KWIESTIE PRAWNE

[turdoradca]

Tytułem zagajenia :)
- przydać się też może link poświęcony temu tematowi

z Gazety Prawnej - kompetencje urzędów marszałk.

[turdoradca]

Ponieważ pomysł wątku powstał po dotarciu do już nieco nieświeżego, lecz
oczywiście aktualnego artykułu z Gazety Prawnej - poniżej - to i zaczynam od
tego, choć spraw oczywiście jest więcej:
www.gazetaprawna.pl/index.php?action=showNews&dok=1671.87.653.2.11.1.0.1.htm
Gdyby znalazł się w płatnym archiwum, to i treść:

Hotele i przewodnicy pod kontrolą marszałków

Od początku roku wnioski o kategoryzację obiektów hotelarskich ze względu na
miejsce położenia obiektu składane są do marszałka województwa, a nie jak
wcześniej do wojewody. Marszałkom województw przekazano również zadania związane
z nadawaniem uprawnień przewodników turystycznych i pilotów wycieczek.

Z dniem 1 stycznia 2006 r. zadania przypisane wojewodom w zakresie turystyki
przejęły samorządy województwa. Należą do nich m.in: dokonywanie zaszeregowania
obiektów hotelarskich do poszczególnych rodzajów, nadawanie kategorii,
prowadzenie ewidencji oraz kontrolowanie obiektów oraz potwierdzanie lub zmiana
dotychczasowego zaszeregowania obiektów hotelarskich, a także wydawanie na
wniosek przedsiębiorcy, w formie decyzji administracyjnej, przyrzeczenia
zaszeregowania obiektu hotelarskiego do odpowiedniego rodzaju i kategorii,
zwanego dalej promesą.

Do innych przekazanych marszałkom zadań należy np. wydawanie, odmowa wydania,
zawieszanie lub przywracanie uprawnień przewodnikom turystycznym i pilotom
wycieczek oraz prowadzenie ewidencji nadanych uprawnień przewodnikom
turystycznym i pilotom wycieczek oraz kontrolowanie osób wykonujących zadania
przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek zakresie posiadania uprawnień.

Ubezpieczenia w turystyce

Treść gwarancji lub umowy ubezpieczenia zawieranych przez firmy turystyczne ma
teraz obejmować upoważnienie dla marszałka województwa lub wskazanej przez niego
jednostki do wydawania dyspozycji wypłaty zaliczki na pokrycie kosztów powrotu
klienta do kraju.

Tak jak to było dotychczas, przedsiębiorca wykonujący np. działalność
gospodarczą w zakresie organizowania imprez turystycznych musi zawrzeć umowę
gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej albo umowę ubezpieczenia na rzecz klientów.

Ubezpieczenia te mają zabezpieczyć pokrycia kosztów powrotu klienta do kraju, w
wypadku gdy organizator turystyki lub pośrednik turystyczny wbrew obowiązkowi
nie zapewnia tego powrotu, a także na pokrycie zwrotu wpłat wniesionych przez
klientów w razie niewykonania zobowiązań umownych.

Marszałek województwa jest uprawniony do występowania na rzecz klientów w
sprawach wypłaty środków z tytułu umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji
ubezpieczeniowej lub umowy ubezpieczenia, na zasadach określonych w treści tych
umów.

WAŻNE
Teraz to marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce położenia
obiektu hotelarskiego dokonuje jego zaszeregowania do poszczególnych rodzajów
oraz nadaje kategorię takiemu obiektowi i prowadzi jego ewidencję.

Przewodnicy turystyczni i rejestr

Kandydaci na przewodników i pilotów oraz przedsiębiorcy ubiegający się o
uzyskanie upoważnienia do prowadzenia szkolenia dla tychże kandydatów w
aktualnym stanie prawnym składają wnioski do marszałków województw, a nie jak
dotychczas do wojewodów. W gestii marszałków znalazły się także kompetencje w
zakresie kontroli wykonywania zadań przez przewodników i pilotów oraz kontrola
przedsiębiorców prowadzących szkolenia.

Obecnie to marszałek województwa jest organem właściwym do prowadzenia rejestru
organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Właściwość marszałka w
sprawie prowadzenia rejestru określa się ze względu na siedzibę firmy
turystycznej. Dla przedsiębiorcy zagranicznego właściwym jest wybrany przez
niego marszałek województwa.

W przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział w Polsce,
organem właściwym do prowadzenia rejestru jest marszałek województwa właściwy ze
względu na siedzibę oddziału.

Osoba ubiegająca się o nadanie uprawnień przewodnika turystycznego lub pilota
wycieczek podlega badaniom lekarskim wstępnym, a osoba posiadająca takie
uprawnienia – badaniom okresowym, w trybie i zakresie określonych w przepisach o
badaniach lekarskich pracowników. Przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek,
który nie przedstawi właściwemu marszałkowi województwa aktualnego zaświadczenia
lekarskiego o braku przeciwwskazań do wykonywania zadań przewodnika lub pilota
wycieczek, nie może wykonywać zadań wymagających posiadania odpowiednio
uprawnień przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

WAŻNE
Marszałek województwa może, w drodze postanowienia, zezwolić na rozpoczęcie
świadczenia usług hotelarskich przez przedsiębiorcę, który otrzymał promesę, po
złożeniu przez niego kompletnego wniosku o zaszeregowanie obiektu hotelarskiego.

Okresowe kontrole obiektów hotelarskich

Marszałkowie województwa przejęli kompetencje w zakresie nadania kategorii
obiektów budowlanych. I tak, marszałek ma m.in. za zadanie okresowo kontrolować
obiekty hotelarskie pod kątem spełnienia przez nie wymagań kategoryzacyjnych co
do wyposażenia i zakresu świadczonych usług. Marszałek ma dokonywać ponownej
oceny obiektu, jeśli wyniki kontroli wskażą, że obiekt powinien zostać
zaszeregowany do innej kategorii. W kompetencjach marszałków województw znalazła
się również możliwość powoływania zespołów oceniających obiekty hotelarskie.
Dotychczasowe zespoły powołane przez wojewodów będą działały nie dłużej niż do
30 czerwca 2006 r. Sprawy te określa szczegółowo rozporządzenie ministra
gospodarki z dnia 30 grudnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie
obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których świadczone są usługi
hotelarskie (Dz.U. z 2006 r. nr 5, poz. 29).

Ewidencja organizatorów turystyki

Do marszałków województwa należy przekazywanie ministrowi gospodarki
odpowiednich dokumentów będących podstawą wpisu do Centralnej Ewidencji
Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych. Ponadto marszałkowie w
miejsce wojewodów uzyskali prawo dostępu do danych ewidencyjnych zawartych w
Centralnej Ewidencji oraz do tworzonych na ich podstawie wykazów (niezależnie od
miejsca siedziby przedsiębiorcy, a w przypadku gdy jest osobą fizyczną –
niezależnie od miejsca jego zamieszkania). Szczegółowe zasady prowadzenia
rejestru, o którym mowa, określone zostały w rozporządzeniu ministra gospodarki
z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie Ewidencji Organizatorów Turystyki i
Pośredników Turystycznych (Dz.U. z 2006 r. nr 5, poz. 28).

Kopie zaświadczeń o wpisie do rejestru działalności prowadzonej przez
organizatorów turystyki i pośredników turystycznych oraz kopie dokumentów
potwierdzających posiadanie zabezpieczenia finansowego wraz z załącznikami,
wysłane przez wojewodów do dnia 31 grudnia 2005 r., stanowią podstawę wpisu do
Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników.w
Agnieszka Jezierska
[e-mail]

PODSTAWA PRAWNA
• Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz.U. z 2004 r. nr
223, poz. 2268 z późn. zm.).
• Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze
zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U. nr 188,
poz. 1944).

blog PRAWO TURYSTYCZNE

[turdoradca]

prawoturystyczne.wordpress.com/

diety - ogólna interpretacja MinFin dot. transport

[diabelski_tuzin]

Ogólna interpretacja Ministra Finansów dotycząca diet
przedsiębiorców, świadczących usługi transportowe. Sytuacja
analogiczna do pilotów wycieczek, mających zarejestrowaną
działalność gospodarczą. Szczególnie istotne wydaje się następujące
stwierdzenie z poniższej interpretacji:
Nie znajduje uzasadnienia stanowisko, że jedynie podróże mające
na celu czynności incydentalne spełniają wymogi podróży służbowych,
natomiast realizowanie zasadniczego przedmiotu działalności nie
wchodzi w zakres podróży służbowych.

"Kierowcom przysługują diety pracownicze
ROZLICZENIA MF o kosztach uzyskania przychodów
Gazeta Prawna (07:00)

Podatnikowi zatrudnionemu na stanowisku kierowcy oraz przedsiębiorcy
świadczącemu usługi transportowe przysługują diety za czas podróży
służbowych tak jak pracownikowi.

Minister finansów wydał ogólną interpretację podatkową w zakresie
rozliczania diet z tytułu odbywania podróży służbowych przez osoby
zatrudnione na stanowisku kierowcy. Wyjaśnił też, jak diety rozliczą
przedsiębiorcy świadczący usługi transportowe.

Zdaniem ministra pracownikowi cel podróży służbowej określa
pracodawca w poleceniu odbycia podróży służbowej. W odniesieniu do
przedsiębiorcy istotnym kryterium dla uznania wyjazdu za podróż
służbową powinno być ustalenie, czy wyjazd ma bezpośredni związek z
prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem istnieje konieczność wyłączenia z kosztów podatkowych wartości
diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność
gospodarczą, ale tylko w części przekraczającej wysokość diet
przysługujących pracownikom. Oznacza to, że osobom tym przysługuje
prawo uwzględniania w kosztach uzyskania przychodu wartości diet za
czas podróży służbowych w ramach określonego limitu, tj. do
wysokości diet przysługujących pracownikom.

Okoliczność, że istotą prowadzonej działalności gospodarczej jest
wykonywanie usług transportowych, nie wyklucza możliwości zaliczenia
do kosztów podatkowych wartości diet stanowiących ekwiwalent
pieniężny przeznaczony na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w
czasie podróży służbowej, tak na obszarze kraju, jak i poza jego
granicami. Nie znajduje uzasadnienia stanowisko, że jedynie podróże
mające na celu czynności incydentalne spełniają wymogi podróży
służbowych, natomiast realizowanie zasadniczego przedmiotu
działalności (w tym przypadku usług transportowych) nie wchodzi w
zakres podróży służbowych.

W związku z tym osoby prowadzące działalność gospodarczą w zakresie
wykonywania usług transportowych są podatnikami, do których wskazane
regulacje prawne mają również zastosowanie.

Interpretacja ogólna ministra finansów z 15 lutego 2010 r. (nr DD2/
033/259/PMN/09/1113).

Ewa Konderak"

KONTROLE UPRAWNIEń PILOTóW

[turdoradca]

Na Śląsku - temat był też wspominany na forum ogólnym:
www.ttg.com.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=723&Itemid=1
W trosce o turystów
02-08-2006 13:22

Inspektorzy transportu drogowego mogą sprawdzać uprawnienia pilotów i
przewodników turystycznych podczas kontroli autokarów.

Marszałek Województwa Śląskiego Michał Czarski i Śląski Wojewódzki Inspektor
Transportu Drogowego w Katowicach Jerzy Śliwiński podpisali porozumienie o
współdziałaniu w realizacji zadań wynikających z przepisów ustawy o usługach
turystycznych.

"Jego celem jest zapewnienie wysokiej jakości usług turystycznych" - powiedział
podczas uroczystości marszałek Michał Czarski. Jest to pierwsze tego typu
porozumienie w kraju zawarte przez samorząd województwa.

Na mocy porozumienia inspektorzy transportu drogowego podczas kontroli autokaru
mogą sprawdzić aktualność legitymacji pilotów wycieczek lub przewodników
turystycznych, posiadanych przez nich identyfikatorów, programu imprezy i
upoważnienia wydanego przez organizatora.

