze do spokoju duchowego.

[wolny32]

rauchen napisała:

>
> Wiesz addi, 2 lata za soba aktywnej bulili(...)

zgadzam sie z Toba, ze jezeli ta cecha ma mnie niszczyc to lepiej juz
upraszczac.
Ja jednak nie chcialbym radykalnej zmiany a raczej znalec zloty srodek, moze
jestem naiwny, ale chcialbym tak, by zle usunac a dobre zostao z tej cechy:)

bo w tym "filozofowaniu" jest sporo zalet,
ja cenie takie cechy jak umiejetnosc myslenia, niezalezne myslenie,
samodzielne, wyciaganie wnioskow, logika itp.
a skrajnosci wolalbym obciac.
slowem pracuje nad tym, by filozofowac kiedy trzeba.:)

p.s. niestety tak jest- cos za cos- nie jest latwo ludziom myslacym. ktos kto
nie mysli ma latwiej i przyjemniej, ale o to tez nie chodzi, nie tak?

[rauchen]

ja ten zloty srodek znalazlam w modlitwie, ktorej uzywaja anonimowi alkoholicy:

"Boze, uzycz mi Pogode ducha,
zeby zaakceptowac to, czego nie moge zmienic"

to sie zazwyczaj w moim przypadku przejawia w rozmyslaniu na sprawach z
przeszlosci, blizszej lub dalszej, i spraw ktorych juz zmienic nie moge.
Zazwyczaj jest to juz nie myslenie, tylko rozpamietywanie spraw, i nawet jak
dzieki temu mysleniu wymysle proch, to nie tych rzeczy nie zmienie.

"Odwagi, bym zmienial to, co moge zmienic"

Tu moge myslec, po to aby dzialac i zalatwiac sprawy z ktorymi mam do czynienia.

"Madrosci, abym odroznial jedno od drugiego"

Kiedy nachodza mnie mysli, staram sie naprawde sprawdzic czy to jest myslenie
czy rozpamietywanie.
Od ostatniego mojego ciagu, a rozpoczal sie dokladnie rok temu, 6 listopada tak
gdzies o tej porze, wlasnie takim rozpamietywaniem, staram sie stopowac, kiedy
nachodza mnie mniej wiecej takie mysli jak wtedy. Z poczatku takie mysli
wracaly, ale powoli wyrobilam sobie wlasnie takie stopowanie sie, i z biegiem
czasu te mysli jakos zaczynaja nie powracac. Z czego prawde mowiac chyba
najbardziej sie ciesze.

Do Rauchen i Wolnego.

[cortona]

Rauchen, dawno nie rozmawiałyśmy, ale muszę Ci powiedzieć, że masz absolutną rację.
Filozofowanie jest dobre raz na kwartał, i to przy zachowaniu odpowiedniego
dystansu. Mnie trochę za często zdarza się filozofowanie, ale jak zaczynam robić
to w realu, to szybciutko sprowadzają mnie na ziemię. Nawet lubię, jak sobie
żartują ze mnie, bo wiem, że tę moją cechę uważają, za sympatyczną, może nawet
śmieszną, ale niech im będzie. Czasami dopytują się o moje "złote myśli", jak za
długo z niczym nowym nie występuję. Ja często odpowiadam, że przed wieprze mnie
mam zamiaru swoich pereł rzucać. Nie mam parcia, żeby uchodzić za poważną osobę.
Nie lubię poważnych ludzi.
A co ja tu robię na tym forum, jak nie uprawiam wiejskiej filozofii?
Jedni grają w karty, inni oglądają "M jak miłość", a my piszemy na forum.
Przy okazji coś ważnego sobie tu załatwiłam, więc tego czasu nie uważam za
stracony.
Wolny, filozofia filozofią, ale wątpić we wszystko to już przesada. Ustaw sobie
jakieś prioritety. Znowu taki skomlikowany to Ty nie jesteś. A poza tym jesteś
zbyt inteligentny, żeby świata poza sobą nie widzieć. Nie mam wątpliwości, że Ci
to przejdzie, ale pospiesz się, bo szkoda czasu.

[cortona]

I znowu wyszła mi jakaś komenda, której Wolny nie znosi. Ale, jak ktoś jest taki
niezdecydowany, to komenderowanie dobrze mu robi. Ja świetnie to wiem, bo sama
potrzebuję komendanta. Jak ja bym chciała, żeby ktoś poprowadził mnie za rączkę.
I daję się prowadzić bardzo chętnie, jeśli widzę, że ten ktoś lepiej zna problem
ode mnie. Ale mało jest ludzi, którym potrafię uwierzyć.
W kwestii alkoholu uwierzyłam Janu. Jak powiedział mi: "zostaw to raz na
zawsze", to mu uwierzyłam.
Wolny, Giedroyc już umarł, Tischner też, Kołakowski nie będzie mógł z Tobą
pogadać, to kto udzieli Ci mądrych rad. Ty zwykłym ludziom i tak nie uwierzysz.

[wolny32]

Cortona:
Wolny, Giedroyc już umarł, Tischner też, Kołakowski nie będzie mógł z Tobą
> pogadać, to kto udzieli Ci mądrych rad. Ty zwykłym ludziom i tak nie
uwierzysz.


