Help!

[po_trzydziestce1]

No i jak ja mam byc pozytywnie nastawiona, no i jak ja mam sie nie
denerwowac (co dodatkowo podnosi i tak juz podwyzszona prl) jak
spotykaja mnie takie sytuacje??? ;-(((

Pisalam wczesniej, ze w pracy ciezarnych pod dostatkiem i wlasnie
przed chwila jedna z nich mnie "zaatakowala" pytaniami dlaczego ja
nie mam jeszcze dzieci, ze ona poleca, bo to takie fajne i zaczela
mi wiercic dziure w brzuchu, ze latka leca wiec trzeba sie decydowac
itd. Laska probowala przekonac mnie do czegos co jest moim
najwiekszym pragnieniem i chwilowo najwiekszym dramatem, a ja nie
moglam jej powiedziec, zeby sie zamknela, bo dyskusja toczyla sie na
forum biura, wiec zwyczajowo rznelam glupa.

Ludzie potrafia byc tacy bezmyslni(( A ja chwilowo mam nastroj
wisielczy;-(((

[chealsyka27]

jak juz pisalam:
Witam
Kurcze trace nadzieje, nic nie czuje, nawet zawsze wlasnie tak kilka
dni przed okresem bolaly mnie tak piersi ze nie moglam dotkanc a
teraz nic... czuje sie zupelnie normalnie, wszystko mi smakuje, nic
mnie nie boli, ehh niech juz bedzie poniedzialek.
Jak sie teraz nie udalo, to juz bedzie to 6 cs w czerwcu...ehh mam
zly dzien. Help...

Kochana nie martw sie, ja wiem jak to jest, od stycznia sie staramy,
nikomu nie mowilam, tylko rodznka i najblizsze 2 kolezanki, zbey sie
nie tlumaczyc i czuc presji,ale owszem zdarzaja sie pytania, a ja
wtedy tak barzo chcialabym wykrzyknac z siebie ze niczego tak etraz
nie pragne jak wlasnie bycia w ciazy! Ludzie bywaja beznadziejni...
fajnie ze mamy forum....i siebie

[po_trzydziestce1]

Kochana, wlasnie Ci odpisalam w Twoim watku U mnie w pracy nikt
nic nie wie. Wiadomo, ze moga podejrzewac problemy z zaciazeniem
skoro 1,5 roku po slubie a u mnie nic Bo o poprzedniej, straconej
ciazy prawie nikt nie wie. A ta dziewczyna dzis wyskoczyla jak filip
z konopii - niech juz zmyka na L4, bo mam jej dosc!
Wczoraj np. pokazywala mi fotki z USG swojego dzidziusia, a ja
czulam jak rosnie mi wielka kula w gardle. Staram sie jej unikac, a
ona i tak sie do mnie przyczepila, bo chyba mnie lubi. Tylko za co?
Jak ja staram sie byc dla niej chlodna, zeby mnie nie dreczyla swoja
ciaza.

[justmaga]

pewnie cos dobrego od ciebie czuje )

ale nie wiem co bym powiedziala...moze prawde? A moze : ja stawiam
na kariere i jak odejdziesz na macierzynski przejme twoje
stanowisko...

[chealsyka27]

Hey
U mnie w pracy jest jednak dziewczyna w ciazy, 5 miesiac, ale
starala sie 2 lata wiec mnie rozumie, spytala sie czy chce zobaczyc
usg itp, akurat w jej przypadku nie sciska mnie w gardle, bo wiem co
przeszla wczesniej i ona mnie rozumie, wiec bardziej ciesze sie jej
ciaza....
Jak ja chcialabym moc sie cieszyc, a nie ciagle dolowac kolejna @...
Dowiedzialam sie przedwczoraj ze tak inna koleznka jest w ciazy,
dala fokte na naszej-klasie, tak mi sie szkoda zrobilo, bo ja
wlasnie myslalam ze szybciej zajde, staramy sie od stycznia i
moglabym byc w podobnym okresie ciazy,a tu lipa.... nic...
dzis zlapalam dola ze hey....

[keegan]

Wiem, że to żadne pocieszenie ale opowiem Ci jaką ja ostatnio
miałam "fajną" sytuację w pracy: zupełnie niechcący wpadłam w kocioł
plotkujących babeczek akurat o ciąży, dodatkowo jedna z nich akurat
zaciążona. Koleżanka, z którą akurat szłam wkręciła się w tę
gadaninę a ja stoję obok, patrzę w podłogę i zastanawiam się ile
jeszcze będą tak plaplać, w końcu nie wytrzymałam i powiedziałam do
tej dziewczyny, z którą przyszłam, że ja idę i poczekam na nią
gdzieś tam dalej no i w tym momencie ta co była w ciąży, na cały
pokój się mnie spytała: "a co, przeszkadza Ci ten temat?", no
normalnie się wkurzyłam, bo jaki trzeba mieć tupet żeby zadać takie
pytanie w sumie wcale nie bliskiej osobie? A co jakbym np była po
poronieniu?? No akurat nie jestem ale staram się 20 cykli...a ludzie
faktycznie mogą być bezmyślni bo ja w tematach ciąży byłam ostrożna
nawet zanim miałam swoje problemy.

