wąchanie korka

[Gość: docg]

właśnie dostałem zerowy numer "Magazynu wino" i nerwowo przerzucam kartki nie
wiedząc, od czego zacząć czytanie... tymczasem rzucił mi się w oczy artykuł o
serwowaniu wina, w którym napisane jest, że po wyjęciu korka z butelki należy
go powąchać. Kiedyś przeczytałem w jakimś angielskojęzycznym źródle, że nie
ma potrzeby tego robić ("there is no need to smell the cork; it smells,
obviously, like a cork" - to zdanie nawet zapamiętałem :)
Sam sie przyłapałem na tym, że odruchowo wącham korek, ale on rzeczywiście
zawsze pachnie jak korek :))) A jak to jest u Was? Kto wącha korek i co można
w tym korku wywąchać ?
pozdrawiam

[winoman]

Też mnie to zastanowiło, bo na ogół czytałem, że korek
dostajemy, żeby go obejrzeć, sprawdzić, czy jest
autentyczny i czy nie jest uszkodzony.
Pozdrawiam!

Nie widzę takiej potrzeby

[amsti]

No bo jaki byłby sens takiego zabiegu?

[Gość: sebman]

Pytałem się Włocha po co wącha korek, bo ja nic nie czuję. Dla mnie wszystkie
korki pachną podobnie.
"- Nie przejmuj się, że nie czujesz różnicy. Jeżeli wino będzie kwaśne- to
poczujesz już na początku nie próbując. Na pewno."

Tak więc wącham i nic nie czuję nadal.
To dobrze :-)

sebman

[joe_stru]

Pamiętam to samo zdanie , co docg. "Korek pachnie tylko i wyłącznie korkiem"
tak było gdzieś przetłumaczone na nasze. Nie wącham korka , oglądam , to jasne
, ale nie wącham. I też mnie to w magazynie "wino" zastanowiło. Podobnie jak
pewna nieadekwatnośc ocen punktowych do opisów słownych testowanych Sofii.
Budzi też moje wątpliwości sens takich testów , ale nie chce wracać do dyskusji
pod hasłem "Co z czym porównywać". Chodzi mi o to ,że konsumenci Sofii nie
czytają raczej dostępnego w prenumeracie specjalistycznego magazynu. A tym ,
co go czytają , raczej wzystko jedno czy gamza ma 73,87 pkt , a melnik 74,6789.
I tak raczej nie skorzystają , więc to chyba strata miejsca w tym dośc fajnym
magazynie , nie? pzdr.

[winoman]

Poniewaz jednym z celow pisma ma byc ocenianie win
dostepnych na rynku, a Sophie niewatpliwie sa
najwazniejszym (objetosciowo) tego rynku elementem, wiec
samo podjecie sie oceny tych win wydaje mi sie
zrozumiale. Tym niemniej mam watpliwosci (tak jak Joe) w
zwiazku z punktami. Przy takim punktowaniu troche za
malo miejsca zostaje na wina jednak od Sophii lepsze,
powiedzmy calkiem poprawne, bez ewidentnych wad, ale
jednak nie zaslugujace na okreslenie "dobre". Mam
nadzieje, ze w najblizszym numerze redakcja wyjasni
dokladniej metodologie punktowania, przyznam sie, ze juz
w tej sprawie do redakcji pisalem.
Pozdrawiam!

[Gość: Joe_Stru]

Może i jest trochę racji w tym , że to test win dostępnych na rynku. Ale jeśli
już muszą testować akurat Sofie , to moze wystarczyłoby napisać , że te wina
mieszczą sie w przedziale np. 68-73. Dla oszczędności miejsca. Wszyscy
wiedzą ,że Sofie , są ...hm , nienajlepsze. Szczegółowe oceny i opisy możnaby
zostawić dla win nawet bardzo tanich , ale czymś się wyróżniających.pzdr.

szkoda miejsca?

[giorgio_primo]

Joe... mysle, ze problem jest zupelnie inny. Czym zapelnic 90 stron??? ...bo
jak bedzie duzo ciensze, to chyba klopot bedzie ze sprzedaniem za 20zl. A
przeciez w nastepnych numerach tez musi cos byc...

)))

Co tam wachanie korka! ...ale...

