Kolejka na Monte Baldo oraz inne atrakcje nad Gard

[Gość: iwcia]

Mam kilka pytań do osób które były w miejscach które chciałabym w tym roku odwiedzić będac nad Gardą. Będę z rocznym dzieckiem.
1) Marzy mi się wyjazd kolejką na Monte Baldo z Malcesine.Pytanie:czy na górze są takie ścieżki które pozwalają na jakikolwiek spacer z wózkiem (mocna konstrukcja)?O jakiej porze dnia są najlepsze widoki na jezioro - przedpołudniem czy popołudniu?Czy tylko tą kolejką można się dostać na monte baldo czy jest alternatywna droga samochodowa (mam na mapie drogę która niby prowadzi obok schroniska do którego dociera kolejka ale wydaje mi się że ona idzie wschodnim zboczem monte baldo bez możliwośi obejrzenia widoków na stronę jeziora)
2)Madonna della Corona - czy dobre patrzę na mapę że dojazd do tego sanktuarium jest tylko od strony Caprino Veronese lub Ferrara di monte Baldo a nie ma dojazdu z dołu tzn.z miejscowości Dolce(tam gdzie przebiega autostrada)?Jakie są godziny otwarcia sanktuarium?

Czy jest tam parking i czy wejście jest za biletami czy darmowe?
3) Które jezioro jest ładniejsze do obejrzenia:lago di Ledro czy lago di Tenno - muszę wybrać jedno. Gdybym wybrała tenno to co można jeszcze obejrzeć w najbliższej okolicy? Czy zamek w Arco jest wart obejrzenia?
4) Gdzie w okolicach riva del Garda można wyjechać samochodem na górę aby był widok na jezioro od strony północnej?
5) Czy Trento jest warte obejrzenia?
6) Ktoś pisał o tarasach grozy.Gdzie one są konkretnie? Czy to jest nad Campione del Garda?
7) Czy był ktoś w Mantui i może coś otym mieście powiedzieć? Czy jest warte obejrzenia?
8) Czy w Limone sul Garda jest parking w pobliżu promenady nad jeziorem?

Z góry dziękuję za odpowiedzi i wszelkie sugestie dotyczące moich planów zwiedzania okolic Gardy.

[Gość: sasl]

Możesz spokojnie wjechać kolejką. Na górze są ścieżki, po których można jeździć wózkiem dziecięcym. Dodatkową atrakcją wjazdu jest obracający się wagonik. Ja wjeżdżałem przed południem. Widoki były świetne.
Co do widoków, to polecam wycieczkę do Sirmione i wizytę w Grotta di Catullo (ruiny rzymskie na końcu cypla). Tam akurat byłem po południu.
W Limone jest parking w okolicy promenady, a nawet przy samej promenadzie.

[Gość: iwcia]

Czy do Grotta di Catullo są bilety? Jeśli tak to w jakiej cenie mniej więcej?
Czy do kolejki na Monte Baldo są długie kolejki? Będę pod koniec sierpnia/początek września.

[Gość: JW]

Strona północna jest bardzo malownicza pod względem widokowym i ilości serpentyn na drogach, ale warto tam zajrzeć. Na dwa pytania widzę, że już odpowiedź otrzymałaś, co do reszty to:
Tak zwane tarasy, a zarazem wspaniałe punkty widokowe, to Tremosine. Dojazd malowniczy, piekielnie kręty, ale po drodze również fantastyczne zakamarki i widoki.
www.infointravel.com/info/i/pl/23034/Tremosine.html
W Limone możesz zostawić samochód na parkingu kilkupoziomowym, bardzo wygodnym. Sama miejscowość niestety nie słynie już z hodowli cytryn ( stąd nazwa), ale pozostałości plantacji jeszcze pozostały. Za to Limoncello ( oprócz oczywiście Kampanii) jest tutaj produkowane znakomite.
Trento ( Trydent) naprawdę warto zwiedzić. Cudownie położone, otoczone skalistymi górami, jest wręcz przesiąknięte historią. Samo miasto jest w skali człowieka, bez monumentalizmów wygodne do spacerów.
www.infointravel.com/info/p/pl/42571/Trento_Trydent__Duomo_Katedra.html
Mantua, niegdyś siedziba wielkiego rodu Gonzagów, to kawałek historii Włoch. Pięknie położone, otoczone wodą, a zabytki ....podręcznikowe. Samo miasto trochę spokojniejsze jeśli chodzi o ilość turystów.

