Chyba alkoholik, ale może da się z nim żyć..?

[babe007]

Cześć,

Zwracam sie do was, bo jak sie zorientowałam, większość z was z własnego
doświadczenia wie czym jest alkoholizm. Ale do sedna.

Spotykam sie z Nim. Dla mnie jest wyjątkowy. Interesujący, intrygujący,
wartościowy. No powiedzmy sobie szczerze - zakochana jestem i tyle.
Jednocześnie zauważam, że może mieć problem z alkoholem. Problem polegający
na tym, że kilka razy w tygodniu (zdażają sie tygodnie, ze codziennie)wypija
wieczzorem parę piw. Wiem, że jest DDA (zarówno matka jak i ojciec
uzależnieni). On o tym nie chce mówić, ale pewne fakty można sobie poskładać
do kupy. Potwierdził to też jego przyjaciel z dzieciństwa.
Ale On, mimo swojego wieczornego zwyczaju ma całkiem normalne życie. Pracę,
przyjaciół, zainteresowania. Wszystko jest jak trzeba. Po tych kilku piwach
nie jest agresywny, wręcz przeciwnie jest milutki, sympatyczny, nieszkodliwy
i , co chyba najważniejsze, nie "upodlony" (jeżeli wiecie co mam na myśli).
Ot poprostu troszkę bardziej gadatliwy.
To mój pierwszy w życiu osobisty kontatkt z kimś kto pije. Do tej pory
alkoholik kojarzył mi się z nieprzytomnym, brudnym lumpem. Nie kontrolującym
ani swojego życia, ani potrzeb fizjologicznych.

I teraz moje pytanie. Czy da się normalnie żyć z kimś takim jak On? Czy
konieczne jest nakłonienie (czytaj zmuszenie) Go do zupełnego porzucenia
alkoholu? W końcu z mojego, laickiego punktu widzenia, tych parę piw co kilka
dni w niczym mu w zyciu nie przeszkadza. Nie stacza się, kontroluje swoje
życie (na tyle na ile człowiek wogóle jest w stanie je kontrolować), nikomu
nie robi ani krzywdy ani przykrości. No może trochę sobie (mam na myśli
zdrowie).
Wiem, że kiedy ma konkretny powód (dieta, lekarstwa, jazda samochodem czy np.
ekstra robota, którą musi robić wieczorami), to nie wypija ani kropelki. Nie
wiem, czy strasznie wtedy cierpi, ale bez problemu jest w stanie to zrobić.

To jak, alkoholik, na którym należy postawić "krechę", czy normalny facet,
który lubi piwo, z czym da się żyć?

Wdzięczna za wszelkie komentarze

babe

[Gość: Martyna]

Czy jest alkoholikiem ?? może jeszcze nie , ale wiesz co, jest na b. dobrej
drodze do tego . Piszesz że sie kontroluje ,że się nie upadla , ale wierz mi to
tylko do czasu , za moment może to robic , ale nawet jesl nie , to czy
Ciebie nie będzie denerwowac że smierdzi od Niego piwem , że jest wesolutki
(bo po piwku) że nie bedzie mu sie chcialo wyjśc z Toba na spacer , bo akurat
woli siedziec w domu i pic to piwo . No i w końcu -jesli planujesz z Nim
zycie rodzinne , dzieci , to pomysl o Nich , beda patrzyły na tata , ktory
jest ciagle na rauszu wiekszym lub miejszym, Ty zmeczona obowiązkami i w
koncu puszczają Ci nerwy , zaczynasz krzyczec , a dzieci na ta patrzą.Więc
zastanów się bo piwo to alkohol a alkohol to nie cudowny eliksir życia .

