Bułgaria

[Gość: star]

starajac sie zrobic porzadki w notkach dotyczacych win bulgarskich natrafilem
na ciekawy (choc stary) artykul:
www.bulgarianwines.org/pages.php?name=vins_3&ParentName=vins&lng=en
gdzie udzial brala takze rodzynka z Polski (znacie?)

moze ktos zna sie na regionach bulgarii, klasyfikacji win, odmianach (np w
sophii blanc de blancs jakie wystepuje u roznych producentow?) etc - wszelkie
sugestie linki mile widziane:-)

pzdr
star

ps musze sie przyznac ze od kilku lat nie kupilem wina bulgarskiego:-)

Jancis Robinson o Bulgaria 1a część

[Gość: willycoyote]

Artykuł na RA z 2003 roku

Znaleźć własną paletę smaku


Z Jancis Robinson, znawcą wina,
współautorką „Atlasu win świata”,
rozmawiała Magdalena Skarżyńska


— Niedawno na polskim rynku wydawniczym ukazał się słynny „Atlas win świata”,
którego jest Pani współautorką, wraz z Hugh Johnsonem. Jaki był podział prac
przy powstawaniu tej już piątej edycji atlasu?
Po raz pierwszy atlas ukazał się w 1971 roku, a Hugh był autorem czterech
kolejnych wydań. W 1998 roku przy kieliszku wina zaproponował mi przejęcie prac
nad wydaniem piątym. Jak powiedział, nadszedł czas, aby przekazać atlas w ręce
kolejnego pokolenia. Z radością przyjęłam to wyróżnienie, choć, prawdę mówiąc,
dzieli nas może połowa pokolenia.
Hugh Johnson przez cały czas służył pomocą, wprowadzał w tajniki tej księgi.
Uczestniczył we wszystkich pracach początkowych, dotyczących kształtu tego
wydania, sposobu opracowywania nowych map. Samodzielnie zajął się winami
węgierskimi.
Każda strona poprzedniego wydania musiała zostać sprawdzona, zaktualizowana.
Jak wspomniałam, Hugh zajął się Węgrami, a także historią wina aż do dnia
dzisiejszego. Ale poza tymi wyjątkami wszystko już spoczywało na moich barkach.

— Jakie zmiany nastąpiły w porównaniu z poprzednim wydaniem?
Właściwie całe poprzednie wydanie zostało zmienione. Choć niektóre części
bardziej, inne mniej, jak np. rozdziały poświęcone Niemcom oraz tradycyjnym
regionom Francji, np. Burgundii. Z drugiej strony region St-Emilion zmienił się
radykalnie w porównaniu z poprzednią edycją. Stąd, o czym wspominamy we
wstępie, pojawiło się mnóstwo nowych map, podobnie jak i wiele nowych
rozdziałów, głównie poświęconych krajom Nowego Świata, np. po raz pierwszy
zostały sporządzone dokładne mapy Argentyny, Nowej Zelandii. Jak wiadomo, wina
pochodzące z Nowego Świata cały czas umacniają swoją pozycję na rynkach
światowych, coraz więcej o nich wiemy. Dużo zmieniło się także w przypadku
Włoch, gdzie doszło do wielu przeobrażeń, pierwszy raz przedstawione zostały
tamtejsze regiony Barolo, Barbaresco.
Niektórzy twierdzą, że znów zbyt wiele miejsca poświęciliśmy Francji. Prawdą
jednak jest, że Francja to symbol wina, jego źródło, stąd tak obszerne
potraktowanie tego kraju wydaje mi się całkowicie uzasadnione. Australia też
jest ważnym krajem winiarskim, jednak wiele tamtejszych podregionów zostało
dopiero po raz pierwszy opracowanych, nie można więc jeszcze tak dokładnie
wskazać ich cech.

— Czy już myśli Pani o kolejnej edycji atlasu?
Jeszcze nie. Chociaż z drugiej strony każda moja podróż ma również na celu
zdobycie nowych informacji. W piątym wydaniu dwie strony poświęciłam Bułgarii.
Teraz podczas wizyty w tym kraju robię skrzętnie notatki, które na pewno pomogą
w przygotowaniu szóstej edycji.

— Świat wina ulega ciągłym przeobrażeniom. Czy zmienia się także sposób jego
opisywania?
Myślę, że tak. Dlatego w tej edycji atlasu zamieściłam całkowicie nowe
zestawienie popularnych terminów degustacyjnych. Skoro zmienia się wino, muszą
się pojawiać nowe słowa je opisujące, terminologia.