[Gość: xxx]

Dojazd do Madonny tylko "od góry". Auto można zostawić na płatnym parkingu lub free przy ulicy (dozwolone). Do sanktuarium można pojechać autobusem lub pójść jedną z dwóch tras: drogą krzyżową (łagodne kręte zejście) lub po schodach. Sanktuarium jest pewnie czynne od rana do wieczora, ale dokładnie nie wiem. Za wstęp nie płaci się.

[aseretka]

1) Droga samochodem raczej odpada, żeby zobaczyć widoki na jezioro trzeba powędrować pieszo.
Z moich zapisków:
Na wysokości ponad 2000 m n.p.m. wznoszą się zalesione szczytu Masywu Monte Baldo. Jedziemy drogą na SP 8 na Ferrara di Monte Baldo. Droga jest bardzo wąska i kręta. Z boku nie ma żadnych zabezpieczeń i aż strach jechać, gdy po prawej stronie widać skalne urwiska. Szczególnie groźnie wygląda to przy wymijaniu się dwóch samochodów.
Zatrzymujemy się w okolicy Orto Botanico di Monte Baldo. Nieopodal widoczny jest budynek obserwatorium astronomicznego. Otoczony niskim, kamiennym murkiem ogród wygląda bardzo skromnie. Wewnątrz wielkie głazy narzutowe i różne rośliny opatrzone stosownymi tabliczkami z opisami. Zastanawiamy się, czy warto wchodzić do ogrodu. Po krótkiej wymianie zdań decydujemy jednak jechać dalej. Mijamy Ferrara di Monte Baldo, ale miejscowość nie wygląda na tyle atrakcyjnie, żeby się tu zatrzymać. Ponieważ miałam przetestować nową trasę za Cambrigar skręcamy na drogę prowadzącą do Villaggio Alpino i Campadello. Myślałam, że stąd może będzie widać Jezioro Garda, ale po kilku kilometrach przekonujemy się, że t tu jezioro schowane jest za szczytem.
Wracamy na SP 8 i po kilku minutach jazdy zatrzymujemy się w punkcie widokowym na wysokości 1617 m n.p.m. Po wyjściu z samochodu uderza w nas dotkliwy chłód. Temperatura z 23 0 C spadła do 10 0 C. Podziwiamy widoki na szczyty Monte Baldo. Z parkingu prowadzą turystów na wyprawę ciągnące się w różnych kierunkach szlaki górskie. Zaczyna mżyć deszcz, więc wracamy do samochodu. Droga SP 8 zmienia się w SP 3. Serpentynami zjeżdżamy do San Giacomo przejeżdżając przez kilka tuneli skalnych.

[aseretka]

2) Do Madonna della Corona dojazd tylko z góry. Sanktuarium otwarte cały dzień. Wstęp bezpłatny.
Z moich zapisków:
Jedziemy kilka kilometrów do Garda wiodącą wzdłuż jeziora drogą S 249, czyli Gardesaną Orientale. W Garda zjazd na SP 8 przez Costermano i Caprino Veronese do Spiazzi, w pobliżu której na stromej ścianie góry, przyklejone do zbocza na wysokości 774 m n.p.m. znajduje się sanktuarium Madonna della Corona. Otoczenie tego miejsca koroną alpejskich szczytów sprawiło, że w jego nazwie pojawiło się słowo „korona”. Sanktuarium zbudowane zostało w 1510 r., a legenda głosi, że znajdująca się tu figurka Matki Boskiej Bolesnej została w cudowny sposób przeniesiona do Włoch z wyspy Rodos po inwazji Turków.
Przyklejony do zbocza góry kościół jest niewidoczny z drogi, a o jego istnieniu informuje tylko drogowskaz i znajdujący się w pobliżu szosy hotel. Parking jest bezpłatny. Zostawiamy samochód i pieszo. Drogą Krzyżową, która jest tu nietypowa, bo w przeciwieństwie do innych Dróg Krzyżowych wiedzie w dół zamiast w górę, udajemy się w stronę sanktuarium. Pierwsza stacja bardzo skromna. Prosty, metalowy krzyż z miedziorytem i tablica przytwierdzona do kamienia. Kolejne stacje bardziej okazałe. Bez przepychu, skromne figury odlane w metalu, ale już większe. Oparte o dominujące nad nimi ściany skalne, zachęcają do zadumy nie tylko nad męką Chrystusa ale i nad małością świata. Kiedy mija się ostatnią stację zza zakrętu wyłania się przecudny widok na sanktuarium. Przyklejony do skały kościół zdaje się być czymś niewielkim i kruchym w kontraście z ogromną skałą, na której został wybudowany. Białe ściany, różowa fasada i strzelista wieża pięknie odbijają się od szarości górskiego urwiska.
Przy wejściu kopia cudownej figurki Matki Bożej Bolesnej, trzymającej w objęciach zdjęte z krzyża ciało Chrystusa. Strome schody prowadzą do świątyni. Różową fasadę kościoła zdobią dwie figury świętych, rozeta nad drzwiami i rzeźba w portalu przedstawiająca Jezusa upadającego pod krzyżem. Gdy wchodzimy do sanktuarium zadziwia nas, że jego lewą ścianę stanowi lita skała. Teraz już rozumiem słowa Jana Pawła II, który modlił się w tym miejscu o to, aby chrześcijanie byli tak zjednoczeni z Chrystusem, jak to sanktuarium zespolone jest ze ścianą, na której zostało zbudowane.
Wnętrze kościoła zadziwia też swoją prostotą i skromnością. Żadnych złoceń, przepysznych zdobień. Tylko metal i kamień. Uwielbiam takie kościoły.
Poniżej świątyni, w budynkach klasztornych znajduje się sala spowiednia i sala wotywna. W sali spowiedniej po prawej stronie rząd konfesjonałów, ale nie takich tradycyjnych lecz przypominających małe pokoiki, gdzie pokutnik może porozmawiać ze spowiednikiem. Po prawo kaplica modlitewna, a za nią Święte Schody pokonywane przez wiernych na kolanach. W sali wotywnej oczywiście liczne wota złożone w podzięce przez wiernych oraz szopka bożonarodzeniowa. Z oszklonych tarasów widać coś przypominającego ogrody klasztorne usytuowane na tarasach skalnych. Spoglądając w dół widać prawie 800 metrową otchłań, a na wprost przeciwległą ścianę skalną z porośniętym lasami zboczem.
Gdy opuszczamy sanktuarium żegna nas prawdziwy koncert klasztornych dzwonów, których głos odbija się dźwięcznym echem od przeciwległej ściany. Cudna to muzyka, aż przystanęliśmy na chwilę, żeby jej posłuchać.
Droga pod górę do parkingu nawet nie taka straszna (można ją też pokonać kursującym z klasztoru do parkingu busem). Prowadząca od stacji do stacji asfaltówka pnie się łagodnymi zakosami wzwyż.