Biura turystyki zobowiązane są do zapewnienia swym klientom usług pilota
wycieczek i przewodnika turystycznego. Osoby te muszą legitymować się
odpowiednimi uprawnieniami, np. pilot wycieczki zagranicznej musi znać język
odwiedzanego kraju lub język uzgodniony z kontrahentem zagranicznym, najczęściej
angielski.

W przypadku braku uprawnień do prowadzenia wycieczki przez pilota lub
przewodnika, inspektorzy mają prawo wstrzymać podróż autokaru do czasu przybycia
osoby posiadającej takie uprawnienia. Łamiący prawo organizator wycieczek musi
liczyć się z karą w postaci skreślenia z rejestru organizatorów i pośredników
turystycznych, które to rejestry prowadzą urzędy marszałkowskie. Jest to
równoznaczne z 3-letnim zakazem prowadzenia działalności gospodarczej.


TREŚĆ POROZUMIENIA

Porozumienie z dnia 26 lipca 2006 o współdziałaniu w celu realizacji zadań
wynikajacych z przepisów ustawy
z dn. 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, pomiędzy Marszałkiem
Województwa Śląskiego oraz Śląskim Wojewódzkim Inspektorem Transportu Drogowego
w Katowicach.

Na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.) w
związku z art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych
(tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. , Nr 223, poz. 2268 ze zm.) oraz art. 67 ust.
1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz.
U. z 2004 r. Nr 204 , poz. 2088 ze zm.) mając na celu zapewnienie sprawnego i
skutecznego wykonywania ustawowych zadań, Marszałek Województwa Śląskiego oraz
Śląski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, zwani dalej Stronami
postanawiają co następuje:

§ 1

1. W celu wykonywania zadań województwa wynikających z przepisów ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r.,
Nr 223, poz. 2268 ze zm.) Strony zgodnie postanawiają podjąć wspólne działania
mające na celu zapewnienie świadczenia wysokiej jakości usług turystycznych
poprzez wykonywanie kontroli przez Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego
osób wykonujących zadania przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.

2. Wykonywanie kontroli osób, o których mowa w ust.1 odbywać się będzie przez
inspektorów transportu drogowego Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego
w Katowicach wyłącznie w trakcie kontroli drogowej przewoźników wykonujących
przewóz osób w trybie określonym w ustawie o transporcie drogowym.

3. Kontrola, o której mowa w ust. 1 obejmować będzie sprawdzanie posiadania
wymaganych przez przepisy ustawy o usługach turystycznych następujących dokumentów:
1. aktualnych legitymacji pilota wycieczek lub przewodnika turystycznego,
potwierdzających nabyte uprawnienia,
2. identyfikatora pilota wycieczek lub przewodnika turystycznego,
3. programu imprezy turystycznej,
4. upoważnienia wydanego przez organizatora imprezy turystycznej.

§ 2

Upoważnienia imienne dla inspektorów transportu drogowego do kontroli, o której
mowa w § 1 ust. 1 niniejszej umowy wydawane będą przez Śląskiego Wojewódzkiego
Inspektora Transportu Drogowego działającego zgodnie z postanowieniami
niniejszego porozumienia.

§ 3

Śląski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zobowiązuje się do pisemnego
informowania Marszałka Województwa Śląskiego o każdym przypadku stwierdzenia
podczas wykonywania kontroli nieprawidłowości w zakresie określonym § 1 ust. 3
umowy.

§ 4

1. Marszałek Województwa Śląskiego ma prawo do delegowania i udziału w
wykonywaniu kontroli, o której mowa w § 1 ust. 1 porozumienia upoważnionych
pracowników Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego.

2. Ustalenie terminu przeprowadzenia wspólnych kontroli nastąpi po uprzednim
uzgodnieniu między Naczelnikiem Wydziału Inspekcji Wojewódzkiego Inspektoratu
Transportu Drogowego w Katowicach, a Dyrektorem Wydziału Promocji Regionu,
Turystyki i Sportu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego.

§ 5

Zadania objęte niniejszym porozumieniem Śląski Wojewódzki Inspektor Transportu
Drogowego zobowiązuje się wykonywać w ramach środków własnych.

§ 6

Zmiany do porozumienia wymagają pisemnego aneksu pod rygorem nieważności.

§ 7

1. Porozumienie zostało zawarte na czas nieoznaczony.
2. Każda ze Stron porozumienia może rozwiązać porozumienie z zachowaniem formy
pisemnej:
1. za zgodą Stron w terminie uzgodnionym,
2. z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, dokonanego ze skutkiem
na koniec miesiąca.

§ 8

Porozumienie zostało sporządzone w czterech jednobrzmiących egzemplarzach, po
dwa dla każdej ze Stron.

§ 9

Porozumienie wchodzi w życie z dniem podpisania.

Śląski Wojewódzki Inspektor
Transportu Drogowego Marszałek
Województwa Śląskiego

Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego
ul. Ligonia 46, 40-037 Katowice

[mysza281]

Marszałek Województwa Dolnośląskiego również podpisał takie porozumienie z
Inspekcją Transportu Drogowego.

[naimadx1]

Witam
robie kurs pilotów i może wkrótce do Was dołącze :D , ale mam pytanie czy nie
wie ktoś lub ma jakieś namiary na przepisy dotyczące uznawanych certyfikatów
językowych. Oraz jak to wygląda w praktyce czy język musi być super czy po
prostu wystarczy się umieć dogadać> Dzięki i pozdrawiam

[poliglo]

Witaj,
jeśli robisz kurs to na pewno ta kwesia powinna być na nim jednoznacznie
wyjaśniona. Na temat uznawanych certyfikatów i dyplomów językowych jest
dokładnie napisane w popularnym "Kompendium pilota wycieczek" Z. Kruczka na
końcu podręcznika, więc nie będę wymieniać, bo to zależy od języka. A w praktyce
znajomość języka musi być na tyle dobra, żeby się porozumieć w hotelu, na
policji, w szpitalu czy lotnisku itd. Dużo lepszą znajomością trzeba się
wykazać, żeby być w roli tłumacza przewodnika, który opowiada np. w Berlinie po
niemiecku i pilot przekazuje to swoim podopiecznym.

[cyferka00]

wiem, że jeśli ma się ukończoną filologię, to po prostu wpisują do legitymcji.
Jeśli chodzi o certyfikty, to zależy od poziomu danego kursu. Ale szerzej się
nie orientuję. pozdrawiam.

Kto może być organizatorem wycieczki oprócz BP ?

[jturkowski]

Z biurem podróży wszystko jasne. Czy organizatorem wycieczek może być
spółdzielnia, osoba prywatna (pilot), firmy ?
Czy wymóg zawarcia gwarancji bankowej dotyczy wszystkich organizatorów, przecież
Ustawa mówi o ubezpieczeniu na powrót turystów do kraju, a co z wycieczkami
krajowymi?
Ustawa cały czas mówi o grupie turystów od 10 i więcej, a co z grupą do 9 osób ?
Nie trzeba pilota, przewodnika i w ogóle Ustawa nie dotyczy organizatora takich
wycieczek i osoba prywatna (pilot) może prowadzić działalność bez żadnych
gw.bankowych i nie podlega ewidencji marszałkowskiej oraz nie musi uzyskiwać
pozwolenia.
Co wy na to - może czy nie ?

[maurycy85]

Witam, czy któryś z forumowiczów wie czy wydano jakąś nową
ustawę/uchwałę/obwieszczenie, inną niż ta z 20 października 2006 roku
zawierającą listę osób spośród których wybierani są członkowie komisji
egzaminacyjnych - egzaminów językowych pilotów i przewodników?

Co z językami nieuzględnionymi w ww. obwieszczeniu? czy jedyną alternatywą jest
uzyskanie dyplomu/certyfikatu (filologie i egz. językowe) lub znalezienie kilku
chętnych do zdawania tego samego języka?

Ponadto jak to wygląda w praktyce - składa się wniosek o przystąpienie do
egzaminu z danego języka i w rezultacie czekamy "do bólu" > czekamy i czekamy i
nic z tego nie wynika; czy może w urzędzie w ogóle nie przyjmują takich
wniosków - zakładając, że np. w danym województwie nie przeprowadza się
egzaminów z danego języka?

Z góry dziękuję za odpowiedź na powyższe pytania.

[zochowskikarol]

Nie istnieje inna lista. Co najciekawsze, ta o której mówisz (podpisana 11
pazdziernika) została ogłoszona w Monitorze Polskim chyba 23 grudnia (albo w
tych okolicach) . jeszcze tydzien temu panie z UM w Katowicach (jak i we
Wroclawiu czy Krakowie) nic o tym nie wiedziały....najwidoczniej był dośc gruby
na podkładke pod kubek (przepraszam za złośliwośc urzędników ale ta jest
usprawiedliwona). Sam przekazałem im dokładne informacji i listy otrzymane w
ministerstwie bo mnei krew zalewała. Egzaminy sa ogłaszane gdy (tu cytuje) "Pan
przewodniczący komisji dogada się z kolega kiedy będą mieli czas tak by urząd
mógł 30 dni przed terminem poinformowć chętnych" (niestety szanowna pani z UM
nie była skora udzielic mi namiarów na pana egzaminatora;)Czytaj: jak będzie to
będzie a będzie jak będzie i tak w kółko. Jedyny sposób (dla nas z mniej
rozgarniętych województw) to monitowac wszystkie Urzędy Marszałkowskie w Kraju i
po prostu gdy termin będzi eusta,lony można tam sie po prostu zgłosić i jechać
na egzam. Ot co. Osobny topic w tej sprawie otwieram.
Pozdrawiam

CZAS PRACY KIEROWCóW

[turdoradca]

www.rzeczpospolita.pl/dodatki/firma_070131/firma_a_1.html
Pracę za kółkiem trzeba będzie zorganizować inaczej

Przedsiębiorców i kierowców czekają zmiany w unijnych przepisach o czasie
prowadzenia dużych pojazdów. Będą inne przerwy i odpoczynki, które wymuszą
większe zatrudnie nie. Dziś prezentujemy najważniejsze przepisy, które zaczną
obowiązywać 11 kwietnia 2007 r. Przypominamy też podstawowe zasady dotyczące
czasu pracy kierowców

***

Ile pracy, ile odpoczynku

Unia Europejska zaostrzyła przepisy dotyczące czasu prowadzenia dużych pojazdów
oraz obowiązujących przerw i odpoczynków.

Uwaga! Zmiany wynikają z rozporządzenia w sprawie harmonizacji niektórych
przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (rozp. WE nr
561/2006 -dalej rozporządzenie 561). Mimo że zostało ono wydane w ubiegłym roku,
to większość przepisów zacznie obowiązywać 11 kwietnia 2007 r. Warto też
wiedzieć, że nowe regulacje zastąpią dotychczasowe rozporządzenie 3820/85/EWG.
Jedna przerwa w dwóch odcinkach

Zmieni się rozkład obowiązkowych przerw dla kierowców. Nadal po 4,5 godzinach
jazdy będą oni musieli wykorzystać 45 minut przerwy. Jednak po zmianach nie będą
mogli jej podzielić na trzy 15-minutowe części. Jedna z przerw będzie musiała
trwać przynajmniej pół godziny, a druga 15 minut. Oznacza to, że 45-minutową
przerwę będzie można rozbić tylko na dwie części.
PRZYKŁAD (po zmia nie przepisów)

Kierowca autokaru wycieczkowego po 3 godzinach prowadzenia na prośbę pilota
wycieczki robi 15-minutową przerwę, podczas której odpoczywa. Po następnym,
najdalej 1,5-godzinnym okresie prowadzenia musi zrobić kolejny przystanek, co
najmniej na 30 minut, nawet jeżeli wycieczkowicze już po 15 minutach chcieliby
jechać dalej.
Więcej czasu na sen

Kierowcy oraz pracodawcy, którzy ich zatrudniają, muszą się również przygotować
na zmianę zasad dobowych odpoczynków.

Od 11 kwietnia w żadnym wypadku nie będzie można traktować 8-godzinnej przerwy w
prowadzeniu jako dobowego odpoczynku. Dotychczasowe przepisy czasem dają taką
możliwość.