[giorgio_primo]

Wydaje mi sie, ze z tym korkiem to taki odruch: skoro korek smierdzi n.p.
myszami to wino zwykle tez. W 90% przypadkow nie smierdzi niczym)))

No ale do rzeczy! Piszecie o tych recenzjach "bulgarow". Nie wypowiadam sie w
kwestii merytorycznej, bo nie pijam ostatnio i chyba ktos kto wydaje 20 zlotych
za 90 stron o winie tez raczej nie pija. Jestem natomiast wstrzasniety i
zdruzgotany jezykiem jakim operuje podpisujacy sie chyba TPB w recenzjach win.
Przeczytajcie te male arcydziela nie przerywajc sobie lektury innymi
fragmentami magazynu, ktore przy tym bledna zupelnie. Sama esencja. Tylko to i
najlepiej "na jeden raz". Ja sie krztusilem a MaciejM plakal ze smiechu.
Polecam.

pzdr

skoro już zeszliśmy na magazyn...

[Gość: docg]

..., a konkretnie "Magazyn Wino", to niepokoi mnie dyletanctwo językowe
stosowane w opisach win. Na przykład: "Wyczuwalny niuans dziurawca i kory
wierzbowej" Kory wierzbowej nie kwestionuję, bo przecież każdy laik nawet
doskonale odróżnia ten specyficzny zapach od zapachu innych kor, jak choćby
olchowej, bukowej czy wiązowej. Ale takie pobieżne potraktowanie dziurawca to
przecież zgroza - zupełnie nie wiemy, czy chodzi o kwiat, liście czy też korzeń
tej popularnej rośliny. A może - o zgrozo - jest to zapach herbaty z dziurawca
w torebkach ??? Apeluję o większą precyzję, w końcu ma to być magazyn czytany
nie tylko przez laików, ale także przez koneserów!
:))))))))
pozdrawiam
P.S. a poważnie, to bardzo sie cieszę, że wychodzi taka fajna gazeta, tylko
szkoda, że jest dostępna jedynie w podziemnym obiegu.
docg

[giorgio_primo]

To wlasnie jest TPB!!! To jest DOCG zabawa... tam sa lepsze "kwiatki" - na
przyklad wszechobecny papier, karton, zwykle w czyms moczony. Ja naprawde
jestem pelen podziwu dla poswiecenia redaktora, ktory probowal takie smakolyki
jak karton moczony w kocich siuskach... a moze cos przekrecilem?)))

)))

[Gość: docg]

giorgio_primo napisał:

> To wlasnie jest TPB!!! To jest DOCG zabawa... tam sa lepsze "kwiatki" - na
> przyklad wszechobecny papier, karton, zwykle w czyms moczony. Ja naprawde
> jestem pelen podziwu dla poswiecenia redaktora, ktory probowal takie
smakolyki
> jak karton moczony w kocich siuskach... a moze cos przekrecilem?)))
>
> )))
*****
oczywiście, że przekręciłeś! ale już spiesze z pomocą, chodziło
o "niezharmonizowany bukiet beczki po kiszonej kapuście, przypieczonej skórki
chleba i kocich siuśków" :)
Fakt, ten facet (red. naczelny, Tomasz Prange - Barczyński) ma niesamowita bazę
odniesienia jeśli chodzi o zapachy. Co on się musiał w życiu nawąchać!!! Trochę
mu współczuję, bo jeśli on takie rzeczy czuje w winie, to co musi czuć w
tramwaju?!?
pozdrawiam
p.s. nie zbadałem tego dokładnie, ale wydaje mi się, że w każdym zestawie
najniższe noty daje tpb a najwyższe wg, może stąd bierze się brak konsekwencji
pomiędzy opisami różnych Sophii a ich punktacją
docg

[amsti]

Gość portalu: docg napisał(a):

>> oczywiście, że przekręciłeś! ale już spiesze z pomocą, chodziło
> o "niezharmonizowany bukiet beczki po kiszonej kapuście, przypieczonej
skórki
> chleba i kocich siuśków" :)


Jakaś Sophia jest robiona z Sauvignon Blanc?


> Fakt, ten facet (red. naczelny, Tomasz Prange - Barczyński) ma niesamowita
bazę
>
> odniesienia jeśli chodzi o zapachy. Co on się musiał w życiu nawąchać!!!
Trochę
>
> mu współczuję, bo jeśli on takie rzeczy czuje w winie, to co musi czuć w
> tramwaju?!?
> pozdrawiam

Bukiety skarpetkowe itp.


