Jak radzicie sobie ze trachem przed kolejna proba?

[kask77]

Dziewczyny, zakladam nowy watek. Piszcie, jak radzicie sobie ze strachem
przed nowymi probami po c.ektopowej? Wiem, ze po takich przejsciach-wiekszosc
z nas obawia sie powtorki.
Piszcie jakie macie sposoby na pokonanie zlych emocji.
Pozdrawiam kask

[judyta10]

Moja ciaza pozamaciczna była z lewego jajowodu dwie poprzednie z prawego tak
wiec lewy był wadliwy ale został usunięty tak wiec pocieszam sie ze małe
prawdopodobieństwo powtórki chociaż strach jest bo tak naprawdę to nie wiem co
mnie może jeszcze spotkać ale staram się myśleć pozytywnie i mówie sobie ,ze
moj limit nieszcześć w tej kwesti się wyczerpał teraz bedzie dobrze.

[kask77]

Ja jestem pewna, ze wyczerpalas juz limit! Teraz pora na dzidziusia!!! Jak to
mowia...do trzech razy sztuka!
Bedzie donbrze. Trzymam kciuki.
Kiedy zaczynasz proby? Daj znac jak sie miewasz. WSZYSTKO BEDZIE DOBRZE!!
kask

Głowa do góry

[bami_ol]

Już pisałam, aby nie bać się przed kolejną ciąża trzeba mieć dobrego lekarza.
Mój lekarz i ja przed zajściem w 4 ciążę badał co miesiąc z którego jajnika
wydostaje się jajeczko. I w końcu miałam upragnione jajo z prawego jajnika.
Podanie hormonów pomógł utrzymać zarodek, do 24tc otrzymywałam luteinę na
podtrzymanie ciąży i leżenie leżenie leżenie. Po drodze też były problemy.
Boki mnie bolały, plecy też, wczesne skurcze i rozwarcie szyjki - ale było
warto.

Nie poddawajcie się trzeba walczyć o dzidziusia.
!!!I wtedy warto żyć!!!

[lulup]

Ja sobie wogóle nie radzę. Patrzę z podziwem na judytę10, która miała operacje
mniej więcej w tym samym czasie co ja i już podjęła starania, na jej wiarę i
optymizm i czekam z niecierpliwością kiedy dopisze sie do wątku "szczęśliwa
ciąża po ciąży pozamacicznej". Potrzebne mi są histrorie ze szczęśliwym happy-
endem, jeśli takie znacie to opisujcie, może nie tylko mnie pomogą
przezwyciężyć ten strach..

[rybcia.rybcia]

Ja w ogole nie przyjmuje do wiadomosci ze mogloby sie tak stac, ale z drugiej
strony nie wierze w to ze kiedys bedzie taki dzien ze pojde na usg a Pan doktor
powie: prosze Pani tu jest serduszko , bije wszystko dobrze zagniezdzone...

malwinka16 -watek przeniesiony

[kask77]

i po laparoskopii Jak pokonać lęk przed kolejną

autor: malwinka16
Data: 20.06.06, 08:33

--------------------------------------------------------------------------------
Wróciłam wwczoraj ze szpitala. Okazało się, że moja ciążą umiejscowiona była
w prawym jajowodzie. Lekarz powiedział, że miałam szczęście w nieszczęściu,
bo w "ostatniej chwili trafiłam na stół" - jajowód zaczął już pękać. Udało
się go zachowac w całości podobno, ale mam go raczej "spisać na straty". Lewy
za to jest "ładny i zdrowy". Trafiłam do dobrego szpitala i pod opiekę
dobrych specjalistów. Mimo to były to najgorsze dni w moim życiu. Gdyby nie
mój mąż, który był przy mnie ciągle i wspierał mnie jak potrafił nie wiem jak
bym to zniosła... 3 dni po laparoskopii dostałam miesiączkę Piwerwszego dnia
była dość bolesna i obfita ale teraz jest juz normalna. Za tydzień mam
zdięcie szwów i badanie beta hcg.
I co dalej dziewczynki? Lekarz piowedział mi że za około 3 miesiące mogę znów
próbować. Ale nie wiem czy strach nie będzie silniejszy ode mnie po tym co
przeszłam. O ciążę starałam się 10 miesięcy i udało się w końcu po dwóch
cyklach z clostilbegytem. Jednak nie w tym miesjcu co trzeba Jestem
załamana, zniechęcona i wystraszona mimo tego że bardzo pragnę dziecka... Jak
sobie z tym poradzić?