Zgodnie z definicją zawartą w nowym rozporządzeniu dzienny okres wypoczynku jest
nieprzerwanym odpoczynkiem trwającym co najmniej 11 godzin. Można go będzie
wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi trwać co najmniej 3
godziny, a druga co najmniej 9 godzin. Wynika z tego, że gdy kierowca dzieli
odpoczynek, to musi go przedłużyć o godzinę. Natomiast skrócony okres odpoczynku
musi trwać nie mniej niż 9 godzin i nie więcej niż 11 godzin. Kierowca będzie
mógł jednak tylko trzykrotnie w tygodniu skrócić czas wypoczynku.

Nieco inne przepisy będą obowiązywały, gdy pojazdem kieruje załoga (czyli np.
dwóch kierowców na zmianę). W takiej sytuacji kierowca będzie musiał skorzystać
z co najmniej 9-godzinnego (teraz może z 8-godzinnego) wypoczynku w ciągu 30
godzin od zakończenia poprzedniego dziennego lub tygodniowego okresu wypoczynku.
56 godzin tygodniowo

Wprawdzie nadal kierowcy wciągu dwóch tygodni będą mogli prowadzić pojazd nie
dłużej niż przez 90 godzin, ale w przepisach pojawiło się ograniczenie dotyczące
maksymalnego tygodniowego czasu prowadzenia.

Kierowca nie będzie mógł prowadzić auta dłużej niż 56 godzin tygodniowo.

Nie ma przy tym znaczenia, czy robi to na terenie UE, czy w innych państwach. Do
tej pory przepisy nie określały precyzyjnie, jaki jest maksymalny tygodniowy
okres prowadzenia.
Co tydzień odpoczynek

Nieco inaczej niż w rozporządzeniu 3820/85/EWG kształtują się też tygodniowe
odpoczynki, chociaż ogólna zasada co najmniej 45 godzin przerwy i ewentualnej
możliwości skrócenia odpoczynku do 24 godzin pozostają niezmienione.

Tygodniowy okres odpoczynku kierowca będzie musiał rozpocząć nie później niż po
sześciu dniach (dokładnie po sześciu 24-godzinnychokresach) od zakończenia
poprzedniego odpoczynku. W ciągu dwóch tygodni tylko jeden z wypoczynków może
być skrócony.

Jeżeli w jednym tygodniu odpoczynek był skrócony, to zaległe godziny wolne
trzeba odebrać przed końcem trzeciego tygodnia następującego po takim skróceniu.
Taką rekompensatę za skrócony odpoczynek trzeba odebrać łącznie z innym okresem
odpoczynku trwającym minimum 9 godzin. Jeżeli kierowca się na to godzi, a w
pojeździe jest miejsce do spania i auto znajduje się na postoju, to dzienne i
skrócone okresy odpoczynku kierowca może spędzić w pojeździe.
Kłopoty kierowców autokarów

Od 11 kwietnia nie będzie już wyjątku dla kierowców prowadzących autokary w
ramach pasażerskich przewozów innych niż regularne (czyli np. objazdowych
wycieczek). Teraz jest takie odstępstwo (zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia
3820/85/EWG). Dzisiaj przy przewozach okazjonalnych tygodniowy odpoczynek można
wykorzystać najpóźniej po 12 dniach pracy. Nowe rozporządzenie 561 znosi ten
wyjątek.

Nie jest jeszcze pewne, czy zmiana obejmie kierowców wszystkich pojazdów
zabierających więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, czy tylko dużych autokarów.
Unijne przepisy pozwalają bowiem, aby poszczególne kraje łagodniej traktowały
przewozy pojazdami wyposażonymi w 10 - 17 miejsc siedzących. Wymagać to będzie
jednak zmiany polskich przepisów o czasie pracy kierowców. Prace nad nowelizacją
tej ustawy są już zaawansowane.
PRZYKŁAD

Kierowca prowadzi autokar podczas 11-dniowej objazdowej wycieczki zagranicznej.
Czas prowadzenia nie przekracza 8 godzin dziennie. Zgodnie z dzisiejszymi
przepisami można przełożyć tygodniowy wypoczynek kierowcy na okres po
zakończeniu wycieczki. Od 11 kwietnia tygodniowego odpoczynku (minimum
24-godzinnego) kierowca autokaru nie będzie już mógł przełożyć. Będzie musiał go
wykorzystać najpóźniej po sześciu przepracowanych dniach. Przewoźnicy grup
turystycznych już dzisiaj ostro protestują, ponieważ często w trasę będzie
musiało ruszyć np. dwóch kierowców, a nie jeden, co znacznie podroży wyjazd.
Wyliczają, że ta niekorzystna dla nich zmiana przepisów spowoduje wzrost kosztów
podróży o 8 -15 proc., co za pewne wpłynie na cenę samej wycieczki.
Łatwiej pomocy drogowej...

Choć ogólną tendencją nowego rozporządzenia jest zaostrza nie regulacji, to
zmiany przewidują też pewne ułatwienia.

Rozporządzenia 561/2006/WE nie będzie się stosować m.in. do specjalistycznych
pojazdów pomocy drogowej poruszających się w promieniu 100 km od swojej bazy.
Dotychczasowe rozporządzenie 3820 pozwala tylko na takiezwolnienie, jeżeli pomoc
drogowa porusza się w promieniu 50 km od swojej bazy.
...i niezarobkowo

Nowe zwolnienie dotyczy też przewozów pojazdami lub ich zespołami o
dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 t i przeznaczonymi do
niezarobkowego przewozu rzeczy. Specjaliści sygnalizują, że nie zawsze musi się
to pokrywać z polskim ustawowym określeniem "przewozy na potrzeby własne".
Prawdopodobnie konieczne będzie sprecyzowanie przepisów w tym zakresie.
Miejskie autobusy w krajowych regulacjach

W dotychczasowych przepisach jest wyjątek dotyczący obowiązkowych przerw dla
kierowców autobusów poruszających się po mieście na liniach regularnych. Jeżeli
45-minutowa przerwa mogłaby zakłócać ruch miejski, to kierowcy wolno odpoczywać
tylko przez 30 minut, ale przerwę musi sobie zrobić nie później niż po 4
godzinach pracy. Po wejściu w życie rozporządzenia 561 przerwy dla kierowców
miejskich autobusów będzie można uregulować w przepisach krajowych -
automatycznego wyjątku już nie będzie.
Na promie trochę inaczej

Rozporządzenie 3820 dopuszcza też krótką (nie dłuższą niż godzinną) przerwę w
dziennym wypoczynku przy transporcie samochodu promem bądź pociągiem. Taki
wypoczynek trzeba będzie przedłużyć o 2 godziny. Podczas obu jego części
kierowca musi mieć możliwość skorzystania z łóżka bądź miejsca do spania.

W nowym rozporządzeniu przepis ten został zmieniony, i to z korzyścią dla
przewoźników. Kierowca będzie mógł bowiem dwukrotnie przerwać taki od

c.d.: CZAS PRACY KIEROWCóW

[turdoradca]

ciąg dalszy artykułu:
Pracę za kółkiem trzeba będzie zorganizować inaczej

(za długi na wklejenie w jedno okienko forum)

***

Na promie trochę inaczej

Rozporządzenie 3820 dopuszcza też krótką (nie dłuższą niż godzinną) przerwę w
dziennym wypoczynku przy transporcie samochodu promem bądź pociągiem. Taki
wypoczynek trzeba będzie przedłużyć o 2 godziny. Podczas obu jego części
kierowca musi mieć możliwość skorzystania z łóżka bądź miejsca do spania.

W nowym rozporządzeniu przepis ten został zmieniony, i to z korzyścią dla
przewoźników. Kierowca będzie mógł bowiem dwukrotnie przerwać taki odpoczynek,
przy czym nadal czynności związane z wjazdem lub wyjazdem z promu (pociągu) nie
mogą trwać dłużej niż godzinę. Ale podczas wypoczynku kierowca musi mieć do
dyspozycji koję bądź kuszetkę.
Co to jest inna praca

Nowe rozporządzenie definiuje też, co u kierowców oznacza określenie "inna
praca". Zgodnie z nim są to czynności wymienione w dyrektywie 2002/15/WE z
wyjątkiem prowadzenia pojazdu. Nie ma też znaczenia, czy kierowca wykonuje "inną
pracę" w firmie transportowej, czy w jakiejkolwiek innej.

Zgodnie z dyrektywą "inna praca" polega m.in. na:
¦ kierowaniu pojazdem,
¦ załadunku bądź rozładunku,
¦ pomaganiu pasażerom przy wsiadaniu i wysiadaniu z pojazdu,
¦ sprzątaniu i konserwacji technicznej,
¦ pracach mających na celu za pewnie nie bezpieczeństwa pojazdu, jego ładunku i
pasażerów, nadzorowania załadunku (rozładunku),
¦ załatwianiu różnych formalności administracyjnych, np. z policją, celnikami,
urzędnikami imigracyjnymi.
PRZYKŁAD

Po czterech godzinach prowadzenia pojazdu firmy X kierowca przywozi towar do
firmy Y i następnie na jej rzecz przez godzinę konserwuje samochody. Tego okresu
nie można zaliczyć jako przerwy wprowadzeniu pojazdu, ponieważ podczas przerwy
nie wolno wykonywać "innej pracy".
Czekamy na interpretację

Unijne rozporządzenie 561 wprowadza jeszcze inne zmiany. O nich tu nie piszemy,
bo wymagają dokładniejszej interpretacji (np. jak traktować czas dojazdu do
miejsca postoju pojazdu, o ile nie znajduje się on ani w miejscu zamieszkania,
ani w bazie, w której kierowca zwykle pracuje). Niektóre zmiany mają stosunkowo
niewielkie znaczenie dla większości kierowców czy przewoźników.
Kierowca nie tylko prowadzi

Od 11 kwietnia zmieni się czas prowadzenia pojazdu. Pracodawcy muszą jednak
pamiętać, że jest to tylko jeden z elementów całego czasu pracy kierowców.

Ten reguluje ustawa z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (DzU z 2004
r. nr 92, poz. 879 ze zm.). Czas pracy kierowcy obejmuje wszystkie czynności
związane z wykonywaniem przewozu drogowego, począwszy od rozpoczęcia do
zakończenia pracy. Składa się na to:
¦ prowadzenie pojazdu,
¦ załadowywanie i rozładowywanie towarów oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem,
¦ nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym,
¦ czynności spedycyjne,
¦ obsługa codzienna pojazdów i przyczep,
¦ inne prace podejmowane w celu wykonywania zadania służbowego lub zapewnienia
bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy,
¦ niezbędne formalności administracyjne,
¦ utrzyma nie pojazdu w czystości.

Ponadto do czasu pracy kierowcy wlicza się również pozostawa nie w gotowości do
wykonywania pracy, jeśli kierowca nie wiedział wcześniej, kiedy i jak długo
będzie na tę pracę oczekiwał. Poza tym do czasu pracy wliczamy 15-minutową przerwę.

Uwaga! Pracodawca musi ją wprowadzić, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy wynosi co
najmniej 6 godzin.

Czego nie należy wliczać do czasu pracy kierowcy? Z przepisów wynika, że czasu
dyżuru, jeżeli szofer nie wykonywał w tym czasie pracy, nieusprawiedliwionych
postojów w czasie prowadzenia pojazdu, dobowego nieprzerwanego odpoczynku i
przerwy w pracy wynikającej z zastosowania przerywanego systemu czasu pracy.
Tych zasad należy przestrzegać niezależnie od zastosowanego systemu czasu pracy.
W jakim okresie i z jakim grafikiem

Co do zasady maksymalny okres rozliczeniowy dla kierowców wynosi 4 miesiące, z
tym że w przerywanym czasie pracy rozkład czasu pracy należy ustalić z góry na
co najmniej 2 tygodnie, a w mieszanym systemie czasu pracy na co najmniej miesiąc.