[martucha90]

> w tym momencie ta co była w ciąży, na cały
> pokój się mnie spytała: "a co, przeszkadza Ci ten temat?",

O matko, ale wypaliła... Współczuję... Chyba bym odparła, że nudzi
albo coś takiego.
Mnie też nagabują na drugie dziecko, zwłaszcza mój tata "kiedy się
wreszcie zdecycujecie" - pyta. Nie wie, że między zdecydowaniem a
wykonaniem jest przepaść.
Koleżanki też "życzliwie radzą", żeby lepiej wcześniej niż później,
bo "niektórzy za długo odkładają, a potem z jednym zostają", takie
złote myśli słyszę.
Też jestem w 20cs... Ciężko mi czasem. Pocieszeniem jest, że są
sztuczne metody. Akurat mamy trochę pieniędzy odłożone, miało być na
coś innego, ale jak będzie trzeba, wyda się na dziecko...

[po_trzydziestce1]

Ta dziewczyna jest u nas tymczasowo, z racji ciazy musieli
ja "przerzucic" z pracy fizycznej na latwiejsza do biura. Posiedzi
jeszcze troche, pojdzie na L4 i tyle ja widzieli. Ale poki co to
czasem mam wrazenie, ze ja jestem na jakims oddziale ginekologiczno-
polozniczym a nie w biurze. Do tej "naszej" ciezarnej przychodzi
inna ciezarna i opowiadaja sobie o badanich, wynikach, rozmiarach,
ruchach itp.itd. Czasem wychodze, bo juz nie moge tego sluchac.
No a poza tym w biurze sa jeszcze inne ciezarne. Wiec czasem
zastanawiam sie jak dlugo Bog chce mnie jeszcze testowac? Bo nie
wiem jak to inaczej nazwac;-(

[bushko]

Nie wiem czy to głupota, bezmyślność, złośliwość czy co... Ludzie
niestety są tylko ludźmi... to tak naprawdę znaczy tyle, że są
zdolni do największej podłości... myślę, że przy najbliższej okazji
porozmawiałabym w 4 oczy i powiedziała prawdę.... pewnie nawet
udałoby mi się brzuszek pogłaskać.... jak to mam we zwyczaju...

Bushko.

[po_trzydziestce1]

Powiedzenie prawdy nie wchodzi w gre. Ta dziewczyna jest mi obca,
jest z produkcji, u nas posiedzi jeszcze z 2 miesiace i zniknie. A
wraz z nia zniknie klujacy mnie w serducho ciezarny brzuch

[bushko]

To niestety nie pozostaje Ci nic innego jak robić dobrą minę do złej
gry... zacisnąć zęby i tyle...

[viktoria1980]

no ja się szczerze przyznam że nie wiem co bym zrobiła - no bo ja jestem jakaś
nadwrażliwa na tym punkcie i dopóki udaję że nie ma problemu to jest ok, ale jak
już powiem, i nie daj boże ktoś ze współczuciem spyta jak tam u mnie to od razu
ryczę jak bóbr i wszystkiego już próbowałam, no ale jak tak po prostu mam,
najpierw się rozpłaczę a potem się z tego śmieję. No ale widzę że czasem
przerażam tym płaczem... pracuje nad tym... ja bym chyba jednak udawała w pracy,
ale to tak tylko jak ja bym byłam na twoim miejscu... ciężko z tym wszystkim ...

[zosienta]

Ja w pracy zostałam zagadana przez kobietę, którą ledwie znam.
Pytała o zdrowie mojego psa (musiała słyszec, że chorował) i synka.
Na koniec tekst: "No teraz siostrzyczka by się przydała". A ja na
to: "dla psa? raczej nie, jeden to wystarczająco dużo kup i
kleszczy".
Oczywiście drążyła temat i postanowiłam skończyc definitywnie takie
teksty zwykłym krótkim "chciałabym". Nigdy więcej o to nie pyta.

Ja nie sądzę, aby te pytaczki miały złe intencje, to tylko pokazuje
jak bardzo niektórzy ludzie nie są świadomi, że to może byc aż taki
problem dla nas.

[agi_78]

Zgadzam sie. Ludzie pytaja z ciekawosci, przewaznie nie maja nic
zlego na mysli.
W piatek bedac w markecie kupilismy paczke pampersow (najmniejszy
rozmiar) dla znajomych, ktorym urodzila sie niedawno dzidzia. Kolega
akurat tego samego dnia zadzwonil pytajac sie kiedy do nich
wpadniemy no i przy okazji pochwalilismy sie ze niedlugo, bo
pampersy kupilismy i musimy sie pospieszyc, bo maly z nich wyrosnie.
Na to kolega odpowiedzial, ze w razie czego to bedziemy mieli dla
siebie... Wiecie jak mi sie przykro zrobilo?? nasze dzieciatko mialo
byc pol roku mlodsze od ich dziecka. A on nawet nie wiedzial ze ja w
ciazy jestem, tylko sie domyslal, ze sie staramy.

