Fiona i Warszawianki

[zosienta]

Fiona,
Co u Ciebie? Jak wyszło ostatnie polowanie na owu? Chyba testowanie
wypadałoby Ci w majówkowy weekend, tak?
Szkoda, że nie mierzysz tempki, taki ładny miałaś wykres w grudniu.

Pomyślałam właśnie, że z uczestniczek naszego spotkania tylko
jeszcze czekasz na swojego Groszka. Uccellino już urodziła, ja
niebawem, BBushko podała fluidki dalej, a Lilith je złapała (i niech
się mocno trzyma) ....

Kciuki, fluidki i pozdrowienia
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
z
----
Nie mam alergii na cudze szczęście!

[lilith76]

A już, patrząc na sąsiedztwo wątku "Po spotkaniu" pomyślalam, że właśnie było
jakieś i się nie załapałam

[fiona68]

Zosiu, dzięki za pamięć. Wiem, ze tylko ja zostałam, z jednej strony
mnie to dobija a z drugiej nie dziwi, jakos nie wierzę, ze
kiedykolwiek będę mamą, nie dziwi mnie już fakt ze wszyscy dookoła
zachodzą w ciążę a ja nie, nawet każdy kolejny @ to już żadno
rozczarowanie... Moi znajomi zaczynają być w drugich ciążach i już
nawet nikt nas nie pyta kiedy my. Rodzice, znajomi, mam wrazenie ze
każdy już na nas postawił krzyżyk. I w sumie to wygodne,
przynajmniej sie nie musimy tłumczyć....









2

[aramea]

Hej Fiona, uszy do gory...

Znam z autopsji, jak juz przestaja pytac.
Do 25 roku zycia bylam regulrnie pytana, nagabywana itp., kiedy
wyjde za maz. Wyszlam za maz majac lat 29 i zadziwilo to wszystkich.

Potem przerabialam to przez 8 lat, pytano o potomstwo. Przestali
pytac i dziecie sie pojawilo. Juz sie przyzwyczailam, ze...no po
prostu jestem ta z opoznionym zaplonem i juz!

Najgorzej to chyba przezylam, kiedy mialam 35 lat i w maju 2004 roku
az 6 moich kolezanek urodzilo! Wiekszosc drugie dzieci, niektore
swoje pierwsze. A w powietrzu wisialo pytanie "A ty?" lub co
gorsza "A tobie nie przykro?".
No, bylo mi troche przykro, ale nie dlatego, ze one sie doczekaly
dzieci, tylko dlatego, jak na mnie patrzono, jak mi sie wydawalo z
glebokim wspolczuciem.
tak wiec rozumiem Cie dobrze.

Do Fiony

[rodzynek1000]

Fiona nie wiem, czy to Ciebie pocieszy, ale ja wtedy nie mogłam iść
na to spotkanie i tez na razie nici.... Też zresztą nie bardzo
wierzę, że mi się kiedyś uda, no ale co zrobić... Czekam na 7 maja
na swoją pierwszą wizytę w Invimedzie.

[lilith76]

Życie bywa przewrotne. Kiedy zaczęłam rozkoszować się mieszkaniem solo, ciszą,
spokojem, nastawiłam się, że takie życie jest fajne i po co mi kłopoty,
lokatorzy, a tu bach. Jak walnięcie po łbie. Na prawdę musiałam się przestawiać
i zmieniać mentalnie plany.