Wyjątkiem jest równoważny system czasu pracy. Przy nim okres rozliczeniowy
wynosi zasadniczo miesiąc, z możliwością wydłużenia do 3 lub 4 miesięcy, gdy
wystąpią szczególnie uzasadnione wypadki (o tym, jakie one są, decyduje
pracodawca) albo prace uzależnione odpory roku lub warunków atmosferycznych.
Pracodawcy pytają często, czy rozkład czasu pracy ustalany dla kierowcy musi
odpowiadać długości okresu rozliczeniowego? Tak byłoby najlepiej, ale ustawa o
czasie pracy kierowców dopuszcza, aby w niektórych sytuacjach był on krótszy niż
okres rozliczeniowy. Pracodawca musi jednak pamiętać o tym, że harmonogram czasu
pracy i tak nie może być krótszy niż 2 tygodnie, a w mieszanym systemie czasu
pracy musi wynosić co najmniej miesiąc.
Na dyżurze

Kierowcy mogą też pełnić dyżury. Dla szofera jest to czas gotowości do
wykonywania pracy wynikającej z umowy o pracę. Kierowca może pełnić dyżur w
zakładzie pracy, w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, a nawet w domu.
Do dyżuru wlicza mu się:
¦ czas nieprzeznaczony na kierowanie pojazdem, gdy pojazd prowadzi dwóch lub
więcej kierowców (art. 9 ust. 3 ustawy o czasie pracy kierowców);
¦ przerwy w prowadzeniu pojazdu wynikające z rozporządzenia 3820/ 85/EWG lub
umowy europejskiej AETR (art.27 ust.1 ustawy);

Uwaga! To rozporządzenie zostało zmienione rozporządzeniem (WE) z 15 marca 2006
r. nr 561/2006, o czym piszemy obok.
¦ przerwy w czasie pracy kierowcy określone w art. 13 i 28 ustawy o czasie pracy
kierowców. Rekompensata za czas dyżuru kierowcy jest różna. Jeżeli przypadał on
poza normalnymi godzinami pracy, to w pierwszej kolejności przysługuje czas
wolny od pracy odpowiadający długości dyżuru. Rekompensatę finansową kierowca
otrzyma wtedy, gdy szef nie mógł udzielić mu czasu wolnego.

Za każdą godzinę dyżuru powinien wówczas dostać wynagrodzenie wynikające z
osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną. Jeżeli
jednak taka stawka nie została wyodrębniona, to otrzymuje 60 proc.
wynagrodzenia. Pracodawcy muszą jednak pamiętać, że ta zasada nie dotyczy
dyżurów odbywanych w domu.

Za pozostałe dyżury (np. przerwy lub czas spędzony przez kierowcę w pojeździe,
podczas gdy prowadzi go inna osoba) pracodawca wypłaca wynagrodzenie w wysokości
określonej w wewnętrznych przepisach firmy, np. w regulaminie wynagradzania.
Płaca ta nie może być jednak niższa niż połowa wynagrodzenia podanego wyżej.
Poza gotowością do pracy ustawa o czasie pracy kierowców wyróżnia jeszcze
pozostawanie w dyspozycji - art. 10 ustawy o czasie pracy kierowców.
Kierowca ma nadgodziny

Ustawa o czasie pracy kierowców - podobnie jak kodeks pracy -ogranicza pracę w
nadgodzinach. Mogą one wystąpić w razie:
¦ szczególnych potrzeb pracodawcy lub
¦ sytuacji i zdarzeń wymagających od kierowcy podjęcia działań dla ochrony życia
lub zdrowia ludzkiego oraz mienia albo usunięcia awarii. Godzin kalendarzowych
powstałych w wyniku szczególnych potrzeb pracodawcy nie może być w roku
kalendarzowym więcej niż 260. W tygodniu kierowca może pracować ponad ustawową
normę czasu pracy nie dłużej niż 8 godzin.

Uwaga! Zatrudniający kierowców mogą określić wyższy limit nadgodzin niż
określony w ustawie (260 godzin). Jednak w sumie ten powyżej 260 nie może
przekroczyć 416 godzin (8 godzin x 52 tygodnie = 416).
W jakim systemie można zatrudniać kierowców?

Od 11 kwietnia nie zmienią się systemy czasu pracy dla kierowców. Nadal będą
mogli oni pracować np. 10 godzin na dobę z 3-godzinną przerwą

PODSTAWOWY SYSTEM CZASU PRACY

W podstawowym czasie pracy kierowca nie może pracować dłużej niż 8 godzin na
dobę i przeciętnie 40 w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy. Co do zasady

c.d.: CZAS PRACY KIEROWCóW (cz. III)

[turdoradca]

ciąg dalszy artykułu:
Pracę za kółkiem trzeba będzie zorganizować inaczej

(za długi na wklejenie w dwa(!) okienka forum)

***

PODSTAWOWY SYSTEM CZASU PRACY

W podstawowym czasie pracy kierowca nie może pracować dłużej niż 8 godzin na
dobę i przeciętnie 40 w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy. Co do zasady więc
jego czas pracy jest taki sam jak innych zatrudnionych na podstawie kodeksu pracy.

Jeżeli jednak szef zleca nadgodziny, to łącznie z nimi, co do zasady, czas pracy
nie może przekroczyć 48 godzin. Od tej reguły są jednak wyjątki.

Kierowcy można bowiem wydłużyć tygodniowy czas pracy do 60 godzin pod warunkiem,
że w pozostałych tygodniach pracy pracodawca zmniejszy dobowe bądź tygodniowe
normy czasu pracy.

Chodzi oto, aby w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym czterech miesięcy
średni tygodniowy czas pracy nie przekroczył 48 godzin.
PRZYKŁAD

Kierowca pracuje po 8 godzin na dobę. Jednak w pierwszym tygodniu stycznia br.
pracodawca zlecił mu nadgodziny. We wtorek, czwartek i piątek pracownik
świadczył pracę przez 12 godzin. W sumie jego tygodniowy czas pracy wyniósł 52
godziny. Zatem do końca okresu rozliczeniowego szef musi oddać pracownikowi 4
godziny czasu wolnego (52 godziny - 48 godzin =4 godziny).
RÓWNOWAŻNY SYSTEM CZASU PRACY

Kierowca może też pracować przez 10, a nawet 12 godzin na dobę. Pozwala na to
równoważny system czasu pracy. Zakłada on jednak, że wydłużenie dnia pracy do 10
godzin na dobę jest możliwe u kierowców zatrudnionych w transporcie drogowym.
Natomiast do 12 godzin na dobę mogą pracować pozostali kierowcy.

Wydłużając dobowy system czasu pracy, szef musi pamiętać o tym, aby zrównoważyć
go krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w innych dniach tygodnia. Ma także
prawo udzielić pracownikowi wolnego dnia.

To jednak nie wszystko. Stosując równoważny czas pracy, pracodawcy muszą uważać
na przestój (art.81 k.p.). Może on wystąpić szczególnie w 3- lub 4-miesięcznym
okresie rozliczeniowym.
PRZYKŁAD

Z harmonogramu czasu pracy wynika, że dobowa norma czasu pracy została wydłużona
do 12 godzin, a okres rozliczeniowy wynosi 4 miesiące (czerwiec, lipiec,
sierpień, wrzesień). Niestety, warunki atmosferyczne w ostatnim miesiącu okresu
rozliczeniowego spowodowały, że pracownik świadczył pracę tylko przez 8 godzin.
Nie oznacza to jednak, że pracodawca wypłaci mu wynagrodzenie tylko za te 8
godzin. Pracownik powinien otrzymać płacę wynikającą z jego osobistego
zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną za zaplanowane
wcześniej 12 godzin pracy. Jeżeli natomiast żadna z tych stawek nie została
wskazana, to szef wypłaca zatrudnionemu 60 proc. jego wynagrodzenia.
PRZERYWANY SYSTEM CZASU PRACY

Czas pracy kierowcy można też podzielić. Wystarczy, że pracodawca wprowadzi
przerwę w pracy. Zasadniczo nie może być ona dłuższa niż 5 godzin. Wyjątek
dotyczy jednak kierowców zatrudnionych przy przewozach regularnych. Dla nich
przerwa może trwać nie dłużej niż 6 godzin, pod warunkiem jednak, że dobowy czas
pracy nie przekracza 7 godzin.

PRZYKŁAD

Kierowca wykonuje przewozy regularne i jest zatrudniony w przerywanym systemie
czasupracy. Od 8 do 11 prowadzi autobus, a następnie przez 6 godzin korzysta z
przerwy w pracy. W trasę rusza ponownie o 17, a pracę kończy o 20. Z przykładu
wynika, że charakterystycznej dla przerywanego czasu pracy przerwy nie wlicza
się do czasu pracy. Mimo że kierowca rozpoczął pracę o 8, a zakończył o 20, to
jego dobowy czas pracy wyniósł 7 godzin. Czy to oznacza, że pracownik za 6
godzin przerwy nie otrzyma żadnej rekompensaty? Nie. Kierowcy należy wypłacić
połowę wynagrodzenia określonego stawką godzinową lub miesięczną. Jeżeli jednak
taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony, to przysługuje mu połowa z
60 proc. wynagrodzenia.

MIESZANY SYSTEM CZASU PRACY

Ustawa o czasie pracy kierowców pozwala połączyć równoważny i przerywany czas
pracy. Jest to wyjątek, ponieważ kodeks pracy takiego rozwiązania nie przewiduje.
PRZYKŁAD

Pracodawca zatrudnia kierowców przy przewozach regularnych. Zastosował wobec
nich mieszany system czasu pracy: w poniedziałek, środę i piątek rozpoczynają
pracę o 7 i pracują przez 5 godzin do 12. Następnie do 14 korzystają z przerwy.
Ponownie pracują 5 godzin do 19. W sumie dobowy czas pracy kierowców został
wydłużony do 10 godzin i podzielony 2-godzinną przerwą. Stosując mieszany system
czasu pracy, pracodawcy muszą pamiętać o tym, że przerwa w ramach równoważnego
czasu pracy musi być ustalona wcześniej - w opracowanym z góry grafiku na cały
miesięczny okres rozliczeniowy. Ponadto kierowcy należy zagwarantować dobowy
odpoczynek.

ZADANIOWY SYSTEM CZASU PRACY

Wobec kierowców wolno także zastosować zadaniowy czas pracy. Pozwala on tak
zorganizować im pracę, aby sami decydowali o tym, kiedy i jak wykonywać
pracownicze obowiązki.

Zadaniowy czas pracy można zastosować do kierowców zatrudnionych w transporcie
drogowym, pod warunkiem że wprowadzenie tego systemu jest uzasadnione:
¦ rodzajem wykonywanych przewozów lub
¦ szczególną organizacją przewozów.

Uwaga! Szofer prezesa nie jest zatrudniony w transporcie drogowym, dlatego nie
powinien pracować w zadaniowym czasie pracy.

Ustalając zakres zadań dla tego systemu czasu pracy, szef musi pamiętać o tym,
aby ich faktyczne wykonanie nie przekraczało 8 godzin na dobę i 40 godzin w
tygodniu. Przypominamy również, że w tym systemie czasu pracy pracodawca nie
ustala harmonogramu czasu pracy. Wyznacza jedynie zadanie bądź zadania, jakie ma
wykonać kierowca. W praktyce to on sam ustala rozkład czasu pracy dla wykonania
tego zadania - patrz harmonogram nr 4.
Gdzie szukać przepisów

Przepisy dotyczące okresów prowadzenia dużych pojazdów, obowiązkowych przerw lub
odpoczynku kierowców obowiązują na podstawie europejskich rozporządzeń:

¦ nr 3820/85/EWG w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych
odnoszących się do transportu drogowego,

¦ nr 561/2006/WE w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych
odnoszących się do transportu drogowego (zastępuje rozporządzenie nr 3820/85/EWG).