[agi_78]

A ja ta wizyte u nich opozniam jak sie da, bo boje sie poryczec u
nich jak bobr

do Agi_78

[betka24]

wiesz ja miałam podobną sytuację...
w 1szej ciąży byłam "razem" z bliską koleżanką, miałyśmy prawie ten sam termin
porodu, razem spacerowałyśmy, planowałyśmy późniejsze, brzuchate sesje zdjęciowe itp
niestety ja straciłam maleństwo, ona całą ciążę przechodziła bez najmniejszego
problemu...
było mi potwornie ciężko, łapałam się na tym, że mam do niej żal (bezpodstawny i
bez sensu bo to przecież absolutnie nie była jej wina !) widywałyśmy sie, ale
rzadko... przed jej porodem myślałam, że już ze mną ok byliśmy u nich z wizytą,
w pokoju przygotowanym dla maleństwa zobaczyłam maleńkie ciuszki, skarpeteczki,
śpioszki... rozkleiłam się kompletnie i ryczałam jak bóbr, długo siedziałam w
tamtym pokoju sama... pomogło, a ona całkowicie to zrozumiała...
trochę ponad rok później urodziłam swojego synka...
pozdr

[uccellino]

> A ja na
> to: "dla psa? raczej nie, jeden to wystarczająco dużo kup i
> kleszczy".

ROTFL!!!!!!!!!!!!!!!!!!

> niektórzy ludzie nie są świadomi, że to może byc aż taki
> problem dla nas.

Raczej jak bardzo są niewychowani! Mama im nie mówiła, o jakich
rzeczach sie nie rozmawia bez zaproszenia?

[aniake1]

Dokładnie rozumiem dziewczyny wasze problemy, bo sama mam takie
same. Dziś już myślałam, że mi się skończą. bo okres się spóźniał,
objawy tradycyjnie miałam...i nici. Mój dzidzuś miałby 4 miesiące
teraz Pytań mnóstwo miałam, rodzina męża wręcz złośliwa a ja nie
mogłam zajść, kiedy mi się wreszcie udało - pozamaciczna. Teraz już
nikt nie pyta, ale szwagierka w ciąży z drugim dzieckiem, 2
koleżanki, w pracy opowieści i zachwyty i teksty :"macieżyństwo jest
piękne z resztą sama zobaczysz"...itp. mogłabym pisać w
nieskończoność. Najgorsze jest to, że w zeszłym miesiącu pocieszałam
koleżankę, która sie starała 8 mies i miała mega depresję, po kilku
dniach okazało się że jest w ciąży i nie omieszka mi pookazywać swój
brzuszek w którym nic nie widać, opowiadać o dolegliwościach i
pokazywać pościele oraz wózki. A ja głupia pocieszałam ją!

[betka24]

a a propos wątku to ja albo odpowiadałam, że kiedyś potem albo, że jak Bóg
pozwoli! pytania cichły...

[uccellino]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=586&w=78319575&a=78319575

I jeszcze to

[uccellino]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=586&w=78515156&a=78515156

[agnese_zb]

Też to znam dziewczyny.
Kiedyś na pare tygodni po moim poronieniu przyszedł znajomy z pracy
ze swoją córką. Była w ciąży, już miała brzuszek. Wszyscy wypytywali
się jej jak się czuje, który to misiąc, na kiedy termin. Wiedzieli,
że ja poroniłam. Jak podała termin porodu -ta sama data jaki ja
miałam mieć, musiałam wyjść z pokoju. Nie mogłam ich dalej słuchać.
Moje trzy bliskie koleżanki są w ciąży, jedna pare tygodni wcześniej
niż ja byłam, a dwie pare tygodni później. Spotykam się z nimi, al
źle znoszę te spotkania. Rozmowy o porodzie, oglądanie ciuszków.
Trzymam się jak mogę, cieszę razem z nimi, ale jest ciężko.

[po_trzydziestce1]

No to ja jestem chyba świnią, bo nie jestem w stanie rozmawiać ani o
ciążach, ani o in.sprawach z tym zwiazanych. Zaszlam w ciaze miesiac
po mojej kolezance (nie jakiejs strasznie bliskiej). I po moim
poronieniu widzialam sie z nia raptem z 2 razy na jakichs urodzinach
i kontakt sie urwal. Ona ma termin na czerwiec, ja mialam na lipiec.
Jakis miesiac temu chciala sie ze mna spotkac, ale nie mialam
ochoty. Od mojego poronienia nie uslyszalam od niej ani jednego
cieplego slowa i mam sie z nia spotykac zeby patrzec na jej brzuch i
sluchac o jej szczesciu? Az taka masochistka nie jestem. I tak
ostatnio zycie mnie nie oszczedza, chyba nie ma dnia zebym gdzies
lezki nie uronila wiec przynajmniej sama musze sie chronic.