DDA

[mk968]

szukam os borykająych się z tym problem

[olaaloo]

No to znalazłaś/eś. Witam

[ewka5]

terapia. Prosze Was - terapia.
Nie tchorzcie! Dacie rade.

[olaaloo]

Ja już kiedyś byłam... i zwiałam...czyli tchórz ze mnie

[mk968]

terapia to znaczy na czynm ona polega i co ma za znaczenie

[olaaloo]

Pewnie Ewka5 jest ekspertem, skoro tak poleca. Ja byłam na kilku, może 6-7,
początkowych spotkaniach grupy dda. (I na indywidualnych spotkaniach wcześniej,
tutaj dotrwałam do końca i pomogło mi to). Zwiałam po tych kilku zapoznawczych
bardziej, tj. zrezygnowałam, gdy zaczęto poruszać bardziej osobiste tematy, a
właściwie, kiedy sama się rozkleiłam na oczach kilkunastu osób. Było bardzo
przyjemnie, mogę powiedzieć, sami wspaniali wrażliwi ludzie. I dziwnie było
patrzeć na ich ból. Przykro. Kiedy się żegnalam, bo nie można terapii tak
zostawić, dla siebie samego i dla grupy warto się pożegnać, zakończyć sprawę,
to ludzie mówili mi, że jeszcze kidyś wyjdzie to wszystko na wierzch. I
rzeczywiście. Jeśli się, mk968, zastanawiasz nad rozpoczęciem, to ja popieram
ewkę5, spróbuj, na pewno warto.

[mk968]

pytam całkiem serio i poważnie co takie spotkania dają jakie mają znaczenie
pozdrawiam

[olaaloo]

Ja wiem, że pytasz całkiem serio. Tylko chodziłam na te spotkania kilka lat
temu, więc musze sobie przypomnieć. Na pewno dają wsparcie ludzi, którzy czują
to samo co Ty i mają ten sam problem. Łatwiej wtedy poradzić sobie z poczuciem
winy i z innymi emocjami, które nie opuszczają DDA. Znaczenie mają w założeniu,
a myślę, że i w praktyce, ogromne, właśnie przez to że pozwalają uporządkować
uczucia, wzmacniają samoocenę itd. A to wszystko jest konieczne, by normalnie
żyć, a przede wszystkim życ z kimś.

[mk968]

czy spotkania są podobne do AA

[olaaloo]

Nie byłam nigdy na AA, "znam" te spotkania z amerykańskich filmów. Raczej te
spotkania przypominały mi takie zabawy integracyjne, jeśli wiesz, o czym mówię.
Potem to wyglądało inaczej nieco przypuszczam, ale na początku chodziło o to,
byśmy się poznali i zbudowali zaufanie.

[mk968]

tak popisie przypomina to Grupki dzielenia w formacji Odnowy w kosciele
katolickim

[mk968]

skorzystam wybiorę się ale to własnie brak mi odwagi

[olaaloo]

Hmm, nie bardzo rozumiem, o co chodzi z tymi grupkami w KK, ale ja tam nie
usłyszałam nic na temat Boga, wiary itd. Na pewno nie było, zwykłego
pocieszania, typu zaufaj...Bogu, losowi czy czemu tam jeszcze. I wszystko się
ułoży. Chodziło o to, moim zdaniem, abyśmy mogli gdzieś bez skrępowania
wyrzucić swoje najgorsze emocje, którch wobec bliskich nie okazujemy. Tam można
było okazywać słabość do woli, ryczeć, jak ktoś miał ochotę itd. Bez wstydu.
Choć jak przyszło ma mnie i się rozbeczałam, to było mi strasznie głupio i
m.in. dlatego zrezygnowałam. Ale na pewno warto. Idź.

[mk968]

to że w takich grupkach ludzie opowiadają swoje doświadczenia Zyciowe to
miałem na mysli

[olaaloo]

Rozumiem)

[olaaloo]

Aha, a z odwagą to wydaje mi się, że tylko na początku jej brakuje. Jak już
się wybrałam raz do psychiatry, to potem iść gdzieś na spotkanie z psychologiem
czy na taką terapię nie było mi ciężko. Pierwsze koty za płoty, a potem z
górki. Problem się zaczął, jak trzeba było się bardziej otworzyć, ale pewnie
każdy ma inaczej. A więc odwagi!

[ewka5]

tak sie sklada, ze moj maz jest psychoterapeuta z prawie dwudziestoletnim
doswiadczeniem, specem od uzaleznien. Ja z kolei jestem dziennikara, robie
m.in. audycje radiowe takze na ten temat. Sila rzeczy troche tez i na ten temat
wiem.