Natomiast polskich przepisów obowiązujących kierowców prowadzących zawodowo
pojazdy należy szukać przede wszystkim w ustawach:

¦ o czasie pracy kierowców (DzU z 2004 r. nr 92, poz. 879 ze zm.),

¦ o transporcie drogowym (DzU z 2004 r. nr 204, poz. 2088 ze zm.).
ZOFIA JÓŹWIAK, MARTA GADOMSKA

c.d.: CZAS PRACY KIEROWCóW (komentarze)

[turdoradca]

KOMENTARZE i DODATKOWE INFORMACJE związane z artykułem:
"Pracę za kółkiem trzeba będzie zorganizować inaczej"

Droższe przewozy, droższe towary

Zmiany dotyczące czasu prowadzenia pojazdów, obowiązkowych przerw i odpoczynków
to kolejne sformalizowa nie i zaostrzenie przepisów. Unia Europejska próbuje w
ten sposób zwiększyć bezpieczeństwo ruchu drogowego. Uważa, że bardziej
wypoczęci kierowcy będą powodowali mniej wypadków. Nie mamy jednak żadnych badań
potwierdzających, że proponowane przez UE działania są prawidłowe. Jednocześnie
te zmiany spowodują wzrost kosztów firm przewozowych, konieczność zatrudnienia
dodatkowych osób oraz skrócenie przebiegu dobowych czy tygodniowych tras. Może
się to odbić na cenach usług, a w konsekwencji na cenach towarów.

Tadeusz Wilk dyrektor w Zrzeszeniu Międzynarodowych Przewoźników Drogowych

***

Kto odpowie za naruszenie przepisów

Rozporządzenie 561 wyraźnie wskazuje, że za naruszenia przepisów odpowiada
przedsiębiorstwo, jeżeli przewinienia dopuścili się kierowcy tej firmy i to
niezależnie od tego, gdzie się to zdarzyło. Nawet jeżeli ewidentnie okaże się,
że zawinił kierowca, przedsiębiorca, żeby oczyścić się z zarzutów, będzie musiał
to udowodnić.
Nie tylko dla przewoźników

Co także jest nowością, rozporządzenie obliguje do prawidłowego postępowania w
zakresie czasu prowadzenia pojazdu spedytorów, nadawców ładunków, organizatorów
wycieczek, głównych wykonawców, podwykonawców, a także agencje zatrudniania
kierowców. Mają tak uzgadniać między sobą harmonogramy przewozów czy pracy
kierowców, aby nie trzeba było łamać przepisów o czasie ich pracy. Dzisiaj
szoferzy często skarżą się, że stosując regulacje o czasie prowadzenia i czasie
pracy kierowców, nie mają szans dotrzymać umówionych przez firmy terminów.

***

Jakie będą po zmianach najważniejsze obowiązki kierowców prowadzących duże pojazdy

- Dzienny czas prowadzenia pojazdu na ogół nie może przekraczać 9 godzin. Może
być on jednak przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż trzy razy
w tygodniu.
- Tygodniowy czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 56 godzin, a w ciągu
dwóch tygodni nie można prowadzić dłużej niż przez 90 godzin.
- Podczas jazdy kierowca będzie mógł podzielić obowiązkową 45-minutową przerwę
wykorzystywaną w ciągu i po 4,5-godzinnym okresie prowadzenia pojazdu tylko na
dwie krótsze - przynajmniej 15-minutową i przynajmniej półgodzinną.
- Dzienny okres odpoczynku wynoszący co najmniej 11 godzin można będzie
wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwa nie trwać co
najmniej 3 godziny, a druga co najmniej 9 godzin (czyli podzielony czas
odpoczynku trawa co najmniej 12 godzin).
- Odpoczynek przy prowadzeniu pojazdu przez załogę także będzie wynosił co
najmniej 9 godzin.
- W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca będzie musiał wykorzystać co
najmniej: dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku (2 razy po 45 godzin) lub
jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku (45 godzin) i jeden skrócony
tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Będzie to dotyczyło
także kierowców zajmujących się okazjonalnymi przewozami osób.
- Skrócenie to należy wyrównać równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym
jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po tygodniu, w którym
odpoczynek został skrócony.

***

Kogo to dotyczy

Unijne przepisy dotyczą kierowców, którzy prowadzą duże pojazdy (powyżej 3,5 t
dopuszczalnej masy całkowitej lub samochody osobowe mające powyżej 9 miejsc
łącznie z miejscem dla kierowcy; od tej zasady są wyjątki). Nie ma na tomiast
znaczenia, czy pojazd prowadzi kierowca zatrudniony na umowę o pracę, prowadzący
pojazd na zlecenie, czy sam przedsiębiorca.

Uwaga! Rozporządzenie 561/2006/WE obowiązuje w całej UE oraz w Szwajcarii,
Norwegii, Islandii i Liechtensteinie. Polskich kierowców zatrudnionych na umowę
o pracę dotyczą na tomiast dodatkowo regulacje określone w naszej ustawie o
czasie pracy kierowców (czytaj na str. 5 i 6).

[horna5]

Mam pytanie.
Czy 12 godzinny czas pracy dobowej jest nieprzekraczalny? Miałem taką sytuację że przy powrocie kierowca przekroczył ten limit 100 km przed końcem trasyi odmówił dalszej jazdy.
I druga sytuacja. Dostaję 1-no dniową krajówkę, gdzie w prokramie jest wyjazd 7 rano powrót 21,oczywiście z jednym kierowcą.Czyli biuro odrazu zakłada dłuższy czas pracy kierowcy. co w takim przypatku robić?

[turdoradca]

Z moich doświadczeń wynika, że mimo konsekwencji prawnych kiedy przewoźnik
zgadza się na zrealizowanie "nierealizowalnego" wg czasu pracy kierowców
programu, to kierowcy wtedy od samego początku "układają" tarczki tachometru.

Oczywiście zdarza się, że mając nie tyle tylko prawo co - w zasadzie - obowiązek
odmówić jazdy poza uprawnionym czasem, kierowca powie NIE JADE. Ponieważ często
to biuro źle układa program (albo inaczej nie byłby on "TAK INTERESUJąCY") to, w
mojej opinii, kiedy mam takowy zrealizować, mym obowiązkiem jest poinformować
organizatora "żE SE NE DA" i mogą być konsekwencje (m.in. że sam będę musiał
świecić oczami przed turystami) - by oni wiedzieli, że ja wiem, że oni wiedzą, a
kierowcy jeżeli przy wyjeździe nie wiedzieli, to i tak się dowiedzą... kiedy im
się tacho skończy.

...i prawie zawszie "SE DA"

VAT na fakturach za pilotaż wycieczek

[pilociwycieczek.pl]

Było w tym wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=30389&w=62233948&v=2&s=0

identyfikator pilota wycieczek

[pilociwycieczek.pl]

Było w tym wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38849&w=58358588&v=2&s=0

Kary za czas pracy - reminiscencje po wypadku

[pilociwycieczek.pl]

Ciekawa dyskusja pod informacją o tym jak tu można by karać za łamanie przepisów
o czasie pracy kierowców...

www.tur-info.pl/p/ak_id,19964,,caban,kara_finansowa,wysokosc_kary,pawel_usidus,przekraczanie_czasu_pracy.html
Powiedzieć by można: znamienne.

(jeżeli "rozpadnie" się link, to trzeba go cały przekopiować i wkleić w okienko
przeglądarki)

Fałszowanie tachografu

[pilociwycieczek.pl]

www.tur-info.pl/p/ak_id,17157,,kierowcy,transport,czas_pracy,wymagania,odpoczynek,tachograf,tarcza,euro_tim.html

Zwiększy się liczba inspektorów ITD

[pilociwycieczek.pl]

I znowu ciekawa dyskusja pod informacją:
www.tur-info.pl/p/ak_id,14101,,glowny_inspektor_transportu_drogowego,itd,inspektorzy_transportu_drogowego.html
Ad vocem: pytanie czy najwięcej racji nie ma w tym komentarzu, który pozwalamy
sobie przekopiować:

"To nie w MZK cz PKS łamie się drastycznie przepisy dotyczące czasu pracy
kierowcy oraz stanu technicznego pojazdów, dlaczego ? - bo Związki Zaw., które
są bardzo rozczeniowo nastawione do pracy, płacy itp. pierwsze zawiadomiły by
Inspekcję, że muszą pracować tyle godzin. Nie wspomnę o wydawaniu biletów i
późniejszym rozliczaniem się z fiskusem. Czarnymi owcami w przewozach drogowych
są małe firmy z jednym, dwoma pojazdami, które pod płaszczykiem zdrowej
konkurencji zaniżają ceny oszukując państwo w płaceniu podatku oraz zus i
zmuszają tym sposobem uczciwe firmy do balansowania na krawędzi bankructwa.
Transport można uzdrowić jedynie wtedy, gdy wszystkie podmioty wykonujące
przewozy będą musiały stosować te same zasady, bez możliwości oszukiwania.
Państwo musi również dostosować przepisy tak aby były później egzekwowane, a nie
skupiać się głównie na statystyce i pokazywać wierzchołek góry lodowej - bo to
obraz bardzo zafałszowany."

Nowe standardy UE ws. autokarów

[pilociwycieczek.pl]

Nowe standardy UE w zakresie wyposażenia autobusów

www.tur-info.pl/p/ak_id,22037,,wyposazenia_autobusow,wyposazenie,pasy_bezpieczenstwa,czarne_skrzynki,wymagania.html
Z jednej strony szkoda, że dopiero tragedie wymuszają zmiany i działania, z
drugiej dobrze, że wzrasta zainteresowanie społeczne często bardzo ważnymi, choć
z pozoru drobnymi sprawami, od których zależy niekiedy bardzo wiele.

obowiązek podatkowy polskich przewoźników w Niemcz

[diabelski_tuzin]

"Informacja ws. opodatkowania polskich przewoźników w RFN

Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 roku granica
niemiecko-polska nie jest już granicą z krajem trzecim i tym samym Polskę
obowiązują zmienione przepisy dotyczące transgranicznego przewozu osób
(komunikacja okazjonalna) dokonywanego autokarami niezarejestrowanymi w Niemczech.

Zamiast dotychczasowej procedury stosuje się obecnie powszechną procedurę
podatkową. W ramach tej procedury przewoźnik zobowiązany jest złożyć we
właściwym niemieckim urzędzie finansowym wstępne zgłoszenie podatkowe, a po
upływie roku kalendarzowego roczne zeznanie dotyczące podatku obrotowego .

Urząd Skarbowy w Oranienburgu jest organem właściwym w sprawie podatku
obrotowego dla polskich przedsiębiorstw lub spółek osobowych bądź kapitałowych,
których nazwy względnie nazwiska zaczynają się na litery w przedziale
alfabetycznym A - M.
Finanzamt Oranienburg
Heinrich-Grüber-Platz 3, 16515 Oranienburg
Telefon: [phone], Telefax: [phone]
E-Mail: poststelle.fa-oranienburg (at) fa.brandenburg.de

Urząd Skarbowy w Cottbus jest właściwy w sprawie podatku obrotowego dla polskich
przedsiębiorstw lub spółek osobowych bądź kapitałowych, których nazwy względnie
nazwiska zaczynają się na litery w przedziale alfabetycznym N – Z.
Finanzamt Cottbus
Vom-Stein-Str. 29, 03050 Cottbus
Telefon: [phone], Telefax: [phone]
E-Mail: poststelle.fa-cottbus (at) fa.brandenburg.de

Przewozy osób nie podlegają opodatkowaniu, gdy odbywają się bezpłatnie lub
własnymi autokarami – lecz poza ramami działalności przedsiębiorstwa.
Jeśli np. członkowie zagranicznych stowarzyszeń, zespołów kulturalnych (zespołów
tanecznych, muzycznych, chórów itd.) lub zorganizowane grupy uczniów, studentów
i młodzieży przewożone są autokarami należącymi do tych właśnie organizacji,
grup lub szkół, wówczas generalnie można przyjąć, że przewóz osób odbywa się we
własnym zakresie, a nie w ramach działalności gospodarczej danego
przedsiębiorstwa. Należy to udowodnić przedkładając dokumenty rejestracyjne
autokaru.
Nie jest podlegającym opodatkowaniu przewozem osób sytuacja, gdy stowarzyszenie,
grupa lub szkoła wynajmują autokar a następnie przewożą osoby we własnym
imieniu, na własną odpowiedzialność i na własny rachunek. Należy tę sytuację
odpowiednio udokumentować, a dokumenty powinny jednoznacznie wskazywać zwłaszcza
wzajemne stosunki prawne. Znaczenie ma przy tym między innymi fakt, czy kierowcą
autokaru jest pracownik przedsiębiorstwa, od którego autokar wynajęto i które
opłaca kierowcę. Jeśli tak, przyjmuje się generalnie, że przewóz osób wykonywany
jest przez to przedsiębiorstwo autokarowe, a tym samym spełnione są przesłanki
przewozu osób podlegającego obowiązkowi opodatkowania.

