>Matka ma zawsze rację<

[fizula]

"1. Matka ma zawsze rację.
2. Jeśli matka nie ma racji, patrz punkt pierwszy."
Takie przekonanie j.w. panuje powszechnie w kwestii dotyczącej
odstawiania od piersi. Jeśli matka uważa, że dość się nakarmiła
piersią, to dziecko ma się odstawić, choćby płakało 7 dni i nocy.
Kropka.
Do jakich konsekwencji to może doprowadzić pokazuje następujący
wątek (za którego wskazanie dziękuję Żanecie):
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=570&w=84106615
Jeszcze z dzień, dwa takiej żelaznej konsekwencji i dziecko tej pani
znalazłoby się na OIOMIE (oddział intensywnej opieki czyli dla ledwo
żywych lub właśnie schodzących z tego świata). Dzięki Bogu okazała
litość swojemu dziecku i była niekonsekwentna.
Dlatego między innymi przestałam poważać już od jakiegoś czasu rady
p. Moniki w kwestii długiego karmienia, bo zachowuje się jak
chorągiewka: chcesz odstawić, to odstaw i co z tego, że wiem, że WHO
zaleca karmienie przynajmniej dwa lata. Wiem to, ale nie powiem, bo
trzeba szanować zdanie matki (bo przecież dziecko to w sprawie
karmienia piersią nie ma zdania w ogóle, hehe) i przypadkiem nie
wzbudzić w niej poczucia winy.
To przekonanie o tym, że zdanie matki powinno być na wierzchu panuje
również w kwestii usypiania niestety, czemu sprzyjają usłużne
poradniki. Dlatego biedne dzieci płaczą godzinami wieczorami i
nocami, a rodzicom nie przyjdzie do głowy pytanie: A właściwie po co
ja mu jestem tak potrzebny podczas zasypiania czy w nocy? A
właściwie dlaczego to jest dla dziecka takie ważne, że walczy jak
lew o obecność swojej matki?
Dla mnie ten wątek jest po prostu przestrogą przed brakiem zaufania
własnemu dziecku zwłaszcza w kwestiach, które ono doskonale
czuje/zna od podszewki.
Każde z moich dzieci uczyło mnie czegoś innego w kwestii karmienia
piersią. Najmłodsza Tosia nauczyła mnie m.in., że to ona (jako nowo
narodzona dziecina) zna się lepiej na przystawianiu do piersi niż
ja ;o) Gdy ja ją przystawiałam, zawsze prawie robiłam to z jednym
błędem, który musiałam poprawiać. Gdy pozwalałam jej samej się
przystawiać, przystawiała się idealnie. No i do tej pory ta moja
dziewczyneczka stawia na samodzielność: uważa, że ja nie fachowo
podnoszę bluzkę i rozpinam biustonosz. No więc przynajmniej czasami
musi mi nosa utrzeć :o)
No to się wygadałam... A może jesteście żądne bardziej budujących
przykładów godnych naśladowania? Jest tu na forum jedna baaaardzo
doświadczona mama, która nas podczytuje wyłącznie zamiast się
pochwalić swoimi osiągnięciami. No to może za nią coś napiszę, bo
bardzo ją podziwiam, a ona może nie mieć czasu. Zresztą spytam się.
Pozdrowionko!

[maja64]

przeczytałam wskazany wątek i skóra mi scierpła. Normalnie mi ciarki
przeszły po plecach. Wydaje mi się, ze takie sytuacje zdarzają się
coraz cześciej, ponieważ matki nie ufają swojej intuicji,
a "pierwotne instynkty" zostały wyparte przez porady pseudo
specjalistów, którymi jesteśmy bombardowane ze wszystkich stron w
mediach, prasie, poradnikach wszelkiej maści.

Przecież to nie jest przypadek, że ogół matek decyduje się na
brutalne odseparowanie dziecka od piersi właśnie w okolicach
pierwszego roku. Znajdźcie mi dziewczyny chocby jedną publikację,
czy wypowiedź eksperta, w którym doradzałoby się matkom odstawianie
od piersi w zgodzie ze sobą i potrzebami dziecka. Ja się z takim
poglądem nigdzie nie spotkalam (poza tym forum). No ale ja już od
dłuższego czasu nie czytam kolorowych magazynów poświęconych
wychowaniu dziecka, a "literatura fachowa" leży gdzieś na półce
mocno zakurzona - więc może nie jestem w temacie

A dziecku i matce z wątku powyżej współczuję. Ogromnie...

[oliwka.marina]

Takie mam poczucie, wzmocnione po przeczytaniu wątku o odstawianiu (odstawianiu-ładnie brzmi ha; raczej o odrzucaniu, odpychaniu, emocjonalnym krzywdzeniu człowieka. MOBBING rodzicielski... bo jak to inaczej nazwać? ...), że ludziom się NIE CHCE myśleć, że zanika ta funkcja u wielu, że zanikanie jest wzmacniane sygnałami z otoczenia, że niemyślenie jest dobre. Najłatwiej jest sterować tymi, którzy nie myślą... Eh, 150 myśli mi się nasuwa....

