CO DALEJ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[mimoza30]

Czesc!!!!
mam 26 lat! cztery dni temu opuściłam szpital - ciąża pozamaciczna w
jajowodzie. Lekarz stwierdził, że możemy sie starać o dziecko za trzy
miesiące... Zawsze mialam czas na to aby zajsc w ciąże dziś jakby tego czasu
jest zbyt malo...

czy kolejna ciąża też może sie tak skonczyć?
co robić, żeby nie doszlo drugi raz do ciąży pozamacicznej?

Jak ja sie boje ze nie bede miala dziecka (choć jednego)!!!!!!!!!

[rafulka]

Mimozo - ja mam 35 lat i ciąża pozamaciczna jajowodowa trafiła mi się po in
vitro i pięciu latach starań. To jest pech... Ale nic to ))) Bądź dobrej
myśli. Optymizm i wiara czyni cuda.
Co do twego pytania: lekarze nie potrafią powiedzieć dlaczego cp się zdarza, a
tym bardziej zapobiec "powtórce z rozrywki".

[lidek0]

Przyczyną ciąży pozamacicznej najczęściej są zrosty w jajowodach/po stanach
zapalnych czy łyżeczkowaniu/ lub ich zła praca /są zbyt giętkie lub rzęski
przesuwające zapłodnione jajo źle pracują lub wogóle ich nie ma/. Bez względu
na to czy jajowód został zachowany czy nie moim zdaniem lepiej będzie zrobić
badanie na drożność, tym bardziej, że szanse na powtórkę masz niestety większe
niż kobiety bez tych przykrych doświadczeń. Po strawdzeniu drożności ja
spokojniej podchodziłam do kolejnych starań.
Ja jestem po 2 ciążach pozamacicznych, pierszwa jako efekt zrostów po
łyżeczkowaniu, druga prawdopodobnie jako efekt zrostów po bezobjawowym stanie
zapalnym przydatków. Po pierwszej sama zaciążyłam i urodziłam zdrowe dziecko.
Po drugiej pozostało invitro bo mam tylko jedej jajowód i kolejne naturalne
starania to dopraszanie się kolejnej cp, bo ryzyko wystąpienia kolejnej z
każadą ektopową wzrasta.
Dodam tylko, że urodziłąm mając 32 lata, teraz musisz dojśc do siebie fizycznie
i psychicznie, porobić badania i być pod opieką mądrego gina.

[silje0]

Witaj,
Niestety nie ma odpowiedzi na pytania:"co dalej?" i "dlaczego?".
Ja ich nie znalazłam
Jestem w Twoim wieku i moja ciąża była równiez planowana.
Właśnie mija 9 m-cy od tego przykrego zdarzenia... a ja ciągle nie mogę
zapomnieć i ciągle towarzyszy mi strach ale wiem, że nie mogę się poddać...
trzeba próbować i tak nie mamy wpływu na to, co się stanie. Żaden lekarz (nawet
najlepszy) nic Ci nie poradzi, nie pomoże... najwyżej powie, że to pech i że
trzeba próbowac dalej... uwierz mi, przeszłam przez to.
Życzę Ci dużo siły psychicznej i wytrwałości, najlepiej spróbuj zapomnieć o
tym, co się stało. Nie rozpamiętuj tego.
Mi optymizmu dodaje to, ze jednak nie jestem sama na świecie - to sie zdarza,
częściej niz początkowo myślałam i że cp. wcale nie musi oznaczać kolejnej cp.
Większości dziewczyn się udaje... czego przykładem jest te forum
Pozdrawiam.

do mimoza30

[kask77]

bardzo prosze nie uzywac duzych liter w nazwie watku!!!
Kochana...musisz dac sobie troche czasu.. pewnego dnia sama poczujesz ze to juz
pora.. zobaczysz... Glowa do gory! Bedzie dobrze!!!
kask