O tym, czy przedłożone dokumenty mające potwierdzić, że dany przewóz osób nie
podlega opodatkowaniu, są wystarczające, decyduje na miejscu funkcjonariusz
służb celnych dokonujący odprawy. Aby zapewnić właściwą i szybką odprawę należy
okazać - ewentualnie wraz z tłumaczeniem na język niemiecki - umowę najmu danego
pojazdu. Z umowy tej musi jednoznacznie wynikać, jakie usługi wykonywane są
przez przedsiębiorstwo wynajmujące pojazd. Jeżeli nie przedłoży się tego
dokumentu placówce celnej, podejmuje ona decyzję o uiszczeniu podatku
obrotowego. W związku z tym, celem uproszczenia procedury, najemca powinien
przed dokonaniem przewozu osób zgłosić się do właściwego urzędu finansowego
celem odpowiedniej weryfikacji, tak aby móc przedłożyć dokonującej odprawy
placówce celnej zaświadczenie urzędu finansowego dokumentujące, że jest to
przypadek przewozu osób nie podlegający opodatkowaniu.

W razie dalszych pytań proszę zwracać się bezpośrednio do właściwego Urzędu
Finansowego w Oranienburgu lub Cottbus (adresy powyżej)".

Pozdr. 13

przewodnik w innym kraju Unii

[diabelski_tuzin]

"Problem z prawem ma nie tylko Polska, ale również inne kraje Unii
Europejskiej. Zoltan Nemes, węgierski przewodnik złożył skargę w
sprawie nieuznania przez włoskie władze zdobytej na terenie Węgier
licencji. Skarga została rozpatrzona na korzyść Węgra. Włochy
zostały zobowiązane do respektowania licencji przewodnickich
wydanych przez inne kraje od 20 października 2007 roku. Znani z
restrykcji wobec zorganizowanych wycieczek Włosi, jeszcze w tym roku
będą musieli przestrzegać unijnej dyrektywy".
Dodam, że dyrektywa nosi numer 2005/36/WE. Problem polega na tym, że
postanowienia dyrektyw WE muszą być transponowane do
wewnątrzkrajowego systemu prawnego poprzez krajowe akty prawne (w
przypadku Polski ustawy i rozporządzenia) - w przeciwieństwie do
rozporządzeń WE, które obowiązują bez takiego przenoszenia, np.
rozporządzenie 2006/561/WE. Węgier powołał się również na wyrok
Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 1991 r. (C-180/89).
Pozdrawiam 13

[diabelski_tuzin]

CM\623427PL.doc PE 376.537v00
PL
PARLAMENT EUROPEJSKI
2004

Komisja Petycji
3.07.2006
KOMUNIKAT DLA POSŁÓW
Petycja 0998/2005 złożona przez Zoltána Nemesa (Węgry), w sprawie
nieuznania przez władze włoskie węgierskiego świadectwa kwalifikacji
przewodnika wycieczek.

1. Streszczenie petycji
Składający petycję, który jest węgierskim przewodnikiem wycieczek,
poprowadził zorganizowaną wycieczkę grupową z Węgier do Rzymu, gdzie
włoskie władze ukarały go grzywną, ponieważ nie posiadał miejscowego
zezwolenia przewodnika wycieczek i nie uznały jego świadectwa
kwalifikacji jako węgierskiego przewodnika wycieczek. Odwołując
się do traktatu rzymskiego i do decyzji Europejskiego Trybunału
Sprawiedliwości w podobnych sprawach, domaga się rekompensaty.
2. Dopuszczalność
Petycję uznano za dopuszczalną w dniu 20 marca 2006 r. Zwrócono się
do Komisji o przekazanie informacji (art. 192 ust. 4 Regulaminu).
3. Odpowiedź Komisji, otrzymana w dniu 3 lipca 2006 r.

1. Kontekst
W niektórych państwach członkowskich, w tym również we Włoszech,
przewodnik wycieczek jest zawodem regulowanym. Oznacza to, że w
przeciwieństwie do innych państw członkowskich, od osób wykonujących
przedmiotową działalność na terytorium tych państw członkowskich
wymaga się posiadania kwalifikacji. Włoskie władze stworzyły listę
miejsc, które wymagają wyspecjalizowanego przewodnika wycieczek
posiadającego licencję lub specjalne zezwolenie udzielane przez
włoskie władze. Lista ta obejmuje 2540 miejsc, w tym historyczne
centrum Rzymu.
2. Skarga
Składający petycję jest węgierskim przewodnikiem wycieczek. Dnia 12
października 2005 r. oprowadzał po Rzymie grupę turystów w ramach
wycieczki zorganizowanej na Węgrzech. W pobliżu fontanny di Trevi w
Rzymie miejska policja ukarała go grzywną za brak lokalnego
zezwolenia przewodnika wycieczek.
3. Uwagi Komisji Europejskiej dotyczące argumentów zawartych w
petycji Komisja Europejska jest świadoma istnienia przedstawionego
problemu. Kilku przewodników wycieczek skierowało skargi do jej
służb dotyczące ograniczeń prowadzenia ich działalności we Włoszech.
Według dostępnych informacji przewodnicy wycieczek, którzy
towarzyszyli grupom turystów podczas wycieczek do Włoch i nie
posiadali odnośnej licencji, zostali oskarżeni o nielegalną pracę i
ukarani grzywną. W orzeczeniu w sprawie przewodników wycieczek z
1991 r. (C-180/89) Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że
art. 49 traktatu WE dotyczący swobody świadczenia usług nie zezwala
państwom członkowskim na żądanie od przewodników towarzyszących
grupom turystów uzyskania szczególnych kwalifikacji państwowych.
Trybunał ustanowił jednak wyjątek obejmujący „muzea lub pomniki
historyczne, które powinny być odwiedzane tylko w towarzystwie
zawodowego i wyspecjalizowanego przewodnika”. Włoska lista miejsc
wymagających wyspecjalizowanych przewodników została stworzona po
wydaniu tego orzeczenia. Komisja Europejska uważa jednak, że jej
wielkość i zakres zdecydowanie wykracza poza zakres wyjątku
ustanowionego przez Trybunał i w znacznym stopniu pozbawia
orzeczenie Trybunału wagi i wartości, zwłaszcza poprzez wymóg, aby
wyspecjalizowani przewodnicy towarzyszyli grupom turystów w takich
miejscach, jak fontanna di Trevi, gdzie turyści mogą przebywać bez
przewodnika, jeśli mają taką ochotę.
4. Wniosek
Po pierwsze, Komisja Europejska wystosowała uzasadnioną opinię
oficjalnie żądając od Włoch zaprzestania uniemożliwiania
wykwalifikowanym przewodnikom wycieczek z innych państw
członkowskich pełnienia funkcji przewodników grup w takich
miejscach, jak całe centra miast. Odpowiedź włoskiego rządu wskazuje
na chęć rozwiązania ujawnionego problemu i skrócenia wspomnianej
wyżej listy miejsc. Jednak ze względu na fakt, iż niniejsza
sprawa leży w gestii władz regionalnych, zmieniona lista nie jest
jeszcze dostępna.
Po drugie, dyrektywa 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji
zawodowych została przyjęta dnia 7 września 2005 r. i pomoże
rozwiązać te trudności. Zgodnie z nową dyrektywą, która musi zostać
wprowadzona do prawa krajowego najpóźniej do dnia 20 października
2007 r., państwa członkowskie nie ograniczają z żadnych powodów
związanych z kwalifikacjami zawodowymi swobodnego świadczenia usług
w innym państwie członkowskim, jeśli, mówiąc krótko, usługodawca
prowadzi zgodną z prawem działalność w państwie członkowskim lub
prowadzi taki rodzaj działalności zawodowej w państwie członkowskim
siedziby od co najmniej dwóch lat. Zatem wykwalifikowany przewodnik
wycieczek prowadzący zgodną z prawem działalność w innym państwie
członkowskim będzie uprawniony do świadczenia usług we Włoszech, nie
podlegając żadnemu systemowi zezwoleń. Obecne problemy zagranicznych
przewodników wycieczek we Włoszech zostaną zatem rozwiązane z chwilą
wejścia w życie dyrektywy 2005/36/WE.

[skandalis]

Czy ktoś może się orientuje gdzie można znaleźć liste tych miejsc, w
których wymagany jest autoryzowany przewodnik? Z góry dziekuje.

[diabelski_tuzin]

Stanowisko Komisji Europejskiej odnośnie ograniczeń w świadczeniu
usług przewodnika turystycznego
18 listopada 18 2008

“Od dnia 20 października 2007 r., kiedy to nowa dyrektywa 2005/36/WE
w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych będzie musiała zostać
wprowadzona w życie we wszystkich państwach członkowskich UE, nie
będzie można wymagać żadnego uprzedniego uznania kwalifikacji
zawodowych. Wykwalifikowany i legalnie działający w swoim kraju
przewodnik turystyczny będzie miał prawo świadczyć usługi w innym
państwie członkowskim. Raz na rok może być wymagane składanie
władzom przyjmującego państwa członkowskiego deklaracji o
świadczeniu usług w tym państwie członkowskim. Państwa członkowskie
UE nie mogą wymagać dodatkowej szczegółowej licencji krajowej, ani
też weryfikacji tego, czy przewodnik turystyczny z zagranicy jest
wyspecjalizowany w wszystkich regionach państwa, w którym świadczy
on usługi przewodnika. Jeżeli zawód przewodnika turystycznego nie
podlega regulacji w kraju pochodzenia usługodawcy, wówczas
przewodnik turystyczny musi zaświadczyć, że wykonywał ten zawód w
kraju pochodzenia przez ostatnie dwa lata. Oznacza to, że
przewodnicy turystyczni, którzy świadczą usługi jedynie
okazjonalnie, nie będą już musieli składać wniosków o uznawanie.