Fizula jesteśmy żądne! - to a propos budujących przykładów!

Pozdrawiam

[joannaiwa]

To co przecztałam w tym wątku to po prostu tak straszne, że nie
wiem co powiedzieć. To już chyba kompletna znieczulica albo tak
straszna głupota, że nawet nie jestem sobie jej w stanie wyobrazić.
Biedne dziecko.

[krystynacr]

Trudno mi w ogóle komentować fakt, że dziecko nie jadło i nie piło przez 3 dni a
matka dalej trwała w uporze...
Bardzo mnie dziwi, że takie rzeczy robi się dzieciom w imię tego, żeby się
rozwijały, dorastały ... Nie wiem, kto ludziom wbija do głów, że jak dzieć
powyżej roku jest na piersi to się nie rozwija? Po moim jakoś tego nie widzę ))
I ten pęd ku "dorosłości" maleńkich przecież jeszcze dzieci, tak bardzo
potrzebujących bliskości mamy. Przecież to absurd.
I dlaczego ludzie nie widzą w piersi nie tylko mleka, przeciwciał ale i całego
emocjonalnego bagażu, który dla dziecka jest tak samo ważny? Może właśnie
dlatego, że nie potrafią myśleć samodzielnie, a w poradnikach często napisane
jest to, co ludzie chcą czytać, w końcu chodzi o sprzedaż nakładu ...
Moim zdaniem najlepsze, co można zrobić, to obserwować swoje dziecko, iść z nim
jego ścieżką i wspomagać go w tym, do czego ono dojrzało.
A budujących przykładów bardzo jestem żądna, bo ostatnio Juniorowi idą trójki, w
różnym stopni zaawansowania ale kilka na raz i nie śpię już praktycznie od
tygodnia, bo Mały w nocy ssie nawet co pół godziny. Ale nie będę go dlatego
odstawiać, choć nie jest mi łatwo. Ale przecież nie o to chodzi, żeby mamie było
łatwo, żeby się nie męczyła? Ale to dla mnie potworny truizm, aż dziwię się, że
to piszę, ale linkowany wątek mną wstrząsnął, nie powiem.
A i żeby nie było wątpliwości, nie obnoszę się tu z jakimś poświęcaniem, czy z
etosem Matki Polki. Po prostu stwierdzam fakt - nie śpię, jestem zmęczona. Ale
uważam to za dość naturalne przy małym dziecku, spodziewałam się tego, jak się
na nie decydowaliśmy, tak jak i innych konsekwencji.
Ale się rozpisałam Pozdrawiam

[akaef]

> w
> różnym stopni zaawansowania ale kilka na raz i nie śpię już
praktycznie od
> tygodnia, bo Mały w nocy ssie nawet co pół godziny. Ale nie będę
go dlatego
> odstawiać, choć nie jest mi łatwo. Ale przecież nie o to chodzi,
żeby mamie był
> o
> łatwo, żeby się nie męczyła?

Ha, spróbuj to napisać na karmieniu butelką albo niemowlaku - od
razu Cię zeżrą mamusie twierdzące, że matka nie powinna sie "aż tak"
poświęcać dla własnego dziecka, bo "matka też ma swoje prawa"
i "matka powinna decydować", ble ble ble...

A wątek wstrząsający. Poczułam się czytając go mniej więcej tak, jak
się czuję widząc, że ktoś kopie bezpronne zwierzę. Normalnie
pazurami bym rozszrpała... Biedne dziecko.
I podziwiam wyważone wypowiedzi Fizuli i innych osób - dla mnie
postępowanie tej matki to bezduszne okrucieństwo wobec bezbronnego,
uzależnionego od niej dziecka, dlatego się tam nie dopisałam bo to
pewnie byłaby wypowiedź zdecydowanie niezgodna z netykietą. Szkoda
gadać po prostu.

[alexkieszek]

wątek jest straszny...
Fizula bardzo dobrze odpisałaś...
ja w ogóle nie kumam tej histerii z odstawianiem od piersi... podobnie jak tej z
indukcją porodów jeśli usg i ktg w normie a nie minęło przepisowe 2 tygodnie...

nie kumam czemu ludzie nie słuchają dzieci... moje jadło kiedy chciało, jak
chciało, ile chciało, gdzie chciało... odstawił się sam. moim zdaniem grubo za
wcześnie i jeśli np. teraz zachce bo Stasinek będzie ssać to dostanie... bo to
dziecko jest ważne i to czego ono od nas potrzebuje... nasiąka wszystkim co
dajemy jak gąbka więc i stanowczość jest ważna ale i miłość przede wszystkim...

ja szaleje z niepokoju jak mój maluch jeden dzień ma gorszy i nie chce jeść, po
dwóch zaczynam kombinować a 3 to już dajemy to co lubi byle zjadł... to samo z
piciem... grrrrrrr

liczę, że dziewczyna nie jest wredna tylko pogubiona i może się nie odzywa bo
trawi to co przeczytała...