[aseretka]

3) Arco warte jest obejrzenia. Zamek na szczycie stromego wzgórza sprawia niesamowite wrażenie. Mimo jednak, że odwiedziłam to miejsce dwukrotnie jakoś nie miałam siły piąć się pod górę. Warto za to obejrzeć Parco Arciducale.
Z moich zapisków:
Wracamy do samochodu i jedziemy dalej do Arco, które otoczone przez góry i dokładnie określone w kształcie półksiężyca wokół zamku, cieszy się łagodnym klimatem jeziora Garda.. Dlatego też zawdzięcza ono swą sława jako uzdrowisko, a bujne ogrody współistniejących alpejskich, śródziemnomorskich i subtropikalnych roślin, stały się podstawą transformacji miasta. Jako uzdrowisko Arco posiada piękny Dom Zdrojowy, kasyno oraz wspaniałą promenadę. Ogromny kościół wzniesiony w latach 1613-1671, wzorowany na architekturze Palladia, jest uważany za jedną z najsłynniejszych budowli późnego renesansu tredynckiego.
Parkujemy na parkingu położonym po prawo zaraz za mostem ( 2 godz. bezpłatnie ) i zagłębiamy się w uliczki Starego Miasta, nad którym dominują ruiny zamku położone na szczycie stromego wzgórza. Wędrując wąskimi uliczkami mijamy Piazza San Giuseppe, gdzie usytuowana jest kawiarenka z darmowym dostępem do Internetu, Piazza Sant Anna z białym, marmurowym kościołem i szeroką, ocienioną palmami promenadą dochodzimy do Via Fossa Grande, która prowadzi do ogrodu botanicznego Parco Arciducale. Ogród ten został założony w 1872 r. na polecenie austriackiego arcyksięcia Albrechta Fryderyka Habsburga, a rosnie w nim ponad 150 gatunków drzew i krzewów z całego świata, z przewagą roślin śródziemnomorskich i subtropikalnych ( wstęp bezpłatny – ogród otwart od 8:00 do 22:00 lipiec-sierpień, pozostałe miesiące od 9:00 do 20:00 ). Ogród książęcy jest całkiem ładny ale prawdę powiedziawszy spodziewałam się większych doznań. Najładnieszym miejscem był stawik z żółwiami otoczony zielenią tataraku i drzewami bananowca.

