Tort płciowy

[sir.vimes]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=75960423&a=75960423
Już drugi czy trzeci raz znajduję taki watek - o torcie dopasowanym płciowo.

I dziwi mnie, ze chłopiec musi mieć tort chłopiecy. Obowiązkowo autko czy wóz
strażacki czy spiderman ;)))

[kocia_noga]

O rany! Zamiast sie zbliżać, płcie się oddalają dzięki słodkim
mauńciom i modzie pop.

[sir.vimes]

Narzuca się dwulatkom te autka czy róże a pewnie wiekszość dzieci ma gdzieś czy
tort jest chłopiecy czy nie , w ogóle czy jest ładny czy nie, a interesuje je
jedynie czy jest smaczny:)

[triss_merigold6]

Moje dotychczas miewało torty doskonale neutralne - owocowe.D
Co do preferencji związanych z płcią to trzylatki je mają i mam na
to zerowy wpływ. Jedyna zabawka jaką moje dziecko olało totalnie to
była lalka. Oglądając reklamy na minimini potomek żąda zestwów lego,
samochodów etc. natomiast zabawki typu domek dla magicznych kucyków
czy akcesoria dla barbie ignoruje kompletnie.
Skoro dziecko chce mieć na torcie samochód to nie widze problemu.

[sir.vimes]

Skoro dziecko CHCE - tez nie widze problemu.

ale jeśli mama koniecznie chce coś "chłopięcego" i nawet nic konkretnego o
guscie własnego dziecka nie wie to mnie to dziwi.


Co do lalek - znajomi chłopcy bawią sie lalkami, jak najbardziej.

Zresztą, uważam, ze tzw. preferencje powstają tez pod wpływem rodziców - dziecko
, które np. kilka lat nie miało okazji bawi sie klockami raczej nie będzie
wiedziało od czego zacząć.

A znam rodzicó, których córa ma tylko lalki i akcesoria do nich - żadnych
klocków, puzzli, piłek. Zapewne już teraz "ma taki gust", ze innymi zabawkami
sie nie pobawi.

I nie piję do ciebie i twojego syna tylko do twojego przekonania, ze po prostu
dzieci mają preferencjke do zabawek "zgodnie z płcią". Jezeli im to wdrożymy -
to owszem, mają.

Akcesoria dla Barbiemoja córka tez ignoruje - bo są szpetne i tandetne.

Natomiast ubranka dla tejże Barbie, które jej uszyłam interesowały w swoim
czasie także jej kolegów. Może dlatego, że były dobrej jakości :))

Sądzę, ze twój syn jest po prostu odporny na tandetę (w tym "różową tandetę")-
tak jak moja córka.

I zastanawiam się czy to rzeczywiście PRZYPADEK, ze "dziewczęce"zabawki dużo
częściej są kiepskiej jakości.

[dagmama]

Małego chciałam tak unisex wychowywać. Jak miał rok, dwa przyglądał
się lalkom w sklepie, miał misia, którego karmił i który musiał z
nim iść siusiu, ale potem nagle sru. Koparki, traktory, samochody,
pociągi.
Zastanawiam się, czy by też tak szalał, gdybyśmy nie mieli sanochodu.
Koniec z pluszakami.
Kolor różowy lubi, na przykład szaleje za jednym różowym fiatem 126.

Ale najbardziej urocze jest to, że samochody nie zajmują się
wyłącznie sprawami samochodowymi jak tankowanie czy naprawianie.
Podlewają kwiaty na działce, kąpią się w basenie, zapraszają
nawzajem na urodziny, jedzą jajka-niespodzianki, piją "wodę
gazianą", bywają mamą i tatą, czyli odzwierciedlają jego życie.
Czyli to lalki:-)

[triss_merigold6]

Akurat nie nastawiałam się szczególnie na wychowanie unisex ale też
nie rzucałam tekstami, że coś jest dla chłopców/dla dziewczynek.
Pojazdy mojego dziecka przeżywają głównie katastrofy, wypadki i
wyścigi.
W odporność na tandetę u trzylatka NIE WIERZĘ. No way.

[falafala]

> W odporność na tandetę u trzylatka NIE WIERZĘ. No way.
I to sie niestety poglebia z wiekiem... z pieciolatkiem nie jest lepiej

A mysle, ze wiekszy wplyw na to co sie lubi maja rowiesnicy niz rodzice, bardzo
szybko dziecko obserwuje inne dzieci i chce miec to samo.
Ja np nie mialam zadnego wplywu na to ze corka polubila rozowy, zreszta
rowiesnicy tez nie nagle tylko rozowy, mimpo, ze ja tego kolortu nie lubie i jej
tez nie pasuje bo ma rude wlosy. Na to ze chciala byc ksiezniczka i jej sie te
tandetne ksiezniczki podobaja tez wplywu nie mialam, jak zobaczyla to oszalala.
Syn poki co patrzy na siostre i ja nasladuje, jeszcze typowych sklonnosci
"plciowych" nie ma
Zreszta ja vimes zauwaza, dwulatkowi wisi ksztalt tortu, a ludzie maja swira ;-)

[dagmama]

Jak byłam mała, to zawsze wyobrażałam sobie księżniczkę w
niebieskim:-)
W baśni "Ośla skórka" księżniczka dostaje trzy suknie: błękitną,
srebrną i złotą. Żaden różowy by mi do głowy nie przyszedł.