[basiak36]

Zgadzam sie z tym co piszesz w temacie 'matki ktora ma zawsze racje'. Widze to
na co dzien, widzialam dziecko kolezanki cierpiace z powodu odstawiania, a mama
odstawiala bo cos tam jej nie pasowalo.
Nie zgadzam sie jednak z tym jak ocenilas wypowiedzi pani Moniki. Ktos kto
specjalizuje sie w pomaganiu matkom w karmieniu piersia nie doradza matce co ma
robic.
Matka ma dostac odpowiednie informacje, i nikt nie ma prawa i nie powinien
wplywac na jej decyzje. Zrobilam 2 z 3 lat studiow z Breastfeeding Counselling
tutaj w UK i kiedy rozpoczelam czesc 'counselling' podstawa byla nauka jak
pomagac w taki sposob aby osoba ktorej pomagamy w zadnej chwili nie czula ze
ktos jej cos doradza, krytykuje i chce wplynac na jej decyzje.
Pani Monika swietnie te granice doradzania-pomocy bez kwestionowania czyich
decyzji. Mimo ze czasem ciezko jest nie skomentowac czyjejs decyzji o karmieniu
czy nie karmieniu, skrytykowac tej decyzji - tak naprawde nie mamy do tego prawa
i musimy szanowac czyjas decyzje. Bo czym innym jest pytanie 'dziecko nie chce
sie odstawic,co mam robic, pozwolic ssac do oporu czy na sile odstawic' a czym
innym jest 'chce odstawic, jak to zrobic'.
Nie jest to latwe nie wtracic sie ze swoja opinia i krytyka, ale tak naprawde
gdyby w ten sposob wygladala terapia u psychologa, nie wygladaloby to ciekawie.

[fizula]

Ktos kto
> specjalizuje sie w pomaganiu matkom w karmieniu piersia nie
doradza matce co ma
> robic.

Znam tą obowiązującą poprawność polityczną (bo byłam na kursie dla
doradcy laktacyjnego, co by zdawać egzamin). Ale tak naprawdę się
nie da do końca "nie radzić" radząc. I pani Monika wielokrotnie
pisze i radzi, co ma dana osoba robić, inaczej w ogóle by nie była
pomocna. Tę konkretnie wypowiedź oceniam jako niepomocną.

[fizula]

> Ktos kto
> > specjalizuje sie w pomaganiu matkom w karmieniu piersia nie
> doradza matce co ma
> > robic.

I właśnie taką obojętną odpowiedzią przykłada rękę do takiego
zachowania matki. Może jednak czasem i ekspert powinien się silić na
ocenę, żeby nie być obwinionym jako niemy świadek głodzenia dziecka
(świadomego lub nie- to już inna sprawa).

[basiak36]

Fizula, to nie jest taka typowa poprawnosc, kiedys tak myslalam, ale od jakiegos
czasu zmienilam zdanie. To tak jak chciec przezyc zycie za nasze dziecko bo
chcemy je uchronic przed konsekwencjami decyzji ktore podejmuje, widzac z gory
ze sie naraza na problemy. W niebezpiecznej sytuacji pewnie warto interweniowac,
ale kazdy musi sam wiedziec co ma zrobic i moc podjac wlasna decyzje.
Prowadzilam przez ostanie 5 lat wypozyczalnie laktatorow (tych duzych,
szpitalnych) dla lokalnego szpitala i nie raz probowalam rozmawiac z rodzicami.
Delikatnie - ale u matek karmiacych piersia jest problem dodatkowej wrazliwosci,
podatnosci na wplywy otoczenia itp. OBojetnie co bym powiedziala na temat
minusow podawania smoczka i butelki, rodzice i tak podadza jesli z gory taka
decyzje podjeli. A moje sugestie moga przyniesc wrecz negatywny efekt.
Czlowiek musi czuc ze sie nie podwaza/krytykuje jego/jej decyzji.
Inna sprawa ze rzeczywiscie czasem sie 'radzi' ale to nie jest typowe radzenie,
tylko podawanie sugestii rozwiazan. Np na pytanie co zrobic z zapaleniem piersi,
na pytanie o czeste karmienia i smoczki, podawanie informacji na temat
potencjalnych problemow ze smoczkiem, itp.
Dla mnie zawsze najtrudniejsze byly rozmowy z matkami ktore nie chcialy karmic,
karmienie bylo bezproblemowe, szukaly problemow ktore zmusilyby nas do
stwierdzenia ze najlepiej przestac karmic. Miedzy innymi dlatego przerwalam
studia, psychicznie nie dalam rady.

[jagandra]

To mi przypomina, jak byłam w pierwszej ciąży. Uważałam, muszę koniecznie mieć zzo, bo ból odczłowiecza i odmóżdża, bo nie żyjemy w średniowieczu i nie pamiętam, co jeszcze. Aż trafiłam na wywiad z założycielkami fundacji Rodzić po ludzku i zmieniłam zdanie. I nie żałuję. Szkoda by było, gdybym nie miała szansy zdania zmienić.
Może ta matka z linkowanego wątku naprawdę nie pomyślała, co wyprawia z dzieckiem. Przypuszczam, że chciała dobrze.