[aseretka]

4) Od strony północnej najładniejszy widok na Gardę jest z tarasu przy drodze prowadzacej z Nago do Torbole.
Z moich zapisków:
Skręcamy w lewo na SS 240 prowadzącą do Riva del Garda i po około 30 minutach zatrzymujemy się niedużym parkingu, usytuowanym na zakręcie drogi prowadzącej z Nago do Torbole, skąd podziwiać można piękny widok na Jezioro Garda, otaczające je szczyty i położone w dole, przecięte wpływającą do Gardy rzeką, miasta Nago i Torbole. Mamy szczęście i nieszczęście. Na niewielkim parkingu akurat zwalnia się miejsce i jest gdzie postawić samochód, ale widok na jezioro przysłania mgiełka. Widać jednak dobrze oba miasteczka, a przez mgłę majaczą wysokie szczytu północno-zachodniego brzegu.

[aseretka]

6) Tarasy grozy są w Pieve, na zachodniej stronie jeziora.
Z moich zapisków:
Dalej droga prowadzi nas do Pieve, gdzie z „tarasów grozy” znajdujących się przy hotelu Paradise podziwiamy niesamowity widok na Gardę. Taras wystaje z niemal pionowej skały i sięgają niemal nad jezioro, a spojrzenie jakieś 600 m w dół przyprawia dosłownie o zawrót głowy. Widać nie tylko lazurową taflę wody ale i maleńkie jak zabawki żaglówki, krętą drogę w dole i jadące nią malutkie samochodziki oraz zawieszone dosłownie na skałach domki. Po lewej i po prawej stronie monumentalne skalne urwiska, niekiedy porośnięte sosnami.
W pobliżu hotelu Miralgo można natomiast zejść w dół wąską, prowadząca niemal po pionowej skale ścieżką do drogi S45 bis i brzegu jeziora. Myślę, że byłaby to ciekawa wędrówka, ale zostawiając samochody na górze musieliśmy się liczyć z tym, iż trzeba byłoby później wspinać się do nich, więc jakoś nikt nie miał na to ochoty.

[aseretka]

8) W Limone jest parking w pobliżu promenady.
Z moich zapisków:
Ponieważ do 15:00, kiedy to możemy zameldować się na campingu, pozostaje nam jeszcze sporo czasu zatrzymujemy się w Limone, malowniczej miejscowości położonej tarasowo na północno-zachodnim brzegu jeziora Garda ( parking 2euro/h ). Będące symbolem tego miasteczka gaje cytrynowe, stare domostwa i półkoliste zaułki dodają dawnej osadzie rybackiej niepowtarzalnego uroku. Zarówno spacer uliczkami Starego Miasta, jak i nadmorskim bulwarem z pięknym 600-metrowy odcinek plaży, to prawdziwa przyjemność. Dominująca nad miastem potężna skała sprawia wrażenie maleńkości tego miejsca. Pomimo, że miasto otaczają surowe góry, odczuwa się tutaj gorący klimat śródziemnomorski. Niewątpliwie Limone ze swymi tawernami nad samym brzegiem jeziora i średniowieczną zabudową, niekiedy wtopioną w otaczające skały, jest jednym z najbardziej urokliwych miasteczek wybrzeży jeziora Garda.

Arsetka

[jusytka]

Fajne są te twoje opisy, a gdzie mozna poczytac resztę? To chyba nie są wszystkie zapiski znad Gardy? A byłas może w Dolomitach, Tyrolu, górnej Bawarii, Monachium? Jesli tak, to zapiski/zdjecia z tych podrózy tez by mnie interesowały.

[aseretka]

Dzięki za miłe słowa:) Całościowe zapiski z podróży są gdzieś zapewne w archiwach i znaleźć je można na poszczególnych forach. Zdjęcia też są na FotoForum. Możesz też zajrzeć na stronę: www.zobacz-swiat.pl/ gdzie w miarę, jak czas mi pozwala zamieszczam opisy i zdjecia z wypraw. O wschodnim brzegu J. Garda i innych jezioprach północnych WEłoch można poczytać tu:
www.zobacz-swiat.pl/podroze/route/22/Jeziora_polnocnych_Wloch.html
Jakoś tak się składa, że Niemcy traktuję jako kraj tranzytowy, ale zawsze staram się po drodze coś zobaczyć. Bardziej dokładnie, podczas kilku wyjazdów zwiedziłam piękny region Schwarzwaldu.
Dolomity, Tyrol, górna Bawaria tylko przelotem. Np. przejazd przez Dolomity opisywałam tu:
forum.gazeta.pl/forum/w,206,118462176,121671009,Re_Moja_podroz_na_Elbe_dzien_20.html

[Gość: brus]

Zapytam, chociaż na forum zapewne było... Jadąc pociągiem z Mediolanu do Werony, na której stacji się zatrzymać, tak żeby było najbliżej nad Gardę?