[Gość: AA]

Nikt nie jest prorokiem i nie wie co go czeka.Zawsze warto zaryzykować
chociazby dla chwili,dla kilku lat czy dni przezytych w miłości.Można
prorokować co będzie i widzieć to w czarnych kolorach ale można widziec
przyszłość inaczej.Każdy pijący kiedyś niepił zaczął i uzaleznił się.Żeby być
szczęśliwym wielu z nas musiało wiele lat pić a później nanowo się narodzić i
naprawdę stwierdzać że aktualne szczęście zawdzięcza swojemu uzależnieniu.Jest
to ryzykowny życiorys ale liczy się dzień dzisiejszy,przeszłość nie powróci i
nie ma co jej rozpamiętywać a przyszłość zależy od nas samych w szczególności.
Anonimowy Alkocholik

[Gość: BYŁY BRYNOL]

Gość portalu: AA napisał(a):

> Nikt nie jest prorokiem i nie wie co go czeka.Zawsze warto zaryzykować
> chociazby dla chwili,dla kilku lat czy dni przezytych w miłości.Można
> prorokować co będzie i widzieć to w czarnych kolorach ale można widziec
> przyszłość inaczej.Każdy pijący kiedyś niepił zaczął i uzaleznił się.Żeby być
> szczęśliwym wielu z nas musiało wiele lat pić a później nanowo się narodzić i
> naprawdę stwierdzać że aktualne szczęście zawdzięcza swojemu
uzależnieniu.Jest
> to ryzykowny życiorys ale liczy się dzień dzisiejszy,przeszłość nie powróci i
> nie ma co jej rozpamiętywać a przyszłość zależy od nas samych w szczególności.
> Anonimowy Alkocholik


jA TEŻ KIEDYŚ CHLAŁEM ALE TO ZAMIERZCHŁA PRZESZŁOŚĆ JEDNAK Z TWOIM POWYŻSZYM
STWIERDZENIEM SIĘ NIE ZGADZAM BO WŁAŚNIE TEN FACET TO JUŻ JEST ALKOHOLIK A JEGO
PRZYSZŁA BĘDZIE MIAŁA PRZECHLAPANE.

[Gość: hepik1]

" Rzeczpospolita" -początek zeszłego tygodnia-napisała ,że na alkoholizm
choruje od 2 do 3 %populacji.Choć w Polsce odsetek chyba większy -dajmy na to4-
5%Czyli teoretycznie jest szansa,że jest w tych 95%.Z tego co piszesz to szansa
jednak nikła.Niestety.

[aga-m-k]

babe007 napisała:

> Do tej pory
> alkoholik kojarzył mi się z nieprzytomnym, brudnym lumpem. Nie kontrolującym
> ani swojego życia, ani potrzeb fizjologicznych.

To jest wazne co powiedzialas. Alkoholikiem moze by KAZDY. To moze byc pan
profesor, wykladowca akademicki, pijacy w domowym zaciszu i pozornie nie
wszczynajacy awantur. To opis mojego taty, ktory jest alkoholikiem od 35 lat
(ma prawie 60). Zaczynal dokladnie tak, jak Ty to opisalas: od piwa. Poczatkowo
"kontrolowal" swoje zycie, nie zawalal pracy itd. Potem jednak zaczelo sie to
wymykac: potrafil upijac sie do nieprzytomnosci w domu i lezec 2 tyg olewajac
wszystko, prowadzil po pijanemu, zaczely sie klotnie w domu, zwymyslanie mojej
mamy. Alkoholizm mojego ojca doprowadzil moja mame do prob samobojczych. Po 30
latach bezkarnego picia zaczal sie leczyc i chodzi na AA.
Mysle, ze powinnas byc wyczulona na to dzieje sie z Twoim chlopakiem. Nie jest
powiedziane, ze na pewno bedzie alkoholikiem. Ale fakt, ze rodzice jego sa,
niestety przemawia tu na jego niekorzysc. Moj dziadek (ojciec mojego taty) byl
alkoholikiem, brat mojego taty tez nim jest...

Pozdrawiam i trzymaj sie,
A.

[Gość: stachu34]

Aga-m-k mimo Twojego „pokiereszowanego” przez alkoholizm ojca życia, mimo
wielkiej krzywdy, jaką Wam wyrządził, powinnaś pochylić czoła przed jego
decyzja o leczeniu.
To jest cholernie trudna sprawa. Po wielu latach picia przyznanie się do
alkoholizmu, a to musi leżeć u podstaw decyzji o leczeniu, jest niezwykle
ważne. Jest to „kamień węgielny” pod nowe, trzeźwe życie, a w konsekwencji
także służyc będzie ulżeniu waszej doli.
Szczególnie teraz jest mu potrzebne wsparcie z waszej strony. Ja wiem, że to
bardzo trudne, ale jeżeli macie tyle siły to dajcie mu to. Będzie mu o wiele
łatwiej. Pozdrawiam