BTW. A warto wogóle prenumerować to czasopismo? Bo widzę, że ten pierwszy
numer ma masę perełek.

Amsterdam

[miszka44]

Szykowałem się do kompleksowej recenzji rzeczonego Magazynu, ale sporo
mankamentów już wymieniliście.
Mój podstawowy zarzut to brak precyzyjnego określenia odbiorcy. Druga sprawa to
kwestie edytorskie - po co papier grubości kartonu? dlaczego wewnętrzne
marginesy nie istnieją, co przy sposobie sklejenia pisma znakomicie utrudnia
czytanie tekstów na dalszych stronach? Myślę, że w Redakcji mają egzemplarz
Decantera, więc prochu wymyślać nie musieli.

Degustacje. O Sofii juz było. Absurd. Rioja - znaleźli tylko 5 butelek w
polskich sklepach? Jeśli miało to coś powiedzieć o polskim rynku, to nie
powiedziało.

Kurs sommelierski. Traktuję go jako zastępstwo rubryki "Humor numeru". Ale
podoba mi sie przemiana sommeliera w sommelierkę :-). Mam nadzieję, że sekret
tej sztuczki redakcja zdradzi w kolejnym numerze. A propos języka - poznałem
nowo słowo: szarmanteria.

Kulinaria. Króciutki i pisany (tak wygląda) na kolanie tekst Makłowicza
okraszony jest tej samej objetości (1/2 strony!) wątpliwej jakości i
adekwatności rysunkiem. Nuda. Ten sam wspaniały rysownik opatrzył także tekst o
Wigilijnych winach. Dwaj zalani "faceci na delegacji" są naprawdę bardzo
dowcipnym komentarzem. Tak trzymać!

Recenzja restauracyjna. Tylko mała próbka: "Lista [win - przyp. mój] jest
imponującej długości jak na tak stosunkowo niewielkie miejsce". Znaczy spisana
na zwoju? "Jednak czujne oko znawcy, czyli mojego męża, dostrzegło w niej
[karcie win - przyp. mój] kilka istotnych niedociągnięć. Po pierwsze, brak
roczników". Ale ma facet oko!

Kalendarium. W pierwszym odcinku od razu startują w 600 r. p.n.e. i dochodzą do
1822 r. Może jestem winno-historycznym dyletantem, ale czy w tym okresie tylko
14 wydarzeń wartych jest odnotowania? Skoro pismo ma się długo ukazywać, to
można chyba sobie pozwolić na bardziej szczegółowe opisy historyczne.

Encyklopedia. Ja nie znalazłem klucza, wedle którego wybrano te właśnie hasła.
Ale może źle szukałem.

Roczniki. Jak na fachowe pismo to dość ubogo potraktowano regiony winiarskie. Z
Portugalii tylko porto vintage. A co z resztą regionów? Australia jako jeden
region - czyżby nie było różnic między Wiktorią a Australia POłudniową? To samo
dotyczy Niemiec - chyba jednak pewne zróżnicowanie tam wystepuje? A w USA to
tylko w Kalifornii tłoczą wino?

To tyle na gorąco.
A i tak będę pewnie musiał Magazyn zaprenumerować, bo coś czytać trzeba.

Recenzent44

[giorgio_primo]

miszka44 napisał:

> Szykowałem się do kompleksowej recenzji rzeczonego Magazynu, ale sporo
> mankamentów już wymieniliście.
> Mój podstawowy zarzut to brak precyzyjnego określenia odbiorcy. Druga sprawa
to
>
> kwestie edytorskie - po co papier grubości kartonu?

Oto prawdopodobne wyjasnienie: Jak by wygladalo 90 stron na papierze o
normalnej gramaturze? Odpowiedz: Bardzo niepowaznie. Wezcie na probe 45 kartek
gazety typu Elle. Co zobaczycie? Dosc miekki i cienki pliczek kartek.

> dlaczego wewnętrzne
> marginesy nie istnieją, co przy sposobie sklejenia pisma znakomicie utrudnia
> czytanie tekstów na dalszych stronach? Myślę, że w Redakcji mają egzemplarz
> Decantera, więc prochu wymyślać nie musieli.

