Szwajcaria

[Gość: Marcin Osikowicz]

Zermatt jest urokliwym górskim kurortem. Nie znajdziesz w nim nikogo
biednego, nikogo czarnego i nikogo nieszczęśliwego. Mieszkańców cechuje
skalne bogactwo łamane przez wyszorowaną mydłem skromność. Poruszają się
pieszo lub elektrycznymi pojazdami. Samochód posiada jedynie lekarz, który
nie ma wiele pracy, ponieważ w Zermatt nikt się nie rodzi ani nie umiera.
Jest na to zbyt drogo i zbyt bezdusznie. Nad doliną wznosi się Matterhorn -
symbol braku tlenu. Zermatt powiela go w milionach kopii niczym Andy Warhol
krzesło elektryczne. Zegarki, scyzoryki, zapalniczki, breloczki.
Do tego raju dla Japończyków można dostać się wyłącznie pociągiem z
miejscowości Tasch. Tasch jest śluzą oddzielającą to co może od tego co nie
może dostać się do Zermatt. Tasch jest brzydkie, by Zermatt mogło błyszczeć.
Byłem w Tasch.

cdn

[tommix]

To forum turystyczne, a nie dla poczatkujacych literatow... Serwujesz nam tu
grafomanskie wypociny. Pelne bzdur w dodatku...

[Gość: Marcin Osikowicz]

Właśnie zaczęła się ostatnia w tym roku śnieżyca i zamknięto jedyną drogę w dół
doliny.
Siedzieliśmy w restauracji w połowie drogi między parkingiem a warsztatem
samochodowym. Nasz Golf po tygodniowym pobycie na parkingu nadawał się
wyłącznie do warsztatu. Nie działały wycieraczki i parę nieistotnych drobiazgów
w rodzaju ABS. Jazda bez ABS-u jest możliwa, jazda bez wycieraczek też, o ile
nie pada. Ślepiąc doturlałem się do warsztatu Opla, gdzie wszyscy byli
niezwykle zajęci sprzedawaniem łańcuchów śnieżnych. Menadżer – ryży chłopak o
ruchach rugbisty - poradził nam znaleźć zepsuty bezpiecznik, ale wszystkie były
całe i zdrowe. Poprosiłem więc o pilną pomoc – że z Polski, 1600 kilometrów do
domu i tak dalej. Zgodził się i poprosił, żebyśmy wpadli za dwie godziny.
Brodząc w śniegu dobrnęliśmy do restauracji zajęliśmy ostatni wolny stolik.
Mimo rannej godziny knajpa była pełna i robiła się coraz pełniejsza. Stopniowo
zamieniała się z statek uchodźców z Zermatt. Była sobota – dzień wymiany
starych kuracjuszy na nowych. Po trzecim cappuccino poczłapaliśmy z powrotem.
- I jak tam?
- A w jakiej sprawie?
- Naszego samochodu.
- A, w tej sprawie. Nasz mechanik jest zajęty. Może wrócicie za dwie
godziny?

Do moderatora

[Gość: Marcin]

Rozwazania na temat ABS naprawde nie sa zwiazane z tematem tej grupy... Te
wypociny z turystyka nic nie maja wspolnego. Postuluje za przeniesieniem tych
postow na jakies inne forum, bo tu tylko zasmiecaja!

[Gość: web]

tu bywaja setki postów nie na temat. Niech sobie pisze:)

[Gość: Marcin]

Problem w tym, ze to fikcja literacka. To co pisze o Zermatt mija sie z
prawda...

[Gość: Marcin Osikowicz]

Śnieg padał, czas płynął. Co godzinę sprawdzaliśmy postępy, ale nie było czego
sprawdzać.
Mechanik w międzyczasie podniósł maskę, wybebeszył jakieś kable po czym
zniknął. Po jakimś czasie zrezygnowaliśmy z restauracji i usiedliśmy w
warsztacie, żeby wywierać bezpośrednią presję za pomocą ciężkich spojrzeń,
znaczących chrząknięć i regularnych ponagleń.

Zrobiła się czwarta po południu. Śnieg przestał padać, pługi już dawno
odśnieżyły drogę. Kto miał odjechać pociągiem zo Zermatt, odjechał. Kto miał
uciec w dół, uciekł. W Tasch zostaliśmy my i 5000 samochodów na parkingach.

Mechanik skończył zakładać ostatni łańcuch na ostatnie koło i zaczął naprawiać
nasz samochód. Po 10 minutach przerwał i znowu wyszedł. Jeszcze nie zdążyłem za
nim wybiec, kiedy wrócił z menadżerem.
- Jest jakiś problem z elektryką - przetłumaczył menadżer.
- Wiemy.
- Nie możemy naprawić waszego auta. To jest Volkswagen, a my jesteśmy serwisem
Opla.
Wtedy użyłem słów, a moja żona nagle znalazła się między mną a rugbistą.

do Marcina

[Gość: web]

no właściwie masz rację, to grafoman.

Szwajcaria - Auf Wiedersehen

[Gość: Marcin Osikowicz]

Żeby mechanik złożył to co wcześniej rozmontował, zapłaciliśmy 57 euro. Na
rachunku jest napisane: "problemy z elektryką - diagnostyka". Zjeżdżaliśmy w
dół obserwując niebo na choryzoncie. Dogoniliśmy deszcz na
autostradzie tuż przed Lucerną. Było już kompletnie ciemno, więc
postanowiliśmy zjechać do miasta. To był błąd. Ulewa, refleksy światła z
każdej strony, skrzyżowania. Przejechaliśmy całe miasto nie widząc go
wcale. Nie znaleźliśmy też hotelu. Wróciliśmy na autorstradę. Lało dalej,
ale okazało się, że im szybciej jadę, tym lepiej widzę. Powyżej 140 km/h
krople rozjeżdżają się na boki jak na szybie motocyklowego kasku. Więc
grzaliśmy ile wlezie. Dłonie mi zdrętwiały, a zęby zaczęły boleć od napięcia
mięśni. Zatrzymaliśmy się w pierwszym motelu, który zamajaczył po prawej. Dawno
nie czułem takiej radości z faktu pozostawania przy życiu.

Następny dzień był już odpoczynkiem w porównaniu. Przyspieszałem kiedy
zaczynało padać. Zwalniałem kiedy przestawało. W Czechach wycieraczki naprawiły
się same.

[Gość: NYorker]

na twoim miejscu zwolnilbym waps'a; wyraznie nawalil. a powaznie mowiac, nie
wiem skad pelen bylem przekonania, ze jedynie wsrod motocyklowej pstrokacizny
pelno zacietrzewienia, jednoosobowego ego, zainteresowania niczym poza manetka i
zrzedzenia na wszystko, co ma mniej albo wiecej, niz dwa kola. przygnebia mnie
to, ze coraz wiecej mysle o tym wszystkim tak, jak myslal o tym herling
grudzinski. nasz polski dodupizm.
nigdy nie bylem w szwajcarii, stad czytam z zainteresowaniem. jestem tez
czlowiekiem ciekawym wszystkiego i dlatego chetnie wyzieram spomiedzy wlasnych
posladkow.

gdyby wszyscy pisali to, co chce czytac, zdechlbym z nudow.

[Gość: asf]

www.travel.forumer.pl forum o pdorozach po swiecie dosyc poczatkujace. polecam
wejsc