- Uregulowanie zawodu przewodnika turystycznego we Włoszech i
działania Komisji przeciw włoskiemu prawodawstwu naruszającemu
swobodę świadczenia usług Komisja Europejska prowadzi obecnie
postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa
członkowskiego przeciw Włochom (patrz oświadczenie prasowe
IP/04/1303 z dnia 26.10.2004 r.), ponieważ policja włoska nakłada
grzywny na przewodników turystycznych z innych państw członkowskich
UE towarzyszących grupom zwiedzającym muzea i pomniki historyczne.
Regularnie też uniemożliwia się im świadczenie usług przewodnika. W
1991 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł w sprawie przeciw
Włochom, że wszelkie zasady krajowe, które uzależniają świadczenie
usług przez przewodników turystycznych od posiadania licencji
wymagającej szczególnego szkolenia potwierdzonego dyplomem
(wydawanym na szczeblu lokalnym), w przypadkach, gdy usługi te
polegają na oprowadzaniu turystów po miejscach innych niż muzea czy
pomniki historyczne – które można zwiedzać tylko z
wyspecjalizowanymi przewodnikami – stoją w sprzeczności z zasadą
swobody świadczenia usług1, a zatem i prawem UE. Oprócz wszelkich
pozostałych kwalifikacji przewodników władze włoskie wymagają
obecnie kwalifikacji krajowych. W art. 2 dekretu prezydenckiego z
dnia 13 grudnia 1995 r. Włochy opublikowały listę wyszczególniającą
miejsca, w których turyści mogą być oprowadzani tylko przez
wyspecjalizowanych przewodników posiadających szczególne
kwalifikacje krajowe. Lista ta obejmuje znaczną część miejsc we
Włoszech często odwiedzanych przez grupy turystyczne. Wymienia się
na niej ponad 2500 lokalizacji, w tym całe miasto Wenecja i
historyczne centra 30 miast, takich jak Rzym, Florencja, Siena i
Perugia, jak również inne publicznie dostępne miejsca we Włoszech. W
rezultacie policja włoska uniemożliwia przewodnikom z innych państw
członkowskich towarzyszącym grupom turystycznym w czasie wizyty we
Włoszech wypełnianie roli przewodnika dla ich grup w takich
miejscach, a niekiedy nakłada też natychmiastowe grzywny. Prawdą
jest, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości ustanowił wyjątek
obejmujący „muzea i pomniki historyczne, które można zwiedzać tylko
w towarzystwie zawodowego i wyspecjalizowanego przewodnika”. Jednak
w październiku 2004 r. Komisja uznała, że rozmiar i zakres włoskiej
listy znacznie przekracza zakres wyjątku ustanowionego przez
Trybunał i pozbawia orzeczenie Trybunału treści oraz wartości, w
szczególności poprzez stwarzanie wymogu zwiedzania przez grupy
turystów w towarzystwie wyspecjalizowanego przewodnika miejsc, które
turyści mogą zwiedzać bez żadnego przewodnika, jeżeli tak
postanowią. Wystąpiono do Włoch o dokonanie przeglądu rzeczonej
listy. W dniu 15 grudnia 2005 r. państwo włoskie oraz regiony
osiągnęły porozumienie w sprawie zmiany art. 2 dekretu
prezydenckiego z dnia 13 grudnia 1995 r., w którym wymienia się
wszystkie miejsca, które mogą być zwiedzane tylko w obecności
wykwalifikowanego przewodnika. Zaproponowano skreślenie z tej listy
całych miast i historycznych centrów miast. W dniu 24 listopada 2006
r. w Rzymie odbyło się spotkanie władz włoskich ze służbami Komisji.
Komisja wezwała władze włoskie do pilnego przyjęcia środków
wykonawczych w odniesieniu do porozumienia z grudnia 2005 r. i
zaznaczyła, że w pełni zdaje sobie sprawę z kompleksowości tego
przedsięwzięcia, ponieważ wszystkie włoskie regiony będą musiały
zatwierdzić tekst legislacyjny”.


Pełna wersja tego dokumentu dostępna jest na stronie:
www.europarl.europa.eu/meetdocs/2004_2009/documents/cm/672/672007/672007pl.pdf

[easy.fabio1]

Witam,proszę o informacje czy są ostateczne uregulowania dot. uznania
kwalifikacji zawodowych przewodnika i pilota we Włoszech. Jestem pilotem i
przewodnikiem warszawskim. Ponieważ od kilku lat mieszkam znaczną część roku na
Sycylii chciałam legalnie pracować na tamtejszym terenie. Z informacji
uzyskanych od urzędnika Departamentu Turystyki wiem,że muszę dostarczyć nie
tylko licencje ale także zaświadczenia z kursów ile godzin i jakie przedmioty
obejmował, potem dyplom lub świadectwo szkolne wszystko potwierdzone przez
odpow. Urząd Marszałkowski, Min. Spraw Zagran. przetłumaczone, kolejny
warunek-stałe zameldowanie na terenie Włoch. Mają na decyzję kilka miesięcy; w
wypadku pozytywnej dopuszczą do egzaminu w obszarze i wszystkich deklarowanych
językach. Co się tyczy pilotażu mowa jest o 3-letnim stażu ale po Polsce. Moją
pracę w ramach kontraktu dla turoperatora polskiego realizowaną dla grup
polskich na terenie Włoch pani uznała za nielegalną.Obłęd. Byłabym wdzięczna za
informacje o które prosiłam na wstępie. Pozdrawiam

[easy.fabio1]

easy.fabio1 napisała:

> Witam,proszę o informacje czy są ostateczne uregulowania dot. uznania
> kwalifikacji zawodowych przewodnika i pilota we Włoszech. Jestem pilotem i
> przewodnikiem warszawskim. Ponieważ od kilku lat mieszkam znaczną część roku na
> Sycylii chciałam legalnie pracować na tamtejszym terenie. Z informacji
> uzyskanych od urzędnika Departamentu Turystyki wiem,że muszę dostarczyć nie
> tylko licencje ale także zaświadczenia z kursów ile godzin i jakie przedmioty
> obejmował, potem dyplom lub świadectwo szkolne wszystko potwierdzone przez
> odpow. Urząd Marszałkowski, Min. Spraw Zagran. przetłumaczone, kolejny
> warunek-stałe zameldowanie na terenie Włoch. Mają na decyzję kilka miesięcy; w
> wypadku pozytywnej dopuszczą do egzaminu w obszarze i wszystkich deklarowanych
> językach. Co się tyczy pilotażu mowa jest o 3-letnim stażu ale po Polsce. Moją
> pracę w ramach kontraktu dla turoperatora polskiego realizowaną dla grup
> polskich na terenie Włoch pani uznała za nielegalną.Obłęd. Byłabym wdzięczna za
> informacje o które prosiłam na wstępie. Pozdrawiam
Pozwolę sobie powrócić do tematu jak wyżej z ponowną prośbą o informacje, czy są wreszcie te uregulowania dot.pracy przewodnika polskiego na terenie Włoch ( pisaliście z nadzieją o 2007 r.,) ostatnie moje perypetie, swoista gra w ping ponga z Departamentem Tur. w Rzymie datuje się na końcówkę 2010 i odpowiedź brzmi niezmiennie jak opisałam wyżej.
Ponadto uprzejmie proszę zauważyć,że od sierpnia (zostałam "dopuszczona" do forum) ale wciąż grzecznie czekam na podanie informacji, że dołączyłam do Waszego Szacownego Grona. Załączam moc pozdrowień.

[bluemar]

Jak mieszkasz na Sycylii to jestes u źródła więc dowiedz się na miejscu i nas poinformuj ;)

Dopuszczalna waga autokarów w Austrii - odsyłacz..

[turdoradca]

Odsyłacz do dyskusji:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38849&w=70516361&v=2&s=0
Swoją drogą i przy okazji: wyrazy uznania dla dociekliwości niektórych z naszych przyjaciół!

Jak nie płacić podatków za pilotaż!

[turdoradca]

Jest wśród uczestników dyskusji jeden taki pilot z oficjalnym stanowiskiem
urzędu skarbowego we własnej sprawie, że wszystkie wpływy na konto własnej
pilockiej działalności gospodarczej z tytułu wynagrodzeń za obsługę wyjazdów
zagranicznych może pomniejszyć o stosowne ustawowe diety.

Czyli trzeba zwrócić się o do skarbówki z wydaniem obowiązującego stanowiska.

proponowane zmiany dot. pilotowania i przewodnictw

[diabelski_tuzin]

Szykują się REWOLUCYJNE zmiany w MODELU przewodnictwa w Polsce, a
przy okazji i pilotażu - połączenie uprawnień przewodnika i pilota
wycieczek, szkolenie przewodników tylko w metodyce - bez uprawnień
na poszczególne regiony. Z założenia przewodnik będzie mógł
oprowadzać po wszystkim z wyjątkiem "obiektów szczególnie ważnych
dla kultury i historii" (ma być stworzona lista ok. 300 takich
obiektów) - to wynik konieczności implementacji do prawa krajowego
dyrektywy 2005/36/WE o uznawaniu uprawnień i echo petycji Zoltana
Nemesa do Parlamentu Europejskiego, o czym pisałem w jednym z
postów. Nie będzie więc już monopolu na wszystko w granicach
administracyjnych np. Krakowa czy Wawy i pilotów wycieczek, tylko
przewodnicy towarzyszący grupie turystów. Nawiasem - termin
implementacji minął 20 października 2007 r., więc RP jak zwykle
spóźniona... Na razie tylko 9 m-cy. Ma być utrzymana odrębność
przewodników górskich (też bez podziału na obszary) i przewodników
wysokogórskich. Jest kwestią otwartą, czy piloci (chcąc uzyskać
uprawnienia przewodników) i przewodnicy (uprawnienia pilotów) będą
musieli kończyć uzupełniające kursy i zdawać egzaminy, czy też
skończy się tylko na egzaminach. Poniżej dla chętnych założenia do
zmiany ustawy o usługach turyst. w zakresie pilotażu i
przewodnictwa. Miłej lektury. 13


VI. Przewodnictwo turystyczne, opieka nad turystami

1. Model docelowy przewodnictwa turystycznego.
Zakłada się jedno, podstawowe uprawnienie przewodnika turystycznego,
obejmujące dotychczasowe kompetencje pilotów wycieczek i zakres
metodyczny przygotowania przewodników turystycznych. Uprawnienie
tego
rodzaju pozwala na prowadzenie wycieczek krajowych i zagranicznych a
także pozwala na oprowadzanie wycieczek na wszystkich obszarach, nie
znajdujących się na liście obszarów wyłączonych i niektórych
terenach
górskich.
Przewiduje się pozostawienie odrębnego uprawnienia przewodnika
górskiego, uzyskiwanego przez przewodników turystycznych, związanego
z
prowadzeniem wycieczek na szlakach górskich, bez wyodrębniania
obszarów
tych uprawnień. Zakres tych uprawnień koresponduje z zakresem
określonym
przepisami o bezpieczeństwie w górach.
Oprowadzanie na obszarach wyłączonych wymaga uzyskania dodatkowego
uprawnienia, potwierdzanego w dokumentach przewodnika turystycznego.
Obszary wyłączone (zakłada się listę nie dłuższą niż 300 miejsc i
obiektów) określane będą rozporządzeniem ministra właściwego do
spraw
turystyki. Na listę powinny zostać wpisane obiekty o szczególnym
znaczeniu dla kultury narodowej, wskazane obszary parków narodowych
i
rezerwaty przyrody, a także miejsca stwarzające szczególne
zagrożenia
dla zwiedzających. Uprawnienia dla obszarów wyłączonych wydają
jednostki
odpowiedzialne za ich udostępnianie. Prawa i obowiązki przewodników
obszarach wyłączonych określają regulaminy tych obszarów, lub inne
dokumenty określające ich udostępnianie.
Zwiedzanie obiektów prywatnych odbywa się na zasadach określonych
przez
ich właścicieli. Wyjątki od tej zasady mogą wynikać z umów
właścicieli z
organami państwowymi lub samorządowymi.

2. Przewodnicy wysokogórscy.
Celowe jest określenie odrębnego uprawnienia przewodników
wysokogórskich, związanego z prowadzeniem turystów w górach
wysokich,
typu alpejskiego, trasami wymagającymi przygotowania alpinistycznego
lub
innego podobnego typu. Uprawnienia w tym zakresie także nie są
związane
z konkretnym obszarem górskim.

3. Uznawanie dotychczasowych uprawnień.
Dotychczasowe uprawnienia przewodników turystycznych i pilotów
wycieczek
będą honorowane w ich obecnym zakresie bez ograniczenia w czasie i
bez
konieczności uzyskiwania potwierdzeń. Dotyczy to także oprowadzania
po
obszarach wyłączonych.
Nie przewiduje się utrzymywania w dalszym ciągu systemu
potwierdzania
?starych? uprawnień, dotychczas nie zweryfikowanych (art. 22a i 49
ustawy).