Odpowiedz jak wyzej. Margines byl przygotowany na "normalny" bardziej miekki
papier.

>
> Degustacje. O Sofii juz było. Absurd. Rioja - znaleźli tylko 5 butelek w
> polskich sklepach? Jeśli miało to coś powiedzieć o polskim rynku, to nie
> powiedziało.

A to nie sa czasem tylko nowosci na rynku??? Nie mam tu przed soba pisma...

>
> Kurs sommelierski. Traktuję go jako zastępstwo rubryki "Humor numeru". Ale
> podoba mi sie przemiana sommeliera w sommelierkę :-). Mam nadzieję, że sekret
> tej sztuczki redakcja zdradzi w kolejnym numerze. A propos języka - poznałem
> nowo słowo: szarmanteria.
>
> Kulinaria. Króciutki i pisany (tak wygląda) na kolanie tekst Makłowicza
> okraszony jest tej samej objetości (1/2 strony!) wątpliwej jakości i
> adekwatności rysunkiem. Nuda.

Nie wypowiadam sie - nie lubie tego Pana.

> Ten sam wspaniały rysownik opatrzył także tekst o
> Wigilijnych winach. Dwaj zalani "faceci na delegacji" są naprawdę bardzo
> dowcipnym komentarzem. Tak trzymać!
>
> Recenzja restauracyjna. Tylko mała próbka: "Lista [win - przyp. mój] jest
> imponującej długości jak na tak stosunkowo niewielkie miejsce". Znaczy
spisana
> na zwoju? "Jednak czujne oko znawcy, czyli mojego męża, dostrzegło w niej
> [karcie win - przyp. mój] kilka istotnych niedociągnięć. Po pierwsze, brak
> roczników". Ale ma facet oko!
>
> Kalendarium. W pierwszym odcinku od razu startują w 600 r. p.n.e. i dochodzą
do
>
> 1822 r. Może jestem winno-historycznym dyletantem, ale czy w tym okresie
tylko
> 14 wydarzeń wartych jest odnotowania? Skoro pismo ma się długo ukazywać, to
> można chyba sobie pozwolić na bardziej szczegółowe opisy historyczne.
>
> Encyklopedia. Ja nie znalazłem klucza, wedle którego wybrano te właśnie
hasła.
> Ale może źle szukałem.

Ja sie domyslam, ale to hipoteza: Po jednym hasle z roznych literek alfabetu???

>
> Roczniki. Jak na fachowe pismo to dość ubogo potraktowano regiony winiarskie.
Z
>
> Portugalii tylko porto vintage. A co z resztą regionów? Australia jako jeden
> region - czyżby nie było różnic między Wiktorią a Australia POłudniową? To
samo
>
> dotyczy Niemiec - chyba jednak pewne zróżnicowanie tam wystepuje? A w USA to
> tylko w Kalifornii tłoczą wino?

Roczniki to akurat zupelny skandal. Ja rozumiem, ze w Austrii sa swietne wina a
Austriacy planuja dawac wiele reklam winiarskich (za ich "panstwowe" pieniadze)
w polskiej prasie. Ale wydzielenie trzech regionow w Austrii przy jednym w
Australii i USA to "lekka" przesada. No i jak mogl dostac sie do druku
taki "kwiatek" jak roczniki Amarone??? Wiele z wycen rocznikow nosi znamiona
oceny subiektywnej (nie znam sie na "bordosach", ale czytalem wiele o 2000 i
innych topowych rocznikach, a tu nie ma 10tek...), i nie ma w tym nic zlego.
Natomiast punktacja w Amarone wskazuje raczej na to, ze komus przesunal sie
wiersz w tabeli o jedna kolumne. W zwiazku z tym chyba czas zamienic ceny na
butelkach Amarone z 1995 i 1994. Czy nikt kto interesuje sie winem nie robi
korekty?

>
> To tyle na gorąco.
> A i tak będę pewnie musiał Magazyn zaprenumerować, bo coś czytać trzeba.
>
> Recenzent44

pzdr

jeszcze o magazynie

[ducale]

oj wieczni malkontenci, nawet jednego dobrego słowa o magazynie 'Wino' , a
kazdy deklaruje ze bedzie kupował ( pewnie oprócz GP),ale spójrzmy na to z
drugiej strony, w porównaniu do 'Wina Swiata' to o niebo lepsze. DAJMY IM
TROCHE CZASU
pozdr

[winoman]

To ja, jak zwykle w charakterze adwokata. Uwaga, nie
reprezentuję redakcji, tylko siebie!

