Wielka Brytania - piekło czy raj?

Wielka Brytania - piekło czy raj?

[miastaswiata.com.pl]

Ciekawe informacje o życiu na wyspach na miastaswiata.com.pl/

Polecam!

Do 'ch...a' nie podobna!

[Gość: Johny beGood]

Do 'ch...a' nie podobna. Oto moja odpowiedz. Nie widze specjalnej
roznicy niz w polsce. Zapie...m w jakiejs zaplutej fabryce od
dwoch lat. zrobilem na wlasna reke setki tysiecy kursow na widlaki,
koparki, ch...arki i glebogryzarki. biegam po tych wszystkich
jobcentrach jak palant i gowno dla mnie maja. wynajmuje jakis
zaszczany pokoj i ledwo stac mnie na bulke z maslem. slysze jak
znajomi znajomych chwala sie, ze licencji nie maja a pracuja na
maszynach... to ja juz nie rozumiem, albo jestem jakims cieciem i
niedorajda, albo poprostu nie mam szczescia do znalezienia roboty.

pozatym przeludnony kraj. nawet na tym zadupiu, gdzie mieszkam nie
mam gdzie mojego zloma zaparkowac zaparkowac.

Wielka Brytania - piekło czy raj?

[Gość: Ropuch]

Tutaj młody chłopak opisuje w kilku częściach bardzo dokładnie swoje życie na emigracji w Wielkiej Brytanii. Bardzo ciekawa i zarazem przydatna lektura bo można traktować jako poradnik. Podsyłam link starachowice-net.pl/informator/poczytalnia
Polecam wszystkim. Pozdrawiam

maga

[Gość: kraj jak kraj ale.]

Dokladnie! Co to za bujdy ze w UK jest bezpiecznie, nie ma
chamstwa...no ludzie!!! To chyba najniebezpieczniejszy kraj w EU.
Poza centrum Londynu naprawde warto na siebie uwazac wieczorami.
Bandy gowniarzy, masa nieletnich ktorzy maja dzieciaki sami bedac
dziecmi (taki system), spoleczenstwo w wiekszosci roboli,
niedouczonych i faktycznie majacych taki akcent, ze latwo
zaklasyfikowac ich do odpowiedniej grupy spolecznej po samym
brzmieniu. Kto nie byl w UK niech sobie obejrzy film "Harry Brown";
tak wyglada ten kraj w wiekszosci, nic dodac nic ujac. Jasne,
posiadajac wysokie kwalifikacje twoj standart zycia bedzie wyzszy
niz w Polsce (lekarze, bankowcy, ze nie wspomne o nauczycielach
akademickich...!), natomiast mowiac ogolnie to panstwo socjalne,
ktore nie potrafi poradzic sobie z bandytyzmem gowniarzy ktorzy ani
sie nie ucza, ani nie pracuja bo zyja z zasilkow. Tyle. Zyc mozna
wszedzie.

[keepcalm]

Hej,

to może i ja się wypowiem.

Jestem tu 3,5 roku i poznałam sporo ludzi. Przyjechalismy z mezem z
takim 'pre-intermediate' znajomościa jezyka. Mieszkanie w Polsce
zostawilismy na 'w razie czego', a auto sprzedalismy i bylo na start
a Anglii.

Pierwszy rok to była w moim przypadku praca z agencji za najnizsza
krajowa plus inwestycja w angielski w prywatne szkole (przyjchalismy
w listopadzie, wiec nie moglismy zaczac w tanszym college'u). Ludzi
się pukali w czoło, czy na głowe upadliśmy aby płacić po 100 funtów
na osobę za kurs. Czasem były wątpliwości. Nie oszukujmy się, kiedy
zaczynasz sie uczyć języka praktycznie od podstaw w wieku 29 lat,
nie oczekuj wielkich rezultatów. Ale my twardo. Po roku nauki
stwierdziłam, że przyszedł czas na pracę biurową. Moja agencja
(byłam etatowym zapierd.czem na liniach fabrycznych0 od razu
odmówiła, odmówily też kolejne wymarzonego biurka. Ale w jednej dali
szanse. I tak dostałam pracę na 3 miesiące. Potem można było
aplikować. Miałam pierwsze interview po którym częśc (nawet Anglików
została odrzucona), a potem 2gie interview i dostałam tą pracę.
Po 3 latach mam już certyfikat na poziomie advance, plus kilka
kursów zawodowych i nadal się uczę.
Kupilismy dom na kredyt i na pewno nie czuję sie jak w piekle. Jak w
raju się czułam na Malediwach, kiedy byłam tam na wakacjach...

Pozdrawiam