[sir.vimes]

Bo różowy to dopiero Ania z zielonego wzgórza promuje ;))

A np. na ilustracjach Szancera (ważny element moich wspomnień z dzieciństwa) czy
innej pięknisi ani jednej różowej księżniczki nie pamiętam.

Co ci czytali w dzieciństwie?

[dagmama]

W dodatku bezinteresownie, bo chyba, jak ruda, nie nosiła?

Szancer obowiązkowo. Miałam "Baśnie" Andersena i "Konika Garbuska".
W oczach mam ilustrację z "Księżniczki na ziarnku grochu". Ani
księżniczka, ani jej przyszła teściowa (niosła piernaty czy coś) w
różowym nie była. Ta od "Świniopasa" też na biało-niebiesko.
Stąd ten niebieski?!

Ja chyba wcześnie zaczęłam czytać sama, bo pamiętam jak tata czytał
mi Brzechwę (zaraz znajdę, co tam elegantki z "Pchły Szachrajki"
nosiły) i "Belfegora z Drewnianej Górki".

Na marginesie rodzice mi totalnie podpadli oddając moje książki
innym dzieciom. Tego Andersena ani "Konika Garbuska" nie odzyskałam,
a "Belfegora" z trudem.

[dagmama]

"Wybór nader mam bogaty,
Oto modny jedwab w kwiaty
Żółte, białe, morelowe,
Modre, lila, purpurowe,
Rezedowe i zielone,
Srebrne, złote i czerwone."

Lila to raczej nie jest różowy. Rezeda jest żółta?

[sir.vimes]

> W dodatku bezinteresownie, bo chyba, jak ruda, nie nosiła?

No właśnie nosić nie mogła - a chciała strasznie:)))

> różowym nie była. Ta od "Świniopasa" też na biało-niebiesko.
> Stąd ten niebieski?!

Dlatego spytałam - bo mi sie Szacer kojarzy z "niebieskimi" księżniczkami.

[triss_merigold6]

Mnie się też księżniczki z błękitem kojarzyły (suknie).

[falafala]

No nic nie mowcie, nawet nie wiem skad byl ten rozowy, ale jakos sie spodobal.
Tearz 5 lat odchodzi od rozowego, choc ksiazniczki ciagle sa.
A Szancer pieknie rysowal, i maialm troche ksiazek z pieknymi ilustracjami, a tu
kicha bo mam awszystkie oddala, a teraz te ilustracja wolaja o pomste do nieba.

[andziulindzia]

Córka mojej siostry zażyczyła sobie tort w kształcie barbie i już.
Tort wzbudził zachwyt. A na poprzednie Boże Narodzenie siostrzenica
dostała pralkę i to był hit wszystkich dzieciaków. Żadne
najpiekniejsze zabawki się nie liczyły tylko ta badziewna pralka
wydająca z siebie uciążliwe brzęczenie. Choć moje dziewczynki bawią
się na równi lalkami, klockami, samochodzikami i piłkami, to w
skrzydełkach i z różdżkami biegały przez ostatni miesiąc non stop. a
wypatrzyły sobie te skrzydełka w TV. W pewnym momencie na nasze
dzieci zaczynają mieć wpływ rówieśnicy, telewizja i naprawdę warto
słuchać czego chce dziecka. Nie zamawiałabym torta dziewczyńskiego
na siłę, ale jeśli kiedyś stwierdzą, że chcą tort w kształcie
księżniczki to taki dostaną.

[jagandra]

Ja tam się na tortach nie znam, nie lubię, a moje dziecko ma
uczulenie, więc torty u nas nie występują. Choć rokrocznie prawie
się łamię i jej kupuję taki okrągły ;) w cukierni do popatrzenia,
ale potem myślę, że do popatrzenia to bez sensu itd.
Co do zabawek i kolorów - dopóki dziecko chce a nie musi, to w
porządku. Jakiś czas temu rozmawiałam ze starszymi trochę dziećmi
(wczesna podstawówka) o tym, czy chłopcom wolno bawić się lalkami i
miałam wrażenie, że im ulżyło, gdy powiedziałam, że wolno
oczywiście. A dziewczynkom samochodzikami.
Też jestem ciekawa, czy upodobanie do różowego jest wrodzone, czy
promowane przez kulturę. Moja lubi różowe ciuszki. Ale lubi też
niebieskie i - o dziwo - białe. Tyle że różowych ma najwięcej, bo
ich po prostu jest najwięcej w sklepach.

