Wiosna

[vicca]

Za oknem zimno i szaro, więc może coś na lekkie wiosenne pobudzenie.
Mam na myśli pragnienia i ich zaspokajanie.
Od takich prostych - jak np.: zachcianki na świeżutkie truskawki prosto z
krzaczka po nieco bardziej skomplikowane.
Gdzie czy może raczej kiedy - zamiłowanie do drobnych przyjemności przeradza
się w hedonizm?

Pzdr ciepło Vicca

[scand]

Wiosna w tym roku pojawi się zapewne jako nagły skok

> Gdzie czy może raczej kiedy - zamiłowanie do drobnych przyjemności przeradza
> się w hedonizm?

Może wtedy kiedy niedopuszcza do istnienia niczego innego ?
Monotonny klimat niekończącego się ciągu przyjemności troskliwie zabezpieczony
przed mniej przyjemnymi i bardziej zmuszającymi do wysiłku wyzwaniami życia.


Sc.

[witekjs]

Moja Wisna 2006 w Biblioteczce Kawiarenki, od pierwszych wierszyków/ obecnie
dla wnuków/ począwszy.
Muszę wyjść, wrócę za kilka godzin.

Pozdrawiam. Witek }:-})=

[malvvina]

wraz ze swiadomoscia ze szczescie sklada sie tylko i wylacznie z drobnych
przyjemnosci.

i ze nawet 60 mln euroloto do hedonizmu za chiny cie nie doprowadzi


> Gdzie czy może raczej kiedy - zamiłowanie do drobnych przyjemności przeradza
> się w hedonizm?
>
> Pzdr ciepło Vicca

[scand]

> i ze nawet 60 mln euroloto do hedonizmu za chiny cie nie doprowadzi

60 mln Euro pozwoliłoby realizowac dowolną koncepcję życia, oczywiscie
człowiekowi który posiadałby pewną wiedzę i inteligencję

[malvvina]

hedonizm jest stanem ducha a nie "tylko" koncepcja zycia

potem mozna wdrazac lub nie

[scand]

> hedonizm jest stanem ducha a nie "tylko" koncepcja zycia

Hedonizm stanem ducha ? To roszerzałoby koncepcję hedonizmu którą miałem.
Powiedziałbym że to raczej dążenie do przyjemności - przede wszystkim ..

[witekjs]

Oczywiście musiałem zajrzeć do słownika i jak zwykle dowiedziałem się czegoś co
już dawno zpomniałem.
Najczęściej używamy tego słowa w potocznym znaczeniu i chyba takimi niewielkimi
hedonistami staramy się być wszyscy.
Dążenie do przyjemności, a może bardziej unikanie nieprzyjemności, jest
naturalnym działaniem, nie tylko człowieka.
My mamy niezwykle dużo ograniczeń wynikajacych z tego, że jesteśmy
cywilizowani...
Bliski jest mi eudajmonizm, a coraz bardziej wydaje się być powszechny, dość
nieokrzesany utylitaryzm.

Pozdrawiam. Witek

[witekjs]

Zapomniałem wkleić.
encyklopedia.pwn.pl/27729_1.html
Witek

[malvvina]

a jak rozumiec dazenie do "osobistego szczescia " ? czy nie brzmi to
egoistycznie ?

[witekjs]

Brzmi.
Wydaje mi sie jednak, że nie jest możliwe myślenie jedynie o szczęściu innych.
Dla większosci ludzi uszczęśliwianie innych jest czymś, co daje wiele rodości i
umożliwia samorealizację i "osobiste szczęście".

Witek

[malvvina]

gdy mowie "hedonizm" wyobrazam sobie niezmiennie uczucie blogostanu
wynikajace z czerpania przyjemnosci z "zewnatrz" - przyklad : grzac sie w
cieplych promyczkach slonca nad brzegiem morza, patrzec na jaskolki smigajace
na niebie czy kraby u nog miedzy kamykami.
Proste i niezawodne
Nie gonie za przyjemnoscia , ona przychodzi do mnie w prostych (prymitywnych ?)
aspektach zycia
Trasa do pracy promenada des anglais, zamiast korka widze w dali osniezone
gory, blekitne niebo i stare kutry rybackie na morzu I faktycznie je WIDZE.
Mam nawet glupawy usmiech przylepiony na buzi. A przeciez to wcale nie zmienia
moich :
a) problemow rodzinnych
b) problemow finansowych
c) problemow osobistych
d) problemow zdrowotnych itd itp

[scand]

> Trasa do pracy promenada des anglais, zamiast korka widze w dali osniezone
> gory, blekitne niebo i stare kutry rybackie na morzu I faktycznie je
WIDZE.