— Do kogo kierowane są kolejne edycje „Atlasu win świata”?
Odbiorcą atlasu może być każdy, kto interesuje się winem i wie, jak ważna w
jego powstawaniu jest geografia. To ona stanowi o potencjale wina, warunkuje
jego cechy. Po lekturze atlasu, każdy powinien już wiedzieć, jaki trunek będzie
dla niego najlepszy.

— A jak mogłaby Pani opisać europejskiego konsumenta win?
Wydaje mi się, że europejczycy są tradycjonalistami. Otaczają wino szacunkiem,
za to zdają się zapominać, że jest to produkt pochodzący ze wsi, w dużej mierze
efekt pracy rolników. Mieszkańcy krajów Nowego Świata traktują wino po prostu
jako produkt, choć oczywiście, czasami jako produkt luksusowy. Chcą być
zaskoczeni winem, oczekują wrażeń, niepowtarzalności, podczas gdy Europejczycy
biorą do ręki kieliszek wina i usiłują je zrozumieć.

— Spotykamy się przy okazji pierwszej edycji Międzynarodowej Degustacji Win
Bułgarskich w Sofii. Jakie są Pani wrażenia?
To bardzo ciekawe doświadczenie. Winnice Bułgarii są wielkim skarbem. Widać,
jak duże zmiany w nich zachodzą, ile nakładów finansowych i energii ludzi cały
czas się w nie inwestuje. Trzeba jednak dobrze zorganizować całą pracę winnic.
Dziś w Bułgarii niezbędna jest dobra kadra zarządzająca, posiadająca wiedzę z
zakresu produkcji wina, rynku sprzedaży itp. To muszą być ludzie, którzy nie
boją się wyzwań, są gotowi na liczne podróże związane z podpisywaniem setek
nowych kontraktów z importerami. To bardzo czasochłonne zajęcie, ale na pewno
przyniesie korzystne efekty. Należy też inwestować w nowe plantacje. Wytwórnie
wina nie potrzebują aż takich nakładów finansowych, warto więc je przeznaczyć
na rozwój winnic.

— W krajach centralnej i wschodniej Europy kultura picia wina dopiero się
kształtuje. Jakich rad mogłaby Pani udzielić, co zrobić, by stać się świadomym
konsumentem wina?
Najważniejsze to znaleźć swoją własną paletę smaku, zrozumieć, co mi
najbardziej w winie odpowiada. Jeśli ktoś mówi, że lubi wino A, wcale to nie
oznacza, że i mnie będzie ono smakowało. W przypadku wina nie ma sądów tych
jedynych, właściwych, jak i nie ma tych błędnych. Po prostu trzeba podążać za
własnymi preferencjami. To one są właściwe.

— Mamy teraz środek lata. Jakie wino poleciłaby Pani na miły wieczór na
powietrzu w gronie przyjaciół?
Uwielbiam rieslingi – dobre, prawdziwe, reńskie. Niemcy robią świetne wina,
idealne na lato, bardzo aromatyczne, o bogatym smaku i niezbyt wysokiej
zawartości alkoholu. Chłodne nie tracą swych walorów na świeżym powietrzu.
Jestem miłośnikiem dobrych win niemieckich, ale trzeba uważać, by wybrać
właściwego producenta, w czym na pewno pomoże „Atlas win świata”.

— Dziękuję za rozmowę

Magdalena Winiarska

willy podawaj łącza

[Gość: star]

zamiast wklejac tekst
www.rynki.pl/issues/2003-08/n-08_4.htm
pzdr
star

Rosenthaler Kadarka

[Gość: star]

produkowana przez Slavyantsi nie zawiera wcale Gamzy (Kadarki),
sklada sie z odmian Pamid i Merlot

pzdr
star

[Gość: star]

chyba sie zagalopowalem - bo podawalem za Waldipolem,
strona prod. podaje jednak odmiane Kadarka

pzdr
star

ps sledctwo trwa

robi sie ciekawie

[Gość: star]

www.gazetaprawna.pl/index.php?action=showNews&dok=857.1.3.2.22.2.0.3.htm
pzdr
star

Unia

[Gość: star]

o winie od str. 33:
western-balkans.info/upload/docs/Bulgaria_07.pdf
pzdr
star

Jeszcze Jancis

[willycoyote]

Najlepsze wina wg Pani Jancis są oznakowane grubszymi literami w tym artykule
www.enotime.it/zoom/default.aspx?id=2616
(Magdalena Skarżynska jeszcze nie weszła za mąż, dziś jej nazwisko jest
Winiarska, czyli na pewno w temacie...)

[willycoyote]

www.enotime.it/zoom/default.aspx?id=889