[frunze]

Dziewczyno, uciekaj, gdzie pieprz rośnie! I nie wierz w to, że on się zmieni.
Kilka piw codziennie wieczorem? Jak dla mnie to już jest alkoholikiem. I
nieważne, że może wytrzymać kilka dni bez picia, alkoholik jest w stanie dużo
wytrzymać, byle tylko ochronić swój nałóg i udawać, przed sobą przede
wszystkim, że nie ma problemu, no bo przecież nie musi pić...Jedyna rzecz,
jaką mozesz dla niego zrobić, to podsunąć mu pomysł, by poszedł na terapię dla
DDA, bo nie sądzę, żeby przyznał sie do tego, że ma problem z alkoholem i
poszedł na AA. A na terapii DDA "wyłapią go" i może uświadomią, że ma problem.
Chociaż i tak jestem pewna, że alkoholik dopiero wtedy zaczyna się leczyć,
kiedy sięga dna i życie mu się wali. Pozdrawiam.

[Gość: normalny??]

witaj
tak sobie przeczytalem i wiesz co? chyba bym mógl być tym twoim wybrankiem.
normalna (czyt. wtmagajaca) praca, pochlaniajaca mnostwo czasu, jak trzeba co
do czego (jazda autem,wazne spotaknie, ciezki dzien w pracy) jest ok, zero
piwka ( bo tylko piwa jestem "milosnikiem"). ale w innych sytuacjach zypelnie
na odwrot. piwo wieczorem dla odprezenia nie zaszkodzi....no coz jednego sie
nie oplaca, wiec wypiję dwa,...hmm..no po dwoch mam wilczy apetyt na
trzecie...i to w zasadzie tak sie konczy wieczor. bo wieczor wolny (czyt. nie
ide nastepnego dnia do pracy) onczy sie jeszcze kilkoma piwkami. i wiecz co ci
powiem? to nie jest normalne. zauwazylem to od pewnego czasu, kiedy
uswiadomilem sobie ze owe wieczorne piwa traktuje jako nagrodę za calodzienna
harowke. nie wiem co robic i szerze mowiac mnie to przeraza. a przeraza
dlatego,ze wraz z uplywem czasu wzrasta ilosc wypiajnych "nagrod". dodatkowo -
przynajmniej w moim wypadku-sprawe komplikuje fakt, ze jestem sam, mieszkam
sam, i na dodaek w obcym miescie. i nie mam, tak mowiac szerze blisko
nikogo,kto kopnal by mnie mocno w d.... i powiedzial pare ostrych slow. to zze
jest ze mna cos nie wporzadku doarlo do mnie juz jakis czas temu, ale slowo
uzaleznienie jst bardzo ciezko wymowic, slowo alkoholizm wrecz jest niemozliwe
wymowic. przynajmniej w tej fazie i przyanjmniej dla "konsumenta". nie wiem co
mam robic. z jednej strony wiem, ze cos jest nie tak, z drugiej ciezko mi sie
z tym uporac samemu, przynajmniej ja nie czuje sie na silach. dyskretnie
wspominalem , lub dawalem znac o miom problemie przyjaciolowm, nic to nie dalo.
otwarcie bylo mi wstyd o tym mowic. zresztą to z nimi zdobywalem
pierwsze "szlify" alkoholwe i chyba by mnie nie zrozumieli.dosc czest mowie
sobie stop,dzis juz nic. i co z tego...wytrzymuje dzien, dwa, pięć...po czym i
tak przychodzi zien "konsumpcji" nagrody, ktory nierzadko konczy sie
przegieciem. boje sie ze za jakis czas moe byc juz zapozna - o ile juz nie jest.

ma ten twoj wybranek szczesice ze ma ciebie.
pozdr.
narmalny????

[Gość: cal.....ka]

Chyba alkoholik, ale może da się z nim żyć..?
Nie, nie da sie zyc z alkoholem, wywal go. On nie ma duszy w sobie, miotaja nim
zle duchy.

