planujecie - zbadajcie nasienie

[aiko73]

jest tak.
od ponad roku usilnie staramy się. i nic.

naczytałam się "dobrych rad", że nie każdy od razu zachodzi. żeby nie pędzić
do lekarzy. że zdrowa para musi rok się starać i jeśli nie wychodzi, wtedy
dopiero do lekarza.

i poszłam do lekarza. u mnie wszystko wygląda okej, owulacja w porządku.
skierowanie na badanie nasienia i okazuje się: asthenozoospermia - armia jest,
baaardzo liczna, ale leniwa. lekarz powiedział, że połowa przyczyn
niepłodności małżeńskiej leży po stronie mężczyzny!

żesz jasna cholera, mam 35 lat, wcześniej już doszliśmy do wniosku, że
przyszły miesiąc to ostatni nasz miesiąc starań. mam więc jeszcze jeden cykl
na strzał i chciałabym namówić go na inseminację.

gdybyśmy zrobili badanie nasienia rok temu, nie miałabym roku oczekiwania na
dwie kreski w plecy. a, kurrrrde, nie młodnieję!

przepraszam za ton, ale zdenerwowałam się. oczywiście duszę wszystko w sobie,
żeby dodatkowo nie stresować mojego M.

czasu nie cofnę, ale mogę tylko podzielić się z innymi tą myślą - jeśli
świadomie zaczynacie starać się o dziecko, badanie nasienia nie zaszkodzi. a
może zaoszczędzić nerwów, jakie ja teraz przeżywam. zrobiliśmy je w prywatnej
klinice i kosztowało mnie mniej niż testy owulacyjne i ciążowe...

[kavainca]

> naczytałam się "dobrych rad", że nie każdy od razu zachodzi. żeby
nie pędzić
> do lekarzy. że zdrowa para musi rok się starać i jeśli nie
wychodzi, wtedy
> dopiero do lekarza
A nie przeczytałaś że ok 35 roku życia kobiety zaczyna sie robić
bryndza?
Ja tez przepraszam, ża ton, ale naprawdę nie wiem co czytałaś, ale
chyba nie do końca
Wracając do rzeczy, to nie zazdroszczę Ci sytuacji.
Na Twoim miejscu szłam bym z marszu na in vitro i nie zastanawiała
się!!!
I jeszcze coś, u mnie też pozornie wyglądało wszystko oki, tylko
mąż...a tu surprise: hashimoto i wysoki wyrzut prolaktyny - ta dam.
Wszystko to wyszło na jaw kiedy postanowiliśmy po 3 latach starań
(głównie przedmałażeńskich) iść od razu na IV. Mam 30 lat i
naprawdę czuję, że nie ma na co czekać!
Dziewczyno, nie marnuj czasu na inseminacje. Dobrze sie
przebadajcie - to trochę potrwa, ale warto. Przy inseminacji ma 20
procent, przy IV znacznie więcej
Trzymaj się kobieto
nie załamuj się, poprostu przystąpcie do działania!!!!

[przyszla_mamuska]

ja częściowo popieram...
podstawowe badanie to nasienie,a jak wyjdzie oki to kobieta powinna badać sie dalej.
u nast tez niby tylko armia kiepska a u mnie oki, do czasu aż zrobili mi HSG i
okazało się, że jakby było mało to jeden jajowód mam niedrożny
no ale nawet jakby był drożny, to niewiele by mi to dało.
przygotowujemy się właśnie do IMSI.
Nie trać czasu dziewczyno.
Ja wiem z doświadczenia że jakieś 3 lata chodzenia po różnych lekarzach było
stratą czasu
Teraz inaczej bym to zagrała. od razu kliniki i wiooooo z IMSI

[e-milia1]

w pierwsza ciaze zaszlam od raz, bez problemu. potem dlugo, dlugo
nic sie nie dzialo. rok po rozpoczeciu staran zaczelam sie
niepokoic. gin uspokajal mnie, stwierdzil,ze jak raz zaszlam w
ciaze to i zajde drugi raz. stwierdzil, ze rok staran to nie az tak
duzo, ze pewnie dlugie karmienie piersia i zmeczenie robia swoje,
zeby troche poczekac. po 2 latach gin stwierdzil, zeby maz poszedl
na badania bo u mnie wszystko ok i z mojej strony problemu nie
widzi. no i okazalo sie, ze w nasieniu meza nie znaleziono ani
jednego plemnika... teraz wiem, ze te badania moglismy zrobic duzo
wczesniej. wtedy uniknelibysmy calego tego stresu i 10 urojonych
ciaz... teraz przynajmniej wiem na czym stoje...