[Gość: sam diabeł]

no to już się chyba wszystkiego dowiedziałaś :- )
Ja tylko dodam:
1. odnośnie ARCO. Są to ruiny zamku, a nie zamek i najbardziej atrakcyjnie wygląda z dołu (zwłaszcza od strony północnej) - jest zawieszony na skale a poniżej same uprawy winorosli (przynajmniej takie były w czasie mojej ostatniej wizyty w 2008). Wdrapać się można bo widok na Rive i jezioro przedni, ale z rocznym dzidziusiem bedzie cięzko, jest dosyć stromo, zwłaszca ostatni odcinek a słoneczko grzeje :- ). W samy ARCO warto obejrzec gigantyczny kosciół u stóp zamku i zjeść lody na tamtejszym piazza.
2. w Riva del Garda jest "wewnętrzny" wodospad w grocie, Cascada Varone czy jakoś tak się zowie, warto zajrzeć.
3. Idro bardziej malownicze
4. Trento warte obejrzenia? No ba. To fantastyczne miejsce, katedra, rynek gdzie czas się zatrzymał, malownicza fonanna, brukowane marmurem chodniki, słynny zamek... Dla mnie numer 1 w tym regionie.
5. w Sirmione jest możliwość popływania motorówką dookoła cypelka, niezła fraja.

[Gość: orka]

> w Sirmione jest możliwość popływania motorówką dookoła cypelka, niezła frajda.

W Peschierze też można pożyczyć motorówkę :)

[Gość: Ola]

A ile kosztuje wypożyczenie motorówki i czy trzeba mieć jakieś uprawnienia?

[Gość: orka]

Cena z 2008: 30 EUR /h + paliwo - ok. 5 EUR. Żadnych uprawnień nie wymagali.

[Gość: Ola]

to już jakaś orientacja, dzięki

[Gość: rafaellozima]

Bardzo, bardzo dziękuję za wspaniałą pomoc. Nie miałam dostępu do internetu długi czas więc dopiero teraz przeczytałam. Rzeczywiście już prawie wszystko wiem.
Mam jeszcze takie pytania:
- czy do grotta di Catullo w Sirmione jest wejście bezpłatne czy za opłatą(jeśli tak to ile mniej więcej). Czy można dojść do samego krańca cypla i czy jest ładny widok na jezioro?
- dalej nie mogę troszkę namierzyć tarasów grozy.Czy dobrze aptrzę że należy jadąć od stony południowej wjachać na górę z Camione del Garda kierując się na miejscowość Vesio?Czy to jest jakoś w połowie tej drogi do Vesio?
- która droga będzie najkrótsza do madonna della corona jadąc z Trento?
- co jest ładnego w Parco Sigurta bo widziałam że dośc sporo kosztuje wstęp a znajomi są w pięć osób i chciałabym być pewna że park fatycznie jest wart obejrzenia.(czy tam są alejki asfaltowe czy inne?)
Dzięki z góry za odpowiedzi.

[Gość: iwcia]

Wpisałam omyłkowo inny nick. Jeszcze raz dziękuję za odpowiedzi i czekam na jeszcze tych kilka.iwcia

[Gość: sasl]

> - czy do grotta di Catullo w Sirmione jest wejście bezpłatne czy za opłatą(jeśl
> i tak to ile mniej więcej). Czy można dojść do samego krańca cypla i czy jest ł
> adny widok na jezioro?
Wstęp jest płatny, ale myślę, że warto tam wejść zwłaszcza, że opłata to z tego co pamiętam wynosi 4 Euro. Widoki wspaniałe.

[Gość: iwcia]

Czy z wózkiem damy tam radę?

[kaszub65]

Górna stacja kolejki na Monte Baldo. Na zdjęciu m.in. ścieżka do punktu widokowego. Na pewno ! dasz sobie radę z wózkiem.
fotoforum.gazeta.pl/zdjecie/2799834,2,1,PHTO0141.html

[Gość: sasl]

Jeśli zdecydujecie się na zwiedzanie Sirmione, to radzę zostawić samochód na płatnym parkingu przy placu Monte Baldo. Nie pamiętam jaka jest stawka z godzinę, ale my w tamtym roku zapłaciliśmy 6.6 Euro. Płaciłem kartą więc mogłem to sprawdzić w wyciągach. Od placu Monte Baldo dalej już na piechotę. Przez most dojdziecie do zamku Scaligerich. Dalej bardzo urokliwymi uliczkami dojdziecie do końca półwyspu na którym znajdują się ruiny rzymskie.

[Gość: iwcia]

Dzięki za wskazówki. Czekam jeszcze na odpowiedź dotyczącą pakru sigurta.