[Gość: BYŁY BRYNOL]

Gość portalu: normalny?? napisał(a):

> witaj
> tak sobie przeczytalem i wiesz co? chyba bym mógl być tym twoim wybrankiem.
> normalna (czyt. wtmagajaca) praca, pochlaniajaca mnostwo czasu, jak trzeba co
> do czego (jazda autem,wazne spotaknie, ciezki dzien w pracy) jest ok, zero
> piwka ( bo tylko piwa jestem "milosnikiem"). ale w innych sytuacjach zypelnie
> na odwrot. piwo wieczorem dla odprezenia nie zaszkodzi....no coz jednego sie
> nie oplaca, wiec wypiję dwa,...hmm..no po dwoch mam wilczy apetyt na
> trzecie...i to w zasadzie tak sie konczy wieczor. bo wieczor wolny (czyt. nie
> ide nastepnego dnia do pracy) onczy sie jeszcze kilkoma piwkami. i wiecz co
ci
> powiem? to nie jest normalne. zauwazylem to od pewnego czasu, kiedy
> uswiadomilem sobie ze owe wieczorne piwa traktuje jako nagrodę za calodzienna
> harowke. nie wiem co robic i szerze mowiac mnie to przeraza. a przeraza
> dlatego,ze wraz z uplywem czasu wzrasta ilosc wypiajnych "nagrod". dodatkowo -

> przynajmniej w moim wypadku-sprawe komplikuje fakt, ze jestem sam, mieszkam
> sam, i na dodaek w obcym miescie. i nie mam, tak mowiac szerze blisko
> nikogo,kto kopnal by mnie mocno w d.... i powiedzial pare ostrych slow. to
zze
> jest ze mna cos nie wporzadku doarlo do mnie juz jakis czas temu, ale slowo
> uzaleznienie jst bardzo ciezko wymowic, slowo alkoholizm wrecz jest
niemozliwe
> wymowic. przynajmniej w tej fazie i przyanjmniej dla "konsumenta". nie wiem
co
> mam robic. z jednej strony wiem, ze cos jest nie tak, z drugiej ciezko mi
sie
> z tym uporac samemu, przynajmniej ja nie czuje sie na silach. dyskretnie
> wspominalem , lub dawalem znac o miom problemie przyjaciolowm, nic to nie
dalo.
>
> otwarcie bylo mi wstyd o tym mowic. zresztą to z nimi zdobywalem
> pierwsze "szlify" alkoholwe i chyba by mnie nie zrozumieli.dosc czest mowie
> sobie stop,dzis juz nic. i co z tego...wytrzymuje dzien, dwa, pięć...po czym
i
> tak przychodzi zien "konsumpcji" nagrody, ktory nierzadko konczy sie
> przegieciem. boje sie ze za jakis czas moe byc juz zapozna - o ile juz nie
jest
> .
>
> ma ten twoj wybranek szczesice ze ma ciebie.
> pozdr.
> narmalny????

Widzę że rozumiesz swój problem i to jest ważne, jeśli chcesz przestać to
sprawa jest prosta - mów sobie dziś nie piję lub dziś nie zasłóżyłem na
nagrodę, ostatecznie do poradni odwykowej. Życzę Ci z całego serca żebyś
wyszedł z tej bitwy jako zwycięzca, a walka ta będzie okropna.

[Gość: Masza33]

Chyba rzeczywicie alkoholik, czy da sie z nim zyc sama musisz zdecydowac - i to
jest najtrudniejsze. Znam te sytuacje z wlasnego doswiadczenia, historia
zaczela sie podobnie i skonczyla nieszczesliwie, tylko kilka lat za pozno. Ale
moze w Twoim przypadku bedzie inaczej ... choc czytajac posty dziewczyn na tym
forum trudno w to uwierzyc, sama jestem zdziwiona, ze swoja wlasna historie
przeczytalam tu chyba z 10 razy. Pozdrawiam i powodzenia.

[Gość: camina]

W zasadzie nie wiem, czy wolno mi tobie doradzac, ale opisze ci pewna rodzine.
Trojka malych dzieci, maz dobrze zarabiający, dbajacy o rodzine, dusza
towarzystwa. Po pracy lubił sobie zajśc z kolegami na piwo - jedno, dwa.
Pzrychodził zawsze usmiechnięty, dzieciom dawał pieniążki na lody, był słodki
dla żony, zero chamstwa i awantur. Od tej pory minęło 10 lat - ten wspaniały
mąż i ojciec jest na etapie wyzywania żony od kurew, wyganiania z domu,
chodzenia do pracy "w kratke", spania na trawniku pzred blokiem, pzrepijania
pieniędzy swoich i dzieci.

