Gość: Agnieszka
IP: *.warszawa.cvx.ppp.tpnet.pl
03.12.02, 20:19
To niby normalne o tej porze roku (raczej m-roku), ale coraz bardziej mnie
to męczy. Co? Moje zmęczenie.
Mam 37 lata, jestem normalną, zdrową (+-) kobietą, mamą 9-latka, żoną itd.
Tkwię w kieracie codzienności. 6.30 pobudka, młyn poranny, dziecko na 8.15
do szkoły, ja na 9 do pracy. Tam - komputer, tony tekstów na papierze, jakiś
obiad w gównianym bufecie lub kanapka, kilka kaw, herbaty, monitor,
komputer, klima, siedzenie. 17 start do domu, potem dom i kieracik. I...
zero ochoty na życie, zmęczenie totalne, aby do łóżka.
Rano a piać od nowa.
Niby wiem - prowadzę niezbyt higieniczny tryb życia, jak 99 procent moich
znajomych. Ale... staram się przesypiać 7 godzin, jeść owoce, chodzić po
powietrzu co najmniej w weekendy... No staram się!
Ale i tak - żyć mi sie nie chce, kochać mi się nie chce (choć facet bardzo
ok), nic mi się nie chce. Cera szara, wory pod oczami... Pora umierać!
RATUNKUUUUUU!!!!!!!!
I jeszcze w nocy wstaję, w nocy do domu wracam.
Pozdrawiam, na pomoc liczę.
A.