mam dość

[nikka31]

Mam już dosyć słuchania / czytania wszędzie ze wybrałam karierę zamiast
rodziny. Że pracuję 20h na dobę 7 dni w tygodniu i w związku z tym jestem
sama. Pracuję do 16 - po godzinach siedzę rzadko o weekendach to nawet nie
wspomnę (w weekendy nie pracuję. Po pracy często wychodzę z domu w
celach "różnych". Po prostu jakoś tak mi się życie układa, ze do tej pory nie
spotkałam faceta z którym chciałabym zostać na dłużej. Ale wszyscy na około
wiedzą lepiej - jestem sama bo robię karierę i nie mam czasu na rodzinę i
już.

Ale w związku z "głosami znawców" mam pytanie: ile osób spośród Was
rzeczywiście wybrało tzw. karierę i świadomie zdecydowało się na bycie
singlem? Może to faktycznie ja jestem "inna".

[mergy74]

nie jestes inna..ja pracuje po 10 -11 godzin dziennie bez weekendow.
wszyscy moi znajomi zostali we wroclawiu, tutaj jakos nie potrafie sie odnalezc
mimo ze zaczela sie 5 lato w wawie.
Ze spotykaniem to jest tylko kwestia szczescia a ze spotkasz to jest pewne!
wszystkie fajne dziewczyny zawsze dostaja to co chca...a ze trzeba czasem
troche poczekac - coz...ale warto!
wracajac do watku...nie wybralam, pracuje bo nie mam nic innego do roboty - nie
spiesze sie do domu - bo tam nikt na mnie nie czeka...a prace swoja lubie .

[lled]

To dokladnie masz jak ja. Do domu sie nie spiesze bo po co? Prace swoja lubie
wiec czasami siedze dluzej. W weekendy nie pracuje.

[mergy74]

tylko kolo sie zamyka - pracujesz dlugo i naprawde nie masz sily zeby zwiedzac
kluby w weekendy - w pracy same barany i jak mowi moj dobry kolega z czasow
studiow PAMIĘTAJ MAŁA NIGDY D...Z JEDNEJ GRUPY, co jest prawda bo sytuacji
rozejscia sie partnerow zyciowych nie ma dziwnych sytuacji w pracy.
i siedzisz w weekendy w domu, ogladasz przez okno tych szczesliwcow z
rodzinami , którzy BTW zazdroszcza Tobie , bo nic nie muszisz.
A TY na domiar zlego CHESZ musiec...no totalny odjazd.
Ale wiesz co,...bedzie kiedys super fajnie ! ZOBACZYSZ!
Jade na wakację, głowa do góry.
M.

[dobrotka06]

Bo to najłatwiej gadać, że tyyylu facetów do wzięca a baby tylko karierę robią!
Ostatnio miałam wątpliwą przyjemnośc poznać właśnie takie cudo. Nich to szlag!
Wolałabym do końca życia w tym urzędzie siedzieć i na zmiany pracować niż
spędzić choć trochę czasu z tym ekstra kawalerem!

Pracuję w urzędzie. Nie dlatego, że chcę tylko dlatego, że chwilowo nie mam
wyjścia. Ale pracuję również nad tym. Godziny pracy pn-pt 8-16. I ani minuty
dłużej - takie mam założenie, niektórzy zostają. Tyle, że mieszkam ponad 80 km
od miejsca pracy więc jakieś pięć godzin dziennie spędzam na dojazdach. No,
niby moja ciotka poznała swojego małżonka w tramwaju. W drodze do pracy.
Spędzili ze sobą ponad czterdzieści lat )
Ciągle słyszę, że powinnam się gdzies ruszyć. Mam tylko pytanie - skoro kluby
mnie nudzą a ich zawartość jeszcze bardziej to co podciągnąć pod
hasło "ruszanie"? Ostatnio wpadłam na pomysł żeby się w wojsku zatrudnić. Tam
przynajmniej dużo chłopa, może się co znajdzie ))

[anula36]

uwazaj na tych wojskowych, to najliczniejsza grupa zawodowa ( na rowni z policja) stosujaca przemoc domowa.

[chinski.smok]

>
> Ostatnio miałam wątpliwą przyjemnośc poznać właśnie takie cudo. Nich to
szlag!
> Wolałabym do końca życia w tym urzędzie siedzieć i na zmiany pracować niż
> spędzić choć trochę czasu z tym ekstra kawalerem!
>
Też miałam takie doświadczenie ostatnio. Zareklamowany jako: stateczny, na
stanowisku, odpowiedzialny.
ŁoMatko! Tylko Ja, Ja, Ja i Mój Szef.
Niby wszystko OK, no urodny nie był, ale nie można mieć wszystkiego.
Tylko, że po jakimś czasie nabrałam podejrzeń, ze on w zasadzie nie zauwazył,
że się spotykamy. Czy do mnie, czy do lustra ta gadka - jemu chyba za jedno
było.

[altu]

cóż.. ja swego czasu też wybrałam karierę, prestiż, stanowisko i te inne
duperele. praca nielimitowana czasowo. fajnie było.
ale też wiedziałam, że nie samą pracą człowiek żyje. wiedziałam, co jest dla
mnie ważne: rodzina i przyjaciele.
miałam też faceta, ktory rozumial to co robię, wspierał mnie.

mogę teraz, po paru latach powiedziec, ze kariera to nie wszystko.
czasami żałuję, że jak byłam piękna i młoda, to nie urodziłam dziecka, bo były
po temu i warunki finansowe i mogłam to pogodzić organizacyjnie (opieka nad
dzieckeim itp).

teraz - z pracą przystopowałam. już nie lecę za kasą, za karierą, siedzę 8
godzin w robocie i staram się nie narzekać. i zaczynam kombinować, w którym
momencie mogę sobie pozwolić na rodzinę, na posiadanie dzieci, budowę domu itp.

bo niestety, czas płynie na niekorzyść. a pracować dla obcych (ba, pracować w
ogóle..) powoli mi się nudzi.

[violeta01]

Ja w zasadzie nie dokonałam żadnego wyboru. Faceta nie miałam, dostałam pracę.
Tak to czasami jest w życiu. To nie jest świadomy wybór, to jest zrządzenie losu.

[raknor]

Nie wiem na ile w moim wypadku to wybór a na ile zrządzenie losu, nie jest to
wynikiem świadomej decyzji ale z drugiej strony jakoś bardzo nie staram się tego
zmienić. Nie narzekam, dobrze jest

[mar_go7]

Hmmmm... Jestem sama bo tak jest i nie zamierzam słuchać innych, którzy
pracują tyle samo co ja a wytykają mi samotność. Czasami słyszę że moja praca
jest dla mnie ważniejsza od ex związku - ale to mówią tylko osoby które nie
znają sytuacji. Pozatym jestem grzeczną dziewczynką biegnącą z pracy do domu na
ura bo tam czeka futro. Jak więc widzicie to nie zawsze trzeb asiedziec po 12h
w pracy żeby być singlem

[nice.dreamex]

Jestem sam bo tak wyszło, nie zaluje choc mam nadzieje ze niedługo ten stan
zmienie