Uczestnictwo w czymś większym , w czyms przekraczającym nas...

[malvvina]

tak szczerze mowiac to co mnie (nas ?) faktycznie przekracza to ten gigantyczny
korek w przeladowanym miescie. Tu jest dziwne, nienaturalne wielkie. W dodatku
jestem zmuszona w tym uczestniczyc bo ten swiat to jedyny jaki mamy do
dyspozycji

Z gorami i lazurami czuje sie w symbiozie.



> > Trasa do pracy promenada des anglais, zamiast korka widze w dali osniezon
> e
> > gory, blekitne niebo i stare kutry rybackie na morzu I faktycznie je
> WIDZE.
>
>
> Uczestnictwo w czymś większym , w czyms przekraczającym nas...

[scand]

> Z gorami i lazurami czuje sie w symbiozie.

Właśnie o tym myślałem.

Co do korków , tak masz rację - to jeszcze jeden dowód przegęszczenia i
związanego z tym przymusu.

[scand]

Niepokojący jest tu człon "osobiste" ..

[wmro]

Człon "osobiste" nie jest niepokojący jeśli zechcieć zaakceptować, że jedynym
powodem dla którego jesteśmy tu, na Ziemi jest nasz rozwój osobisty, a więc
maksymalna eksploracja swoich możliwości.
Ponieważ żyjemy w związkach społecznych (bliższych lub dalszych) z innymi
ludźmi, rozwijamy się osobiście niejako wewnątrz tychże związków.
Zatem musimy tak współistnieć, aby rozwijać siebie w zgodzie z potrzebą
własnego rozwoju bez naruszania wolności i prawa do rozwoju naszego otoczenia.

[scand]

> Człon "osobiste" nie jest niepokojący jeśli zechcieć zaakceptować, że jedynym
> powodem dla którego jesteśmy tu, na Ziemi jest nasz rozwój osobisty, a więc
> maksymalna eksploracja swoich możliwości.

To powód sztuczny, wymyślony w cywilizacji Zachodu stosunkowo niedawno.
"Osobiste" - przecież to wszystko się kiedyś skończy, zakończenie "rozwoju"
jest bowiem pewne w postaci aktu smierci jednostkowej. Zatem być może
ważniejsza jest zamiast rozwoju próba wyjścia poza to co zmienne i
jednostkowe . Oczywiscie to też można by uważac za "rozwój" ale niekoniecznie
tylko jednostkowy.

[wmro]

Oczywiście, wyrwanie z szerszego kontekstu wyrażenia "szczęście osobiste" brzmi
egoistycznie.
Wyizolowanie tego wyrażenia z większej całości jest maniplacją. Manipulacją
mającą na celu dewaluację słowa.
Wydaje się, że istoty mierzące myślą wyżej i głębiej wiedzą, że szczęście
osobiste nie istnieje w oderwaniu od szczęścia najbliższego otoczenia. Aby móc
brać trzeba najpierw dać z siebie, dać sercem nie głową. Dać prawdziwie sercem,
bez spodziewania się czegokolwiek w zamian.

Zgodzę się natomiast z Twoją kolejną wypowiedzią o słońcu, krabach, górach -
podobnie odczuwam. Wprawia mnie w błogostan zachodzące słońce, wstający świt,
pierwszy ptak wiosenny, kropla rosy z tysiącami małych tęcz w środku - wszystko
to powoduje jedność z pniem, z którego wyszłam - z przyrodą. To jest jak udział
w misterium.

[witekjs]

Chyba w tym główny problem.
Wydaje się, że wielu ludzi, którzy "posiadają pewną wiedzę i inteligencję", też
nie bardzo daje sobie radę z nagle uzyskanymi, dużymi pieniędzmi.
Kto wie, czy nie lepiej, ludzie potrafią odnaleźć się w niespodziewanym
ubóstwie...