re:basiula1111 do malwinki16-post przeniesiony

[kask77]

Autor: basiula1111
Data: 20.06.06, 18:30

--------------------------------------------------------------------------------
Malwinko,
Bylo mi bardzo przykro czytajac Twoja historie. Znam dziewczyne, ktora po dwoch
latach staran stracila ciaze i wiem jak strasznie to przezywa. Mowie to, bo sama
zaszlam w ciaze pozamaciczna bez absolutnie zadnych staran, i wydaje mi sie, ze
przez to mialam odrobine mniej cierpienia.
Odpowiadam tutaj na Twoje pytanie jak masz radzic sobie ze strachem przed
kolejna cp, bo nie wiem czy przeniesiesz sie na watek wskazany przez Kask.
Mysle, ze to bardzo indywidualna sprawa. W tej chwili jestes jeszcze
przytloczona i zszokowana tym co sie stalo. Zadna z nas nie spodziewa sie, ze to
na nia padnie i gdy zaczynaja sie kolpoty z nasza upragniona ciaza to zupelnie
nie wiemy jak to wszystko ogarnac. Ja swoja cp przeszlam w styczniu 06 i nadal
sie do konca nie otrzasnelam i nie pogodzilam, ze mnie to spotkalo. Ale uwierz
mi, czas jest tutaj najlepszym lekarstwem.
Moja pierwsza reakcja gdy sie dowiedzialam, ze nasze malensto nie przezyje byla
chec rozpoczecie kolejnych staran. Najlepiej natychmiast. Niestety podano mi
chemie i kazano czekac 3 miesiace. Wtedy te trzy miesiace wydawaly mi sie
wiecznoscia. Ale teraz, po przeszlo 5ciu miesiacach, wiedze, ze ten czasy byl
nam bardzo potrzebny zeby sie na nowo odnalezc i nabrac sil na kolejne
starania.
Na poczatku moj maz bardzo panikowal gdy ja po okolo trzech miesiacach zaczelam
wspominac o wznowieniu staran. Okazalo sie, ze on nie byl jeszcze na to gotowy.
Bardzo mnie to bolalo, ale postanowilismy dac sobie nawzajem tyle czasu ile
bedzie trzeba. No i z dnia na dzien oboje nabieralismy wiecej wiary w to, ze
jeszcze kiedys bedziemy szczesliwymi rodzicami. W zeszlym miesiacu w koncu
zdecydowalismy sie na wznowienie prob i wyznam Ci, ze byl to radosne chwile.
Nagle nabralam takiej nadziei, ze przestalam sie zadreczac tym co dzialo sie w
styczniu. slyszalam juz tyle histori o zdrowych ciazach po cp, ze wierze ze i
nam to sie uda.
Ale tak jak wspomnialam- czas jest najlepszym lekarzem. I musze przyznac, ze on
tak szybko leci. W styczniu, te trzy miesiace wydawaly mi sie wiecznoscia, a
teraz, po 5ciu dziwie sie, ze to tak szybko zlecialo.
Ciesze sie, ze znalazlas to forum tak wczesnie--mi ono bardzo pomoglo.
Zagladaj tutaj do nas gdy tylko masz ochote. Na pewno Cie wysluchamy.
Trzymajcie sie cieplo.
basia