do jaga1968

[luty71]

dobrywieczorek:) Przeczytałam w sukcesach, że leczyłaś z dobrym skutkiem AZS
u swojej córki - u nas podobny problem u synka - właśnie zaczeliśmy leczenie
homeo. Moje pytanie: Jak się czuje Twoja córa teraz? Czy po leczeniu okazało
się, że oprocz poprawy stanu skóry, przestały ją uczulać produkty zywnościowe
(jesli oczywiście miała takie problemy)- mój synek alergicznie reaguje na
wiele produktów i bardzo bym chciała, żeby to sie zmienilo. Dziekuję i
pozdrawiam.

[jaga1968]

Zdrowie i samopoczucie córy super. Aż boję się zapeszyć. Jeśli chodzi o dietę,
to je wszystko za wyjątkiem typowych "śmieci" ( tzn. produktów złożonych
głównie z barwników, konserwantów, stabilizatorów itp). Wczesniej
miała "odstawione" mleko i wszystko co zawierało barwniki i konserwanty.
Wysypywało ją tez po wielu innych pokarmach. Ale i niezależnie od diety - też.
Oprócz skóry poprawił sie jej humorek (to oczywiste), wyregulował cykl
miesiączkowy, skończyły problemy z zajadami i jęczmieniem. Nie zapada też na
żadne infekcje paragrypowe.
Jeśli chodzi o skórę, pozostały jeszcze zgrubienia w miejscu dawnych wysięków,
ręce i nogi w biało-brązowe plamki (miejsca opalone i te, z których zeszła
skóra), a po ekspozycji na słońce na dekolcie pojawia się leciutki różowy
rumień. I to wszystko. Zaro drapanka, suchości, wysięków, pękania itp.
Mam nadzieję, że tak już będzie, bo choć z AZS nigdy nic nie wiadomo, to mam
świadomość, że leczenie Ani sięgało głębiej niż tylko na skórę.
Życzę wytrwałości (na poczatku jest trudno) i zdrowia Twojemu Synkowi (wiem, z
czym walczycie). Pozdrawiam serdecznie. I napisz, jak przebiega leczenie.
Powodzenia!

[luty71]

Nie wiesz jak Ci dziękuję, że sie odezwałaś - u na dziś gorzej i oczywiście
zaraz tysiące watpliwości, czy to aby na pewno reakcja w dobrą stronę, a może
to glista znow sie odezwała, a może coś innego uczula - maly całą skórę
ma "wywaloną" - szyja tak wysuszona (nie daje jej sobie posmarować - wyje), że
nie może kręcić głową, twarz jak u staruszka, posladki i okolice odbytu wydarte
do krwi, do tego nasilila się i tak duża wrażliwość Wojtusia - szlocha o byle
co - czy u Was było podobnie? Syn wziął trzy dawki sulfur - ostatnią w środę
25.04 - czy mozna choć w przybliżeniu powiedzieć jak dlugo jeszcze będzie tak
ciężko? Co miałaś na mysli mówiąc, że leczenie Ani sięgalo głębiej niż tylko na
skorę - jakie inne objawy jeszcze u Was występowały? I jak długo córka
przyjmowała leki homeopatyczne? Bardzo Cie przepraszam za ten grad pytań ale
mam tyle wątpliwości i chcialabym dowiedzieć się jak to było z AZSem u Was.
Dziękuję.
PS to co napisałaś brzmi baaardzo optymistycznie:))

[jaga1968]