[basiak36]

Wiem co macie na mysli, ze gdyby nikt nic nie mowil, to nic by sie nie
zmienialo. Ale w sytuacji jesli matka jest przekonana ze chce odstawic,
namawianie do nie odstawiania tylko pogarsza sytuacje.
Mialam pare takich sytuacji, kiedy swiezo upieczeni rodzice przyszli wypozyczyc
laktator szpitalny, nie dlatego ze dziecko w inkubatorze, tylko zeby ich
tygodniowy synek jadl co 3h a nie co godzine. Usilowalam tlumaczyc jak to
dziala, ze noworodek tak ma itp. ale mialam wrazenie ze w miare rozmowy oni
zaczeli sie zachowywac jakbym ja miala jakis tajemny plan w odradzaniu im tego
laktatora. Mimo ze nic nie odradzalam. Laktator i tak wypozyczyli, 2 tygodnie
pozniej oddali, mowiac ze dziecko 'odstawilo' sie od piersi. I bardzo wiele razy
tak bylo. Potem, zeby sie nie narazac na rozne dziwne komentarze, zwykle ogolnie
wspominalam o tym ze to normalne ze dziecko ssie czesto, i ze smoczki moga
zaklocic ssanie. Ani razu nie zdarzylo sie zeby zmienili zdanie i pozwolili
dziecku po prostu ssac.
Mysle ze to kwestia osobowosci, niewiele ludzi jest naprawde nastawionych na
zmiane zdania.

[kejzi-mejzi]

O rany, oniemiałam.

[kobraluca]

czytalam wczoraj ten watek
oniemialam po prostu, jak matka moze zafundowac swojemu dziecku - calkiem swiadomie, bez zadnej przyczyny, tylko i wylacznie ze swojego wygodnictwa - takie atrakcje, nie zrozumiem nigdy. Nie zrozumiem tez dlaczego tyle kobiet nie patrzy na swoje dziecko jak na malego czlowieczka, nie mysli o ich uczuciach, wazne sa tylko ONE i ICH potrzeby

eh, szkoda slow, bo jezyk mozna strzepic do oporu, to i tak nic nie zmieni, dlatego na Niemowlaka juz nie zagladam, chyba ze ktos jakis watek zalinkuje

[fizula]

A propos budujących przykładów: opowie o nim sama zainteresowana na
pewno rzetelniej ode mnie, jeśli uda jej się wygospodarować czas.
Dostałam dziś taką informację :o)

[kukulka11]

jako mama dziecka, ktore doskonale wie, czego chce, podpisuje sie rekami i
nogamipod postem fizuli. Inna sprawa, ze dziecko doskonale wiedzace czegoi chce
czasem doprpwadza do skrajnego wyczerpania nerwowego, bo np za nic nie zasnie
przy piersi, choc zawsze to robilo itd itp wtedy tak łatwo, zamiast rozszyfrowc
dziecko, powiedziec: matka ma zawsze racje.

[aldonakatarzyna]

Ja tez bylam zszokowana tym watkiem.

Zauwazylam ze ludzie ktorzy lamia dzieciom ducha to ludzie ktorym samym w
dziecinstwie rodzice to zrobili. Potrzebna jest wieksza swiadomosc, ludzie
zapominaja o intuicji, chca wszystko kontrolowac, boja sie bliskosci
emocjonalnej itp.
Wiekszosc przechodzi na butelke bo chca odkladac dziecko co 3 godziny do
lozeczka, jak zwierzatko hodowlane, chca miec kontrole nad tym ile wypilo. Jak
dziecko piersiowe chce czesciej jesc to wpadaja w panike, generacja naszych mam,
kobiet dojrzalych wrecz nie pozwala mlodej kobiecie karmic. Niektorzy porownuja
karmiace do krowy, ze to takie zwierzece. Karmienie piersia wywoluje ogromne
emocje w ludziach.
Podobnie z wychowywaniem, ludzie sie boja ze rozpieszcza, ze dziecko ich
zniewoli, matki czuja sie uwiazane itp
Dlaczego wiec takie osoby decyduja sie na dzieci?

[kukulka11]

Ja w ogóle reaguje alergicznie an stwierdzenie, ktorego sam uzywalam , poki nei
mialam dziecka: "bo sie przyzwyczai" Do bycia na piersi, bycia noszonym itd.
zawsze mam ochote spytac. no i co z tego, jak sie przyzwyczai? co w tym złego.
mój się przyzwyczaił, zyć nie mozę bez cyca i chusty, bo my nie dosć, że cycowi
to jeszcze bezwózkowi z wyboru, i jakos dobrze mi z tym. I wbrew pozorom
uwiazana nei jestem wcale. dziecko moge zabrac wszędzie, a jak sie wizyta
przedłuzy, to jedzenie i usypiacz w jednym mam przy sobie.
wiecie czego ja nie rozumiem? skoro wiele mam jest wygodnych, to czmeu nei chcą
karmić piersią długo?
Przecież to wygodne. Nie robisz butli, nie kupujesz mleka, nie musisz zabierac
pół domu na spacer. Przeciez to super opcja dla wygodnych własnie. dla
neicierpliwych też. ja przykłądowo nei lubie po domu nosić małęgo do zaśniecia.
duzo łatwiej wsadzić mu piers w buzie, neich przy niej zasnie.
poza tym, jak ma gorszy dzien, biegunkę, wymioty, przestawiam go bez wyrzutów
sumienia na 1 dzien na samo mleko, zeby mu brzuszek odpoczął. nie stresuję sie
też, jak neic hce zjeść kolacji czy innego posiłku, wiem,żę nadrobi mlekiem, a
ono jest tłuste i się dziecko naje.
nei rozumiem, czmeu karmienie butla ma byc mniejszym uwiążaniem niż pierś.