Zastanów się dobrze. Jeżeli ty z nim potrafisz żyć, jesteś szczęśliwa to
wszystko w porządku. Tylko żebyś za parę, parenaście lat nie usłyszała -
"nienawidzę cię za to,że takiego ojca mi wybrałaś".

[alina66]

Tak jak Masza33 przeczytałam w Twojej historii swoją własną.
Skończylo się rozwodem (świeżutki jeszcze), ale tych lat,spędzonych na
czekaniu, zdrowia - którego nie mam, spokoju - nikt mi nie odda. Nie wiem, co
będzie z Twoim wybrankiem - najsensowniejsza wydaje mi się rada , by skierować
go jako DDA w stronę poradni...
Wiem jedno - życie z czynnym alkoholikiem to koszmar. Nawet jeśli nie bije i
nie wyzywa- mój nie bił i nie wyzywał.
Usłyszałam to co camina, ale trochę inaczej - mój wówczas trzynastoletni syn
powiedział do mnie, że on już nie chce żyć, bo zycie i tak nie ma sensu..
Starczyło...
A zaczynalo się od piwa, mocnej głowy i długo były przerwy miedzy ciągami -
żeby sobie i innym udowodnić, że nie jest alkoholikiem, że kontroluje swoje
picie...
Życzę Ci właściwej decyzji

Chyba nie alkoholik,

[svetomir]

Absolutnie nie słuchaj tych specjalistów od demonizowania zapojów alkoholowych
i nie rzucaj chłopaka tylko dlatego, ze wypija pare piw. Z tego co piszesz dla
niego picie piwa nie jest nałogiem, a zwyczajem, takim jak picie herbaty czy
kawy. W kulturze staropolskiej pito prawie wyłacznie piwo i czynili to wszyscy
od dzieci do starców, a mało kto popadał od tego w uzależnienie. Nie rób
problemu gdzie go nie ma. Byłby wtedy, gdyby były to ilosci piwa za każdym lub
przwie kazdym lub prawie każdym razem prowadzące do upojenia, a tu jak piszesz
takimi nie są. Nie rób więc krzywdy jemu i sobie, bo kiedys bedziesz tego
załować

[Gość: kubek34]

Witaj !!!
Jak myślę powinieneś dalej zajmować się socjalizmem, bo z udzielaniem rad to
jak kulą w płot...
pozdrawiam

Mojsa nie myślec tak

[svetomir]

Z tego co pisze autorka watku wynika jasno, że jest to "normalny facet,
który lubi piwo, z czym da się żyć", a nie zaden alkoholik, dlatego też
radze jak powyżej. A czy ty przypadkiem nie dzielisz ludzi na alkoholików i
abstynentów? Podejrzewam, ze nie wierzysz w mozliwośc kontrolowanego picia i
kazdy wypijający choć jedno piwo, czy lampke wina co wieczór jest dla Ciebie
albo alkoholikiem albo na dobrej drodze do alkoholizmu. Postanowiłem walczyć na
tym forum o uznanie faktu, że napoje alkoholowe same w sobie sa dobre, a
problemy nie biora sie z picia, tylko ze złego nastawienia do życia.

[Gość: alina66]

SVETOMIR,


rzeczywiście zajmij się socjalizmem,
i nie mów nam, których życie rozleciało się przez alkohol
że demonizujemy....
Myśmy to przeżyli, Ty znasz to z opowieści.

Pozdrawiam

[leonardo1]

svetomir napisał:

> Postanowiłem walczyć na
tym forum o uznanie faktu, że napoje alkoholowe same w sobie sa dobre, a
> problemy nie biora sie z picia, tylko ze złego nastawienia do życia.
>
>
>Mało ambitny sobie cel wybrałeś - przecież z tym, że ?napoje alkoholowe są
dobre?, zgadza się 90 proc. społeczeństwa. Z czym tu walczyć? Nie rozumiem
tylko, dlaczego do zalet alkoholu chcesz przekonać akurat nas, którym alkohol
spieprzył życie i którym w tej chwili równo lata, czy praprzyczyną było samo
picie, czy złe nastawienie. Coś Ci to załatwia psychicznie? Po co to robisz?