Wejdzcie na strony, ktore nizej podalam.

www.psychologia.net.pl/testy.php?test=dda
www.alkoholizm.akcjasos.pl/90.php
www.psychologia.edu.pl/index.php?dz=strony&op=spis&id=3142

[olaaloo]

Dzięki Ewka, ja zajrzę na pewno. Pozdrawiam

[mk968]

a gdzie znajdę listę poradni jak tam trafić czy jest potrzrbne skierowanie

[olaaloo]

www.dda.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=77&Itemid=53
www.psychologia.edu.pl/index.php?dz=strony&op=spis&id=167&lang=pl
Zajrzyj tu. Moim zdaniem skierowanie nie jest potrzebne, ale Ewka na pewno
odpowie. Jak się zachować? Normalnie. Powiedz po prostu, że szukasz terapii dla
DDA. Powodzenia

[mk968]

jak się zachowac

[ewka5]

nie pytaj, jak sie zachowac - tu nie ma regul i nie ma ich byc!
Znajdz w sobie (znajdzcie obie, bo warto, naprawde warto!) sile, zeby
powiedziec do lustra: - nie radze sobie sama, i nie mam radzic sobie sama!
Potrzebuje pomocy.

Przeciez jesli boli Was zab, to idziecie po pomoc do stomatologa, prawda?
Jesli cokolwiek boli, to szuka sie pomocy, czyz nie? Nie zastanawiamy sie
wowczas, czy to jest wlasciwe albo jakie tam jeszcze, ze idziemy do fachowca po
pomoc, prawda?
A jesli boli, ze tak powiem, dusza, to co? Gorsza jest od kazdej czesci naszego
ciala?! Gorsza od zepsutego kranu, do ktorego wolamy hydraulika?!
Dlaczego psychiczny bol traktowac jak cos, czego albo nie ma albo jak cos, z
czym sami damy sobie rade, he?! Po co?!
Czy ktos powiedzial, ze zycie ma bolec??????
Nie ma! Zycie ma byc dobre, do cholery!

Mk, wykonaj prace poszukiwawcze w Twoim miejscu zamieszkania, terapeutow
zajmujacych sie DDA. Sama wykonaj, nie zwalaj tego na nikogo.
Jezeli podjelas decyzje o pojciu po pomoc (a mam nadzieje, ze podjelas, i
gratuluje!), to przeszukaj ksiazke telefoniczna, pojdz do osrodka terapii i
profilaktyki przeciwdzialania uzaleznieniom i dowiedz sie tam, gdzie mozesz
podjac terapie.

I jeszcze jedno - nie ma takiej mozliwosci, zeby terapia przyniosla rezultaty
po kilku sesjach! Jezeli zylo sie w okreslonych warunkach i zgodzie z okreslona
matryca iles lat, to jakze - na Boga! - w ciagu kilku spotkan mozna rozbroic
mechanizmy i zmienic matryce?! No jak????
Zeby byl efekt trzeba dac sobie czas i naprawde ciezko pracowac, ale nade
wszystko trzeba CHCIEC!
Bardzo Wam Obu zycze, zeby chcialo sie Wam chciec.

[mk968]

mozemy wejsc na gadu gadu

[olaaloo]

jeśli ta propozycja do mnie skierowana, to jasne, ale podaj nr

[ewka5]

mk968 napisał:

> mozemy wejsc na gadu gadu

* niebawem wychodze z domu, wiec.
Mam jakies pol godziny teraz.
(5879968)

[ewka5]

olaaloo napisala:

> Choć jak przyszło ma mnie i się rozbeczałam, to było mi strasznie głupio i
m.in. dlatego zrezygnowałam. Ale na pewno warto. Idź.

* powodow do zrezygnowania z terapii mozna wynalezc tysiace.
Tylko po co?
Nikt nie twierdzi, ze terapia nie boli, ale warto ten bol przezyc. To troche
jak z czyszczeniem rany, na ktora przyklejalo sie dotychczas plaster, ot tak,
na chwile. Ale to nie znaczy, ze rana sie goila. Warto ja otworzyc, wyczyscic i
dac sie jej zabliznic. Sprobujcie, chocby po to, zeby zlapac swiadomosc.
Terapeuci sami przechodza swoje terapie, podlegaja im wlasciwie caly czas, nie
sa ludzmi, ktorzy urwali sie z choinki.

Ja sama przeszlam swoja terapie (z ktorej zreszta w pewnym momencie zwialam,
hahaha, ale usprawiedliwien mialam mnostwo i jakich racjonalnych, hehe), bardzo
sobie tamten czas, choc bolesny, chwale, i efekty w postaci swiadomosci,
ugruntowania siebie w sobie tez.
Moim zdaniem kazdy czlowiek powinien chciec zadbac o siebie, o swojego ducha,
psyche, tak jak o swoje cialo (biegamy na kontrolne wizyty do dentysty,
ginekologa, rtg pluc, mammografia, krew, mocz czy co tam jeszcze) - skad sie,
cholerka!, bierze przekonanie w narodzie, ze jak ktos do terapeuty, to slabeusz
albo dupek albo swir, he?! Paranoja jakas.

[mk968]

dziekuje wrzystkim za pomoc

[sloggi]

mk968 napisał:

> szukam os borykająych się z tym problem

Poradziłem sobie z tym.

[ewka5]

sloggi napisał:

> Poradziłem sobie z tym.

* gratulacje, Slog!
Podzielisz sie?

[sloggi]

Wiesz, że to trudne, każdy miał i ma inaczej. Zupełnie inaczej.

[mk968]

To podziel się doświadczeniem

[sloggi]

mk968 napisał:

> To podziel się doświadczeniem

Nie cofając się do wspomnień - nie da się.