[mruwa9]

kukulka11 napisała:

>
> nei rozumiem, czmeu karmienie butla ma byc mniejszym uwiążaniem
niż pierś.

Jedna, jedyna roznica: butla moze nakarmic dziecko ktokolwiek.
Karmiac piersia jestes niezastapiona.

[gfizyk]

Mruwa - nie masz racji ;P
Mleko można odciągnąć i nakarmić dziecko łyżeczką lub strzykawką.
Każdy mąż karmiącej piersią to wie.
Ja uważam, że dl anas leniuchów-facetów - rozmrozić/zagrzać mleko
żonki jest prostsze niż tworzyć sztuczną mieszankę!
Ale czytam Cię nie pierwszy raz, i wiem, że należysz do Partii
Protestującej - niezależnie od wątku. Ale na moje posty z reguły nie
odpowiadałaś Szkoda.

pozdrawiam wszystkich Waszych Mężów - drogie długodystansowe Mamy
(i Was tez oczywiście)

Grzesiek

[jagandra]

> Każdy mąż karmiącej piersią to wie.

Taaa...? ;P

[gfizyk]

jagandra napisała:

> > Każdy mąż karmiącej piersią to wie.
>
> Taaa...? ;P

W mojej nomenklaturze taka osoba nazywa się Ojcem Karmiącym.
Pamiętajcie, że Ojcierzyństwo jest tak samo istotne jak
Macierzyństwo

[mruwa9]

gfizyku, zeby ktos inny mogl nakarmic dziecko moim pokarmem, trzeba
by go najpierw odciagnac... moje "udoje" byly bardziej , niz
symboliczne, nigdy nie udalo mi sie odciagnac wiecej, niz 80ml, a
norma to bylo 30-40ml. Taka ilosc wystarczy na rozzloszczenie
niemowlecia,ale na pewno nie wystarczy na skuteczne nakarmienie
kilkumiesieczniaka.
Na jakie pytania nie odpowiedzialam? Jaka Partia Protestujaca? Nie
zauwazyles, jak ostatnio spuscilam z tonu? )
pzdr.

[gfizyk]

Witaj Mruwo - fakt - ostatnio spuściłaś z tonu. Myślę, że z
korzyścią dla Ciebie i Szanownych Forumek.

Faktem jest, że w kilku kontrowersyjnych wątkach zignorowałaś moje
wypowiedzi kierowane do Ciebie. Po prostu więcej Cię na watku nie
było. Ale to było spory czas temu
Jak będziesz zainteresowana, to dla chcącego nic trudnego. Łatwo
odnaleźć moje posty. Nie ma ich dużo ). Ja nie będe teraz do nich
wracał. Ja poprostu lubię dyskutować z "protestującymi" na tym forum.
Pewna znajoma podrzuca mi czasem "forumowe smaczki".

Co do karmienia dziecka - to kilku miesięczna młodzież nie ogranicza
się tylko do mleka, natomiast dla zupełnie młodego szczypiorka -
wystarczy niewielka ilość mleczka.
I jeszcze jedno - ja zauważam różnicę, między karmieniem przez ojca,
a inną obcą osobę. Dziecko z reguły też. A jeżeli dziecko nie widzi
takiej różnicy - to tym gorzej dla ojca.

Grzesiek

gfizyk,

[mruwa9]

odpisalam na priva.
nie sztuka zostawic polroczniaka. Sztuka zostawic uciazliwe
(kolkowe, krzyczace, domagajace sie piersi niemal non stop, z
ogromna potrzeba ssania, odrzucajace wszelkie silikonowe i gumowe
ersatze) niemowle 1-2-miesieczne, aby choc na godzine- dwie wyrwac
sie z domu, dla zlapania oddechu. Gdy dziecko akceptuje wylacznie
piers i chocby z tego powodu nikt nie chce z nim zostac sam ani na
chwile, czujac sie zupelnie bezradnym w takiej sytuacji. kto to
przezyl, ten wie, o czym mowa. Wrogowi nie zycze.

