demoralizacja

[kamfora]

społeczeństwa/ młodzieży/polityków/kogokolwiek. Postępująca na dodatek.
W prasie pełno takich nagłówków.

Czy można narzekać na demoralizację nie mówiąc wpierw o "moralizacji"?

[scand]

Tyle że 'moralizacja' trwa ciągl i wszędzie więc stała się czymś pewnie tak
oczywistym i niezauważalnym jak powietrze ( dopóki nie powieje wiatr

[empeka]

Moralizacja nie wchodzi w grę, ona jest oczywista jak powietrze. Po prostu kiedyś było dobrze,
albo lepiej i od tamtej pory stale się pogarsza. Wystarczy spytać starszych ludzi ))

Złoty wiek se ne vrati...

[vicca]

Napis z jednego z egipskich grobowców sprzed ok. 2,5 tysiąca lat "młodzież
staje się bezbożna i nie szanuje starszych. Państwo upada a urzędnicy dbają
tylko o swoje. Bogowie nie patrzą już na nas. Szczęście dla tych którzy już
odeszli."

Czyżby był to normalny trend? I ile w tym narzekania a ile rzecvzywistej
demoralizacji

[scand]

Człowiek ma naturę przekorną. Kiedy jest moralnie tęskni za demoralizacją (
przynajmniej za odrobiną ) a kiedy jest zdemoralizowanie ma jej dość i marzy mu
się ład moralny - i tak od wiekow te cykle trwają.

[vicca]

Ha! a kiedy jest moralnie?
Cnotliwie?
uczciwie?

[scand]

Kiedy ludzie starają sie żeby było moralnie..
Porównajmy angielski purytanizm z francuskim libertynizmem epoki Ludwika XV -
oczywiscie w praktyce nie zawsze jest tak czarno-biało...

[tlenek-gipsu]

scand napisał:
> oczywiscie w praktyce nie zawsze jest tak czarno-biało...

Nigdy

Demoralizacja

[karlin]

zaczyna się od braku wzorców i "moralizatorstwa".

Wzorce tak, ale tylko dostatecznie "medialne". Np. pewien znany psycholog...

"Moralizowanie"? Ależ to nudne. Przecież każdy ma swoją drogę.

A każda prowadzi do hipermarketu.

Z odpowiednimi wzorcami.

[szycha216]

Osobiście, jestem bardzo zdemoralizowany.

Oprócz siebie, znam także ludzi bardziej zdemoralizowanych
oraz od nich jeszcze bardziej zdemoralizowanych...
...ale nie świadomych tego

[kamfora]

Ale nie zapytałam jeszcze o jedno: co właściwie oznacza samo pojęcie:
demoralzacja? Czy chodzi jedynie o postępowanie niezgodne z normami moralnymi
czy też o wewnętrzny brak norm moralnych/inne (zdemoralizowane?) normy moralne?
To pierwsze wynikać może z lenistwa/przekory/złości/buntu/ciekawości
to drugie - z braku świadomości albo...no właśnie, z czego?

[szycha216]

Może z (de)moralizacją, czy też "posiadaniem moralności" jest tak,
jak z odbiciem teńczówki po zamknięciu oczu
Możemy tutaj wyodrębnić postawy, na takich którzy:

1. widzą i o tym wiedzą (tacy nie widzą w tym żadnego problemu, niekiedy
nawet stają się prekursorami czegoś, czego nikt dotąd nie widział)
2. widzą (coś-tam-widzą), ale nie skojarzyli do dziś, że to teńczówka
3. najpierw coś-tam-widzieli, później się o tym dowiedzieli formalnie,
po czym sami skojarzyli fakty (dla takich sytuacji nauka ma jedyny sens)
4. wiedzą, gdyż się dowiedzieli lub nauczyli, ale ciągle nie widzą
(tacy, albo porzucają dalsze rozumienie, albo wierzą, albo przeczą w
istnienie tego zjawiska)
5. nie widzą + nie wiedzą

[kamfora]

Ale odbicie teńczówki(tęczówki?) nie ma aż takiego
wpływu (odbicia?) na innych ludzi

A może ma?

[szycha216]

Może...
Jeśliby tak właśnie wszyscy zważali na motyw "odbicia tęczówki"
(teraz poprawnie? , z okazji nieznalezienia żadnej innej bzdury,
którą chodzący ludzie po okrągłej ziemi mogliby się zająć.
Po czym dzielili się na obozy "wiedzących", "widzących" i wszelkiej
maści hybrydy; gdyby następnie powstawały trędy, poglądy, spekulacje,
wizje, potyczki różności pokoleń, argumenty jednych i drugich, partie
polityczne, związki kulturowe, dobre postawy w opinii, złe postawy,
"prawdziwi" nauczyciele, propagandorzy, manifesty robotnicze, wojny o
poglądy, wszystko przeplecione w śmierć, miłość, zdrade, kolory,
dźwięki, pory roku, nagle - zawsze w sobie idealna - twarz drugiej
osoby, o której nie wiadomo, czy wie, czy też widzi?, czy wie? czy nie?
czy ma to co ja? czy wie? czy się zgodzi? czy zaprzeczy? czy wie?...


...a wszystko to rozwiałoby się, tak samo szybko jak zrodziło,
spokojnie i odważnie otwierając oczy...