Witek

[scand]

> Wydaje się, że wielu ludzi, którzy "posiadają pewną wiedzę i inteligencję",
> też nie bardzo daje sobie radę z nagle uzyskanymi, dużymi pieniędzmi.


Szczerze mówiąc - trudno mi sobie to wyobrazić - ale może doswiadczenie mówi co
innnego. W naszych warunkach to nie korzystanie z tych pieniędzy byłoby trudne
ale raczej zabezpieczenie się aby nie korzystał z nich nikt nie powołany
( słyszałem o przypadkach porywania dla okupu rodziny "szczęśliwych"
totkowiczów )

[malvvina]

i co z tym szczesciem czy momentami szczescia ?

[witekjs]

Dla wielu z nas wiosna jest okresem, kiedy nawet drobne codzienne przyjemności
odbieramy jako szczęśliwe wydarzenia.
Już to samo, że nie musimy wstawać i wracać do domu w nocy, jest bardzo
przyjemne.
Nie często uświadamiamy sobie, że nasze szczęście właśnie trwa...

Pozdrawiam. Witek

[kamfora]

witekjs napisał:

> Nie często uświadamiamy sobie, że nasze szczęście właśnie trwa...

No właśnie Nie wiem, gdzie ten Scand czuje stęchliznę - "moja" wiosna
pachnie życiem, świeżością. I na wsi, gdzie byłam na urlopie i te dwie doby w
Warszawie, gdzie aplikowali mi w dużych dawkach za ciężkie firmowe pieniądze
różne zawodowe nowinki (teraz zaczną to ze mnie wyciskać, ale z wiosną jakoś da
się wytrzymać - wszędzie wiosna jest piękna, jasna. Pół godziny do odjazdu
pociągu spędziłam na ławeczce przed dworcem - już dosyć ciepło na to

[scand]

> Nie wiem, gdzie ten Scand czuje stęchliznę - "moja" wiosna
> pachnie życiem, świeżością.

Szczęściara

Topniejący śnieg odsłonił butwiejącą starą trawę, liście i inne odpady, które
przesyciły swym zapachem wilgotne powietrze. Pełno plastikowych śmieci na tych
skwerach dopełnia wrażenie rozkładu..

**
A teraz coś pozytywniejszego.
Sądząc po ilości nicków dawno nie było w kawiarence tylu nowych dyskutantów -
wysyp wiosenny ?

[witekjs]

Witam Was. Szczególnie serdecznie Naszą wypoczętą, wiecznie pełną
filozoficznych dylematów, Kamforę.
Myślę Scand,że możemy spodziewac się nowych trudnych pytań )
Tak sobie myślę, że Wiosna dzieje się w naszych głowach, w czym ogromna rolę
odgrywa węchomózgowie ale również drogi wzrokowe, no i nasze hormony,
niewątpliwie, oczywiście...
Wiosenny wysyp nicków, jak i królewiczów z bajki, jest naturalny wczesną wiosną.
Mam nadzieję, że wiosenna wena również mi dopisze.

Pozdrawiam. Witek

[vicca]

Ha!
A umnie przed domem wyrosły krokusy!
Na razie 3 - 2 białe i fioletowy.
Szkoda tylko że śnieg pada

[scand]

Ja zauważam że pączki wierzb nabrzmiewają.

[vicca]

A! I kotka mi się marcuje.
Jednak wiosna.

[witekjs]

Ja mam również kotkę, która już zapomniała co to jest kocie marcowanie...
Nie wiem jeszcze jak bardzo poczujemy Wiosnę, choćby w naszej kawiarence.
Myślę,że na pewno będziemy ją odbierać "ciepło".
Chciałoby mi się pogadać z Wami "wiosennie", o sprawach, o których nie miałem
ochoty rozmawiać do tej pory.
Dobrze,że wróciła Kamfora i pojawiło się kilkoro nowych gości.)

POzdrawiam Was wiosennie i ciepło. Witek

[kamfora]

)
Pojawienie się Gości wyjaśniła mi przyjaciółka: GW umieściła drzwi
do kawiarenki na głównej stronie. Ja tu wchodzę z Moje Forum i nie wiem,
co się w świecie dzieje

[scand]

No proszę - ruchome drzwi jak w filmie Cube