[aseretka]

Wejscie do Grotta di Catulo jest za opłatą. Wstęp 4 euro. Można dojść do końca cypla i podziwiać widok na jezioro.

Tarasy grozy jak pisałam są w Pieve. Droga SP38 na Tignale i Tremosine.
www.viamichelin.pl/web/Cartes?layers=0001&strLocid=31NDFreDExMGNORFV1TnpjeU5ERT1jTVRBdU56VTVNRFk9
Z moich zapisków:
Za Gargnano wjeżdżamy na kręta i obfitującą w niezapomniane widoki drogę, prowadzącą do Tignale i do klasztoru Madonna di Montecastello.
Zatrzymujemy się na jednym z punktów widokowych. Stojąc nad skrajem przepaści i mając przed sobą ogrom przestrzeni, a w dole błękit jeziora można poczuć specyficzny zapach swobody dany tylko naturze. Widok jest zachwycający, a jezioro widziane z gór daje poczucie wielkiej przestrzeni.
Jedziemy dalej w kierunku Sanktuarium Montecastello. Pustelnia położona jest 750 m ponad jeziorem. Do klasztoru i pustelni można dojechać samochodem, ale my zostawiamy swoje pojazdy przy głównej drodze i dochodzimy pieszo. Droga wiedzie pod górę. Mijamy poszczególne stacje drogi naprawdę krzyżowej, bo miejscami niezwykle męczącej. Przed sanktuarium w stylowych budynkach klasztornych restauracja. Dalej kościół i pustelnia. Do wnętrza niedużego kościółka prowadzą strome, dwuskrzydłowe schody. Wnętrze trzynawowe o wystroju barokowym. Marmurowe posadzi i bogate dekoracje naścienne.
Eremo ( pustelnia ) kojarzyło mi się raczej z jakąś starą grotą, w której zamieszkiwał pustelnik. Okazało się jednak, że za kościółkiem stoją dość nowe budynki, w których pielgrzymujący do sanktuarium oddają się modlitwą i kontemplacjom.
Wracamy do samochodów już mniej zmęczeni, bo teraz idziemy z górki.
Dalej droga prowadzi nas do Pieve, gdzie z „tarasów grozy” znajdujących się przy hotelu Paradise podziwiamy niesamowity widok na Gardę. Taras wystaje z niemal pionowej skały i sięgają niemal nad jezioro, a spojrzenie jakieś 600 m w dół przyprawia dosłownie o zawrót głowy. Widać nie tylko lazurową taflę wody ale i maleńkie jak zabawki żaglówki, krętą drogę w dole i jadące nią malutkie samochodziki oraz zawieszone dosłownie na skałach domki. Po lewej i po prawej stronie monumentalne skalne urwiska, niekiedy porośnięte sosnami.

[aseretka]