1. Tomasz Prange-Barczyński nie jest redaktorem
naczelnym, a jego zastępcą.

2. Jeśli rzeczywiście nie trafiliście nigdy na wino
smakujące tekturą, albo pachnące kiszoną kapustą, to
szczęściarze z Was :-))

3. Wyróżniona pozycja Austrii w rocznikach jest łatwa do
wyjaśnienia tym, że akurat Austrii poświęcono najwięcej
miejsca w numerze. Co do zasadności przyznawania punktów
rocznikom nie będę się wypowiadał, powiem tylko, że jest
to zawsze (jak każda ocena) sprawa kontrowersyjna. Wine
spectator ocenia inaczej, Hugh Johnson inaczej, Parker
jeszcze inaczej. Jeśli o Australię chodzi, to np. Hugh
Johnson podaje tylko ocenę dla Shiraz i dla Chardonnay,
bez wnikania w regiony. Podobnie w USA pisze tylko o
Kalifornii, z podziałem na Cabernet Sauv. i Chardonnay.
Bordeaux ocenione w 2000 na 8, a w 1995 rzeczywiście może
zaskoczyć, choć mam wrażenie, że żaden z nas nie pił
żadnego z Cru Classe z 2000 (choćby dlatego, że jeszcze
ich nie ma na rynku), a i osobista znajomośc rocznika
1995 też dla większości z nas nie wychodzi poza Cru
Bourgeois. A jeśli o Portugalię chodzi, to prawie
nigdzie nie podaje się ocen roczników win innych, niż porto.

4. Rioja. Przecież napisano, że chodzi o rocznik 2000,
wina te dopiero się pojawiają. Zdziwiło mnie pojawienie
się Faustino VII, przecież to zawsze była crianza, na
rynek wyjeżdża najwcześniej po ukończeniu dwóch lat, więc
wino degustowane musiało być prosto z palety :-))

5. Kurs sommelierski i cudowna transformacja. Może
chodziło o pokazanie, że na dziesięciu sommelierów
przypada jedna sommelierka? :-))

6. Lista win w restauracji. Muszę przyznać, że zupełnie
nie rozumiem krytyki Miszki44. Przecież lista jest
zawsze długa, bądź krótka, nie powiesz chyba, że jest
cienka, lub gruba. A jeśli o to oko znawcy chodzi, to
niedociągnięcia nie ograniczają się tylko do braku
informacji o rocznikach, jest ich znacznie więcej, myślę,
że nawet mało kto z nas zwróciłby uwagę na brak w liście
białych win z Górnej Adygi.

Podsumowując (choć szczerze powiem, że jeszcze nie
wszystko przeczytałem), uważam, że pomimo wielu istotnych
niedociągnięć (w końcu to numer zerowy, nawet nie
pierwszy) dobrze się stało, że pismo powstało i mam
nadzieję, że z każdym numerem poziom będzie rósł.

Pozdrawiam!

To ktoś atakuje? :-)

[miszka44]

winoman napisał:

> Jeśli o Australię chodzi, to np. Hugh
> Johnson podaje tylko ocenę dla Shiraz i dla Chardonnay,
> bez wnikania w regiony. Podobnie w USA pisze tylko o
> Kalifornii, z podziałem na Cabernet Sauv. i Chardonnay.

Opieram się na „kieszonkowym” Johnsonie, w którym dużo uwagi poświęca on
różnicom pomiędzy poszczególnymi regionami. Ale nie wiem, jak to wygląda w
Atlasie.

> 4. Rioja. Przecież napisano, że chodzi o rocznik 2000,

Mea culpa – jest to napisane. Nie czytałem całego numeru po kolei, tylko
skakałem po różnych stronach, stąd pewnie moja pomyłka.

> wino degustowane musiało być prosto z palety :-))

Chyba tylko ciężko taką paletą zakręcić :-)


> 6. Lista win w restauracji. Muszę przyznać, że zupełnie
> nie rozumiem krytyki Miszki44. Przecież lista jest
> zawsze długa, bądź krótka, nie powiesz chyba, że jest
> cienka, lub gruba.