[kukulka11]

Toi trza było odciągać ręćznie albo zmienić laktator

kukulka11

[mruwa9]

Przerobilam rozne rodzaje laktatorow, odciagalam recznie (to
ostatnie okazalo sie najefektywiejsze), ale ja jestem tym typem,
ktory, mimo skutecznego i prawie bezproblemowego karmienia piersia,
nie potrafi odciagnac znaczacej ilosci pokarmu. Taka uroda. Ale
problem nie tylko w ilosci pokarmu, ale w formie jego podania:
smoczki nie, butelki nie, nakarmic mozna przez strzykawke czy z
kubka, ale to dalej nie zaspokaja ogromnej potrzeby ssania malej
przyssawy: do tego sluzyla wylacznie piers. Zadnej alternatywy.
Domownicy (maz, czasem dziadkowie), mimo szczerych i dobrych checi,
dostawali cholery, nie mogac poradzic sobie z wrzeszczacym
niemozliwie niemowlakiem, ktorego nikt i nic , poza piersia, nie
bylo w stanie uspokoic czy zadowolic. A przy tego typu cyrkach,
trwajacych po 20 godzin na dobe, mialam czasem ochote wyjsc z domu,
zatrzasnac za soba drzwi i nie wracac. A tu o jakimkolwiek wyjsciu
mowy nie bylo, ja nawet nie mialam szans na spokojny prysznic, bo
momentalnie zaczynano sie dobijac do drzwi, ze mlody sie drze i chce
cyca..

[basiak36]

Tez tak mialam, pomoglo zachustowanie meza, wtedy moglam wyskoczyc na tenisa
Dzieci uspokajaly sie bo normalne ze najlepiej im na rekach, blisko mamy lub taty.

[kukulka11]

moj maz nie da sie zachustowac za nic na swiecie, bo to niemeskie. nawet w domu,
jak go nikt nie widzi

[basiak36]

Powiedz mu ze wszystko co sie zalicza do opieki nad dziecmi, wlacznie z
noszeniem na rekach, jest zarowno meskie jak i kobiece

[kukulka11]

miałam i mam identyczne dziecko. taki typ. dlatego malo wychodze z domu bez
niego. teraz juz wiecej, bo je stale pokarmy.
da sie zyc

[mruwa9]

no wiem, ze da sie zyc, bo opisywane sytuacje dzialy sie prawie 10
lat temu. Ale nie zaprzeczysz chyba, ze im silniejsze uwiazanie i
uzaleznienie dziecka od mamy ( i jej biustu),tym silniejsze
zmeczenie matki i tym wieksza potrzeba odpoczynku, regeneracji sil
bez dziecka. A tu sie nie da... Dobrze, ze to w sumie krotki okres w
zyciu.

[kukulka11]

to ciezkie, ale dla mnie nei na tyle, by przestac karmic

[kobraluca]

wszystko da sie przezyc, ja miewalam momenty zwatpienia, chcialam malego odstawiac. Na szczescie wytrwalam, maz i babcie duzo pomogly,a bez chusty zycia sobie nie wyobrazam, wierze ze to wlasnie dzieki niej obeszlo sie u nas bez kolek i Kajtek nie plakal nigdy dluzej niz godzine. Jak tylko wlaczal syrene i nic nie pomagalo wrzucalam do chusty i zaraz dziecie blogo spalo. Maz na szczescie lubi chustowac i dumnie sie z tym obnosi

A dla mezczyzn, ktorzy wstydza sie w chustach nosic polecam nosidla ergonomiczne albo mej taje, sa bardziej meskie

[basiak36]

Ja przy pierwszym dziecku mialam potrzebe regeneracji, drugie mialam w chuscie
non stop i uwielbialam kazda chwile tego uwieszenia na mnie, wiedzac jak krotko
ten czas uwieszenia trwa (no i lektura ksiazki Jean Liedloff wiele zmienila w
moim postrzeganiu tego wszystkiego).
ak tylko wlaczal syrene i nic nie
> pomagalo wrzucalam do chusty i zaraz dziecie blogo spalo. Maz na szczescie lubi
> chustowac i dumnie sie z tym obnosi

Moj tez Dodam ze bardzo wysoki i mocno barczysty z niego facet i z dzieckiem w
chuscie i nosidle wyglada super, powiedzialabym ze wrecz dodaje meskosci

[kejzi-mejzi]

Ja byłam wychowywana w taki sposób, jak opisujesz, mało ciepła matczynego
zaznałam, dlatego sama chcę robić inaczej. Wręcz na odwrót.

[mruwa9]

A ja, z kolei, praktycznie w ogole nie bylam karmiona piersia
(pierwsze tygodnie spedzilam w inkubatorze, w czasach, gdy rodzice
nie mieli prawa wstepu do szpitala, oddawali chore i odbierali
zdrowe, po wyjsciu ze szpitala bylo juz po zawodach), od poczatku
zasypialam sama w lozeczku i nigdy nie spalam z rodzicami, w wieku,
gdy aczely sie pojawiac straszne sny, konsekwentnie odprowadzano
mnie do mojego lozka, miazlam dwojke rodzenstwa , praktycznie lub
prawie w tym samym wieku, a od mamy mimo to zaznalam ogromnej ilosci
bliskosci, milosci, ciepla, zrozumienia. Zawsze moglam jej zaufac,
pojecie buntu nastolatka jest mi zupelnie obce, w mamie zawsze
mialam przyjaciolke, bez obaw moglam sie jej zwierzyc z kazdego
problemu. A ja, jako mama karmiaca dlugo piersia, sypiajaca z
dziecmi w jednym lozku, wydaje sie sobie o wiele mniej cerpliwa i
gorsza mama, niz byla nia moja wlasna mama.