Zeby były dwie strony

[svetomir]

pisze po to, aby Ci, którzy sa na rozdrożu mogli ujrzeć równiez piękna strone
wina i innych napojów

[Gość: alina66]

svetomir

ZDAJE SIĘ, ŻE NIE ZAUWAŻYŁEŚ, ŻE TUTAJ MAŁO TYCH NA ROZDROZU (O ILE W OGÓLE
SĄ).
PRZEWAŻNIE TU TACY JAK JA- KTÓRYCH ŻYCIE ROZLECIAŁO SIĘ NA ZAWSZE NA KAWAŁKI
PRZEZ WODKE, PIWO , WINO - BEZ RÓŻNICY....
DLA MNIE NIE MA DRUGIEJ STRONY - JEST MOJE NIESZCZĘŚCIE, ŁZY, CHOROBY, ROZWÓD,
ZMARNOWANE ŻYCIE, STRACH O DZIECKO - ŻE KTOŚ BĘDZIE PRÓBOWAŁ ROBIĆ MU WODĘ Z
MÓZGU POKAZUJĄC DRUGĄ STRONĘ....
MOŻE ZNAJDŹ BARDZIEJ ODPOWIEDNIE FORUM DLA ZACHWALANIA ZALET ALKOHOLU -
JAKIEGOKOLWIEK ALKOHOLU.

i co słychać?

[svetomir]

I jak jest po dwóch miesiącach?
mam nadzieje, ze nie posłuchałaś "dobrych" rad tych czarnowidzów i go nie
rzuciłaś.
siły i madrych wyborów życzę

[Gość: jerzy]

UWAGA osoba pod ksywą "Svetomir" jest specjalistą od wszystkiego - zajrzycie na
linki dotyczące remontów - tam też go pełno. Tak więc jego wypowiedzi są raczej
mało wiarygodne, chociaż wnoszą powiew nowości i niekonwencjonalnego podejścia.
Chwała mu za to. Choć ma tu rację. Alkohol jest [nie dla wszystkich] cacy i
super. I smak piwa jest nieporównywalny - pewno urażam alkoholikowych purystów.
90%ludzi pije go dla przyjemności, 9% aby się upić a 1% bo musi [są pijącycmi
alkoholikami]
Co do alkoholizmu "ewentualnego" Twojej bliskiej Ci osoby to nie demonizujmy.
W taki sposób należałoby odrzucić na śmietnik 10% społeczeństwa - jak nie
więcej. Twój wybrany zawsze ma szansę przestać pić. A ty po prostu mu
zasygnalizuj, że Cię to niepoki = to jego picie = zobaczysz co zrobi. Jak
odstawi to jest OK. Jak nie odstawi to będzie to dla Ciebie pomarańczowe
światło.

[svetomir]

nigdy w życiu nie pisałem o remontach, zgłaszam ten postv adminom, jako
oszczerczy

[Gość: jerzy]

Pisz na Berdyczów. Jest takie przysłowie - uderz w stół ............

[svetomir]

czyli przyznajesz się Pan do oszczerstwa?
Jesśli nie, to podaj Pan te linki o remontach, gdzie rzekomo jest mnie pełno
czy naprawdę tak wam moja prawda niemiła, że musicie sie posuwac do ochydnych
kłamstw dotyczących mojej osoby?

[Gość: hepik]

Identyfikacja Twojego postu z konkretną sprawą jest niedopuszczalnum
redukcjonizmem,gdyż problem należy przenieść na metapoziom,aby wyjść poza
dominujący na tym forum dyskurs.U mnie niepokój osiągnął metawymiar,gdyż nie
wiem,czy mam trzymać się dominującego dotąd dyskursu i domagać się by ludzie
wypowiadali się na temat,o którym mają choćby zielone pojęcie czy powinienem
przenieść się na metapoziom?

[Gość: jerzy]

swetomir - przestań p......ć. I wyjdź z forum - wypowiadasz się nie na temat.
Zaśmiecasz forum i nasz uwagi