To nie krytyka, a nabijanie się. Jakoś nie dostrzegam związku między długością
listy win, a wielkością pomieszczenia, w którym się ją czyta.

> Podsumowując (choć szczerze powiem, że jeszcze nie
> wszystko przeczytałem), uważam, że pomimo wielu istotnych
> niedociągnięć (w końcu to numer zerowy, nawet nie
> pierwszy) dobrze się stało, że pismo powstało i mam
> nadzieję, że z każdym numerem poziom będzie rósł.

Też mam taką nadzieję, aczkolwiek myślę, że wydawnictwo od dłuższego czasu
zajmujące się literaturą winną powinno dołożyć większej staranności, biorąc się
za periodyk.
Numer zerowy – to uwaga ogólna - powinien być co najmniej dwa razy lepszy od
pierwszego, bo jak reklamodawcy się zrażą, to na zerowym może się skończyć.


> Pozdrawiam!

I ja pozdrawiam
M44

[Gość: docg]

miszka44 napisał:
> Numer zerowy – to uwaga ogólna - powinien być co najmniej dwa razy lepszy
od pierwszego, bo jak reklamodawcy się zrażą, to na zerowym może się skończyć.
(...)
Tylko nie to! Ja mam nadzieję, że pismo będzie się ukazywać, tylko zamiast
wywiadów z ignorantami będą listy od czytelników i kącik porad :)))
No i koniecznie kącik motoryzacyjny :)
pozdrawiam
p.s. no i jeszcze jedno: powinna byc zasada: albo podajemy ceny, albo ich nie
podajemy. Jeśli wina są niedostępne w Polsce, to zawsze można podać cenę z
kraju, gdzie ono jest dostępne. Brakowało mi tego przy opisie "austrii"
docg

[Gość: tpb]

Drodzy Przyjaciele,

Pozwalam sobie zwrócić się w ten sposób do wszystkich, którzy zabrali głos na
tym forum wypowiadając się na temat zerowego numeru Magazynu Wino. Cieszy mnie,
że poświęciliście MW tyle czasu i energii. Każdy krytyczny głos jest dla nas
bardzo cenny, zwłaszcza jeśli dostrzegamy w nim zachętę do dalszych działań.
Jest jedna rzecz, którą chciałbym wyjaśnić. W którejś z wypowiedzi zasugerowano
nam napisanie tekstu w związku z prawdopodobieństwem odniesienia korzyści
majątkowych (reklamy dla pisma etc.). Pragnę w związku z tym oświadczyć, że
żaden artykułem w Magazynie nie jest tekstem sponsorowanym. Jest to zasada,
którą kierowaliśmy się decydując się na stworzenie Magazynu.
Korzystam z okazji i zapraszam do lektury numeru 1 – już 01.02.2003. Tym razem
cover –story to Kalifornia, sto kilkanaście stron czytania, a w środku noty
degustacyjne kilkuset win (w tym również mojego autorstwa o czym szczególnie
zawiadamiam wiernych fanów mego nosa i języka).

Tomasz Prange-Barczyński (tpb)
z-ca naczelnego Magazynu Wino

[Gość: AST]

Zawsze odruchowo wacham korek. Ale zaznaczam, ze nigdy nie otwieram wina przy
gosciach. Podaje do stolu juz otwarte.

[Gość: docg]

Gość portalu: AST napisał(a):

> Zawsze odruchowo wacham korek. Ale zaznaczam, ze nigdy nie otwieram wina przy
> gosciach. Podaje do stolu juz otwarte.
przepraszam za głupie pytanie, ale właściwie dlaczego nie otwierasz wina przy
gościach ? Wydawało mi się, że nie ma w tym nic zdrożnego, a nawet tak jest
lepiej, o ile oczywiście wino nie wymaga dużo wcześniejszego otworzenia.
pozdrawiam

[Gość: AST]

Gość portalu: docg napisał(a):

>
> przepraszam za głupie pytanie, ale właściwie dlaczego nie otwierasz wina przy
> gościach ? Wydawało mi się, że nie ma w tym nic zdrożnego, a nawet tak jest
> lepiej, o ile oczywiście wino nie wymaga dużo wcześniejszego otworzenia.
> pozdrawiam

Oczywiscie ze nie otwieranie wina przy gosciach to nic zdroznego. Ale wole to
robic w kochni, gdzie mam pod reka nozyk do rownego obciecia pokrywy korka,
korkociag, i gdzie moge sciety plastik wyrzucic zaraz do kosza. No i gdzie moge
sobie powachac korek ...))...