Park Sigurta jak najbardziej wart swojej ceny. Popatrz tu:
fotoforum.gazeta.pl/72,2,91,56513067,56524010.html
fotoforum.gazeta.pl/72,2,91,56513067,56524055.html
Nie wiem jednak, czy lubicie ogrody.
Z moich zapisków:
Rano nadal pada. Zaczynamy zastanawiać się nad celowością wyprawy do Parku Sigurta. Ale około 10:00 rzęsisty deszcz zmienia się w siąpienie a na niebie zaczyna widać przebłyski błękitu. Uzbrojeni w kurtki przeciwdeszczowe i parasole decydujemy się jechać do Parco Giardino Sigurta. Ponieważ po drodze otwarty jest market robimy zakupy na wieczór i następny dzień.
Jedziemy początkowo Gardesana Occidentale ( S 45 bis ) prowadzącą wzdłuż południowo-zachodniego brzegu jeziora. Dalej drogą S11 do Desenzano. I tu popełniamy błąd kierując się brązowymi znakami na Parco Sigurta zamiast dojechać do Paschiera, a stamtąd drogą S249 na Valeggio sul Mincio. W rezultacie kluczyliśmy jakim bocznymi dróżkami przez prawie półtorej godziny przejeżdżając w tym czasie około 35 km. Bardzo często droga rozwidlała się w dwóch kierunkach, a brakowało oznaczenia w którą stronę jechać. Kilka razy zmuszeni byliśmy pytać miejscową ludność o drogę. Wreszcie około 13:00 dotarliśmy do parku.
Parco Giardino Sigurta uważany jest za jeden z najpiękniejszych parków świata. Powstał on w 1617 r. jako ogród przydomowy przy Villa Maffei. Obecny układ parku zaprojektowany został przez wnuka Enzo Sigurty, a dla publiczności został on udostępniony w 1978 r. Na 50 hektarach rośnie tu wiele rzadkich gatunków drzew, krzewów i kwiatów, a stawy zdobią lilie wodne w ponad 20 kolorach. Pośród drzew usytuowane są romantyczne altany oraz groty .
Wstęp do parku kosztuje 8,50 euro. Parking gratis. Przy bramie, gdzie znajduje się kasa wita nas machając łapką uśmiechnięta wiewiórka.
Park można zwiedzać pieszo, rowerem, małą ciuchcią ( 4,00 euro ) lub wynajmując wózek elektryczny ( 50 euro za godzinę ). Mamy czas, więc decydujemy się na pieszą wędrówkę, co okazuje się ze wszech miar słuszne, gdyż kolejką czy wózkiem golfowym nie wszędzie się dojeżdża.
Park jest naprawdę cudowny, choć widać w nim już barwy jesieni. Pięknie przystrzyżone puchate trawniki, sporo oczek wodnych z nenufarami i irysami wodnymi, basen z żółwiami, fontanny, altany, groty, pustelnia i maleńkie castelletto, do którego prowadzi labirynt. Wysmukłe, zielone cyprysy, płożące się jałowce, parasolkowate śródziemnomorskie pinie, kloniki miniaturki, płaczące wierzby, papirusy, fantazyjnie ukształtowane krzewy i dużo różnorakich, barwnych kwiatów. Niestety w Alei Róż, która niewątpliwie jest przepiękna i pachnąca w czerwcu pozostały tylko przekwitnięte resztki. Kloniki w barwach jesieni wyglądają ślicznie z żółtymi, brązowymi, czerwonymi i jeszcze gdzieniegdzie zielonymi liśćmi. Z zachodniego krańca ogrodu roztacza się wspaniały widok na okolicę. Spacerujemy wolno, przysiadając od czasu do czasu na ławkach. Przy Colline degli ullvi ( niestety nie znam włoskiego, ale miejsce jest piękne ) zatrzymujemy się na „obiad”, zjadając wyciągnięte z plecaka kabanosy i kupioną wcześniej w markecie bagietkę. Po deszczowych chmurach nie ma już ani śladu, a słońce praży coraz mocniej. Ruszamy dalej napawając się pięknem ogrodu. Cały spacer zajął nam 3 godziny.

[Gość: iwcia]

Aseretko bardzo Ci dziękuję. Wszystko już wiem.

[jusytka]

Własnie stamtąd wróciłam, z tego co cie interesuje byłam w Limone (zakochalam się w tym miasteczku) - oczywiscie parkingi są, ale im dalej od promenady tym taniej, wiec warto sie porozgladać. Byłam na Monte Baldo, niestety parking pod kolejka koszmarnie drogi, więc zaparkowaliśmy tuz obok (oczywiscie musielismy zapłacic, ale o połowe mniej). Na górze jest super, nie ma upałów, przyjemnie sie wędruje, tras jest sporo do wyboru. Kolejka składa się z dwóch części, potrzebna jest przesiadka. Na Monte Baldo nie da sie wjechać samochodem. Tarasy grozy w Pieve - rewelacja - koniecznie trzeba je zobaczyć oraz wjechać droga, która tam prowadzi - tylko dla kierowców o mocnych nerwach ;)

[Gość: Tominator]

Jak się nie chce płacić za parking, to trzeba odstawić samochodzik koło stacji pośredniej. Wtedy też kolejka mniej kosztuje.

[Gość: iwcia]

A w jaki sposób można dojechać do stacji pośredniej?

[Gość: Tominator]

Oczywiście samochodem.

Jeśli nie znasz drogi, to musisz znaleźć ja na mapie. Zjazd w bok jest z północnej strony Malcesine, potem jest trochę powikłane, ale z przyzwoitą mapą nie powinno być problemów. Pięć lat temu żadnych drogowskazów tam nie było, ale to i dobrze, bo w przeciwnym razie pewno byłby tam tłok.

[aseretka]

Drogą na Passo Caplano
www.viamichelin.pl/web/Cartes?layers=0001&strLocid=31NDFpdTkxMGNORFV1TnpZM09EZz1jTVRBdU9EQTRNelU9

[Gość: Tominator]

Ciepło, ciepło, ale lepiej wstukać "funivia malcesine" w google maps.

[Gość: Sylvieee]

Witam,

Chcieliśmy zrobić sesję plenerową na górze Baldo o wschodzie lub zachodzie słońca, jednak kolejka w takich godzinach nie działa. Czy ścieżka do San Michele jest łatwa i uda się ją pokonać też po zmroku lub przed wschodem? Czy może jest inna droga by się dostać na górę? Gdzie można dojechać najdalej samochodem od strony Ferrara di Monte Baldo?