Odnośnie różowego

[jagandra]

to jeszcze czytałam gdzieś, że podział na różowe-dziewczyńskie i
niebieskie-chłopięce jest nowy. Przed wojną dziewczynki raczej
ubierało się na niebiesko (może stąd te niebieskie suknie
księżniczek), bo to kolor spokojny i stonowany, a chłopców raczej na
czerwono lub różowo, bo to kolory bardziej energiczne, wyraziste.
A od znajomej psycholożki słyszałam teorię o upodobaniu do różowego
określanemu jako patofizjologiczny, czyli normalny u dziewczynek w
okresie dzieciństwa, zwłaszcza w okresie przedszkolnym i - u kobiet
w ciąży (dlatego fizjologia). W innych okresach życia takie
upodobanie ma być patologiczne czyli będące objawem infantylizmu. No
a u mężczyzn to już w ogóle ;) nawet nic o nich nie było :P

[malila]

jagandra napisała:
> W innych okresach życia takie
> upodobanie ma być patologiczne czyli będące objawem infantylizmu.

Dziękuję serdecznie, bardzo serdecznie dziękuję:))

[malila]

Moja też ma różowych najwięcej i ja już cholery dostaję, mimo że
różowy to pasjami. Mam tych różowych tyle, bo po prostu wybór jest
koszmarnie ograniczony. Na dwadzieścia pięć bluzek w sklepie dwie są
niebieskie, jedna zielona (albo na odwrót), dwie białe, jedna
fioletowa, a reszta, kurna, różowa. Kiedy więc moja mama jej coś
kupuje, to głównie różowe. Ja po przeglądzie bluzek dla dziewczynek
(bo przecież podział na chłopięce i dziewczęce jest obowiązkowy),
szusuję do półek z bluzeczkami chłopięcymi.
Jeszcze żeby ten różowy był jakiś normalny. Ale nie. Muszą być
świecące gwiazdki, serduszka i kwiatki. Mam wrażenie, ze to rodzaj
szkolenia od małej pt "jak powinna wyglądać kobieta zawsze chętna,
żeby ją ktoś przeleciał".

Jeśli chodzi o wybór zabaw, pamiętam, że obaj moi synowie bawili się
samochodami, klockami, ale też wozili lalki, bawili się w mycie
podłóg, pranie, uwielbiali zabawy w gotowanie i w sklep.
Moja najmłodsza najbardziej lubi kolejkę (kupioną w dziale "zabawki
chłopięce";)), klocki, telefony, laptopy (prawdziwe), puzzle, zestaw
do zabawy w lekarza, a ostatnio udało jej się naciągnąć starszego
brata na oddanie jej duzego żaglowca. Lubi też przymierzać biżuterię
i mówić, że jest śliczna. Nie wiem, jak to się ma do chłopaków, bo
im nie mówiłam, że są śliczni.

[triss_merigold6]

Hehe a mój trzylatek jest ładnym dzieckiem więc mu mówię, że jest
ładny.;)

[dagmama]

Ja mojemu mówię, że jest PIĘKNY, śliczny i ma oczka jak jeziorka:-(

[jottka]

tu mi sie przypomniała córka znajomej, która w wieku lat 3 czy 4 budziła sie,
wstawała, spoglądała w lustro, całowała swoje odbicie i mówiła z zachwytem
'dzień dobry, kochanie, jaka jesteś śliczna', ale jej przeszło:) ku rozpaczy jej
matki zresztą, która miała nadzieję, że może zostaną jej oszczędzone w
przyszłości typowe rozdrapy nastolatki:)

a co do różów i błękitów, to obecna fala jest, mam wrażenie, efektem zalewu
amerykańszczyzny w wersji hard pop, że tak ujmę, razem z konikami barbie,
disnejem itepe. szancera też pamiętam w zieleniach i błękitach, różu wcale, a
czerwienie to kolory co wredniejszych królowych:)

[jagandra]

Malilo, czyżbyś zdradzała patologiczne upodobanie do różu? :DDD
Mi się te słodkie ubranka kojarzą bardziej z bezradnością niż
seksem. Z seksem o tyle, że z taką bezradną to i mocno nieśmiały
gość ma szansę się odważyć. Tylko trochę mniejszą niż z dmuchaną
lalą ;)
Moja przez dłuższy czas na twierdzenie, że jest taka ładna i mądra,
z powagą kiwała głową ;) Ale ostatnio mądrość wysuwa się na pierwszy
plan, podśpiewywała sobie np: "jestem mądra, jestem mądra". To chyba
dobrze? Niedawno bawiłyśmy się lusterkiem i mówię "lustereczko
powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie", lusterko na
to: "Anielka!", a Anielka się obraziła... No i stanęło bodajże na
tym, że jest dużo ładnych dziewczynek na świecie i że nie tylko to
jest ważne. A może ona podziela po prostu moją niechęć do tej bajki?
Dagmamo, Marek ma taki fajny wzór męskości w domu, że mu te oczy jak
jeziora raczej nie zaszkodzą ;)

[dagmama]

jagandra napisała:

> Dagmamo, Marek ma taki fajny wzór męskości w domu, że mu te oczy
jak
> jeziora raczej nie zaszkodzą ;)


A dziękuję bardzo:-)))