[aska80]

Moja mama też mnie nigdy nie karmiła, bo nie umiała i nikt jej nie
pomógł. Zawsze bardzo tego żałowała, musiała też znosić przkrości ze
strony sióstr babci, które uważały ją przez to gorszą matką. Mimo
tego uważam ją za najlepszą mamę na swiecie, tylko ona się mną
zajmowała, miała dla mnie dużo cierpliwości, choć byłam kłopotliwym
dzieckiem. Zawsze byłyśmy najlepszymi przyjaciółkami. Ja natomiast
śpię z małym, noszę go jak tylko ma ochotę iść na ręce, karmię ponad
2 lata i uważam się za gorszą mamę niż moja własna. Nie mam tyle
cierpliwości dla dziecka, zdarza mi się krzyknąć na niego gdy mam
kiepski humor. Dla mnie karmienie piersią nie jest żadnym
wyznacznikiem miłości czy odpowiedzią na potrzeby dziecka. Dla mnie
jest własnie wygodnictwem, bo po co się produkować, żeby dziecko
zasnęło- czytać mu, śpiewać albo w ciągu dnia wymyślać ciekawe
zajęcia (karmienie piersią zajmuje więcej czasu, więc zostaje mniej
czasu na zajęcie czymś innym dziecka) jak lepiej dac pierś i po
kłopocie. Teraz jak karmię raz na kilka dni, dzień już tak szybko
nie mija, mały nie spi w ciagu dnia (bo nie ma piersi), wieczorem
też mija sporo czasu zanim zaśnie, chce oglądać książeczki, bawić
się ze mną - wczesniej jak karmiłam normalnie, to zasypiał w mig, a
ja miałam wolne. Takie moje spostrzeżenia. Pozdrawiam

[monicus]

patrz, a te co karmia butla uwazaja, ze modyfikowane jest wygodniejsze hihi

do aska80: >Matka ma zawsze rację<

[miszy_m]

aska80 napisała:
Dla mnie karmienie piersią nie jest żadnym
> wyznacznikiem miłości czy odpowiedzią na potrzeby dziecka. Dla mnie
> jest własnie wygodnictwem, bo po co się produkować, żeby dziecko
> zasnęło- czytać mu, śpiewać albo w ciągu dnia wymyślać ciekawe
> zajęcia (karmienie piersią zajmuje więcej czasu, więc zostaje mniej
> czasu na zajęcie czymś innym dziecka) jak lepiej dac pierś i po
> kłopocie. Teraz jak karmię raz na kilka dni, dzień już tak szybko
> nie mija, mały nie spi w ciagu dnia (bo nie ma piersi), wieczorem
> też mija sporo czasu zanim zaśnie, chce oglądać książeczki, bawić
> się ze mną - wczesniej jak karmiłam normalnie, to zasypiał w mig, a
> ja miałam wolne. Takie moje spostrzeżenia. Pozdrawiam

Moje spostrzezenia sa wrecz odwrotne . U nas np. zasypianie to najlpierw
czytanie i opowiadania, a potem karmienie piersia. Czyli w sumie dwa razy wiecej
czasu niz bez karmienia. Corka zasnie w dzien rowniez bez piersi. Poza tym
(wnioskuje z naszego przypadku) karmienie nie jest zabawa i zabiciem nudy tylko
napiciem sie/najedzeniem.
Nie widze tez w ktorym momencie karmienie zajmuje wiecej czasu niz np.
przygotowanie posilku (szczegolnie malemu dziecku)? Ale moze to kwestia
osobistych dowiadczen. To moje wrazenia

[aska80]

Ja piszę jaką ja jestem matką, że u mnie własnie karmienie często
zastępowało inne czynności z dzieckiem, poza tym mały jeszcze do
niedawna mógłby godzinami leżeć ze mną przy cycusiu. Jak wracałam z
pracy to nic innego ode mnie nie chciał oprócz cycusia i tak sie
przyzwyczaiłam (tatu jest do zabawy). Co do innych posiłków to mało
gotuję (pracuję 10-11 godzin poza domem), mały dostaje gotowe dania.
Więc u mnie jednak to wygodnictwo to karmienie, no moze jeszcze
zalecenia alergolog, zeby karmić najdłużej jak się da, no i lubie
sie poprzytulac do małego jak się karmimy. Pozdrawiam

[aska80]

Dodam jeszcze, że moje karmienie było dość kłopotliwe dla osób
zajmujących się małym jak jestem w pracy musiałam wrócić jak mały
miał 9 miesięcy. Opiekunka, mąż, moja mama, teść, ktokolwiek, żeby
się mały uspokoił czy zasnął, musiał się nieźle produkować. Ja
natomiast jak wracałam to dałam cycusia i to było wszystko.
Strasznie mi tego zazdrościli ci wszyscy, ale nie robili wyrzutów.
Teraz jak już tak rzadko karmię, widzę jak wczesniej miałam dobrze.

[jakw]

Ależ oczywiście, że karmienie piersią jest wygodnictwem. I
równocześnie odpowiedzią na potrzeby dziecka. Gdyby dziecko nie
potrzebowało to pewnie by się domagało rzeczonej piersi.
Ale zgodzę się, że nie można mierzyć miłość przez pryzmat karmienia
piersią.

