Pamięć zewnętrzna

[kamfora]

Codziennie w pracy używam kilkunastu programów, a każdy z tych programów
wymaga ode mnie używania innego loginu i hasła, które musi być zmieniane
mniej więcej raz na miesiąc. Oczywiście wszystko w celu jak największego
bezpieczeństwa itepeitede. Oczywiście już dawno zrozumiałam, że nie jestem w
stanie pamiętać tego wszystkiego nawet jeśli będę stosować jednolity
algorytm, bo "dla zmylenia przeciwnika" hasła są różnej długości i takietam
jeszcze inne utrudnienia. Nie jestem odosobniona w tym, że mam specjalny
kajecik z tymi hasłami - ja nazywam go właśnie "pamięcią zewnętrzną"
Bez tego kajecika po kilku dniach urlopu na przykład nie byłabym w stanie
pracować. Nie pamiętam haseł - ale wiem, gdzie ich szukać

Dzisiejszy człowiek nie jest w stanie spamiętać wszystkiego, co
odkryli/wymyślili inni ludzie. Ale przeważnie wie, gdzie szukać.
Mamy dostęp do wszystkich spisanych myśli, teraz już nawet nie trzeba szukać
w książkach, wystarczy mieć dostęp do internetu. Czy potrafilibyśmy dzisiaj
żyć bez tego wsparcia? Bez tej pamięci zewnętrznej? Czy wskutek tej łatwości
dostępu do gotowych odpowiedzi - nie przestajemy (niepostrzeżenie ale stale)
myśleć samodzielnie?

[scand]

> Czy wskutek tej łatwości
> dostępu do gotowych odpowiedzi - nie przestajemy (niepostrzeżenie ale stale)
> myśleć samodzielnie?

Takie odnoszę wrażenie że część ludzi myśli schematami które pobierają z
pamięci zewnętrznej. Nawet się specjalnie z nimi nie utożsamiają - ot , tak po
prostu wypada. Są jak kabel transmisyjny.

> Czy potrafilibyśmy dzisiaj
> żyć bez tego wsparcia? Bez tej pamięci zewnętrznej?

Był ciekawy reportaż w TVP o człowieku - wykształcoym filozofie, byłym
antykwariuszu, chyba z Warszawy zyjącym obecnie na skraju Biebrzańskiego Parku
Narodowego i nazywanym królem Biebrzy. On właśnie tak starał się żyć !
W oddaleniu od ludzi, ze zwierzetami jako towarzyszami na drodze życia
prawie że nie potrzebował tej pamięci. No ale na to musiał uciec poza
cywilizację - chociaz i jemu to się do końca nie udało.

[alter50]

Nie ma straszniejszej rzeczy jak obcować z ludźmi myslącymi schematami,a takich
niestety dzisiaj całe tabuny,ciężkie wizerunki ,ograniczone
absolutnie,nieciekawe ,nudne z lekka plastikowe i nienaturalne.Przechodzą obok
życia ,myśląc ,że sa w jego środku.Na szczęście świat jest taki duży,że można
sie przed nimi schować,ale najczęściej bywa tak ,żę po jakimś czasie to oni
chowaja sie przed światem,czasami juz do niego nie wracają.............

[scand]

Człowiek stawiający przed tobą jako argument schemat czuje się bardzo silny bo
wydaje się, że ma za sobą moc całego społeczeństwa.

[omepcia]

Z tym mysleniem samodzielnym zgadam sie... Jest go coraz mniej. Podam przyklad z
mojej branzy. Jestem lekarzem. Dla wszystkiego sa algorytny postepowania.
Pacjetna boli brzuch to trzeba zrobic takie i takie badanie. Pacjenta boli glowa
- badanie takie a takie. Bez myslenia i zbednych dywagacji. Nie trzeba znac
mechanizmu dzialania, trzeba wiedziec jak dzialac. I czasem jest to przydatne -
w medycynie ratunkowej nie ma czasu na zastanawianie sie - trzeba dzialac jak
najszybciej dla dobra pacjenta.

Ale czasem to wrecz przeszkadza. Przeciez mamy przed soba czlowieka. Czasem
wystarczy z kims wnikliwie porozmawiac by wpasc na pomysl co moze pacjentowi
dolegac. Logicznie zebrac objawy i obserwowac zachowanie - moze akuat to, ze
drzy mu prawa reka cos oznacza??
Kiedys nie bylo tomografii, rezonansu, ultrasonografii i lekarze potrafili
stawiac trafne diagnozy. A teraz popadlismy w schematy. Dobrze, ze w Polsce nie
wyglada to tak, jak w stanach.

A wracajac do tematu glownego to swiat robi sie coraz mniejszy i ciasniejszy.
Jest coraz wiecej informacji, coraz wiecej wiemy. A nasz mozg ma jednak
ograniczona pojemnosc (niestety). Dlatego - czesciowo pewnie dla wygody - pewne
informacje mamy w "pamieci zewnetrznej". Bo przeciez latwiej i szybciej jest
skorzystac z gotowego schematu niz wymyslac wlasny. Po co sie wysilac skoro
gotowe rozwiazanie lezy pod nosem. Na szczescie znam osoby, ktore na latwizne
nie ida. Sa jeszcze pasjonaci, ktorzy nie dzialaja schematycznie i automatycznie.

[7zahir]

Myślę, że problem lezy też w tym,
że nie zawsze robimy to co chcialibysmy robić naprawdę.
Kończymy nie te studia - bo wybierając je uleglismy
presji rodziców.
Żyjąc nie w zgodzie z samym sobą przeczekujemy dany nam czas
dzień za dniem " w kieracie schematow" bez zaangazowania.