Cortono, ja nie jestem az takim pyszalkiem!
Nie ma zwyklych ludzi, sa tylko zwykle glupoty:)

głupoty

[cortona]

Jeżeli widzisz głupoty, to w czym masz problem?

[wolny32]

cortona napisała:

> Jeżeli widzisz głupoty, to w czym masz problem?


Nie moge wyrobic stykajac sie z glupota:)

[cortona]

No cóż, żeby widzieć aż tyle głupoty, to doprawdy trzeba być niezwykle mądrym.

[aaugustw]

wolny32 napisał:

> Nie moge wyrobic stykajac sie z glupota:)
___________________________________________.

Zastanawiajace, jak Ty wyrabiasz sam ze soba...!?
(to mial byc zart!) ;-))
A...
Ps. czesto sie zloscisz na siebie...!?
(to juz powaznie!)

[wolny32]

Na siebie sie zloszcze nawet czasem.
Wydarza to sie mi szczegolnie w sytuacjach pewnych.
Jak chyba tak ma kazdy?

Picasso

[aaugustw]

wolny32 napisał:
> Na siebie sie zloszcze nawet czasem.
> Wydarza to sie mi szczegolnie w sytuacjach pewnych.
> Jak chyba tak ma kazdy?
____________________________________________________.

Tak, te sytuacje pewne szybko moga zlamac...!
Tak sobie teraz przypominam; Zapijalem zawsze w sytuacjach
pewnych... Kiedy bylem zadowolony... Kiedy doznawalem
euforii na sucho!
A...

[rauchen]

moze powroce do swojej filozofii jak bede miala 80 lat i parkinsona.
Swoja przyszlosc bede miala juz za soba, a flaszki nie dam rady w lapach
utrzymac :)

[aaugustw]

Jakos sie wyciszylo w tej knajpie alkoholikow...! :-((
Trzeba ratowac ten honor... ! ;-))
___________________________________.
Wolny napisal:
> Czasem jestem wesól i pewny siebie.
Innym razem wystraszony i wycofany.

Czasem jestem spokojny i wyciszony, czasem zbuntowany i napiety ( czesciej).
Czasem wyrozumialy i otwarty, innym razem agresywny i uparty.

Moja osobowosc ma rozne oblicza.
Czasem az sam dziwie sie jak rozne.
Chyba kazdy tak ma?
- - - - - - - - - - - - -
Tak ma kazdy !
U kazdego jednak jest ta amplitude (czy sinusoida, jak kto woli) – rozna.
Im bardziej chory, tym ona wieksza...
(brak tych wychylen - to nieboszczyk...!) ;-))
_________________________________________________________.
Wolny napisal dalej:
> ...nie jestem zacietrzewionym zakapiortem ktory zjadl wszystkie rozumy swiata.
wg mnie to zaleta, ja nie cierpie fanatykow ktorzy wszystko wiedza i wszystkich
chca do swego przekonac.
- - - - - - - - - - -
To tylko Twoj odbior swiata i ludzi...!
Nie wierze w to, zeby komus zalezalo na tym, aby Cie przekonywac.
Kazdy mowiacy (pouczajacy), chce sobie udowodnic, ze jego droga jest dobra.
W ten sposob kazdy udawadnia swoja racje i... podswiadomie szuka alibi dla
swojego postepowania... Nie zdajac sobie czasami nawet sprawy z tego, ze to ich
cieplutkie zycie to dalej nic innego jak zwyczajne, wygodne siedzenie w tym
szambie...
(moze tu znajdziesz wytlumaczenie, dlaczego ten Twoj przyjaciel tak sie
zachowuje...!?).
A... ;-))

[tenjaras]

warto też czasem pobyć trzeźwym - o ile było się dość pijanym...

wymyśliłem sobie taki miernik trzeźwości - jakby reagowali przechodnie na
chodniku gdybym wyskoczył im ze swoimi tekstami, rzadko w swojej samoocenie
perfekcjonisty miałem dla siebie litość, ale pewnego dnia wpadłem w samozachwyt
gdy przemyślałem jakby zareagowali gdybym mówił każdemu przechodzącemu obok
mnie, że jestem alkoholikiem...

założe się, że prędzej czy później wylądowałbym u czubków...

nie mam wątpliwości, że swoje wyłoiłem, że nie mam kontroli nad alkoholem i
zawsze mnie sponiewiera - dlatego nie pije

okazało się jednak, że zarówno moje własne pijaństwo jak i zaległości z
pokolenia wyżej niezbyt przygotowały mnie do normalnego życia, środowisko w
jakim żyłem też ma swój udział, a zaproponowane mi nowe formy życia i
rozumowania mogą mi pomóc się wyrwać z przeszłości, nie muszę zostać matrycą i
przekazać to samo dalej, mogę zmienić bieg rzeczy, jestem wolny i mam możliwość
dokonywania wyborów, a nie zawsze tak miałem, więc korzystam z tej szansy - tak
jak potrafię, ale i pozwalam sobie czasem pomóc, w chwilach słabości,
zwątpienia, nie boje się i nie wstydze pójść tam, gdzie uzyskam pomoc - tylko
dlatego, że przyszedłem...

czy warto było przestać pić i pójść nową drogą, którą ja nazywam trzeźwością?

tak