[abiela]

Przeraziłam się, autentycznie. Aż mi się wierzyć nie chce, że ktoś
mógl dziecku coś takiego zrobić. Podziwiam fizulę za tak spokojny
post.
Rozważałam zostanie doradcą laktacyjnym, zrobienie kursów ale
doszłam do wniosku, że nie potrafiłabym się pozbyć "poczucia mijsi"
i nauczyć "wyłączania lwicy, ratującej dzieci".

[fizula]

Ale różni są konsultanci. To że uczą nas takiego bezosobowego
sposobu pomagania nie znaczy, że wszyscy tak robią. Znam taką
konsultantkę, która walczy jak lwica i uważam, że robi dobry kawał
roboty.
Na ogólnym forum wymiana zdań między Jolą-ep, p. Moniką i Anaj jest
kapitalna.
--
Długie karmienie piersią
Szkoła Rodzenia

[abiela]

fizula napisała:

> Ale różni są konsultanci. To że uczą nas takiego bezosobowego
> sposobu pomagania nie znaczy, że wszyscy tak robią. Znam taką
> konsultantkę, która walczy jak lwica i uważam, że robi dobry kawał
> roboty.

Pewnie tak, obawiam się jednak, że nie potrafiłabym zaakceptować
niketórych dezycji matki i starałabym się wywierać zbyt duży wpływ
na jej decyzje. Sama nie wiem. Ale to na pewno trudne zajęcie.

> Na ogólnym forum wymiana zdań między Jolą-ep, p. Moniką i Anaj
jest
> kapitalna.

Zgoda!

A jak w takim przypadku?

[basiak36]

A jak w takim razie wedlug WaS powinno sie podejsc do takiego problemu?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=570&w=84371115
Zachecac do kontynujacji karmienia piersia czy uszanowac decyzje matki?

[jagandra]

Uszanować. Pisze jasno, że chce odstawić, nie musi się tłumaczyć z powodów. Zastanawia się, w jaki sposób to zrobić w sytuacji, gdy dziecko nie chce mleka modyfikowanego, nie stosuje metod siłowych.

[mruwa9]

Uszanowac decyzje.
BTW nie drazni mnie postawa w stylu: nie chce karmic piersia, bo nie
lubie, bo nie mam ochoty, bo przekalkulowalam sobie wady i zalety i
swiadomie decyduje sie na karmienie sztuczne, za to oslabiaja mnie
watki z cyklu "droga redakcjo, pomoz, tak chce karmic, ale nie mam
pokarmu, bo dziecko krzyczalo, musialam podac butelke i wypilo 120
ml...czy sa jakies sposoby, zeby w piersiach bylo wiecej
pokarmu?..". cos w tym stylu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=570&w=84391652

[kejzi-mejzi]

Tak, zapomniałaś dopisać, ze dziecko krzyczało z głodu

[kobraluca]

oj, dziewczyny, bo Wy dlugo juz karmicie i dla Was wszystko jest juz
takie oczywiste. Mlode niedoswiadczone matki przezywaja tego typu
rozterki i czesto niestety z tego powodu odstawiaja dzieci zbyt szybko

[abiela]

kobraluca napisała:

> oj, dziewczyny, bo Wy dlugo juz karmicie i dla Was wszystko jest
juz
> takie oczywiste. Mlode niedoswiadczone matki przezywaja tego typu
> rozterki i czesto niestety z tego powodu odstawiaja dzieci zbyt
szybko

Zanim urodziłam dziecko przeczytałam ksiąźki, przejrzałam net,
zasięgnelam rady - choć karmienie piersią było dla mnie abstrakcją.

[kejzi-mejzi]

Ja tak samo.

[jakw]

kobraluca napisała:

> Mlode niedoswiadczone matki przezywaja tego typu
> rozterki i czesto niestety z tego powodu odstawiaja dzieci zbyt
szybko
Myślę, ze w opisywanych przypadkach rzeczywiście mogło zabraknąć na
czas rady doświadczonej karmicielki. Gdy ja byłam mała to dzieci
zasadniczo karmiło się butelką (a jak piersią to równo co 3 godziny
i najlepiej przedtem sparzyć sobie biust wrzątkiwm) i powstała
pokoleniowa dziura. Większość dzisiejszych babć nie ma zielonego
pojęcia na temat karmienia piersią, a jedyna rada, jakiej są w
stanie udzielić, jest pewnie w stylu:"Płacze 2 godziny po poprzednim
posiłku? Masz za słaby pokarm/za mało. Lepiej dać butelkę, po co
męczyć siebie i dziecko". Co gorsza, z podobnym podejściem można się
spotkać wśród personelu medycznego.
Pamiętam, jaka byłam spanikowana przy starszej córce, mimo, że w
teorii wiedziałam, jak się powinno karmić. Położne na oddziale
jedyne co mi miały do zaoferowania to mieszankę ("bo cały oddział
pobudzi"). Najbardziej pomogła mi moja własna siostra - wtedy już
doświadczona "karmicielka".