Wyjątki

[kamfora]

Pozwoliłam sobie skopiować z Forum Ortografia:

"Należałoby może na jakimś forum filozoficznym (czy ktoś posiada tam
znajomości?) postawić zapytanie o możliwość samoistnego istnienia wyjątku
jako bytu w sobie i dla siebie. To znaczy, czy wyjątek musi być od czegoś,
co implikowałoby pierwotność ontologiczną reguły, od której on jest;
czy może istnieją zjawiska wyjątkowe in sich, wyjątki sensu stricto,
obdarzone immanentną wyjątkowością niezawisłą od reguł i zasad."

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=374&w=19480433&wv.x=2&a=19590991
Myślę, że pytanie nie dotyczy jedynie ortografii

Ostatnio wróciłam do starego wywiadu udzielonego GW przez francuską filozof
(mam nadzieję, że dobrze odmieniłam? Ilmatar - potwierdź
Chantal Delsol. Według niej "wyjątek jest przeznaczeniem rodzaju ludzkiego".

[witekjs]

Co prawda nie jestem znajomym filozofem, ale w Kawiarence bywam...
Ontogenetycznie, wyjątkiem jest każdy z nas.
Wyjątek jest odstępstwem, rzeczą niezwykłą, odróżniającą się OD INNYCH,
odbiegającą OD NORMY; ktoś/coś różniące się od innych pod JAKIMŚ względem".
/wg.SJP.PWN/
Z tego wynika, że istnienie samoistnego wyjątku jest niemożliwe.
Nie był nim nawet człowiek PIERWSZY.
Był czymś Innym - NOWYM, do tej pory nie istniejącym.
Jego potomkowie, jednak zawsze są odmienni, pod coraz bardziej różnymi
względami.
W pewnym sensie, wszyscy jesteśmy również mutantami.
Jeśli nowe, zmutowane cechy były korzystne w naszym rozwoju.
Wszystkie nie pomagające w przetrwaniu, szczególnie atrakcyjnym doborze,
przekazaniu najwartościowszych cech i dominacji w stadzie, szybko wygasały w
czasie filogenezy.
Do czasu gwałtownego rozwoju i postępu medycyny, weterynarii, zoologii,
genetyki oraz inżynierii genetycznej...
W tym momencie pojawiły się nowe mutcje.
Ekstraordynaryjne wyjątki, przekazują w przyszłość swoje, pełne zagadek,
osobliwe cechy...}8-O
Zasady te, jak sądzę dotyczą wszystkich zwierzątek i roślinek, też.

Piśmiennictwo:

213.180.130.202/wiem/00d2ec.html

Pozdrawiam serdecznie.

Witek }:-})=

[ilmatar]

Pewnie, że dobrze

[scand]

> czy może istnieją zjawiska wyjątkowe in sich, wyjątki sensu stricto,
> obdarzone immanentną wyjątkowością niezawisłą od reguł i zasad."

Wydaje się, że nie. Wyjątek jawi się zawsze na tle reguły.

[kamfora]

scand napisał:

> Wydaje się, że nie. Wyjątek jawi się zawsze na tle reguły.

Czy reguła powinna być zmieniona, gdy wyjątków sporo?
Znaczy: czy możliwa jest zamiana wyjątków w regułę i na odwrót?

[witekjs]

kamfora napisała:

> scand napisał:
>
> > Wydaje się, że nie. Wyjątek jawi się zawsze na tle reguły.
>
> Czy reguła powinna być zmieniona, gdy wyjątków sporo?
> Znaczy: czy możliwa jest zamiana wyjątków w regułę i na odwrót?
>
Bywa tak chyba w języku, kiedy pewien usus zmienia z czasem regułę.

Witek

[scand]

Chyba nie. Z wyjątków nie da się stworzyć nowej reguły chyba że rzeczywiście są
bardzo liczne i spójne, ale czy wtedy są wyjątkami ?

[8-e]

scand napisał:

> Chyba nie. Z wyjątków nie da się stworzyć nowej reguły chyba że rzeczywiście są
>
> bardzo liczne i spójne, ale czy wtedy są wyjątkami ?

A czy nie jest tak, że znajdując wyjątek od jakiejś reguły zaczynają być zauważane inne wyjątki od tej reguły i, tak jak wspominasz, jeśli są spójne stają się nową regułą, albo swoistą subregułą - grupą podobnych wyjątków?

(8€

[scand]

Wszystko zatem zależy od niewyjątkowości wyjątków

[jaro_ss]

Wyjątek, to tylko sfera naszej świadomości, uboczny produkt złej, lub
przybkiżonej teorii, bądż poglądu na jakiś temat. Dziwne, że w fizyce nie ma
wyjątków, zwiąstują one przekonstruowanie, bądź powołanie nowych teorii...

Podobnie nawet w ortografii i gramatyce, "wyjątek" jawi się jako reguła na tle
innej teorii języka, najczęściej ma swoje miejsce w historii języka....

Po prostu trzeba lepiej poszperać w regułach....