[scand]

> Kiedys nie bylo tomografii, rezonansu, ultrasonografii i lekarze potrafili
> stawiac trafne diagnozy. A teraz popadlismy w schematy.

Jeśli coś staje się schematyczne to jest szansa że wkrótce przejmą to komputery.
Są one niesłychanie pazerne na każdą ludzką działalność, ktorą da się
zaalgorytmizować i błyskawicznie wypierają z niej człowieka

[martwydusz]

tak znam to także. numery kont, piny, loginy. tak naprawdę tylko po to abyśmy poczuli się bezpieczniej
ze świadomością źe nikt nas nie oszukał, nie okradl, źe mamy coś przed kim moźemy to ukryć.
no jest to napewno wygodniejsze. nasz mózg jest bardziej pojemny niż kieszeń w której moglibyśmy
nosić klucze do sejfu.
ale do rzeczy. faktycznie bardzo dużo wiadomosci mamy zapisanych w "pamięciach zewnetrznych".
zastanawiam się jednak nad szansą przetrwania części informacji. w odróżnieniu od twego kajeciku ,
coraz wiecej informacji jest zapisanych w formie elektronicznej. jest to najtańszy i dający, wydaje się,
mający nieograniczony pojemność system. jednak od momentu gdy zacząłem tracić w bardzo
idiotyczny sposób swoją dokumentację zdjęciową, zaczynam wątpić w tą formę przechowywania
informacji.
może kiedyś w przyszłości bedziemy mieli jeden centralny super komputer (zaczątkiem jego powstania
będzie internet), w którym będą umieszczone wszystkie możliwe informacje.
i pewnego dnia coś skasuje to wszystko, do tego okaże się że książki zjadly mole książkowe lub źe
rozsypały się ze starości i dojdzie do nas że musimy stworzyć wszystko od nowa czyli że znowu
musimy zacząć myśleć.
a może wcześniej zwrócimy się ku sobie, oderwiemy się od tych maszyn i odkryjemy jak wiele
interesującego może być w nas, w innych ludziach i we wszystkim co jest na wyciągnięcie reki. i jedyne
czego nam trzeba trzeba to zacząć serfować po realu.

[witekjs]

To bardzo dobre określenie Kamfory, szczególnie w naszej internetowo-
komputerowej Kawiarence.
Wszyscy, od dawna mamy takie "podpórki" pamięciowe w domu, w pracy.
Najważniejsze z nich to nasze biblioteki domowe, w pracy i w przepastnej
teczce, którą noszą z sobą np.lekarze )
Obecnie mamy jeszcze Google i tworzone "domowe", podręczne biblioteczki
internetowe.
Robią się one tak rozlegle i ciekawe, że konieczne jest stałe ich prządkowanie.
Taką rolę pełnią również tematyczne biblioteczki, takie jak nasza w Kawiarence.
Nie wiem jak często jest ona odwiedzana i przydatna dla Was?
Ja bardzo często z niej korzystam. Ostatnio zebrałem tam rozproszone i nowe
doskonałe linki dotyczące symboli.
Od lat zbierałem książki dotyczące tej tematyki, ale ten zbiór w naszej
internetowej biblioteczce jest niezwykle ciekawy i wygodny.
Kiedy mam już dość czytania i pisania zawodowego, ogladam i uczę się symboli w
tym np. fantastyczne, japońskie znaki rodowe kamon.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=31211&w=27406344&a=49513285
Działa to na mnie kojąco, podobnie jak exlibrisy.
Przy tym słucham Accuradio /lub TVN24 , co nie jest uspokajające/...

Pozdrawiam Was. Witek
www.accuradio.com/jazz/index.aspx

[vicca]

Ha!
Pamiętam że jak studiowałam, to był takie dowcip związany z rzeczoną "pamięcią
zewnętrzną". Szło to mnie jwięcej tak:
Co musi wiedzieć student? - wszystko z wykładów
Co musi wiedzieć asystent? - wszystko z wykładów + to co w książkach swojego
doktora
co musi wiedzieć docent? - wszystko + to co napisał jego profesor.
Co musi wiedzieć profesor? - gdzie jest docent

A wszystko to bo informacja stała się najcenniejszą rzeczą na świecie.

Pzdr ciepło V*

[zettrzy]

alez czasy, kiedy czlowiek byl w stanie spamietac to wszystko co wymyslili i
odkryli inni ludzie, odeszly na smietnik historii w momencie wynalazku pisma -
ile to juz lat?
pamiec zewnetrzna jest nam potrzebna chocby dlatego aby uwolnic aktywne rejony
naszych gornych rejestrow od skladowania informacji zbytecznych w danym
momencie; w koncu przyjemnie jest wiedziec kto spiewal tytulowa partie w
filmowej wersji Don Giovanni, ale czy naprawde jest to nam do czegokolwiek
potrzebne podczas przejazdu samochodem przez miasto pelne ruchliwych skrzyzowan
i zdradzieckich zakazow skretu? oczywiscie nie, nasze zasoby inteligencji musza
wtedy koncentrowac sie na logistyce przejazdu, nawet za cene chwilowo obnizonej
erudycji
i czy wlasciwie erudycja, pamiec wewnetrzna, ma az taka wartosc? czy wlasnie to
nie pamiec wewnetrzna zmusza nas do rozwiazan schematycznych, z uwagi na jej
ograniczony rozmiar - mozemy nauczyc sie na pamiec tyle a nie wiecej, reszta
naszych "horyzontow" zawsze ukrywa sie gdzies w zapisie trwalym
my tylko musimy umiec znalezc najkrotszy dostep do poszukiwanej informacji

[scand]

Mieliśmy "pamięć zewnętrzna", a teraz wraz z Szi wydaje się, że będziemy mieli jeszcze "myślenie zewnętrzne".