[aiko73]

ja też mam już jedno dziecko (4,5 roku) i nie sądziłam, że możemy mieć jakieś
problemy z kolejnym. a tu taki surprise.

dzięki, dziewczyny za reakcję. trochę mi przeszło. za trzy dni wizyta u
androloga. i zapiszę się na inseminację. jeśli uda się już na przyszły miesiąc.
i... jeśli uda mi się namówić M do kolejnej wizyty w odosobnionym pokoiku.
eeechhh...

[tutunia]

Drogie kobiety! Ja tez zaczęłam od siebie. Zrobiłam badania
hormonalne - wyszły OK. Cykle - OK. Czytając Wasze posty, zaczynam
się bać, że to jednak po stronie męża jest problem. Trzeba się za
niego teraz zabrać.
Zegar biologiczny tyka, mam nadzieję, że jeszcze zdążę zostać mamą
po raz drugi.

[e-milia1]

moj maz tez nie mial na poczatku ochoty na badania. jakos tak na
ogol wychodzi sie z zalozenia, ze wina lezy po stronie kobiety-
takie mam wrazenie. moj ginekolog powiedzial jednak, ze najprosciej
zaczac wlasnie od mezczyzny bo u kobiety badania trwaja bardzo
dlugo i moge byc nieprzyjemnie. u mezczyzny to kwestia jednej, 2
wizyt u urologa.

[ruda_czarna]

My również straciliśmy prawie 2 lata na czekaniu na "spontaniczną"
ciążę.... a ile kasy na testy ciążowe które z uporem maniaka robiłam
w każdym niemal cyklu...
Na szczęście mój gin pierwsze co zrobił to skierował na badanie
nasienia informując że "czynnik męski" najłatwiej sprawdzić i
ewentualnie wykluczyć...
Oczywiście trochę trwało zanim mój M poszedł na badanie (no bo młody
zdrowy więc co to za pomysł). Niestety zrobił tylko jedno badanie bo
wypadł nam wyjazd zagraniczny na dłużej i nawet wyniku nie
odebraliśmy bo konsultacje u androloga miał mieć po kolejnym badaniu
po 4tygodniach... I tak uciekło ponad pół roku, po odebraniu wyniku
okazało sie że kiepsko 3ml/ml ale "po jednorazowym badaniu nie mozna
wyrokować" a na kontrolne nie było czasu bo praca za granicą...
Pozatym mieliśmy wtedy jeszcze "dużo czasu".... Po powrocie do kraju
w końcu M trafił do Androloga i zrobił serie badań, pół roku brał
leki wyniki się poprawiły na 12ml/ml potem na 18ml/ml ale ciąży
nadal brak
Właśnie przygotowujemy sie do inseminacji...
Kiedy zaczynalismy się starać "spontanicznie" mielismy po 24lata
teraz mamy prawie 28 i nadal nic a moglibyśmy miec dziecko w
przedszkolu gdybyśmy od razu poważnie podeszli do problemu

[aiko73]

no tak... bo tu dochodzi jeszcze kwestia namówienia kochanego M na takie badanie.

[przyszla_mamuska]

ja nie miałam z moim mężem żadnego problemu. było jasne że oboje chcemy mieć
dziecko i tak samo jak ja się badam, to i on musiał zrobić badanie. nic miłego
ale przeżył.

[babia-gora]

Moj kochany maz zrobil badania po 3(!!!) miesiacach staran. Moje dmuchanie na
zimne tym razem sie sprawdzilo. Mial 4,5 mln na 1 ml, z czego ponad polowa
niezywa, nieruchliwa i zlej budowy. Po kilku wizytach u urologa dostal
skierowanie na zabieg usuniecia zylakow powrozka i torbieli. Pare miesiacy po
zabiegu skoczylo na 7 mln. Zaczal dodatkowo lykac rozne witaminki i po kolejnych
2 miesiacach skoczylo na 17 mln (!!!). Niby dalej malo, wiec juz
przygotowywalismy sie na inseminacje, in vitro i zapisalismy sie osrodka
adopcyjnego. Miesiac pozniej sie udalo Juz bez starania, bo niby po co. A 11
miesiecy po urodzeniu corki, okazalo sie, ze klasycznie wpadlismy. A wmawial mi,
ze mu sie torbiel odnowila i tak go uciska.
Specjalisci od in vitro nie dawali nam zadnych szans, bo przeciez "z takimi
wynikami, nawet jak sie poprawia o 200-300%, to dalej jest bardzo zle". I na
pohybel specjalistom.

Absolutnie popieram - najpierw trzeba zbadac chlopa i jak wyniki sa zle, to je -
w miare mozliwosci - naprawic.
I nie mozna tracic nadziei. Na nature nie ma mocnych.

gratulacje

[aiko73]

i kolejna historia z happy endem. i to podwójnym.
mnie od razu robi się fajniej, jak czytam takie posty. wiem, każdy jest inny i
decyduje masa czynników plus współczynnik farta. niemniej jednak buzia z
podkówki wykręca się na uśmiech.