Przepraszam, że odpowiadam tak późno, ale parę dni byłam odcięta od netu.
Spróbuję odpowiedzieć na Twoje pytania. Ania brała kilka różnych leków po
kolei, czasem 2 -3 równocześnie. W sumie było tego sporo. Na początku ( w
momencie podjęcia leczenia) wygladało to tak: rozległe czerwone plamy na szyi,
dekolcie, pod pachami (tu powiększone węzły) trochę czerwonych plam na twarzy,
tułowiu i rękach. Skóra w miejscach objętych zmianami mocno zaogniona,
obrzęknięta, sucha. Po podjęciu leczenia - niemal natychmiast pogorszenie, aż
do erytrodermii. Wtedy rozległe zmiany na całym ciele, obrzęk skóry, sączenie
na dużych powierzchniach, pękanie we wszystkich zgięciach do krwi. Ogólny
bardzo silny świąd, darcie skóry do krwi przez sen. Tak było ok. 2 tygodnie po
podjęciu leczenia. Potem zmiana leku "konstytucyjnego" i stopniowa poprawa.
Były jeszcze 3-4 zaostrzenia, ale każde następne dużo, dużo łagodniejsze od
poprzedniego.
Wyraźnie pomagał lek konstytucyjny, po podaniu wysokiej potencji z wody zmiany
bledły w ciągu paru godzin.
Leki regularnie brała przez ok. 6 m-cy, teraz przy najmniejszych podejrzeniach
nawrotu (świąd w zgięciach łokciowych, zaróżowienie skóry w miejscu
podrażnienia itp) bierze swój lek konstytucyjny w potencji LM. I jest o.k.
I to właśnie miałam na mysli pisząc, że leczenie siegało głębiej niż na skórę.
Tylko jeden z ok. 10 leków jakie "przewinęły się" przez leczenie Ani miał w
swoim opisie zmiany skórne. Cała reszta była ukierunkowana na wyregulowanie
organizmu.
Jeśli chodzi o psychikę, Ania bardzo źle znosiła całą chorobę. Zresztą która
nastolatka cieszyłaby się z takiego prezentu od losu? Zdecydowała się na
leczenie homeo, bo widziała, że inni lekarze nie mają żadnego pomysłu oprócz
silnych sterydów (elocom). Nic innego nie działało. Ale była zła, obrażona na
cały świat, trudno się z nią wtedy rozmawiało, choć zwykle to świetna
dziewczyna :). Najtrudniej było oczywiście w okresie najgorszego wysypu. Miała
absolutnego "doła". Załamałabym się wtedy gdyby była jakaś alternatywa,
przyznaję.
Nasza Pani Dr nie pozwoliła nam stosować nic allopatycznego, co mogłoby trochę
zmniejszyć cierpienia Ani i poprawić jej wygląd. Ale była dla nas ogromnym
wsparciem. Mogłam do niej dzwonić kilka razy dziennie (wprost tego wymagała),
opisywałam stan Ani, a ona modyfikowała leczenie.
Po wspomnianej zmianie leku wiodącego wraz z poprawą stanu skóry poprawił się
nastrój. Powrócił optymizm, ochota do działań, dobry kontakt.
Dotąd nie wiem, czy tak silne pogorszenie wynikało z tego, że poczatkowo leki
były nietrafione, czy też był to prawidłowy przebieg leczenia i tak byc
musiało. Wydaje mi się, że to drugie, bo jak sobie przypominam na pierwszej
wizycie Pani Dr powiedziała, że te początkowe leki rozjaśnią nam obraz.
Ale było ciężko. Dlatego wiem, co teraz przeżywasz i przykro mi, że tak długo
nie odpowiadałam. Mnie w tym trudnym czasie też pomogła mailem mama dzieci
wyleczonych z AZS homeopatią.
Mam nadzieję, że masz oparcie w swoim lekarzu i masz z nim ciągły kontakt. Bez
tego wsparcia nie wyobrażam sobie leczenia tej choroby. Spytaj go kiedy można
się spodziewać poprawy. Dokładnie Ci nie powie, ale jakoś w przybliżeniu
powinien okreslić granice czasowe. To zależy min. od tego, jak długo Wojtuś był
leczony sterydami i jak nasilone były towarzyszące objawy ze strony ukł.
oddechowego. Zasada w leczeniu homeo brzmi - skóra leczy się na końcu. U nas
równo po miesiącu od rozpoczęcia leczenia pomyślałam po raz pierwszy -
wygrywamy! Trochę to chaotyczne, ale chciałam jak najszybciej napisać Ci jak
najwięcej. Acha, bardzo pomocny jest "dziennik" prowadzony podczas leczenia.
Zapisuj podane leki, stan skóry, zachowanie, stan psychiczny, wypróżnienia,
nowe objawy, wszystko, co uznasz za ważne, dziwne lub ciekawe. Trzymam kciuki
baaardzo mocno i napisz koniecznie co słychać i jak sobie radzicie.

[luty71]

Bardzo dziękuję Ci za odzew - tak myslałam, że w piękny majówkowy czas
wyjechaliście gdzieś, gdzie jest pięknie.
Porównując początki leczenia u Was i u nas, wydają mi sie bardzo podobne -
pierwsza dawka podana w złym stanie skóry i bardzo szybko totalne pogorszenie
to erytrodermii. W środę byliśmy odwiedzić Wojtusia (wyjechał z dziadkami na
parę dni)i prawdę mówiąc przeraziłam się - przede wszystkim szyja i kark -
naskórka własciwie nie ma - zdrapał wszystko (gdyby nie ozonella - naozonowana
oliwa z oliwek o dzialaniu przeciwbakteryjnymi i przeciwgrzybiczym to nie wiem
czym by to smarować), powieki popękane - ogólnie źle. Dzwoniłam do pani doktor
powiedziała, że tak ma być i do dwóch tygodni powinna nastąpić poprawa
(rzeczywiście jest ciut lepiej), przede wszystkim stanu psychicznego dziecka.

Jeśli chodzi o leczenie to, tak jak pisałam Wojtanek wziął 3 dawki sulfur i
pani doktor powiedziala, że to narazie tyle - nie wiem czy znaczy to, że
wogóle, czy czekamy na rozwój wydarzeń.

Wojtuś (3,5roku)właściwie zawsze reagował alergicznie tylko skórą - żdnych
innych objawów (w pierwszych miesiącach życia miewał gorsze kupki)- teraz
ostatnio ma napady kichania ale żadnych przeziębień, nawracających zapaleń
oskrzeli lub ucha - tylko koszmarna skóra, koszmarny świąd (myślę, że to jest
najgorsze) i ślinotok - ślini się intensywnie odkąd skończył 6miesięcy. Do tego
historia z glistą ludzką, która myślę, że sporo przyczynila się do nasilenia
alergii (7miesięcy błędnej diagnozy, błędnego leczenia doprowadziło do
wyniszczenia organizmu mojego synka)
Od 2 miesiąca życia brał Zyrtec plus smarowanie elocomem (nie cały czas
oczywiście ale często)i innymi sterydami.

DZienniczek prowadzę.
Jeszcze raz bardzo dziękuję za informacje i wsparcie - to bardzo ważne kiedy ma
się cierpiące dziecko - pozwolę sobie napisać, gdyby co.
Pozdrawiam Kasia