4. Tryb i zakres szkolenia.
Przewiduje się pozostawienie odrębnego (w stosunku do ogólnego
systemu
kształcenia zawodowego i ustawicznego) systemu kształcenia
przewodników
turystycznych. Kształcenie powinno uwzględniać nie tylko formy
kursów
(pozaszkolne), ale także regularne kształcenie w szkołach wyższych i
policealnych.
Dotychczasowa decyzja upoważniająca do szkolenia powinna zostać
zastąpiona zgłoszeniem jednostki szkolącej, podlegającej kontroli w
tym
zakresie. Jako uzasadnione pozostaje uprawnienie marszałka do
wydania
zakazu szkolenia w przypadku naruszania wymagań tym zakresie przez
jednostkę szkolącą. Proponuje się rozważyć uwzględnienie, w zakresie
kontroli merytorycznej szkolenia, kompetencji komisji
egzaminacyjnych.
Uzasadnione jest wprowadzenie centralnej ewidencji jednostek
szkolących
? na podstawie zgłoszeń.
System szkolenie przewodników turystycznych nadzorowanego przez
marszałków województwa obejmować powinien następujące moduły:
- szkolenie podstawowe przewodnika turystycznego,
- szkolenie dodatkowe przewodnika górskiego,
- szkolenie uzupełniające dla pilotów wycieczek ubiegających się o
uprawnienie przewodnika turystycznego w nowym zakresie,
- szkolenie uzupełniające dla przewodnika turystycznego nie
posiadającego uprawnień pilota wycieczek ? dla uzyskania uprawnienia
przewodnika turystycznego w nowym zakresie,
Ponadto, poza systemem nadzorowanym przez marszałków przewiduje się:
- szkolenia w obiektach i obszarach wyłączonych, prowadzone przez
jednostki udostępniające te obiekty i obszary,
- szkolenie przewodników wysokogórskich ? prowadzone przez
odpowiednie
stowarzyszenia, afiliowane przy organizacji międzynarodowej.

5. Nadawanie uprawnień. Ewidencja.
Organem właściwym doprowadzenia spraw związanych z przewodnictwem
turystycznym pozostaje marszałek województwa.
W trybie administracyjnym, przy nadawaniu uprawnień, kontrolowane
powinny być jedynie badania lekarskie wstępne. Za kontrolę badań
lekarskich okresowych i kontrolnych odpowiada przedsiębiorca
zatrudniający przewodnika turystycznego lub sam przewodnik
działający na
własny rachunek. Brak wymaganych badań lekarskich będzie podstawą
dochodzenia roszczeń względem przedsiębiorcy świadczącego usługę
przewodnicką, może także uzasadniać odpowiedzialność karną, w
przypadku
narażenia turystów na niebezpieczeństwo..
Wprowadza się centralną ewidencję uprawnień, zarówno
dotychczasowych,
jak i nowych. Ewidencja nie obejmuje uprawnień na obszary wyłączone
?
informacje o kwalifikacjach w tym zakresie i ewentualnie o
dodatkowym
przygotowaniu przewodników turystycznych powinny zwierać bazy danych
udostępniane przez organizacje przewodników lub przedsiębiorców.

6. Odpowiedzialność dyscyplinarna przewodników turystycznych.
Pozostaje w dotychczasowym zakresie odpowiedzialność administracyjna
i
kontrola administracyjna przewodników. Proponuje się wprowadzić
sankcję
3 lat zakazu wykonywania zawodu w przypadku cofnięcia uprawnień.
Proponuje się na nowo określić jakie przestępstwa dyskwalifikują do
posiadania uprawień przewodnika turystycznego, bowiem dotychczasowe
określenie zakresu tych przestępstw budzi wątpliwości.

7. Obowiązek zapewnienia opieki przewodnika turystycznego.
Obowiązek zapewnienia opieki przewodnika turystycznego przez
organizatora imprezy turystycznej, także nie będącego
przedsiębiorcą,
zostaje ustalony jako domniemanie, dotyczy wszystkich rodzajów
imprez
turystycznych a nie tylko wycieczek, jak obecnie, ale może zostać
wyłączony umową. Bezwzględny obowiązek korzystania z usług
przewodnika
dotyczyć może tylko obszarów wyłączonych, w przypadku szczególnych
zagrożeń dla turystów.

[diabelski_tuzin]

Choć ograniczyłem się tylko do punktu VI założeń do zmiany ustawy
(sprawy pilotażu i przewodnictwa), to i tak nie zmieściło się w
jednym poście. Oto cd.:

7. Obowiązek zapewnienia opieki przewodnika turystycznego przez
organizatora imprezy turystycznej, także nie będącego
przedsiębiorcą,
zostaje ustalony jako domniemanie, dotyczy wszystkich rodzajów
imprez
turystycznych a nie tylko wycieczek, jak obecnie, ale może zostać
wyłączony umową. Bezwzględny obowiązek korzystania z usług
przewodnika
dotyczyć może tylko obszarów wyłączonych, w przypadku szczególnych
zagrożeń dla turystów.
W przypadku imprez pobytowych należy odróżnić zatrudnianie rezydenta
sprawującego opiekę nad turystami, którym opiekę tę zapewniono w
umowie
(także w sposób dorozumiany) od ustanowienia przedstawiciela
ograniczającego się do załatwiania spraw organizacyjnych i
utrzymywania
kontaktu z organizatorem turystyki. W tym pierwszym przypadku należy
wymagać uprawnień przewodnika turystycznego (lub dotychczasowych
uprawnień pilota wycieczek).

8. Znajomość języka obcego.
Organizator turystyki ma obowiązek zatrudniania przewodników
turystycznych (pilotów wycieczek) znających odpowiedni język obcy na
poziomie biegłości B2 Europejskiego Systemu opisu Kształcenia
Językowego
Rady Europy. Katalog dokumentów potwierdzających znajomość języka
obcego
powinien być otwarty, co uzasadnia zlikwidowanie delegacji dla
ministra
właściwego do spraw edukacji do określenia listy świadectw i
certyfikatów potwierdzających znajomość języka obcego w tym
zakresie.
Przewiduje się pozostawienie komisji językowych powoływanych przez
marszałków województwa, jednak bez tworzenia centralnej listy
egzaminatorów.

9. Ograniczenie kontroli.
Kontrola organizatorów turystyki w zakresie przez posiadania
przewodników turystycznych zatrudnianych przez nich uprawnień, badań
lekarskich i znajomości języka zostaje wyłączona z zakresu działania
administracji. Kontrola taka dokonywana jest w postępowaniu cywilnym
na
wniosek klienta, ewentualnie w postępowaniach dotyczących ochrony
konsumenta, jeżeli organizator bezpodstawnie powołuje się na
kwalifikacje posiadane przez zatrudnianych przez niego przewodników.

10. Wykonywanie funkcji przewodnika turystycznego przez cudzoziemców.
Cudzoziemcy, towarzyszący grupom turystów z krajów ich pochodzenia,
nie
muszą uzyskiwać dodatkowych uprawnień na wykonywanie swoich zadań,
poza
obszarami wyłączonymi. Zasady wykonywania tych zadań na obszarach
wyłączonych określają osoby zarządzające tymi obszarami.
Zasady stałego wykonywania funkcji przewodnika przez obcokrajowców
regulują przepisy odrębne. Sytuacja przewodników posiadających
odpowiednie uprawnienia w innych państwach Unii Europejskiej jest
odmienna, niż sytuacja osób nie posiadających takich uprawnień,
które
powinny uzyskiwać je na warunkach określonych w ustawie. Uznaje się
za
celowe wprowadzenie obowiązku zgłoszenia dla przewodników
posiadających
równoważne polskim uprawnienia uzyskane w innych państwach UE.
Zgłoszenie zamiaru wykonywania zawodu może być podstawą
uwidocznienia
przewodnika w polskiej ewidencji uprawnionych.

cło - zwiększone normy przywozu spoza Unii

[diabelski_tuzin]

Z innej beczki - ile od 1 grudnia będzie można przywieźć spoza UE?

Od 1 grudnia tego roku osoby, podróżujące do Unii Europejskiej
statkiem i samolotem będą mogły wwieźć bez opłat towary o wartości
do 450 euro, czyli prawie dwa razy więcej niż obecnie. Wzrośnie
również limit zwolnienia dla towarów, które wysyłane są pocztą,
między innymi kupowanych w sklepach internetowych poza Unią
Europejską.

Nowe limity wynikają z nowelizacji unijnego rozporządzenia, które
ustanawia wspólnotowy system zwolnień celnych. Od 1 grudnia bez cła
będzie można przesłać pocztą do Unii towary o wartości do 150 euro,
gdy obecnie limit ten wynosi 22 euro. Zwolnienie dotyczy wyłącznie
cła, a nie podatku VAT.

Nowe przepisy zezwalają podróżnym przewozić towary o większej
wartości w bagażu osobistym. Osoby, które wybierają się do Unii
Europejskiej drogą morską lub lotniczą będą mogły bez cła i VAT
przewieźć upominki i prezenty do wartości 430 euro, zamiast obecnych
175 euro. Natomiast w przypadku podróżujących drogą lądową limit ten
wyniesie 300 euro.

Zwiększy się również limit przywozu wina bez cła oraz podatków.
Obecnie zwolnienie obejmuje tylko dwa litry wina, a od grudnia limit
wzrośnie do 4 litrów. Zmniejszeniu natomiast ulega limit
przywożonych papierosów. Podróżujący drogą lądową będą mogli
przewieźć bez opłat do 40 sztuk zamiast obecnych 200 sztuk.
Wprowadzone ograniczenia nie będą dotyczyć podróżujących drogą
lotniczą i morską, którzy nadal będą mogli posiadać do 200 sztuk
papierosów.

Źródło: Puls Biznesu

europejskie uregulowania prawne dot. "pilotażu"

[pilociwycieczek.pl]

www.europarl.europa.eu/meetdocs/2004_2009/documents/cm/672/672007/672007pl.pdf

projekt ustawy o bezpieczeństwie w górach

[diabelski_tuzin]

Witam,
na stronie internetowej MSWiA pojawił się projekt ustawy o
ratownictwie i bezpieczeństwie w górach i na zorganizowanych
terenach narciarskich. Poniżej krótki wyciąg z proponowanych
rozwiązań. Szczegolne znaczenie mogą mieć, odchodzące od
dotychczasowych rozwiązań przepisy, które mówią o uprawianiu
turystyki w górach na własne ryzyko i własną odpowiedzialność (art.
3 ust. 1) oraz dostosowaniu swoich "planów aktywności" do
posiadanych umiejętności (art. 4 ust. 4)i stosowaniu odpowiedniego
ubioru i sprzętu (art. 4 ust. 5).
Pomyślnej lektury 13

Projekt 24.02.2009 r.
USTAWA o ratownictwie i bezpieczeństwie w górach i na
zorganizowanych terenach narciarskich
Art. 1. Ustawa określa:
(...) 2) obowiązki osób uprawiających rekreację ruchową, sport i
turystykę w górach oraz na zorganizowanych terenach narciarskich;
3) zadania organów administracji rządowej, jednostek samorządu
terytorialnego, dyrekcji parków narodowych i krajobrazowych oraz
obowiązki osób prawnych i fizycznych prowadzących działalność
gospodarczą w zakresie rekreacji ruchowej, sportu i turystyki w
górach i na zorganizowanych terenach narciarskich;
4) warunki bezpieczeństwa osób uprawiających rekreację ruchową,
sport i turystykę w górach oraz na zorganizowanych terenach
narciarskich.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) górach – rozumie się przez to obszar Beskidu Niskiego, Beskidu
Wyspowego, Beskidu Średniego, Beskidu Sądeckiego, Beskidu
Żywieckiego, Beskidu Małego, Beskidu Śląskiego, Bieszczadów, Gorców,
Pienin, Sudetów Wschodnich, Sudetów Środkowych, Sudetów
Zachodnich, Tatr, pasma Spisko-Gubałowskiego i Wyżyny Krakowsko-
Wieluńskiej, z wyłączeniem obszarów jednostek osadniczych i dróg
publicznych; (...)

Art. 3. 1. Osoby uprawiają (...) turystykę w górach (...) na własne
ryzyko i własną odpowiedzialność.
2. Za osoby małoletnie odpowiedzialność ponoszą ich prawni
opiekunowie. (...)

Art. 4. Do obowiązków osób uprawiających (...) turystykę w
górach (...):
(...) 4) zapoznanie się oraz dostosowanie swoich planów aktywności do
posiadanych umiejętności i do aktualnych warunków atmosferycznych,
prognozy pogody, komunikatu lawinowego dla danego obszaru i
zastosowanie się do zaleceń i ograniczeń wynikających z ogłoszonego
stopnia zagrożenia lawinowego oraz z panujących i przewidywanych
warunków atmosferycznych;
5) użytkowanie ubioru i sprzętu odpowiedniego do rodzaju podejmowanej
aktywności, sprawnego technicznie i zgodnie z jego przeznaczeniem
(..)