[nixi]

Świetny opis miasteczek i atrakcji nad Gardą znajdziesz tu
www.globtroterek.com/jezioro-garda-co-zobaczyc-atrakcje/

[aseretka]

W okolicach Jeziora Garda warto jeszcze zajrzeć do pięknego (położonego nieopodal miejscowości Spiazzi) zawieszonego na skale sanktuarium Madonna della Corona.
www.zlotaproporcja.pl/2018/05/17/sanktuarium-madonna-della-corona-spiazzi/
Papież Jan Paweł II odwiedzając sanktuarium modlił się o to, aby chrześcijanie tak byli zjednoczeni z Chrystusem, jak ten kościół jest zespolony ze skałą, na której został wzniesiony. Moje zdjęcia stąd można obejrzeć tu:
fotoforum.gazeta.pl/72,2,91,62167750,62240129.html

[deec2]

aseretka napisała:

> W okolicach Jeziora Garda warto jeszcze zajrzeć do pięknego (położonego nieopod
> al miejscowości Spiazzi) zawieszonego na skale sanktuarium Madonna della Corona.>

Pomocy, znawczyni Włoch!
Czy może wiesz, jakiej pogody powinnam się spodziewać w pierwszej połowie października na południowym brzegu Jeziora Garda?

[aseretka]

W październiku nie byłam, ale pod koniec września było cieplutko. Niestety pogody nawet najlepsi meteorolodzy nie są w stanie przewidzieć, chociaż prognozy są takie:
m.ekologia.pl/pogoda/wlochy/sirmione/archiwum,pazdziernik,2018,40
Mimo, że j. Garda położone jest pośród gór, panuje tu klimat śródziemnomorski, myślę więc, że powinno być raczej ciepło w sam raz na zwiedzanie okolicznych miasteczek. Jednak w górach (np. w okolicach Monte Baldo, a nawet w okolicach Spiazzi) na pewno będzie sporo chłodniej.
www.meteoblue.com/pl/pogoda/prognoza/modelclimate/monte-baldo_w%C5%82ochy_3182460
Jak będziesz na południowym krańcu jeziora i lubisz przyrodę, to polecam odwiedzenie Parco Giardino Sigurta.
fotoforum.gazeta.pl/72,2,91,159109803,159489261.html

[deec2]

aseretka napisała:

> W październiku nie byłam, ale pod koniec września było cieplutko. Niestety pogody nawet najlepsi meteorolodzy nie są w stanie przewidzieć, chociaż prognozy są takie:
> m.ekologia.pl/pogoda/wlochy/sirmione/archiwum,pazdziernik,2018,40

Dziękuję. Liczyłam wprawdzie na szklaną kulę, ale część historyczna lepsza :)

> Mimo, że j. Garda położone jest pośród gór, panuje tu klimat śródziemnomorski, myślę więc, że powinno być raczej ciepło w sam raz na zwiedzanie okolicznych miasteczek. Jednak w górach (np. w okolicach Monte Baldo, a nawet w okolicach Spiazzi) na pewno będzie sporo chłodniej. >

Z chłodem w górach liczę się regularnie.
Jeszcze nie wiem, czy tam pojadę. Garda chodzi za mną od lat. Rozważam też powtórkę Rimini, zobaczymy. Równie dobrze może skończyć się na podróży "palcem po mapie".

[aseretka]

> Jeszcze nie wiem, czy tam pojadę. Garda chodzi za mną od lat.
Moim zdaniem warto jechać. Miasteczka nad Gardą są naprawdę urocze.

[deec2]

aseretka napisała:

> > Jeszcze nie wiem, czy tam pojadę. Garda chodzi za mną od lat.
> Moim zdaniem warto jechać. Miasteczka nad Gardą są naprawdę urocze. >

Dlatego chodzi. Pytanie, jak długo pójdzie. Trochę mnie powstrzymuje termin. Nad morzem, teoretycznie, pogoda bywa lepsza. Jeżeli nie w tym roku, to w którymś kolejnym. Potrafię być cierpliwa.

[deec2]

aseretko,

mam prośbę. Chodzi za mną J. Garda (jak publicznie wspomniałam). Wyglądasz mi na osobę dobrze zorientowaną. Miałabym, jeżeli pozwolisz, kilka pytań dotyczących zakwaterowania, tylko nie chcę zanudzać publicznie. Czy widzisz możliwość bardziej bezpośredniego kontaktu? Pozdrawiam serdecznie.

[deec2]

Oczywiście, jeżeli mogę zanudzać publicznie, to dla mnie nie problem.

[aseretka]

Jak Ci wygodniej. :) Możesz tu, możesz na e-maila gazetowego. Jeżeli będę w stanie pomóc, to na pewno to zrobię.