[Gość: margo]

Proszę mi za bardzo nie wierzyć, bo jestem laikiem, ale, o ile wiem, korek
wącha się po to by wyczuć w nim ... własnie korek. Jeśli zamiast tego poczujemy
zapach wina (czy może raczej octu), to znak, że wino było źle przechowywane i
wino jest złe.

[Gość: star]

Odnosnie wspomnianego Haut Vigneau ( po weekendzie )
- korek pachnial wyraznie skwasnialym winem - a samo wino bylo swietne.
Tak wiec podawanie korka do wachania w restauracjach i podejmowanie
decyzji na podstawie korak jak widac moze byc mylne.
Chyba, ze juz za tydzien cale wino by skwasnialo ... ?

star

[Gość: kapusta]

ja zawsze wacham korek! po to aby wyczuc czy nie smierdzi podejrzanie. dobre
korki naturane nasiakaja winem i absorbuja zapach z winma. jak korek
intensywnie pachnie winem to dobry znak... ps nie wacha sie korkow
syntetycznych.

[winersch]

Francuski sommelier, ktory mnie douczał powiedział tak jak ty. Korek zawsze
pachnie korkiem. Zapach TCA, który czujemy jako defekt wina, trudno jest wyczuc
wąchając korek. "Po co więc go wąchasz?" zapytałem. "Bo klientom wydaje się, że
to bardziej profesjonalne.

[cecyl]

A ja z kolei ostatnio trafiam dość często na za suche korki (np. w Nagy....,
Cabernet Franc), w związku z tym, że w przeszłości zdarzało mi się, iż suchy
korek zdradzał wino zepsute, więc od razu nabieram podejrzeń (zresztą z owym
wegrem -b.szacownym zresztą winem na codzień tak mi się właśnie za pierwszym
podejściem zdarzyło), ale prawde mówiąc nie wiem co oznaczać może suchy jak
wiór korek. A co do wąchania to i ja mam bezsensowny odruch Pawłowa podczas gdy
korek pachnie korkiem, a przeciez we Francji mawia się "to wino pachnie
korkiem" czyli wylac natychmiast albo na ocet wstawić. Ale w restauracjach
nigdy nie podawano mi korka do wąchania.

Pies Pawłowa

[docg]

Ja, chociaż nie widzę potrzeby wąchania korka, ani nawet nie lubię jego
zapachu, mimo wszystko też mam taki bezsensowny odruch, że wącham korek po
otworzeniu butelki. Doszło nawet do tego, że powąchałem ostatnio plastikową
zatyczkę :-))
Druga sprawa to mimika - złapałem się na tym, że podczas wąchania korka robię
taka dziwną minę - marszczę brwi i podnoszę wzrok do góry. Trzeba zacząć
bardziej nad sobą panować :-))

[Gość: star]

Zawsze powachanie korka utrwala nam obraz aromatu jakiego wystrzegamy sie w
winie, a zawsze chyba ludzimy sie ze a nuz na tyle nasiaknal winem ze ciut
aromatu z wina sie na nim ostalo - ja np. oprocz wachania korka wacham zawsze
wino z butelki.
> Druga sprawa to mimika - złapałem się na tym, że podczas wąchania korka robię
> taka dziwną minę - marszczę brwi i podnoszę wzrok do góry.
Wygladasz pzry tym pewno b. profesjonalnie - omalze mistycznie, i mysle ze
robi to duze wrazenie na otoczeniu (kelner dostaje palpitacji serca, a panie
mdleja wokol).
Przyznaj sie ze dlugo cwiczyles przed lustrem aby osiagnac ten efekt;-)

Pozdrawiam
star

[basia]

A ja wącham i czuję nie tylko zapach korka.Jak można czuć tylko korek?! przecież
musi nasiąknąć aromatem. Być może - a nawet na pewno -kiepskie wina piję.... i
wącham najpierw wino z butelki i nalewam odrobinę do kieliszka i jeszcze raz
wącham i dopiero smakuję.